Veeking Theaterproducties

17/03/2026

Dinsdag 17 maart
NOG 1 DAG: Onze visie voor een Sterk Velsen: ASIELZOEKERS & STATUSHOUDERS

Sterk Velsen is tegen het voorranggeven aan statushouders bij het toewijzen van woningen. Vanuit het Rijk/COA worden statushouders toegewezen aan een gemeente. Deze moeten vervolgens worden gehuisvest. Om de statushouders goed over de gemeente(s) te spreiden is besloten dat zij voorrang krijgen bij de toewijzing van een woning.
Echter, dit is faliekant mislukt. Als het aan Sterk Velsen ligt komen deze statushouders op de reguliere wachtlijst te staan net als iedere andere Velsenaar. Zij hebben te wachten totdat zij aan de b***t zijn en krijgen wat ons betreft geen voorrang meer!

Met betrekking tot een asielzoekerscentrum (AZC) heeft Sterk Velsen er in de raad regelmatig voor gepleit dat, als er dan toch een AZC moet komen, dat deze dan in een buitengebied gerealiseerd wordt. Op deze manier belast het AZC minder de Velsense kernen en blijven de faciliteiten binnen de gemeente beschikbaar voor onze eigen inwoners.
Helaas is dit pleidooi niet overgenomen en heeft de meerderheid van de raad gekozen voor een AZC in Santpoort-Zuid!

Sterk Velsen blijft zich hard maken voor het vertrek van de boot in Velsen-Noord en houdt ook de termijn van de opvang van jongeren in Driehuis in het oog.

Mijn naam is Djen-Lynn Veenendaal. Student Politicologie Universiteit Leiden, 18 jaar en sta verkiesbaar voor de gemeenteraad op plek 7 van lijst 6 (Sterk Velsen). Dit maakt mij de jongste kandidaat dit jaar! Door de jaren heen merkte ik dat ik, in elke klas waar ik terecht kwam, de enige was die echt iets wist van de politiek. Niet omdat er onder de andere leerlingen desinteresse was, maar omdat politiek geen onderwerp is waar over wordt onderwezen of voor wordt geënthousiasmeerd.
Basisscholen geven burgerschap, en op middelbare scholen is er maatschappijleer, maar vaak dekt dit de lading niet volledig. Ik hoop kinderen en jongeren bewuster te maken over politiek. Niet alleen door het gesprek met ze aan te gaan en ze bewust te maken van onderwerpen die juist hun aangaan, maar steeds vaker ook op grotere schaal. Zo probeer ik jongeren te bereiken via sociale media en maak ik een les over de (gemeenteraads)verkiezingen voor basisscholen.
Jongeren verdienen een stem en het is aan de politici, waar ik me hopelijk binnenkort tot kan rekenen, om ervoor te zorgen dat deze stem klinkt en gehoord wordt. Stem daarom 18 maart voor verjonging van de gemeenteraad. Stem voor een directe vertegenwoordiger van de jongeren in Velsen.

* Stem Sterk...
* Stem Velsen...
* Stem Sterk Velsen...
* Stem lijst 6, nummer 7, Djen-Lynn Veenendaal

14/03/2026

Layla Elbouhy als Jasmijn

Tapdansen, ingenieur, whisky, horloge, verloren dochter, verpleegster, verzorgster, drink maatje, mooie vrouw, kip eten en wat lijkt ze toch op Lucy. Tapdansen, ingenieur, whisky, horloge, verloren dochter, verpleegster, verzorgster, drink maatje, mooie vrouw, kip eten en wat lijkt ze toch op Lucy. Tapdansen, ingenieur, whisky, horloge, verloren dochter, verpleegster, verzorgster, drink maatje, mooie vrouw, kip eten en wat lijkt ze toch op Lucy…dit moet het zo ongeveer zijn wat Jacob denkt als hij Jasmijn ziet.

Hij lijkt zo lief…hij lijkt zo aardig…hij lijkt zo intelligent. Dat is hij ook…dat is hij allemaal. Tegelijkertijd is hij onberekenbaar, kwetsend en onbereikbaar. Dat is niet zijn opzet, maar wel de waarheid. Als verpleegkundige weet je dat als geen ander. Maar er blijft toch altijd een bepaalde vorm van onzekerheid. Wat nu als ik dit doe…of dat doe…of zo doe...wat dat dan?…wat nu?…tja…dementie!

