Dansschool Poelman

08/06/2026

🚴‍♀️🔥 Fietstocht met BBQ 2026 🔥🚴‍♂️
Vandaag was het weer tijd voor onze jaarlijkse fietstocht met aansluitend een gezellige BBQ. En omdat inmiddels iedereen weet dat Monica en knooppunten ongeveer net zo'n succesvolle combinatie zijn als een lekke band en een tegenwindkracht 8, werd besloten dat Erik dit jaar de leiding kreeg.
Dat leek een uitstekend plan.
Normaal gesproken zet Monica een prachtige route uit van 30 kilometer. Tenminste.... op papier. In de praktijk blijkt er onderweg altijd ergens een afslag gemist te worden, een knooppunt spontaan verdwenen te zijn of een groepje fietsers ineens een toeristische omweg van 15 kilometer te maken. Resultaat, 30 kilometer wordt zonder moeite 45 kilometer....
Dus dit jaar nam Erik het stuur stevig in handen. "Dat kan ik beter," dacht hij waarschijnlijk.
En eerlijk is eerlijk, dat klopte ook.
Zijn route van 30 kilometer werd namelijk geen 45 kilometer...maar 27.
Dat is ook een talent.
Waar Monica kilometers toevoegt, weet Erik ze gewoon te laten verdwijnen. Niemand weet precies hoe hij dat voor elkaar krijgt. Misschien heeft hij onderweg een paar knooppunten afgesneden, misschien was zijn kilometerteller optimistisch, of misschien heeft hij gewoon een geheime snelkoppeling ontdekt. We zullen het nooit weten....

Onderweg kregen we nog een klein buitje op ons hoofd. Zo'n typisch Nederlands buitje waarvan je denkt, "Dat valt wel mee," terwijl je ondertussen steeds harder gaat fietsen om het droog te houden. Gelukkig kwamen we uiteindelijk allemaal droog aan bij de dansschool.
Daar wachtte gelukkig het belangrijkste onderdeel van de dag, eten, veel eten!!!
Monica had weer voor heerlijke salades en frietjes verzorgd, terwijl Henry en Erik zich ontfermden over het vlees op de barbecue. En laten we eerlijk zijn, na 27, 30 of 45 kilometer smaakt alles goed, maar dit was echt genieten....

Kortom, het was weer een geweldige dag vol gezelligheid, een paar verdwaalde kilometers, een buitje, veel gelach en vooral heerlijk eten.
En volgend jaar?
Dan mogen we weer stemmen wie de route maakt.
Al vermoed ik dat de meest gestelde vraag zal zijn:
"Willen we te veel kilometers.... of te weinig?" 😂🚴‍♀️🍟🔥

06/06/2026

08/05/2026

🚧 Breaking nieuws vanuit de parkeerplaats… 🚧

Vanaf vandaag staan er twee wit-rode paaltjes pontificaal voor onze garagedeur. Nee nee, niet omdat we ineens een grenscontrole zijn begonnen…. en ook niet omdat Erik heimelijk verkeersregelaar wil worden.
Deze paaltjes hebben één belangrijke missie in het leven en dat is....
"de nieuwe garagedeur beschermen tegen enthousiaste trekhaken"
Want eerlijk is eerlijk…. onze vorige garagedeur heeft de afgelopen tijd meer “liefdevolle tikjes” gehad dan een botsauto op de kermis.... dus....
De deur kent ondertussen iedere trekhaak persoonlijk.
Sommigen kwamen zelfs meerdere keren terug voor een reünie. 🚗💥

Dus voordat de garagedeur straks PTSS krijgt van achteruit inparkeren, hebben we besloten om versterking in te schakelen,
twee dappere paaltjes.
Klein van stuk… groot in ambitie.
Uiteraard mag je er nog steeds gewoon parkeren hoor!
Alleen vragen we om een klein beetje extra opletten.

Dus:
achteruit rijden = prima
parkeren = gezellig
garagedeur knuffelen met de trekhaak = liever niet meer 😅

De paaltjes staan er volledig vrijwillig trouwens.
Ze hebben alleen aangegeven dat ze niet tegen aanrijdingen kunnen… dus behandel ze met respect en daardoor ook jullie auto's 🚧😂

Groetjes Monica en Erik

26/04/2026

Afdansen 2026....

