10/04/2022
Toen ik 7 was mocht ik eindelijk op dansles. De proefles vond ik geweldig en na de zomer zou ik starten. De juf werd zwanger en er was geen dansles meer en dus kon ik niet starten. π
In groep 8, toen ik 11 was, kwam er een nieuwe juf. Dansen was voor mij waar ik de hele week naar uitkeek. Ik was geen talent, wist niet eens dat je muziek kon tellen en ik genoot wel maximaal. πΆ
Toen ik 15 was viel het kwartje en ging het super! De juf vroeg mij om te assisteren en raadde me later aan de dansopleiding te gaan doen. Ik?!? Ja, en met succes! ππ»Ik mocht meteen gaan lesgeven bij Tios en heb daar 9 jaar genoten.
Daarna wilde ik op eigen benen staan en begon Djazz 2 imprezz. Meerdere meiden heb ik mogen opleiden, demogyjadaβs en wedstrijden door het hele land, shows in theater De Beun, een flashmob in het park in Limmen tijdens Koninginnedag en vooral wekelijks genieten van alle leukerds in mijn les. Inmiddels heb ik kinderen van oud-dansers op les! Hoe bijzonder en leuk is dat!
En nu heb ik mijn besluit genomen: na 21 jaar stop ik met het geven van danslessen.
Het voelt alsof het goed is zo. Ik ga ontdekken wat ik nog meer wil.
Ik draag mijn geweldige dansers na de zomer vol vertrouwen over aan 2 nieuwe top dansjuffen bij Tios, de plek waar ik begon. Ik ga ze ondersteunen door een plekje in het bestuur en zal vaste invaller zijn. De cirkel is rond. π―ββοΈ
Dankbaar ben ik voor wat dans mij gebracht heeft: lekker in mijn vel zitten, me weer beter laten voelen wanneer het even niet zo lekker ging (dans is denk ik echt wel de beste therapie π), samen lachen en soms ook huilen, als een team iets moois neerzetten, leren bewegen en de mogelijkheden van je lichaam ontdekken, zelf verder groeien als dansjuf, dansers zien groeien en opgroeien en nog zoveel meer!
Tot de laatste minuut van dit dansseizoen zal ik vol passie, plezier en enthousiasme de lessen geven en genieten van alles wat dans en samen dansen voor mij betekent π.