14/08/2026
Zonder woorden
Het is een eer om bijdrage te mogen leveren aan een bijzonder theaterproject bij stichting Sunneschyn in Zwitserland. Op dit moment wordt er wekelijks gewerkt aan de voorstelling die we in november op de planken brengen. Geen bestaand stuk maar een verhaal van de mensen zelf, over wat zij belangrijk vinden in het leven. 'Variété' is een beeldende theatervoorstelling over wat mensen met elkaar verbindt. De voorstelling onderzoekt niet alleen hoe de wereld verandert, maar vooral wat, ondanks alle veranderingen, hetzelfde blijft. Zij vertrekt vanuit de overtuiging dat fundamentele menselijke behoeften tijdloos zijn. Ongeacht de tijd waarin mensen leven, de samenleving waarin zij opgroeien of de mogelijkheden die zij hebben, blijven dezelfde verlangens bestaan: de behoefte aan liefde en geborgenheid, veiligheid en vertrouwen.
In de afgelopen maand heb ik de mensen ontmoet die dit stuk gaan spelen. Ondanks dat ik de taal niet echt spreek was het voor ieder van ons zeer waardevol. We bleken te kunnen communiceren in de universele taal, de taal van de clown, de taal van het hart.
Prachtig om samen met de initiatiefnemers Eelco en Melanie dit verder te ontwikkelen. Waarover in november meer.
Omdat ik daar toch was heb ik ook gespeeld in één van de woningen van Sunneschyn. Ook hier bleek de taal van de clown meer dan voldoende om al snel samen op te gaan in het spel zonder woorden. De taal die voor deze mensen eigenlijk altijd hun eerste taal is. Voor mij in dit land trouwens ook :-).
We blijven vaak zoeken naar contact in woorden, soms tegen beter weten in.
Als we ons vrij voelen kunnen we ons hart openen en het laten spreken via onze handen, onze ogen, ons spel. Als we zonder agenda of oordeel, in het moment kunnen voelen, luisteren en kijken naar wat de ander ons 'zegt' dán ontstaat er spel in gelijkwaardigheid, waar alle spelers én toeschouwers van genieten.
Misschien was het voor mij deze keer wel extra makkelijk omdat ik het Schwyzerdütsch sowieso niet machtig ben.
Ik kijk er naar uit om in november deze mooie plek weer te bezoeken. Dan werken we weer aan de voorstelling, met de Premiére in het theater van de stad.
Dan mag ik ook weer komen spelen op deze woning en geef ik een workshop aan de medewerkers van deze woning. Niet omdat iedereen clown wil worden. Wel omdat het waardevol is om het communiceren zonder woorden op een leuke manier meer eigen te maken.
De rest van het jaar ben ik trouwens gewoon in Nederland, beschikbaar voor mooie opdrachten op het vlak waar theater, zorg en onderwijs in verwondering samenkomen. Verhip.nu!
