11/07/2026
Een kabeltje uit 2008, als ik me goed herinner toen, een hype, trend, geheime tip… geen idee hoe je het wilt noemen. In audioland zijn de superlatieven ruim bedeeld.
Nu, 18 jaar later, wat is het dan? Meuk, afval, zonde van je tijd speelgoed?
Begin jaren 2000 was dit een soort “unicorn”: betaalbaar en volgens veel gebruikers én een paar reviewers een geheime tip. Een kabel die vergeleken werd met kabels die vier keer zo duur waren als deze DiMarzio Super M-Path. Hoe verzinnen ze die prachtige namen. 😄
Even teruggezocht: de set van 2,5 meter kostte destijds in Nederland rond de €600. Er was ook een uitvoering die ongeveer de helft kostte.
De vraag is nu: hoe verhoudt zo’n oude, “versleten” en veelgebruikte kabel zich tegenwoordig tot een nieuwe kabel in dezelfde prijsklasse? Heeft zo’n oude kabel nog bestaansrecht, of is een moderne kabel van €600 inmiddels gewoon beter?
Larry DiMarzio had in ieder geval een paar interessante zienswijzen.
Het meest opvallende aan de constructie van de DiMarzio Super M-Path is dat er juist helemaal niet werd gesoldeerd. Larry DiMarzio had een sterke “weld it, seal it, and forget it”-filosofie. Hij maakte gebruik van ultrasoon lassen om de connectoren rechtstreeks met de koperen aders te versmelten.
Volgens hem:
* Soldeertin kan het geluid kleuren.
* Bij gevlochten kabels trekt vloeibaar soldeer in de aders en ontstaat een harde “solder nugget”, die volgens hem de transiëntenrespons en signaalintegriteit negatief beïnvloedt.
* Een perfecte koper-op-koperverbinding, zoals ultrasoon lassen of een zeer goed uitgevoerde krimpverbinding, zou elektrisch superieur zijn aan traditioneel solderen.
Mijn eigen mening? Wat toen goed was, is nu nog steeds goed. Mits het in je set én bij je smaak past. Maar dat geldt eigenlijk voor iedere audiocomponent.
Ik denk dat de meeste kabel uit die klasse er moeite mee hebben. Na ja gewoon meer uitgeven🫣😂😁.
En ja… als oud-dealer van DiMarzio heb ik deze set van 2 × 6 meter gespot en direct ingepikt. Sorry. 😉