Femke Kock

Femke Kock Ik schilder wat ik voel — kleurrijk, expressief en vol leven. Portretten, bloemenvelden, naakten & iconen. Ik ben Femke. Eyecatcher. Het "wauw" effect.

Vertegenwoordigd door galeries en verzameld van Tokyo tot Parijs. Van harte welkom in mijn atelier.
📍 Bezoek op afspraak. Je zou me kunnen kennen van de enorme muurschilderingen in Maggie Blue, kleurrijke portretten en het tv programma "sterren op het doek" waar ik Tom Egbers vast mocht leggen op doek. Op dit moment schilder ik voornamelijk portretten; ik heb mij laten inspireren door popart, stre

et-art en graffiti. Deze stijlen heb ik gemixt tot mijn eigen herkenbare signatuur. Mijn schilderijen zijn inmiddels te vinden in vele huizen door heel Nederland, Wenen, Londen, en Frankrijk. Mijn schilderijen vernoem ik vaak naar mooie liedjes die ik spaar. Schilderen zonder muziek kan ik me niet voorstellen. Muziek en kunst zijn beiden erg belangrijk voor mij en muziek inspireert mij tijdens mijn schilder proces. De muziek die ik luister brengt me in een bepaalde stemming, die weer zorgt voor de kleurstelling en de vormen. Ik denk dat dat het beste woord is voor mijn schilderijen. Ze moeten het interieur domineren. Als je de kamer binnenkomt moeten ze je bij wijze van spreken bijna de adem ontnemen. Ik begeef me graag in het schemergebied tussen abstract en realistisch. Ik ben erg precies en gedetailleerd, en tegelijkertijd expressief in mijn kwast gebruik. Mijn schilderijen zijn vol met kleuren, opgebouwd uit vele lagen en krachtige verstreken. De eerste lagen resulteren in chaos, maar als het schilder proces vordert verandert de chaos langzaam in een soort rust. En als dat gebeurt, is ze voor mij klaar.

Woensdag Atelier VerhaalWie mij hier al wat langer volgt, weet dat ik eigenlijk nooit iets van mijn privéleven deel. Gee...
19/08/2026

Woensdag Atelier Verhaal
Wie mij hier al wat langer volgt, weet dat ik eigenlijk nooit iets van mijn privéleven deel. Geen vakantiekiekjes, nauwelijks mijn gezin… Dit is tenslotte een schilderpagina en geen familiealbum.

Maar vandaag maak ik een uitzondering.

Want jullie vroegen je natúúrlijk allemaal af: waar is die Femke nou gebleven?
Nou, die Femke was er even tussenuit.

En op vakantie gaan vind ik dus best een dingetje.
Na een week begint het alweer te kriebelen. Na twee weken wordt het nóg wat lastiger en na drie weken krijg ik serieus heimwee.
Niet naar mijn eigen bed.
Niet naar mijn huis.
Maar naar mijn atelier.
Mijn heiligdom.
Ik ben een zelfbenoemd schilderjunkie en dat maakt ‘er even lekker tussenuit’ soms best lastig.

Maar deze vakantie was anders.
We hebben ruim drie weken met de rugzak door Sri Lanka gereisd, samen met onze drie inmiddels ‘volwassen’ jongens. En onderweg besefte ik steeds vaker dat dit waarschijnlijk onze laatste écht grote reis met z’n vijven was.
Ze worden ouder. Hebben hun eigen leven, vrienden en plannen. Gelukkig willen ze nog steeds met ons mee, maar ik vermoed dat een weekje ergens in de zon straks nét iets aantrekkelijker is dan wekenlang backpacken met papa en mama.

En wat hebben we veel gezien.
Olifanten, krokodillen, apen en ontelbaar veel vogels tijdens safari’s in Wilpattu en Udawalawe. De eindeloze theevelden in de heuvels. De jungle. De prachtige stranden van Trincomalee en Tangalle.

Maar misschien nog wel het meest indrukwekkend: de mensen. Zó vriendelijk, gastvrij en bijna altijd met een glimlach.

De cultuur, de kleuren, de geuren, de natuur, het licht… mijn hoofd zit inmiddels behoorlijk vol.

En precies daarom maak ik vandaag die uitzondering op mijn geen-privéfoto’s-regel. Want één ding weet ik inmiddels zeker:
Sri Lanka gaat terugkomen op mijn doeken.

Ik voel een wildlife-serie aankomen…

Na ruim drie weken heb ik dus ook ontzettend veel zin om mijn schort weer aan te trekken, de muziek hard te zetten en al die nieuwe indrukken langzaam te vertalen naar verf.

