28/05/2026
Dag lieve mensen, komen jullie ook? 2 fotografen en een graficus in kasteel De Haere in Olst. Opening zondag a.s. om 15 uur.
Even een berichtje van mij met wat toelichting in eigen woorden,
want het is eigenlijk een beetje genant om mijn lieve collega fotografen met zulke kleine plaatjes te eren.
Om jullie toch te lokken naar deze tentoonstelling en je mailbox niet vol te proppen met zware bestanden hier wat toelichtende taal.
1) Thieu Riemen (foto, Brabant 2017) is een fotograaf die non-plekken lijkt te fotograferen, waarbij hij de 'logica van de lelijkheid’
die de functionele Nederlander in zijn landschap achterlaat niet schuwt.
Maar wie langer kijkt, en mss het brabantse land en de mentaliteit goed kent, ziet at hij toch algemenere kenmerken en
iets van meerwaarde weet te grijpen die het schone -in dit geval Brabant- miischien niet op het eerste gezicht, maar toch in zich draagt.
2) Theo Bos (foto, IJssel 2025) is een fotograaf die zegt jaloers te zijn op schilders, maar Theo schildert met foto’s.
En het mooie, wat hem nu net zo goed lukt is, dat hij zich behoed voor romantische sentimentaliteit waar veel fotografen in vervallen.
Nee, Theo Bos weegt in zijn foto’s de richtingen en kleurbalans als geen ander, laat zien hoe mooi de IJssel is, zonder daarbij te kwijlen.
3) Peter-Frans de Graaf (zeefdruk, Nachtspoor 2006) (ikzeidegek) is een schilder en graficus die o.a. zeefdrukken in olieverf maakt en ze in dit geval deels weer uitspoelt. Vaak voorziet hij ze ook nog van een stevig kleurvlak, om het geheel maar eens op scherp te stellen.
De titels verwijzen in een soort recht toe recht aan poezie naar zowel de sporen van het water van het uitspoelen van de zeefdruk,
als naar het beeld dat je in de trein rijdt met regen op de ruiten, als de horizontale sporen die door de snelheid van de reis door het landschap ontstaan.