Layla is HET bewijs dat wij (Veeking) spelers letterlijk en figuurlijk van straat plukken. Layla reageerde zo een 3 jaar geleden op een flyer. Haar eerste rol had ze al direct te pakken in het stuk “Over het Vogelnest” (One Flew over The Cuckoo’s Nest). In “Papaa” haar tweede rol. Ze speelt de rol van Jasmine. Een korte maar ingewikkelde rol waarbij eigenlijk pas echt duidelijk wordt wat de diagnose van “Papa” echt is en uit welke ogen het publiek dit toneelstuk ziet.

Spel: Jan Commandeur, Jolein Vermeulen, Mitzie Meijerhof, Mika Hoeben, Eric Stam, Freek Bakker & Layla Elbouhy

Regie: Claudia Kingma. Regie assistent: Summer Veenhoven. Ondersteuning: Marian Dijkman

Uitvoeringen & info: 20, 21, 26, 27 & 28 maart, VeekingTheater IJmuiden, entree €.16,50, aanvang 20:00 uur, reserveren via www.veeking.nl

23/02/2026

Jan Commandeur als Jacob,

Het kan zijn dat u gevraagd wordt waar u uw horloge vandaan heeft, want Jacob is de zijne kwijt en die is vast door iemand gestolen. Wellicht door Patrick die met Emma of Rob naar Parijs toe is gegaan om de kip te bereiden. Tja, en dan is daar ook nog dat schilderij. Je kan zo zien dat die van Lucy is…of Angelique…of toch van Jasmijn. En weet je dat tapdansen best lastig is bij klassieke muziek dat niemand lijkt te waarderen.

Uiteraard heeft Jan veel meer op zijn repertoire staan met betrekking tot rollen, maar we kunnen wel zeggen dat de rol van Ruben in “De Goede Dood” er met kop en schouders boven uit stak. Na de uitvoeringen van “Papa” zal dat echter niet meer het enige zijn waar u Jan aan zult herinneren. Jan speelt “Papa” niet, hij is het…en dat louter positief bedoeld. Jan? Diepe buiging.

Jan mogen we inmiddels wel beschouwen tot een Veeker van het eerste uur. Goed; hij heeft dan weliswaar niet meegedaan aan de aller eerste stukken van Veeking (Geev Papaa maar een kusje…! en (Ver-)afgoden)), maar daarna is Jan toch wel bijna in iedere productie van Veeking terug te vinden. Jan doet nooit moeilijk als het over een rol gaat. Of dat nu als figurant is of in een hoofdrol, Jan pakt alles aan…met “Papa” als ultieme kroon op zijn omvangrijke oeuvre.

Spel: Jan Commandeur, Jolein Vermeulen, Mitzie Meijerhof, Mika Hoeben, Eric Stam, Freek Bakker & Layla Elbouhy

Regie: Claudia Kingma. Regie assistent: Summer Veenhoven. Ondersteuning: Marian Dijkman

Uitvoeringen & info: 20, 21, 26, 27 & 28 maart, VeekingTheater IJmuiden, entree €.16,50, aanvang 20:00 uur, reserveren via www.veeking.nl

17/02/2026

ER ZIJN NOG PLEKKEN BESCHIKBAAR VOOR "PAPA'...OOK DE RESERVERINGEN VOOR EXTRA AVOND OP 26 MAART GAAN HEEL HARD. RESERVEER DUS SNEL UW KAARTEN OP WWW.VEEKING.NL

Jolein Vermeulen als Emma

Je zal maar de dochter zijn van een vader met dementie…of de vrouw die de kip iedere avond bereidt…of de hulp in de verzorging van je tehuis…of…tja, dat is Emma allemaal…tenminste; in het beeld van “papa”. De wanhoop bij vader is er dan ook niet minder om als hij zijn dochter niet meer herkent, maar de radenloosheid is minstens net zo groot bij Emma als zij weer een keer voor een ander wordt aangezien of wordt vergeleken met een dochter waarvan het bestaan niet bevestigd is.

Jolein laveert handig tussen de ene en de andere rol. Nou ja…eigenlijk is het steeds dezelfde rol, maar vanuit het beeld van Papa gezien steeds een ander personage. Het klinkt allemaal nogal verwarrend, en dat is het ook…maar troost u; het is nog veel verwarrender in het hoofd van een vader met dementie.

