19/08/2026
Woensdag Atelier Verhaal
Wie mij hier al wat langer volgt, weet dat ik eigenlijk nooit iets van mijn privéleven deel. Geen vakantiekiekjes, nauwelijks mijn gezin… Dit is tenslotte een schilderpagina en geen familiealbum.
Maar vandaag maak ik een uitzondering.
Want jullie vroegen je natúúrlijk allemaal af: waar is die Femke nou gebleven?
Nou, die Femke was er even tussenuit.
En op vakantie gaan vind ik dus best een dingetje.
Na een week begint het alweer te kriebelen. Na twee weken wordt het nóg wat lastiger en na drie weken krijg ik serieus heimwee.
Niet naar mijn eigen bed.
Niet naar mijn huis.
Maar naar mijn atelier.
Mijn heiligdom.
Ik ben een zelfbenoemd schilderjunkie en dat maakt ‘er even lekker tussenuit’ soms best lastig.
Maar deze vakantie was anders.
We hebben ruim drie weken met de rugzak door Sri Lanka gereisd, samen met onze drie inmiddels ‘volwassen’ jongens. En onderweg besefte ik steeds vaker dat dit waarschijnlijk onze laatste écht grote reis met z’n vijven was.
Ze worden ouder. Hebben hun eigen leven, vrienden en plannen. Gelukkig willen ze nog steeds met ons mee, maar ik vermoed dat een weekje ergens in de zon straks nét iets aantrekkelijker is dan wekenlang backpacken met papa en mama.
En wat hebben we veel gezien.
Olifanten, krokodillen, apen en ontelbaar veel vogels tijdens safari’s in Wilpattu en Udawalawe. De eindeloze theevelden in de heuvels. De jungle. De prachtige stranden van Trincomalee en Tangalle.
Maar misschien nog wel het meest indrukwekkend: de mensen. Zó vriendelijk, gastvrij en bijna altijd met een glimlach.
De cultuur, de kleuren, de geuren, de natuur, het licht… mijn hoofd zit inmiddels behoorlijk vol.
En precies daarom maak ik vandaag die uitzondering op mijn geen-privéfoto’s-regel. Want één ding weet ik inmiddels zeker:
Sri Lanka gaat terugkomen op mijn doeken.
Ik voel een wildlife-serie aankomen…
Na ruim drie weken heb ik dus ook ontzettend veel zin om mijn schort weer aan te trekken, de muziek hard te zetten en al die nieuwe indrukken langzaam te vertalen naar verf.
Ehh… s**t. Wacht.
Eerst nog Lowlands.
Dat wordt dus nog héél even doorbikkelen.
O ja, en on the way verkocht ik ook nog even dit mooie bloemenveld! Het hing op proef en ze besloten dat het mocht blijven.
Is het geen plaatje? 💚