Wauw… maar dan ook écht WAUW. Afdansen 2026 was niet zomaar een avond… het was er eentje voor in de geschiedenisboeken. Of op z’n minst in mijn “ik-blijf-dit-nog-heel-lang-vertellen”-map.
De zaal zat bommetjevol. Echt zo vol dat als iemand diep ademhaalde, de buurvrouw automatisch meedeed. Overal blije gezichten, steunende handen en mensen die dachten, “We gaan hier even een avondje ontspannen dansen.” Nou…. Dat was het echt niet....
Want zodra het woord afdansen valt, verandert een groep gezellige dansers ineens in een verzameling licht nerveuze, strak gefocuste topsporters.
Haar? Perfect in model.
Make-up? Alsof ze zo een fotoshoot in konden.
Schoenen? Zo gepoetst dat je jezelf erin kon bewonderen…. inclusief je twijfels.
En ja hoor….daar waren ze….die nerveuze gezichtjes.
Die blik van, “Waarom vond ik dit ook alweer een goed idee?”
Maar tegelijkertijd ook, “Ik ga dit gewoon doen!”
En toen…. Daar kwam ze binnen.
De enige echte jury, Naomi Kolijn.
Niet zomaar iemand…. nee nee…. streng, scherp, maar eerlijk. Zo iemand waarvan je denkt,
“Als ik nu een fout maak, ziet ze het. Als ik ademhaal…. beoordeelt ze dat waarschijnlijk ook.”
En ik zweer het…. je kon een speld horen vallen.
Nou ja…. behalve dan mijn hartslag die ergens op st***je techno stond.

Maar wat gebeurde er vervolgens? MAGIE.
Serieus.… mijn dansers gingen los.
Alsof ze dachten, “We doen gewoon alsof we niet zenuwachtig zijn en we maken onze dansjuf trots.”
En raad eens… dat werkte gewoon!
Naomi Kolijn zat te kijken, te knikken… en volgens mij dacht ze op een gegeven moment,
“Ja hoor… die hebben les van Monica gehad, kan niet anders.”
(Uche… bescheidenheid ten top 😏)
En ik?
Ik stond daar als een trotse dansjuf!!!
Van binnen een emotioneel wrak, van buiten, “Ja hoor, dit had ik wel verwacht.”
En toen…. het moment suprême….
Iedereen geslaagd!!
GEWOON. IEDEREEN....
Geen drama, geen tranen (oké… misschien een paar blije), alleen maar blije gezichten, opluchting en trots. Heel veel trots.
En alsof dat nog niet genoeg was… kregen we ook nog een cadeautje.
Een demonstratie van Mark en Naomi.
Nou…. ik kan je vertellen….
Kippenvel. Overal.
Hier zit een super trotse dansjuf....

23/04/2026

Wim en Antoinet zijn sinds vandaag officieel…. dansschoenen-ouders. Ja ja, het is zover. Geen gewone schoenen hoor, nee, deze twee exemplaren hebben status, karakter en waarschijnlijk ook een eigen mening.
Toen de doos openging, gebeurde er iets magisch. Er kwam geen gewone “ooh leuk” reactie…. nee….
Wim sprong ongeveer drie meter de lucht in alsof hij net een nieuwe danspas had uitgevonden.
“KIJK DAN!” riep hij, terwijl hij de schoenen omhoog hield alsof hij de trofee van het WK stijldansen had gewonnen.
Antoinet stond ernaast te stralen alsof ze net de jackpot had gewonnen, wat in haar ogen waarschijnlijk ook zo was. Maar het werd nóg mooier….
Want daar was hij dan….

De tas.
De tas der tassen.
De tas die alles veranderde.
Kobaltblauw.
Niet zomaar blauw, nee. Dit was het soort blauw waar zelfs de zee een beetje onzeker van wordt.
“Hier.… mogen ze in vervoerd worden,” zei Antoinet plechtig, hoe mooi is dat!?
Wim knikte serieus. Té serieus.
Hij pakte de schoenen voorzichtig op, fluisterde iets wat verdacht veel leek op: “Rust zacht, toppers,” en legde ze liefdevol in de tas.
Vervolgens…. deed hij de tas dicht…. keek Antoinet aan…e en zei:
“Denk je dat ze het naar hun zin hebben daarbinnen? Moeten we er misschien een kussentje bij doen? Of een mini-disco lampje?”
Antoinet, “Ja lieverd, die dat maar....
Dus ja….
Ergens in een kobaltblauwe tas….
liggen nu twee paar dansschoenen….
waarschijnlijk te wachten tot Wim ze er weer uithaalt voor een spectaculaire entree.
Want één ding is zeker,
Met Wim en Antoinet…. worden zelfs schoenen een belevenis 🤩💃🕺

14/02/2026

We hebben weer iets te vieren🥳

Heb je iets te vieren, informeer dan naar onze mogelijkheden. [email protected] of bel 0642525731

22/01/2026

Doe je het goed, dan ben je een "dikke snakkerd"
Ben je aan het knoeien, met passen en plezier,
Dan ben je een dikke knoeierd, maar lachen dat doe je hier.
Zo geeft Monica dansles, in de dansschool,
Waar muziek haar draagt en de vloer haar begroet.
Vanaf vandaag hoeft ze niet te springen of te zwijgen,
Ze hoeft alleen maar meer te wijzen,
en de dans zal zich tonen,
in kleine gebaren, vol stille kronen.
😂😄🤣🤪😅

18/01/2026

Volgende week zondag 25 januari, start er weer een nieuwe danscursus!
Aanvang 17.45-19.00 uur.
Komen jullie ook mee doen?💃🕺

31/12/2025

Dit jaar zit ik niet op het het bankje in het bos, zo aan het eind van het jaar, maar nu thuis, wachtend op diegene die me lief heeft en waar ik heel veel om ben gaan geven....