Jolein is het purschuim in de op te vullen ruimtes, Jolein is de dieselmotor bij stroeve omstandigheden, Jolein is de Haarlemmer Olie bij de oplossing van plotseling opkomende uitdagingen en Jolein is de betrouwbare en stabiele factor in iedere rol van VeekingTheaterproducties.
Het lijkt wellicht wat oneerbiedig, maar dat is zeker niet de bedoeling. Integendeel zelfs. Iedere club, vereniging, productie, gezelschap zou een Jolein moeten hebben. En sterke basis die overal en altijd met vol enthousiasme in duikt en achter je staat.
Je bent een kanjer Jolein…dat willen we even gezegd hebben!

Spel: Jan Commandeur, Jolein Vermeulen, Mitzie Meijerhof, Mika Hoeben, Eric Stam, Freek Bakker & Layla Elbouhy

Regie: Claudia Kingma. Regie assistent: Summer Veenhoven. Ondersteuning: Marian Dijkman

Uitvoeringen & info: 20, 21, 26, 27 & 28 maart, VeekingTheater IJmuiden, entree €.16,50, aanvang 20:00 uur, reserveren via www.veeking.nl

12/02/2026

LET OP. 3 AVONDEN ZIJN REEDS UITVERKOCHT. EXTRA SPEELAVOND OP DONDERDAG 26 MAART!!

Eric Stam als Rob

Je zal maar de schoonzoon zijn van een schoonvader met dementie…of de Franse vriend van zijn dochter…of de hulp in de verzorging van het tehuis…of…tja, dat is Eric allemaal…tenminste; in het beeld van “Papa”. De wanhoop bij vader is er dan ook niet minder om als hij zijn schoonzoon niet herkent, maar de radenloosheid is minstens net zo groot bij Rob als hij weer eens een keer voor een ander wordt aangezien.

Eric laveert handig van de ene naar de andere rol. Nou ja…eigenlijk is het steeds dezelfde rol, maar vanuit het beeld van “Papa” gezien steeds een ander personage. Het klinkt allemaal nogal verwarrend, en dat is het ook…maar troost u; het is nog veel verwarrender in het hoofd van iemand met dementie.

Elektricien, decorbouwer, stagebegeleider, schrijver, regisseur, speler, bestuurslid, steun en toeverlaat, maar bovenal een super goeie vent en iemand met het hart op de juiste plek…dat is Eric in een notendop. Geen speler van het eerste uur, maar zeker iemand waar wij niet zonder kunnen en/of willen. Eric is Veeking en daar zijn wij hem enorm dankbaar voor en erg blij mee.

Spel: Jan Commandeur, Jolein Vermeulen, Mitzie Meijerhof, Mika Hoeben, Eric Stam, Freek Bakker & Layla Elbouhy

Regie: Claudia Kingma. Regie assistent: Summer Veenhoven. Ondersteuning: Marian Dijkman

Uitvoeringen & info: 20, 21, 26, 27 & 28 maart, VeekingTheater IJmuiden, entree €.16,50, aanvang 20:00 uur, reserveren via www.veeking.nl

10/02/2026

Mitzie Meijerhof als Emma

Je zal maar de dochter zijn van een demente vader…of die vrouw die de kip iedere avond bereidt…of de hulp in de verzorging van je tehuis…of…tja, dat is Emma allemaal…tenminste; in het beeld van “papa”. De wanhoop bij vader is er dan ook niet minder om als hij zijn dochter niet meer herkent, maar de radenloosheid is minstens net zo groot bij Emma als zij weer een keer voor een ander wordt aangezien of wordt vergeleken met een dochter waarvan het bestaan niet bevestigd is.

Mitzie laveert handig tussen van de ene naar de andere rol. Nou ja…eigenlijk is het steeds dezelfde rol, maar vanuit het beeld van Papa gezien steeds een ander personage. Het klinkt allemaal nogal verwarrend, en dat is het ook…maar troost u; het is nog veel verwarrender in het hoofd van een demente.

