31/05/2026
In dit stilleven uit 1992 plaatste Henri Bol een witte Delftse kan op een tinnen bord. Het lijkt een eenvoudig object, maar het verwijst direct naar een belangrijke inspiratiebron in zijn werk.
Bol vertelde hierover: ‘Wie ik mateloos bewonder, is Johannes Vermeer van Delft. In zijn interieurs komt vaak een witte kan voor. Een vrij eenvoudige witte kan, die zie ik dan op dat schilderij en dan kan ik er gewoon niet meer van slapen, zo’n kan MOET ik hebben, dat is iets van die wereld.’
Hij ging daadwerkelijk op zoek naar precies zo’n kan, wist er een te bemachtigen en gebruikte haar vervolgens in meerdere stillevens.
Dit werk laat zien hoe Bol zijn bewondering voor Vermeer vertaalde naar een eigen beeldtaal: geconcentreerd, helder en gericht op de kracht van één zorgvuldig gekozen voorwerp. Het stilleven markeert daarmee zowel zijn vakmanschap als zijn manier van kijken.
🖼️: Henri Bol, 'Stilleven met Delftse Kan', 1992.
__________
In this 1992 still life, Henri Bol placed a white Delft jug on a pewter plate. It appears to be a simple object, but it directly refers to an important source of inspiration in his work.
Bol explained: “The artist I admire beyond measure is Johannes Vermeer of Delft. His interiors often feature a white jug, a plain, modest jug. When I then see it in one of his paintings, I find myself lying awake over it. I simply MUST have such a jug; it belongs to that world.”
He went on an actual search for exactly such a jug, managed to acquire one, and used it in several of his still lifes.
This work shows how Henri Bol translated his admiration for Vermeer into a visual language of his own: concentrated, clear, and focused on the power of a single carefully chosen object. The still life reflects both his craftsmanship and his way of observing.
🖼️: Henri Bol, 'Still life with Delft Jug', 1992.
