16/06/2026
Er is ruimte!
Soms merk je pas achteraf dat er iets aan het veranderen is.
De afgelopen jaren stonden voor mij vooral in het teken van bouwen. Het organiseren van exposities, het begeleiden van kunstenaars, het ontwikkelen van CaroArtGallery en later CaroArtVirtualGallery. Er was altijd een nieuw project, een nieuwe tentoonstelling of een volgend idee dat uitgewerkt moest worden.
Toch merk ik de laatste tijd dat er iets verschuift.
Niet omdat er minder gebeurt. Integendeel. Maar omdat er ruimte ontstaat. Ruimte om weer wat vaker de rol van kunstenaar aan te nemen, naast die van galeriehouder, curator en organisator.
De afgelopen weken bezocht ik verschillende tentoonstellingen. Isaac Israels in het Kröller-Müller Museum. Andy Warhol – The Textiles in het Cobra Museum. Heel verschillend werk, maar beide tentoonstellingen brachten mij terug naar iets wat ik jarenlang misschien wat minder bewust deed:
Kijken.
Niet naar het eindresultaat.
Maar naar het proces.
Naar hoe ideeën ontstaan.
Naar materiaal.
Naar patronen.
Naar details die je normaal misschien voorbijloopt.
Een verdorde bloem.
Een verweerd oppervlak.
Een schaduw.
Een structuur.
De laatste tijd verzamel ik meer dan dat ik produceer. Ik maak foto's, vul schetsboeken, noteer ideeën en leg verbanden. En opvallend genoeg weet ik vaak nog niet waar het toe zal leiden. Misschien is dat precies wat ik opnieuw aan het leren ben.
Dat niet alles direct een doel hoeft te hebben.
De Cobra-kunstenaars noemden het ooit Homo Ludens — de spelende mens. Niet spelen als tijdverdrijf, maar als vorm van onderzoek. Als manier om nieuwe verbindingen te ontdekken.
Terwijl ik werk aan de nieuwe virtuele expositie In Between the Lines van Mariëtte van Temmen, merk ik dat dezelfde gedachte steeds terugkomt: aandachtig kijken. Niet om direct antwoorden te vinden, maar om ruimte te geven aan wat zich langzaam wil laten zien.
Deze eerste schets ontstond naar aanleiding van een detailfoto van een verdorde bloem.
Nog geen serie.
Nog geen plan.
Nog geen eindresultaat.
Gewoon een eerste stap.
En voor het eerst in lange tijd vind ik dat meer dan genoeg.