14/05/2026
Hemelvaart
Handelingen 1:9 (NBV21)
Hemelvaart heeft altijd iets dubbelzinnigs in zich gedragen. Het is een moment van afscheid, maar tegelijk ook een moment van belofte. Jezus gaat omhoog naar de Vader, onttrokken aan de ogen van de mensen die Hem liefhadden, terwijl zij achterblijven met woorden die nog nadreunen in hun hart.
De wolk neemt Hem weg uit hun zicht, maar Zijn aanwezigheid verdwijnt niet. Misschien wordt die juist op een andere manier dieper voelbaar.
Ik denk dat veel mensen verlangen naar een God die zichtbaar is. Een God die direct antwoord geeft, die naast je loopt zoals Jezus letterlijk naast Zijn discipelen liep.
Toch lijkt God vaak anders te werken. In stilte, in herinneringen die plotseling terugkomen. In een rust die je niet kunt verklarenof een Bijbeltekst die je ineens begrijpt op een moment dat je het nodig hebt. In een zacht duwtje van binnen, een besef dat je niet alleen bent, ook al voelt het leven soms zwaar en verwarrend.
De discipelen stonden omhoog te kijken naar de hemel, alsof ze Hem nog één keer wilden vasthouden. En eerlijk gezegd herken ik dat wel. Ook wij kijken vaak omhoog, zoekend naar bevestiging, naar zekerheid, naar een teken dat God nog steeds dichtbij is.
Maar Hemelvaart laat ook iets anders zien: dat geloven niet betekent dat je alles kunt zien of begrijpen. Soms betekent geloven dat je verder loopt terwijl je Zijn stem nog in je meedraagt.
“Ga heen en breng Mijn liefde overal thuis.”
Dat is de opdracht die blijft staan. Niet alleen voor de discipelen toen, maar ook voor ons nu.
Juist in een wereld waarin mensen moe zijn, wantrouwend geworden zijn, zoekend naar rust en echtheid.
Gods Koninkrijk begint wellicht vaker in kleine dingen dan wij denken, in zachtmoedigheid en trouw. In luisteren, in iemand werkelijk zien. In liefde die blijft.
Hemelvaart is daarom niet alleen het verhaal van Jezus die naar de hemel gaat.
Het is ook juist het verhaal van een God die mensen achterlaat met hoop, met Zijn Geest, en met de belofte dat Hij nog steeds dichtbij is, zelfs wanneer wij Hem niet kunnen zien.
Schilderij detail: "Feast of Ascension" van Gebhard Fugel 1893
