Stadsdichter van Gouda

02/10/2026

Och hemel. Zo ben je stadsdichter en zo al bijna weer niet.

Wil je stadsdichter worden?

Doe dan mee met de selectie!

De dankbaarste “baan” die ik ooit heb gehad.

😘

12/05/2026

Vandaag in heel Nederland is de ETHOS telling.

Dakloosheid is niet altijd zichtbaar. Veel mensen slapen niet op straat, maar bijvoorbeeld op de bank bij anderen, in een auto of zonder vaste plek. Juist deze verborgen dakloosheid blijft vaak buiten beeld.

Daarom is deze telling zo belangrijk. Alleen als er een volledig beeld is, kunnen er passende oplossingen komen.

Speciaal voor vandaag vroeg ETHOS mij een gedicht te schrijven.



Tellen

Ik tel mezelf. Één zeg ik hardop. Één!
En in de reflectie van een winkelruit zie ik mij.

Twee! roep ik hardop. Twee!
Geen mens loopt tussen mij en mijzelf in.

Ik doe mijn ogen dicht. Het wordt stil en ik denk Nul
Niks, niet, niemand, nergens meer. Nachtnomade. Dakloos.

Tussen de kieren van de wereld ben ik onzichtbaar.
Ergens verdween ik langzaam achteruit in mist.

Tussen de plint en de vloer loopt een colonne mieren.
Ze verzamelen gevallen kruimels, een korst van de kaas.

Tussen de gevels van de stad wandelen toeristen ze lopen
langs gevels, bankjes, plekken die ik thuis genoemd heb.

Tussen de mensen loop ik mompelend verbaasd over de huizen
die mensen schijnbaar hebben weten te bemachtigen.

Tussen de kussens van de bank liggen de verloren zaken:
centenmuntjes, kindersokken, vreemde oorbellen, een snoepje.

Ik tel mezelf. Één zeg ik hardop. Één!
Vanaf het terras doen mensen hun stinkende best me te ontzien.

Achter me hoor ik iemand fluisteren naar een andere iemand.
"Twaalf" zegt ze. Twaalf keer één.
Zag ze me nou? Ik dacht dat ze me niet zag.

Het heeft gisteren hard geregend.
De plassen liggen nog op straat.
In een plas zie ik hem. "Dertien" mompel ik. Niet meer alleen.
Ik tel mee.

---

Chris Bellekom
Stadsdichter van Gouda
ETHOS Dak- en Thuislozen Telling
12 mei 2026

04/05/2026

De tirannie verdrijven

Soms mompel ik zacht 't Wilhelmus
maar eigenlijk zouden we het moeten schreeuwen
in plaats van ongemakkelijk zelfbewust.

"de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt.”

Iedere dag loop ik in de Krugerlaan
En iedere dag zie ik de namen staan
In kleine bronzen steentjes op de grond

De namen heb ik zo vaak gelezen dat ik ze ken.
Bettina. Mirjam. Hugo. Herbert. Lewkowicz.

Op een dinsdag vertrok de trein naar Westerbork
Op vrijdag waren Bettina, Mirjam en Hugo dood.
In de armen van mama de gaskamer in gedragen.
Dat was in die jaren het lot van een Jood.

Herbert dacht dat ze terug zouden keren.
Wachtte dagelijks op bericht
Smaller en witter werd zijn toch al spitse gezicht.
Hij heeft nog negen maanden moeten wachten
Voor hij zijn kinderen weer in de armen sloot.

Hij was graficus, ontwerper, kunstenaar
Hij maakte een omslag voor een fotoboek voor haar
"Mirjam" staat er gestileerd op de voorpagina.
Ze werd nog net geen drie jaar.
Van Hugo is er nooit een foto gemaakt.
Hij werd stil in Auschwitz. Huilend en naakt.

Ik kijk door het verleden naar het gezin op de hoek
Ik blader door een fotoboek
En ik huil dwars door de woorden heen
Er zijn nooit meer genoeg woorden
Ik ben alle begrip verloren
Voor mensen die mensen vermoorden

Soms mompel ik zacht 't Wilhelmus
maar eigenlijk zouden we het moeten schreeuwen
in plaats van ongemakkelijk zelfbewust.
"de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt.
en nooit meer nieuwe bronzen stenen in de grond.