Een tweede kans

Vanaf de dag dat jij stierf
leefde ik niet meer,
ik bestond slechts,
ademde tussen mijn ding doen
en stille kamers
die veel te groot en alleen waren.

Ik droeg tassen die te zwaar waren,
voerde gesprekken zonder stem,
vulde het huis met ruis
om dat dodelijke g*t in mijn borst te dempen.
’s Nachts werd het bed een woestijn
waarin ik verdwaalde.

Vijf jaren zocht ik naar leven,
probeerde terug te keren
met een baan in de ochtenden, schilderlessen,
avonden met vrienden,
maar nergens voelde ik thuis,
want mijn hart was achtergebleven
bij wie ik verloren was.

Tot die gewone dag
in het Pagedal,
waar hij, Erik.... lachte
met een warmte
die pijn had gekend
maar nooit verhardde.
Een arm om mijn schouders,
een kus, en in mij ontwaakte er iets dat ik vergeten was...

Hij zei:
We hebben allebei geleden,
maar we leven nu.
Misschien kunnen we samen lopen,
niet om het verleden uit te wissen,
maar om het heden te dragen.

Ik was bang,
maar nog banger
voor een leven zonder aanraking,
zonder iemand die mijn stilte kent.

Jan vergeet ik nooit.
Hij leeft in mij,
maar hij leeft niet meer.
En ik wel.
Ik wil geen huis vol schaduwen
meer bewonen.

Want het zou nog meer pijn doen als ik mezelf nog eens
zou opgeven.
En nu, ’s avonds, als mijn hoofd rust op Erik's schouder
en zijn hand een deken
over mijn angst legt,
fluistert hij:
Waar denk je aan?

En ik zeg:
Aan het feit
dat ik dit verdien,
de zachtheid,
de rust,
een tweede kans.

Hij kust mijn voorhoofd:
En ik verdien jou.
En ik weet, heel diep, van binnen, dat het waar is.

Ik durf weer te leven.
Dat is geen verraad.
Dat is eindelijk
liefde voor mezelf.

Liefde voor ons.....

Voor het eerst ben ik in vijf jaar niet alleen, en voel ik me niet alleen, ik heb mijn vrienden, familie en een lieve man die heel veel om mij geeft, en als kers op de taart heb ik een geweldige 2e familie bij mogen krijgen, waar ik veel om ben gaan geven....🩷💙

2026 lacht ons toe, 💞

Wij wensen iedereen een goede, rustige jaarwisseling en een fantastisch 2026 met goede gezondheid en vooral ook heel veel liefde, want niemand kan zonder liefde!

Liefs
Monica en Erik

21/12/2025

Kerstbal speech 2025😇

Alweer is er een jaar voorbij.
Een jaar vol dans, vol kleine stappen,
soms vooruit, soms even stil,
maar altijd met muziek in mijn hart.

Begin dit jaar was alles nog wat grijs.
Ik deed mijn ding, gaf les,
draaide de avonden zoals ik dat kende, maar
op de automatische piloot.

Tot er iets gebeurde…
iets waardoor ik weer voelde dat ik leef,
dat het leven nog steeds van mij mocht zijn.
Iemand zette mijn wereld even op zijn kop,
en daar ben ik diegene nog altijd dankbaar voor.

Maar in de zomer van dit jaar
toen brak het licht echt door.
De zon kwam terug,
de warmte, het lachen, zelfs de liefde.
Het grijs verdween...

Hij zei tegen mij:
We hebben alletwee het nodige meegemaakt,
maar we leven nu en
misschien kunnen we de weg die nog voor ons ligt samen lopen.
Niet om het verleden uit te wissen,
maar om het heden draaglijker te maken.

En nu sta ik hier weer in mijn
danszaal met dat oude, vertrouwde gevoel, vol passie.
Ik geef weer dansles zoals altijd,
organiseer dansavonden
en het voelt … voor het eerst weer écht.

Ik weet dat velen trots op mij zijn,
en ik weet dat er daarboven iemand meekijkt,
met een glimlach, met trots.
Maar het mooiste wat ik dit jaar geleerd heb,
is dat ik ook trots mag zijn op mezelf.

Vijf jaar lang en ik sta hier nog,
avond na avond, dansles na dansles.
Omdat ik het ooit beloofd heb aan Jan.
En ik heb mijn belofte gehouden.
Maar… nu doe ik het weer met liefde.
Met een hart dat openstaat,
met een ziel die durft te voelen.

Dank jullie wel,
voor jullie begrip, jullie geduld,
voor de warmte in roerige jaren.
Soms komt het grijze randje nog even langs,
zeker op een avond als deze,
want ja… dan mis ik Jan enorm.

Maar vanavond,
als ik om me heen kijk,
zie ik licht, liefde en leven.
Ik weet dat er nog zoveel mooie jaren komen en die omarm ik,
samen met diegene waar ik zielsveel om geef,
en waar ik ontzettend veel van ben gaan houden...

Dus… laten we vanavond dansen.
Op het leven, op de liefde,
op alles wat was en alles wat nog komt.