12/08/2024
COLUMN
Belasting is diefstal
Wybren van Haga - BVNL
9 augustus 2024
In 1571 verhoogde de hertog van Alva, landvoogd over de Spaanse Nederlanden, de belastingen van 1 naar 10 procent, door de invoering van de zogenaamde ‘tiende penning van Alva’. Hiermee wilde hij een eind maken aan de financiële macht van de adel en de stadsbesturen en natuurlijk ook gewoon ordinair geld ophalen, net als de overheid dit de laatste jaren heeft gedaan. Deze exorbitante belasting zorgde voor een volksopstand die uiteindelijk leidde tot de Tachtigjarige Oorlog. Het volk won en de nieuwe belastingmaatregelen werden ingetrokken.
Bijna negenhonderd jaar later blijkt dat we ons alsnog door de overheid hebben laten be*****en. We zijn melkkoeien geworden die werkelijk overal belasting voor moeten betalen, terwijl de bestuurlijke elite nauwelijks verantwoording aflegt over de besteding van al dat geld. De overheid berooft hardwerkende burgers van hun zuurverdiende geld om het vervolgens te besteden aan allerlei projecten waar men zelf weinig invloed op heeft. Projecten die vaak weinig rendement opleveren voor de samenleving maar die ontsproten zijn uit de ideologische obsessies van bewindspersonen of ambtenaren. Of het nu IT-systemen zijn, kunstverkwanseling of klimaatverspillingen, het levert de belastingbetaler niet veel op.
Verkiezingsprogramma’s staan vol met loze beloftes over belastingverlagingen en vereenvoudigingen, maar als het pluche eenmaal veilig is gesteld dan regent het nieuwe regels, heffingen en accijnzen. Allemaal gedwongen transacties, waarbij de burger geen keuze heeft. Weigeren om belasting te betalen wordt bestraft en als je een conflict met de Belastingdienst te hoog laat oplopen dan word je met geweld je huis uit gesleurd en ga je berooid de gevangenis in. En als je denkt dat de emmer vol is moet je niet verbaasd zijn dat de overheid toch weer met nieuwe belastingen komt. Een paar recente belastingwijzigingen springen echter in het oog.
Box 3 aanpassingen
Het kabinet-Rutte IV heeft onverbloemd de aanval op vermogen geopend door de aanpassingen in box 3. Daar waar de VVD onder Bolkestein nog vond dat de overheid terughoudend moest zijn, is er niets meer over van dat oorspronkelijke mantra. Marnix van Rij kwam met een opeenstapeling van maatregelen die een desastreus effect hebben op het spaargeld, de beleggingen en de pensioenen van werkend en ondernemend Nederland. Het fictief rendement werd verhoogd van 4 naar 6,17 procent, de belastingdruk ging van 30 naar 36 procent, de leegwaarderatio werd vrijwel geschrapt en het salderen van vermogen met de daarvoor aangegane leningen werd om onnavolgbare redenen niet meer toegestaan. Het directe gevolg hiervan is dat veel box 3-beleggers, lees: mkb-ondernemers die hun eigen pensioen hebben opgebouwd en niet uit de decadente pensioenruif eten zoals alle ambtenaren, inmiddels verlies lijden op de beleggingen die ze in de afgelopen dertig jaar hebben opgebouwd. Gespaard en belegd door hard te werken, sober te leven en veel belasting te betalen. Van een overgangsregeling is geen sprake en door de bizar hoge overdrachtsbelasting van 10,4 procent is uitwijken naar box 2 vrijwel onmogelijk. Het wordt na 1 januari 2027 nog erger, want dan moet je belasting gaan betalen over ongerealiseerde vermogensaanwas. De WOZ-taxateur van de overheid plust er een tonnetje bij en hupsakee, je mag 36.000 euro overmaken naar de Belastingdienst. Verliezen daarentegen mogen niet worden verrekend. De overheid berooft je op klaarlichte dag. Je knippert met je ogen en alles is weg. Je spaargeld, je pensioen, je vermogen, en trouwens, Rutte zelf ook. Als een dief in de nacht.
Earningsstrippingmaatregel
Een andere stiekeme, maar ingrijpende maatregel is de aanpassing van de earningsstrippingmaatregel. Kort en goed komt het erop neer dat vanaf 1 januari 2025 de aftrek van de rentelasten wordt beperkt tot 25 procent van de EBITDA. Dit is natuurlijk geen probleem als je nauwelijks gebruik maakt van een financiering, maar voor kapitaalintensieve bedrijven met lage marges en hoge financieringen is dit de nekslag. Aan welk jaloers neomarxistisch brein deze onzinnige aanpassing ontsproten is, is onduidelijk. Maar de effecten zullen enorm zijn. Faillissementen, fire-sales, verkopen van Nederlandse bedrijven aan buitenlandse sprinkhaaninvesteerders en een exodus van beleggers uit het vastgoed. Niemand wordt hier beter van. ‘You will own nothing, and you’ll be very unhappy.’