-

Chris Bellekom
Stadsdichter van Gouda
4 mei 2026 - Dodenherdenking - Sint Jan

04/05/2026

Dikke update van de Agenda van de stadsdichter voor de komende periode:

4 mei bij de Dodenherdenking in de Sint Jan
7 mei bij de opening vande nieuwe steiger aan de Korte Vest
7 mei poseert de stadsdichter voor een schilderexpositie
10 mei bij de Moederdagviering op de Lange Groenendaal
12 mei voor de Nationale Dak- en thuislozentelling
12 mei bij de Mandeville lezing in de Agnietenkapel
21 mei bij het TIEN-jarig bestaan van Dichters op Donderdag in het IJsselhuis.
28 mei bij de borrel van de Goudse Ondernemers bij Stadskant
Een heerlijk vooruitzicht en zalig schrijfwerk.
9 juni Lustrum In Gouda - Bibliotheek
12 juni Francois Vranckenlezing
13 juni Amnesty Jubileum Festival - Bibliotheek
5 juli EP release Mail for Sil - IJsselhuis
9 juli Examenuitreiking - GSG Leo Vroman Atheneum
10 juli Examenuitreiking - GSG Leo Vroman HAVO
8 september opening expositie De Goudse Streek - Agnietenkapel
30 oktober verkiezing nieuwe stadsdichter - Garenspinnerij

Misschien zien we elkaar bij één van de evenementen.

Chris

04/05/2026

.

Volgegeten

Aan tafel is geen ruzie. Niemand hier heeft de macht om oorlogen te beginnen. Want als katjes muizen, dan mauwen ze niet. Je kunt geen haat spugen met je mond vol voer. Als we allemaal hartstikke vol zitten en geen pap meer kunnen zeggen, dan blijven we bewegingsloos achter.
Geen sjoege meer om een ander kwaad te doen. Geen pap meer. Maar van haver tot gort. Als ik je leer kennen aan tafel. Van haver tot gort. Burpend en uitgebuikt.

Als we boerend en blij als baby boeddha's tegen elkaar moeten leunen
Als we vol wijn en kleine lokale drankjes "In Vino Veritas" elkaar omhelzen en de grenzen in onze hoofden laten zakken en zeggen, man wat een gave avond, wat hou ik toch van je. Wil je er nog eentje en gearmd later dan laat de kroeg uit waggelen, dan zijn alle wereldproblemen opgelost.

En na het eten ruimen we op , dan pakt iedereen een paar borden en het bestek en vullen we de gootstenen met warm sop. Was jij, dan droog ik en samen staan we aan het aanrecht, waar de radio Fado de wereld in stuurt. We verstaan het allebei niet, maar we wiegen tegen elkaar aan en proeven het verdriet wat er in bezingen wordt.

Het is de Zangeres zonder naam maar dan in het Portugees zeg je. Ik moet lachen en denk ineens aan iets anders. Ik zet de Bluetooth van de radio aan en speel van mijn lijst twee tango's. Een Milonga voor de Liefde en een Tango die beschrijft hoe een vrouw kan bewegen als een gedicht. En de rest van de avond spelen we nummers voor elkaar van over de hele wereld.

We zetten koffie voor alle mensen aan de lange tafels. Een kleine koffie voor na het eten, voor als het langer licht blijft, maar er toch al schemer in de lucht zit. En we vragen ons af waar de oorlog is als je met elkaar aan tafel zit. We hebben de hele dag het nieuws niet gehoord. We zijn gewoon. We zijn gewoon hier met mensen om in de ogen te kijken. De tafels reiken over grenzen heen.

En in de keuken staan we te hannesen met plastic bakjes en met aluminiumfolie om alles wat niet is opgegeten, want er was teveel. Er is altijd te veel eten. Is dat jou ook weleens opgevallen? We staan de klunzen om soep in de bakjes van het Chinese restaurant te krijgen en elastiekjes om de aluminiumfolie waar de taartpunten en de stukken Quiche in meegegeven worden aan alle gasten die de fiets van het slot halen of wandelen naar de flat waar straks de lichten aan gaan. Maar laat de televisie uit. Zet de radio alleen aan nadat het journaal is geweest. We hebben de macht om oorlogen te stoppen. Een maaltijd per keer. Een mens per keer. Gevuld bord voor gevuld bord. Koffie voor koffie en thee voor thee.