Ehh… s**t. Wacht.
Eerst nog Lowlands.
Dat wordt dus nog héél even doorbikkelen.

O ja, en on the way verkocht ik ook nog even dit mooie bloemenveld! Het hing op proef en ze besloten dat het mocht blijven.
Is het geen plaatje? 💚

Woensdag Atelier Verhaal: Naast kunstenaar ben ik óók ondernemer.Toen ik in 2018 mijn vaste baan opzegde om volledig voo...
22/07/2026

Woensdag Atelier Verhaal: Naast kunstenaar ben ik óók ondernemer.

Toen ik in 2018 mijn vaste baan opzegde om volledig voor mijn kunst te gaan, wist ik één ding zeker: ik wilde schilderen.
Waar ik toen nog geen idee van had, was hoeveel er naast het schilderen bij zou komen kijken.

Een eigen kunstbedrijf betekent óók social media, galerieën, kunstbeurzen, exposities, administratie, belasting, fotografie, inlijsten, schilderijen verpakken en versturen... en nog veel meer.

Ondernemen zit van nature niet in mij. Dat heb ik stap voor stap geleerd. En ik leer nog iedere dag.

En hoe druk het soms ook is, uiteindelijk draait alles om dat ene moment waarop ik mijn schort aantrek, de muziek aanzet en voor mijn doek sta.
Dat blijft de reden waarom ik dit avontuur ooit ben begonnen.

Dank jullie wel dat jullie mijn werk blijven volgen, mijn verhalen lezen en mijn schilderijen een podium geven.

En aan iedereen die een schilderij van mij heeft gekocht: dank jullie wel voor het vertrouwen. Het blijft een bijzonder gevoel dat mijn werk een plek krijgt in jullie huis. Dat zal ik nooit vanzelfsprekend vinden. 🤍
**k

Woensdag Atelier VerhaalIk ben iemand van contrasten.Dat zie je terug in mijn werk. Zacht en stoer. Fijn en los. Dromeri...
15/07/2026

Woensdag Atelier Verhaal

Ik ben iemand van contrasten.

Dat zie je terug in mijn werk. Zacht en stoer. Fijn en los. Dromerig en krachtig. Bloemen én portretten. Rust én chaos.

En dat zie je ook terug in mijn atelier.

Er zijn dagen dat ik overal tegelijk mee bezig ben. Verf op tafel, kwasten in alle maten, tubes die een eigen leven lijken te leiden, schetsen, doeken, spuitbussen... Een buitenstaander zou het gewoon een takke bende noemen.

Zo noem ik het zelf in ieder geval wel 😉
Maar er kómt een moment waarop ik het zat ben. Dan moet alles weer een plek krijgen. Kwasten schoon. Verf gesorteerd. Spuitbussen terug in de bakken. Tafels weer zichtbaar.

En vóordat iemand denkt: nou, dát noem jij opgeruimd? 😄
Mijn idee van opgeruimd is waarschijnlijk niet de jouwe. Voor mijn doen is dit keurig. En dat is goed genoeg.

Het grappige is dat ik allebei nodig heb.
In de chaos ontstaan de ideeën. Dan vlieg ik van doek naar doek en lijkt mijn hoofd sneller te werken dan mijn handen.
In de rust kan ik weer zien wat een schilderij nodig heeft. Dan ontstaat de focus.

Misschien ben ik daarom wel iemand van contrasten. Niet omdat het één beter is dan het ander, maar omdat ze elkaar nodig hebben.

Dus vandaag geen spectaculaire nieuwe schilderijen, maar een kijkje achter de schermen.
Van takke bende... naar iets minder takke bende.
En morgen? Dan begint het waarschijnlijk gewoon weer opnieuw. 😄

Slowly becoming everything I imagined. 🤍This water lily painting is almost finished.There are still a few final touches ...
13/07/2026

Slowly becoming everything I imagined. 🤍

This water lily painting is almost finished.

There are still a few final touches to make—the water lilies need a little more depth, the hummingbirds a little more movement.
Then comes my favourite part: stepping back, looking, making tiny adjustments... until everything feels just right.

I'm already in love with the atmosphere, the texture, and the scale of this piece.

80 × 160 cm | Acrylic on canvas

Almost ready. ✨

**kArt

Woensdag Atelier Verhaal!Mijn hoofd loopt weer over van de inspiratie... 🎨Als jullie mijn vorige blogs hebben gelezen, k...
08/07/2026

Woensdag Atelier Verhaal!
Mijn hoofd loopt weer over van de inspiratie... 🎨

Als jullie mijn vorige blogs hebben gelezen, konden jullie waarschijnlijk aan de foto's al zien dat een aantal schilderijen inmiddels richting de finish gaat.
En dat klopt!