Belastingdruk in box 2 hoger dan in loondienst
Nederland is voor zover ik weet het enige land dat mensen in loondienst minder belasting laat betalen dan ondernemers die misschien wel even hard werken als hun collega’s in loondienst, maar daarnaast ook nog risico lopen. Jawel, risico. Een woord dat in Den Haag inmiddels taboe is geworden. Hoewel het lijkt alsof box 2 op het eerste gezicht een lager belastingtarief heeft dan box 1, kan de combinatie van vennootschapsbelasting, het ontbreken van aftrekposten, en het mechanisme van dubbele belasting de belastingdruk voor mensen met een aanmerkelijk belang aanzienlijk verhogen. Hierdoor valt de belastingdruk in box 2 in veel gevallen hoger uit dan voor mensen in loondienst. De vraag rijst: waarom zou je in Nederland in vredesnaam nog risico nemen?
Erf- en schenkbelasting
De meest perverse belasting is natuurlijk de erf- en schenkbelasting, die elke rechtvaardiging mist. Geld waarover al vele malen belasting is betaald moet op een gegeven moment van jouzelf zijn. En je moet er mee kunnen doen wat je wil. Weggeven aan de Voedselbank, het hondenasiel, aan een armlastige buurvrouw, aan een neefje dat zo graag wil gaan studeren om zijn studie te betalen of aan jouw eigen kinderen. Maar nee, ook daarvan vindt collectivistisch Nederland dat de overheid dan opnieuw een substantieel deel mag inpikken. Als je doodgaat is de situatie helemaal morbide. Partner en kinderen krijgen geen tijd om te rouwen want de fiscus staat meedogenloos op de stoep.
Tijdens een plenair debat in de Tweede Kamer heb ik ooit gezegd: ‘belasting is diefstal’. Kamervoorzitter Vera Bergkamp vond dit zo erg dat zij mij verbood dit in het parlement te zeggen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ze na het debat haar excuses aanbood en zelf ook vond dat ze hierin te ver was gegaan, maar het toont eens temeer aan hoever de antikapitalistische doctrine is doorgeschoten.
Belastingdwang
Belastingheffing heeft grote invloed op onze persoonlijke vrijheid. Door een groot deel van ons inkomen aan de staat af te dragen, verliezen we zeggenschap over onze eigen middelen. Het is de almachtige en inefficiënte overheid die bepaalt waar ons geld aan wordt besteed, niet wijzelf. Dit beperkt onze mogelijkheden om zelf keuzes te maken over zaken die voor onszelf van belang zijn, zoals onderwijs, gezondheidszorg, sport of liefdadigheid. De morele vraag die blijft staan voor iedere niet honderd procent libertariër is natuurlijk of het rechtvaardig is om mensen te dwingen een aanzienlijk deel van hun inkomen af te staan? In een vrije samenleving zou men kunnen stellen dat mensen zelf moeten kunnen beslissen hoe zij hun geld besteden. Het idee dat een groep mensen – in dit geval de overheid – het recht heeft om anderen te dwingen een deel van hun inkomen af te staan, druist in tegen het principe van individuele vrijheid. De belasting wordt vaak gezien als een solidaire bijdrage aan collectieve voorzieningen. Maar het dwingende karakter ervan maakt dat het helemaal geen vrijwillige solidariteit is, maar door de staat afgedwongen solidariteit. Dit roept de vraag op of dit wel de juiste manier is om een samenleving te organiseren. Is het niet beter om mensen meer vrijheid te geven om zelf te beslissen hoeveel en waaraan ze willen bijdragen?
Een beter en eenvoudiger belastingstelsel
Het is daarom tijd voor een grondige herziening van ons belastingstelsel, waarbij de nadruk moet komen te liggen op vrijwilligheid en efficiëntie. En niet de waslijst aan extra belastingen die de ambtenaren op het ministerie van Financiën recentelijk voorstelden in het rapport ‘Belastingen in maatschappelijk perspectief: Bouwstenen voor een beter en eenvoudiger belastingstelsel’. In dit rapport wordt overigens ook de boete op vertrek uit Nederland voorgesteld waarbij je, na emigratie, nog vijf jaar in Nederland belasting moet betalen over inkomsten die je in het buitenland verdient. De lange arm van de poldersocialisten rijkt verder dan je lief is. Maar in een nieuw belastingstelsel zouden hardwerkende Nederlanders juist meer vrijheid moeten krijgen om hun eigen geld te besteden op een manier die voor hen het meest zinvol is. BVNL heeft al vaker voorstellen gedaan voor een veel eenvoudiger stelsel waarbij we alle toeslagen afschaffen en een vlaktaks invoeren van 20 procent. Hierdoor blijft het geld in de zakken van de mensen, kan 80 procent van de Belastingdienst en waarschijnlijk een groot deel van onze accountants en fiscalisten een andere baan gaan zoeken en zijn ondernemers verlost van al die onzinnige belastingregels. Enorm simpel en de overheid wordt daarmee eindelijk weer betrouwbaar. Met het geld dat binnenkomt kunnen de meest noodzakelijke collectieve voorzieningen worden bekostigd.
Het is tijd voor een systeem dat gebaseerd is op vrijheid, verantwoordelijkheid en respect voor het eigendomsrecht van de burger. In het belang van Nederland!