Alleen al het enthousiasme van Mitzie is aanstekelijk en dan moet ze nog spelen. Miztie heeft de gave om een lach op je gezicht te toveren, zonder dat je daar zelf erg in hebt en ongeacht wat de emotie van het spel is. Mitzie heeft iets herkenbaars en tegelijkertijd iets mysterieus.
Dit is pas de 3e rol die Mitzie voor haar rekening neemt…nou ja…3e rol…het zijn wel gelijk 3 rollen in 1. En dat doet zij vol overgave. Mitzie heeft een zwak voor Veeking, maar wij hebben toevallig ook een zwak voor haar. Mitzie? Je bent een topper.

Spel: Jan Commandeur, Jolein Vermeulen, Mitzie Meijerhof, Mika Hoeben, Eric Stam, Freek Bakker & Layla Elbouhy

Regie: Claudia Kingma. Regie assistent: Summer Veenhoven. Ondersteuning: Marian Dijkman

Uitvoeringen & info: 20, 21, 27 & 28 maart, VeekingTheater IJmuiden, entree €.16,50, aanvang 20:00 uur, reserveren via www.veeking.nl

21 & 28 maart zijn reeds UITVERKOCHT. We willen wellicht een extra dag inplannen te weten donderdag 26 maart. Mocht u nu speciaal die avond willen, laat dat dan bij "info/wensen" achter wanneer u reserveert.

29/01/2026

Mika Hoeben als Rob

Je zal maar de schoonzoon zijn van een demente schoonvader…of de Franse vriend van zijn dochter…of de hulp in de verzorging van het tehuis…of…tja, dat is Rob allemaal…tenminste; in het beeld van “papa”. De wanhoop bij vader is er dan ook niet minder om als hij zijn schoonzoon niet herkent, maar de radeloosheid is minstens net zo groot bij Rob als hij weer een keer voor een ander wordt aangezien.

Mika laveert handig van de ene naar de andere rol. Nou ja…eigenlijk is het steeds dezelfde rol, maar vanuit het beeld van Papa gezien steeds een ander persoon. Het klinkt allemaal nogal verwarrend, en dat is het ook…maar troost u; het is nog veel verwarrender in het hoofd van een demente.

Mika kwam in 2021 als grimeur bij ons binnen…hij kwam, zag en overwon! Door corona kon hij op het laatste moment een rol invullen bij “Hoogtij” (Festen) en vanaf dat moment was Mika besmet met het Veeking virus en waren wij besmet met het Mika virus.
Inmiddels zit Mika op de theateropleiding van het NOVA en heeft hij laten zien dat hij een multitalent is. Spelen, grimeren, schrijven en regisseren zitten allemaal in de gereedschapskist van Mika. Wat zijn wij apetrots op deze loyale Veeker.

Spel: Jan Commandeur, Jolein Vermeulen, Mitzie Meijerhof, Mika Hoeben, Eric Stam, Freek Bakker & Layla Elbouhy

Regie: Claudia Kingma. Regie assistent: Summer Veenhoven. Ondersteuning: Marian Dijkman

Uitvoeringen & info: 20, 21, 27 & 28 maart, VeekingTheater IJmuiden, entree €.16,50, aanvang 20:00 uur, reserveren via www.veeking.nl

21/01/2026

Op 20, 21, 27 & 28 maart speelt Veeking Theaterproducties het mooie en aangrijpende avondvullende stuk "Papa"

Langzaam zakt Jacob weg in een wazige wolk waarin de wereld die hij eens zo goed kende, zich van hem vervreemdt.
Herinneringen vergaan en vertrouwde gezichten vervagen of lijken opeens onherkenbaar. Krampachtig probeert hij grip op zijn leven te krijgen dat langzaam uiteen lijkt te vallen zonder dat hij begrijpt waarom.
Zijn dochter Emma probeert haar vader te helpen, maar hoe help je iemand die steeds meer wegraakt?

In ‘Papa’ zien we door de ogen van Jacob de verwarring van iemand met Alzheimer. Zijn onrust en paniek raken niet alleen hem, maar ook zijn omgeving.

De cast/groep van papa (zie foto: van links naar rechts en van boven naar beneden): Marian Dijkman (souffleur), Claudia Kingma (regie), Freek Bakker (arts), Mitzie Meijerhof (Emma), Eric Stam (Rob), Jolein Vermeulen (Emma), Jan Commandeur (Jacob), Layla Elbouhy (Jasmine), Summer Veenhoven (regie assistent) & last-but-not-least Mika Hoeben (Rob).
Fotografie: Mattijs Kuiper.