Want als we allemaal hartstikke vol zitten en geen pap meer kunnen zeggen en boerend en blij zijn, dan blijven we tevreden, glimlachend, bewegingloos achter.

Iedere maaltijd kan ons bevrijden…

Chris Bellekom - Stadsdichter - Bevrijdingsmaaltijd 3 mei 2026 - Speelwinkel

06/04/2026

06/04/2026

Sommige momenten zijn nog net even specialer dan andere. Dit is voor Irene.

-

Hou Vast

Hou vast. Houd me stevig vast.
Omhels me en omarm me.
Hou me vast en laat me niet meer los.
Laat me wonen in je hart.
Laat me wonen in je hoofd.
In je gedachten.
In je dagen in je nachten.
Laat me wonen in je zachte krachten.
Geef me een huis in je herinnering en in je hoop.
Ga met me wandelen en pak mijn arm.
Dan pak ik de jouwe.
Dan wandelen we door het verleden.
Dan loop ik voor je uit de toekomst in, naar huis.

Hou vast. Houd me stevig vast.
Omhels me en omarm me.
Hou me vast en laat me niet meer los.
Omhels me en omarm me en geef me houvast.
Hou me vast. Houd me goed vast. Houd van mijn vasthouden.
Laat je gedachten los en laat je vingers door me heen gaan.
Zucht je adem voel de wind over je gezicht je wangen zacht zoenen.
Dat ben ik die je tranen verdampt.
Vorm mij in je geestesoog.
Laat je vingers door de aarde gaan.
Vorm mij uit klei.
Blaas me vol met leven.
Adem uit zodat ik in kan ademen.
Vergeet dat ik ooit kwaad ben geweest.
Vergeef me dat ik je vooruit gegaan ben.
Maar ik zal op je wachten in het zonlicht op een bankje voor het huis.
Maar omhels me nu en kijk me aan en hou me vast.
Want ik verlaat je niet ook als je me soms vergeet.
Dan zal ik jou niet vergeten
Al wat jullie zijn is mijn evenbeeld.
We zijn gelijk elkaar en ik wil je vasthouden dus hou mij vast.

Hou vast. Houd me stevig vast.
Omhels me en omarm me.
Hou me vast en laat me niet meer los.
En daarin ligt onze verlossing
Hou vast. Houd me stevig vast.
Omhels me en omarm me
Omhels me omarm me. Erbarm me.

Chris Bellekom
Paasontbijt op de Markt 6 april 2026

-

Dank aan Marien Brand voor de mooie foto.

02/04/2026

De Kaasmarkt

Een paar luttele minuten danst en klingel-klangelt het carillon van de Sint-Jan. Nog een maand tot de Meideun. En ik ben content. Met een prachtig plat accent hoor ik dat mijn hele leven. Het is zover. De zomer is begonnen.

Er wordt gehandeld en geschimpt, een p**t uitgedraaid en afgedongen. Het teken is gegeven. De bel is geluid. Het startschot heeft geklonken. Buiten staan ze met vlakke handen op andere vlakke handen te klappen. Onder het waakzaam oog van de Waag, de waagmeesters en de Ere-Waagmeesters wagen de toeristen zich schoorvoetend tussen de kazen.

Mijn glimlach kan niet breder. Mijn trots kan niet groter. Ik heb in de klas gezeten met meisjes die glimlachend in fotoboeken staan van Peru tot Canada en van Egypte tot Japan. Meiden die klompen konden dragen alsof het hoge hakken waren, rokken wapperend in het vroege ochtendlicht dat van de vers geboende keien van de markt afspringt. Ik heb in de klas gezeten met jongens die in rode boerenkiel van karren af met ronde wielen wierpen. Jongens die riepen en knipoogden naar de dochters van bezoekende Italianen. Dochters die later terug kwamen. Die door de liefde voor de kaaskop het vaak barre weer op de koop toe namen.

