Daniel Haans

13/08/2026

Plaatje : stilleven met nachtlandschap ©Daniël Haans
Gedicht: Handkus ©Daniël Haans

Aanschouw ik daar liggend mooie sterrenregen,
door t' grote raam naar de hemel.

Met hun g***s die schittert in mijn starende ogen,
alsof ze hen doen glinsteren als met zilverpoets.

Ik mag die mooie handen die strelen,
nimmer voelen en weet niet hoe zwoele wind waait.

Malend volg ik terwijl ze vallen deze scherven van diamant, maar waar de schaduwen om spelen.

Ik kan de lippen op de mijne nimmer voelen, en zal dat gemis niet weren.

Ik wil, ik wil kus na kus ook wel ontstelen,
en armen voelen om mij heen.

Onaangeroerd gebleven,
daar waar aanraking gevoel van liefhebben zo heelt.

Maar ik gedoog al vele tijden,
dat aan sneeuw mijn wang zich koelt.

En dat mijn lippen die lang gesloten zijn,
de warmte wel zouden beroeren.

Die straf van die lange weg,
toen ik mij daarover zelf liet vervoeren.

En in het verlangen eindeloos volhardde,
daar waar mijn gevallen ster zo ver weg lijkt.

Hoe zou in ieder geval dan een handkus zijn.

11/08/2026

Plaatje: "Air" Bach
Gedicht: De volhouder 2026© Daniël Haans

Daar waar goed zijn, genoeg goed was.

Ik onzeker blijf of dat een vraag is, die er werkelijk toe doet.

Daar waar ik vaak lach, om wat ik dacht te weten.

Onzeker om wat nooit als waarheid is bewezen, omdat ik hem nooit bevroeg.

Daar waar ik meer kreeg,
dan wat ik heb kunnen voorzien.

Maar waar ik heb geleerd te bouwen, met wat me ook kon breken.

Daar waar liefde groter is dan de dood,
al ligt alles overhoop.

Maar waar licht altijd sterker is,
al ken ik de donkerste zwaarte kracht.

Daar waar meer duister is dan sterren, maar wat tellen we 's nachts?

Nimmer waar ik niet bezeten ben van bezit,
mag je alles van me hebben.

Daar waar ik alleen mijn adem zal halen, verder kom ik liever brengen.

Het ergste is denk ik dan maar achter de rug,
misschien het beste voor de boeg.

Ik loop niet weg van gister,
ik loop morgen tegemoet

10/08/2026

08/08/2026

04/08/2026

🏊🏻🏊🏻💪🏻🥳 Doel behaald! Vandaag was het zover, de 300 km.

03/08/2026

Plaatje; "poezen streken in perkament"
Gedicht: "het onbekende gedicht" 2026 (aug)

In de adem van de nacht, lag ik geborgen en droomde ik van een gedicht.
Met regels die als vanzelf kwamen, en woorden die dansten met elkaar in harmonie.
Daar waar ik tegen het
donkere plafond lag te staren, golfde het in mijn gedachten door.
Ik zag het geschreven staan,het stond al bijna op papier.
In inkt geleid door de Gouden Griffel,
als in mijn handen gegoten.
Volmaakt was het gedicht dat
weergaf, waaraan ik weken dacht.
Wat in mijn gevoel zo speelde, ik schreef het nog nooit eerder zo goed.
Toch al was ik volledig in een roes van poëtische
overvloed geneveld,
stond ik niet op.
Het begon te schrijven is nooit geschreven,
het gedicht heeft de morgen niet gehaald.

16/07/2026

Plaatje: ets , visser in zomer landschap ©Daniël Haans

©Daniël 2026
Titel: Wat terug komt

Op de rand van jezelf loop ik mij,
balancerend tussen mijzelf en de ander.
In het hart kies ik mij,
liefkozend voor de ander.
Op de rug van mijzelf,
onderga ik de wond die moet helen.
Diep in het eigen geneest het langzaam,
mes wat was het geslepen en scherp.
Over de wang van het gezicht rolt over ik,
de traan het kapot slaat uiteen.
In de lucht van de hemel verdampt het,
verdriet van het laten vallen.

13/07/2026

©ets Daniël Haans
"Zomer"

De golfjes op het water, schittering boven onderop donker.
Daar... geluid, het golft op de wind tot oor. Kinderen...
De zwoele zomer zon, het brengt...het hier. .
Bries... plagerig... ritselende blaadjes, muziek.
Violet, koningsblauw kleurt in verte...horizon.
De vlakte verder weg en omhoog...wegkijken.
Voelen...het gaat langs mijn wangen, de zomer streelt.