16/01/2019
Winterswijk "Knelis en Willem" krijgen nieuwe dimensie!!
Delen wordt zeer op prijs gesteld!
"Een bijzonder gevoel"
Eigenlijk liep Knelis er al een lange tijd mee rond, met een gevoel dat hem al een lange tijd bezig hield. Met wie kon hij het delen, aan wie kon hij het toevertrouwen? Natuurlijk zijn tweelingbroer Willem maar twijfel zorgde ervoor dat hij dat nog niet durfde. Misschien was Willem er nog niet aan toe om dat gevoel ook openlijk te delen en uit te spreken. De juffrouw op school had al wel eens gemerkt aan Knelis dat er wat knaagde. Ze heeft aan Knelis gevraagd: “Zit je ook ergens mee, wil je ergens over praten?” “Oh ja”, antwoordde Knelis, “heel graag!” Maar na een kort gesprekje gaf Juffrouw al heel snel aan naar Knelis dat zij met zijn openlijke uitingen niet wat kon. Juffrouw had duidelijk uitgesproken dat dit op school echt niet kon, het was een zaak van thuis, in een omgeving waar het misschien wel geaccepteerd werd. Op school heeft Knelis nog een keer een gesprek gehad met de intern begeleidster juf Dina, misschien kon zij wat voor Knelis betekenen. Zij kende het gevoel van Knelis wel, zij gaf openlijk toe dat zij precies het zelfde voelde als Knelis maar dan in een andere uitingsvorm. Ook voor haar was er binnen de school geen mogelijkheid om het openlijk uit te spreken en te belijden. Knelis kreeg met het verstrijken van de jaren steeds meer het gevoel dat de drang steeds groter werd om het te uiten.
In de buurt bij Knelis en Willem woonde een ongetrouwde man, Derk, iedereen kende hem en iedereen wist dat Derk zijn gevoel in alle oprechtheid liet spreken zonder schaamte. Jan en alleman wist dat Derk er openlijk voor uit kwam, hij maakte er geen geheim van dat hij anders was dan anderen. Voor Derk maakte het niet uit, dokter, notaris of melkboer, er was een soort van respect voor deze man en daar was Knelis jaloers op. Ook als Derk naar de stad ging hadden stadse mensen snel in de gaten dat Derk anders was. Hij zocht in de stad de mensen die hetzelfde waren, deze mensen begreep hij, daar kon hij zichzelf zijn. Eigenlijk was dat hetzelfde als in de buurt, ook daar werd Derk geen strobreed in de weg gelegd, er was respect voor Derk.
Toen Knelis en Willem op 11 oktober 2018 ’s middags les kregen over discriminatie wilde Knelis zijn hand opsteken toen juffrouw vroeg wie er wel eens met discriminatie te maken had gehad. Willem drukte de hand van Knelis naar beneden en fluisterde: “Ik wil straks eerst met je praten!” Knelis kreeg er een kleur van en kon bijna niet wachten tot na schooltijd. Toen juffrouw de jongens en meisjes uitzwaaide na schooltijd rende Knelis naar Willem en zei: “Wat wilde je me vanmiddag zeggen? Ik ben wel heel erg benieuwd? Ga maar mee naar Derk, daar zal ik het je vertellen”. Knelis keek Willem verbaasd en verwachtingsvol aan. Willem begon te rennen en Knelis vloog achter hem aan. Buiten adem kwamen ze na elkaar aan bij Derk, ze gooiden op de deel de klompen uit en renden naar de keuken. Derk zat aan de tafel met de krant open geslagen voor zich, hij liet de krant zakken en vroeg: “ Waar komen jullie zo buiten adem vandaan gerend?” “Wij komen uit school”, hijgde Willem. Na een keer diep adem halen vervolgde Willem: “Derk, wil jij Knelis eens vertellen hoe jij je gevoelens het best onder worden kunt brengen?”
“Nou” zegt Derk, “dat komt heel mooi uit want wat lees ik vandaag in de krant?”:
Het Nedersaksisch is een volwaardig en zelfstandig onderdeel van de taalsystematiek in Nederland en kent naar schatting anderhalf miljoen sprekers.“Eigen taal heeft waarde voor mensen”, vindt minister Ollongren. “Zo bindt het Nedersaksisch mensen in de diverse regio’s: van Zwolle tot Doetinchem, van Stellingwerf tot Almelo. Vandaag zeggen wij tegen hen: we vinden het behoud van jullie streektaal belangrijk.” Gisteren op 10 oktober 2018 is officieel het convenant getekend.
Pfff zeiden Knelis en Willem in koor: “Kunnen we eindelijk ons gevoel in onze eigen taal uitspreken”. “Dat is heel erg mooi” zei Knelis. Hij vroeg aan Derk of hij het stukje uit de krant mocht hebben voor Juffrouw en juf Dina van de school.
Na 31 jaar is de beeldengroep: Knelis en Willem en het hundeken Mieken weer springlevend van meester G.J. Meinen! Ze mogen gewoon weer het Nedersaksisch Winterswijks praten.
Ze zijn te koop in een kleine genummerde bronzen uitvoering van 8,5 cm hoog. Een certificaat van echtheid met corresponderend nummer wordt bijgeleverd.
Het kost € 95,-- Vanaf 1-1-2019 kost het 97,80 ( BTW verhoging) Ze zijn te koop bij Jan te Kulve
jan@tekulve.