Ik heb op de hoeken van de stad gewoond waar de paarden voor de karren onmenselijk vroeg mij voorbijreden. Waar ze vanaf de bokken 'Mogge' wensten. Ik heb jarenlang de donderdag vrij genomen. De donderdag is in mijn ogen de enige dag in de week die staat voor alles wat Gouds is. De marktkooplui in de ochtend. De kaasmarkt. De terrassen, de dichters, koffie met mijn ouders en zelfs het gekrakeel over het parkeren en de koopavonden. Goudscher dan dit wordt het echt niet.

"Goedemorgen dames en heren een hartelijk welkom in Gouda",
"Goodmorning ladies and gentlemen, welcome to Gouda",
"Bonjour mesdames et messieurs bienvenue a Gouda",
"Schöne Gute Morgen meine Damen und Herren Herzlich Willkommen in Gouda".

Een paar luttele minuten later danst en zingt het carillon van de Sint-Jan. En ik ben content. Met een prachtig plat accent hoor ik dat mijn hele leven. Het is zover. De zomer is begonnen in Gouda.

Chris Bellekom

02/04/2026

Het open gedicht aan de nieuwe Goudse Raadsleden

Je hebt gestemd.
Je bent gestemd en nu zit je in de raad.
Je treedt aan.
Je zweert op god of op jezelf,
en dan ben je een stem van de stad.
Dan ben je een stem van duizend mensen.
Dan vertolk je die duizend wensen.
Dus wens ik je wijsheid en humor en kracht
Dus wens ik je liefde en een hart dat zacht
mild en open blijft.
Ik wens je geen macht.
Dat wens ik niemand.

Zing je eigen lied maar blijf zoeken naar de harmonie.
We zijn goede buren en geen verre vrienden.
Er zijn geen winnaars en verliezers meer.
Ik reken op jullie en op het gezond verstand.
Je mag regeren over dit Goudse stukje land.

Je hebt gestemd.
Je bent gestemd en nu zit je in de raad.
Schuif alle geschillen opzij en kijk elkaar in de ogen aan.
Laat alle ideologische verschillen gaan.

Je fietst zelf dagelijks lang de wegen die zijn gestremd.
Je rijdt zelf langs die gesloten brug en die volle parkeerplaats.
Je gleed in het verleden zelf op die scheve schaats.
Je loopt zelf langs de donkere plekken.
Je hoogt zelf voor de zoveelste keer je tuin op met zand.
Je was erbij, bij de zoveelste autobrand.
Je was vroeger zelf één van die rondhangende vlegels.
Je struikelt zelf over de losliggende tegels.
Je hebt zelf die vader die het niet meer zelf kan.
Je hebt zelf dat kind dat een zetje nodig heeft.

Je hebt gestemd.
Je bent gestemd en nu zit je in de raad.
Je treedt aan.
Je zweert op god of op jezelf,
en dan ben je een stem van de stad.
Dan ben je de stem van duizend mensen.
Dan vertolk je die duizend wensen.
Dus wens ik je wijsheid en humor en kracht
Dus wens ik je liefde en een hart dat zacht
mild en open blijft.
Ik wens je geen macht.
Dat wens ik niemand.

Chris Bellekom

-
Foto Miranda van Elswijk

31/03/2026

Agenda van de stadsdichter voor de komende periode:

1 april bij de installatie van de nieuwe gemeenteraad in het Huis van de Stad
2 april bij de officiële opening van de eerste kaasmarkt van het seizoen in de Waag
6 april bij het Paasontbijt op de Goudse markt
12 april bij de whiskey-proeverij van Domo Eclectica
16 april bij Dichters op Donderdag in het IJsselhuis
19 april bij de opening van de expositie van Droom naar Daglicht
24 april in de Sint Jan bij de Lintjesregen
3 mei bij de Vredesmaaltijd op de Raam
3 mei bij Strips op de Markt op de Markt
4 mei bij de Dodenherdenking in de Sint Jan
10 mei bij de Moederdagviering op de Lange Groenendaal
12 mei bij de Mandeville lezing in de Agnietenkapel
21 mei bij het TIEN-jarig bestaan van Dichters op Donderdag in het IJsselhuis.
28 mei bij de borrel van de Goudse Ondernemers bij Stadskant

Een heerlijk vooruitzicht en zalig schrijfwerk.

Misschien zien we elkaar bij één van de evenementen.

Chris