25/01/2026
Johan Muurlink (57), de boterhamman van Rotterdam. Een man met een ruig uiterlijk en een nog ruiger leven, die elke schooldag om zes uur ’s ochtends in een oud schoolgebouw in Rotterdam-Zuid staat. Met 25 vrijwilligers smeert hij daar 2500 boterhammen. Voor achthonderd kinderen op 22 scholen. Kinderen die anders met een lege maag in de klas zouden zitten.
Het gebouw kraakt aan alle kanten en een nieuwe plek is er nog niet. Dat bezorgt hem slapeloze nachten. Stoppen is geen optie. ‘Ik doe dit al negen jaar. Stoppen ga ik nooit. Ja, in het harnas.’ Want honger, dat is geen keuze. ‘Zonder eten laat ik ze niet naar school gaan.’
Muurlink ziet dagelijks wat armoede met kinderen doet. Rotterdam telt tienduizenden mensen die nauwelijks rondkomen. ‘Geef dan je kind maar eens een gezonde lunch mee.’ Hij ziet kinderen zonder eten binnenkomen, indutten, zich niet meer kunnen concentreren. Slechtere cijfers, minder kansen. ‘Als maatschappij laten we deze kinderen in de steek. Héél erg.’
Zijn stichting draait volledig zonder subsidie. Brood, beleg, bezorging: alles kost geld. Donaties komen en gaan. ‘Als ik een paar maanden niet in het nieuws ben, krijg ik gewoon niks meer binnen.’ Toch blijft hij zijn verhaal vertellen. ‘Af en toe denk ik: daar gáán we weer. Maar dit is voor het goede doel. Voor die kinderen.’
Dat hij juist dit werk doet, is geen toeval. Muurlinks leven kende diepe dalen: dakloosheid, criminaliteit, gevangenis. Twee zoons werden doodgeschoten. Zelf overleefde hij meerdere hartinfarcten. ‘Sommige mensen krijgen in hun leven geen ellende voor hun kiezen, anderen het tiendubbele. En ik ben een van die mensen.’ Opgeven deed hij nooit. ‘Je kunt altijd nog de keuze maken om iets goeds van je leven te maken.’
Nu staat hij hier, elke ochtend weer. Regelen, smeren, door, want deze stroom mag niet stilvallen. Altijd zoekend naar vrijwilligers. ‘Ik zou er wel vijftig kunnen gebruiken.’ En altijd met hetzelfde doel: kinderen voeden, zodat ze kunnen leren.
Lees het volledige verhaal en meer van Nieuwe Revu nu op Lezerij.