16/01/2026

Kaarten reserveren www.veeking.nl

03/12/2025

In ‘Dochter’ is er voor mij sprake van twee hoofdrollen (dochter en vader). De andere vier acteurs spelen bijrollen. Maar juist dit stuk maakt duidelijk hoe belangrijk die ‘bijrollen’ zijn. Het zijn juist díe spelers die de context van het verhaal schetsen en daardoor de interactie tussen vader en dochter lading geven.

Fleur zet een moeder neer die nuchter genoeg is om situaties realistisch te bekijken maar gelijktijdig haar moedergevoelens voor het voetlicht te brengen. Als toeschouwer begrijp je al heel snel waarom een puber moeite met zo’n moeder kan hebben, terwijl je als volwassene aan alles voelt dat ze het beste met haar kind voorheeft. Het is niet eenvoudig om dat geloofwaardig neer te zetten, maar Fleur doet het.

Scully brengt de vreselijke balans waar een ‘nieuwe vriendin’ op moet zien te manoeuvreren op overtuigende wijze. Enerzijds is er de grote liefde voor de vader van haar zoon, anderzijds weet ze de toeschouwer in te laten zien hoe een puber – juist in de niet getoonde momenten – het bloed onder je nagels vandaan kan halen. Zij laat de toeschouwer de momenten die hij niet zag toch beleven en weet met haar spel de problemen tussen vader en dochter extra diepte te geven.

Marian geeft als dokter Van Zanten de zo noodzakelijke ‘nuchterheid’ aan het stuk. Ook toont ze de ogenschijnlijk koele specialist die vaker met het bijltje gehakt heeft en met de juist geplaatste woorden de ouders bijna weet te overtuigen om Nicole langer te laten opnemen. Die professionele woorden worden uiteindelijk genegeerd. Marian is een type dokter die de meeste mensen zelf niet zullen herkennen, maar wel kennen uit de verhalen van anderen. Sterk spel!

Rick is een meester in het gebruiken van stilte. In zijn rol als grootvader van Nicole durft hij het aan om lange pauzes te vallen, om de woorden die daarop volgen veel meer impact te geven. Houding en mimiek zijn daarbij een essentieel onderdeel. Rick beheerst dat combinatiekunstje tot in perfectie. Zijn rol laat de toeschouwer snappen hoe zijn zoon is gevormd tot de man die hij nu is.

Mattijs weet op fantastische wijze te laten zien waar je als ambitieuze, gescheiden vader mee te maken kunt krijgen. Net als zijn nieuwe vriendin moet hij de balans zien te vinden tussen het oude en het nieuwe leven. Zijn spel is overtuigend. Hij laat een palet aan emoties zien die ik niet voor mogelijk had gehouden. De overgangen van werk naar privé zijn zeer fraai en de omgang met zijn dochter krijgt daardoor een extra laag. Top!

Djen-Lynn heeft in deze rol geen stap vooruit gezet in haar ontwikkeling als actrice. Nee, zij heeft een halve marathon aan vooruitgang geboekt, met name in tekstinterpretatie. Ik keek gefascineerd naar houding en mimiek die de teksten lading gaven. Zij wist mijn emoties in alle facetten aan te spreken. Ze wist me echt te raken. Elke avond opnieuw! Djen-Lynn weet in een fractie van een seconde over te schakelen van de ene emotie naar de andere: je ziet een leuke puber en ineens zie je zo’n ettertje. Je ziet een sterke jonge vrouw en even later een zielig hoopje.

Haar rol en die van haar vader konden alleen maar overtuigen door de spelers eromheen. Maar niet alleen dat. Er is nog een vijfde bijrol. De Nederlandstalige muziekkeuze in de scènewisselingen schetst hoe belangrijk een bijrol is. De muziek was de onzichtbare maar uiterst sterke vijfde bijrol in dit stuk. Het totaalplaatje, daar draaide het bij ‘Dochter’ om.

Dat totaalplaatje laat verder niets aan interpretatie van de toeschouwer over. Of, zoals Dirk van Zonderen (voormalig directeur Witte Theater), het verwoordde: “Alles is gericht op één doel: ze zullen janken.” En dat is gelukt!

Geschreven door Marco Mekenkamp
Foto door Dennis Gouda Fotografie

01/12/2025