Sterker nog... het grote roze portret, en mijn 'Blauwe water symfonie' zijn inmiddels al opgehaald door de galerie. Dat blijft toch altijd een bijzonder moment: een schilderij waar je weken of soms zelfs maanden aan hebt gewerkt, verlaat ineens het atelier.

Mijn nieuwe water- en bloemenlandschappen zijn ook bijna klaar. Nu begint misschien wel mijn favoriete fase van het schilderproces:
Nog een flinke handvol bijen.
De waterlelies nét wat meer diepte geven.
Hier een extra bloem.
Daar nog een penseelstreek.
En dan... kijken.
Nog eens kijken.
Weer de kwast erop.
En opnieuw kijken.
Net zo lang totdat het voor mij helemaal klopt.

Tussendoor ben ik ook volop bezig met kleinere schilderijen: luchtige bloemen op een zachte bokeh-achtergrond. Heel anders van formaat, maar minstens zo leuk om te maken.

En... er staan ook nog een paar mooie opdrachten op de ezel.
Daar kan ik helaas nog niets van laten zien. Dat blijft altijd een beetje frustrerend, want het liefst deel ik alles meteen. Maar ik beloof: zodra het mag, krijgen jullie ze als eerste te zien.

Kortom... inspiratie genoeg, doeken genoeg en vooral veel te weinig uren in een dag😅

Woensdag Atelier Verhaal: "In het echt is hij nóg mooier."Ik hoor het bijna iedere week.Mensen stappen mijn atelier binn...
01/07/2026

Woensdag Atelier Verhaal: "In het echt is hij nóg mooier."
Ik hoor het bijna iedere week.

Mensen stappen mijn atelier binnen, kijken een paar seconden rond en zeggen:
"Wauw... in het echt zijn ze veel mooier."
Dat is misschien wel het mooiste compliment dat ik kan krijgen.

Niet omdat mijn foto's slecht zijn (of toch?😆)
Ik doe mijn best om mijn schilderijen zo goed mogelijk vast te leggen. Ik maak video's, detailfoto's en probeer de kleuren zo natuurgetrouw mogelijk te fotograferen.

Maar een schilderij laat zich nu eenmaal niet vangen in een beeldscherm.
In het echt zie je pas hoe het licht over de dikke lagen verf glijdt.
Hoe de structuur verandert als je een stap opzij zet.
Hoe een klein bloemetje ineens tussen alle andere bloemen opduikt.
Hoe de kleuren veel meer diepte krijgen.
En hoe een schilderij eigenlijk leeft.

Daarom nodig ik mensen altijd uit om eens langs te komen in mijn atelier.
En dat is Niet omdat je iets moet kopen.

Dat is, omdat ik vind dat je een schilderij de tijd moet geven.
Even van dichtbij bekijken.
Dan weer een paar stappen achteruit.
Met een kop koffie erbij.

Heel vaak gebeurt er dan iets grappigs.
Mensen komen binnen met een bepaald schilderij in hun hoofd.....en gaan uiteindelijk verliefd naar huis met een heel ander.

En dat is Niet omdat ik zo goed kan verkopen.
Maar omdat een schilderij in het echt iets met je doet wat een foto simpelweg niet kan.
Je ziet de g***s.
De textuur.
De verf.
De details.
Je voelt de sfeer.

En soms is dat precies het moment waarop je denkt:
"Ja... dit is hem."

Dus twijfel je weleens over een schilderij dat je online hebt gezien?
Je bent van harte welkom in mijn atelier.
Geen verplichtingen.
Geen verkooppraatjes!!!!!
Alleen een atelier vol verf, bloemen, portretten, een goede kop koffie en alle tijd om rustig rond te kijken.

Want sommige dingen moet je gewoon in het echt beleven. 🤍🎨

🔴VERKOCHT 'Red light spells danger"Op het moment dat je haar aankijkt, weet je het meteen… ze is gevaarlijk, maar onmoge...
29/06/2026

🔴VERKOCHT 'Red light spells danger"
Op het moment dat je haar aankijkt, weet je het meteen… ze is gevaarlijk, maar onmogelijk om te negeren.

Haar ogen zijn verleidelijk. Haar blik trekt je naar binnen, terwijl de diepe rode en roze tinten een gevoel oproepen van passie, verlangen en een vleugje gevaar. Je weet dat je voorzichtig moet zijn, maar toch kun je je ogen niet van haar afhouden.

Geïnspireerd door het prachtige nummer 'Red Light Spells Danger' van Billy Ocean.

✨ Dit schilderij heeft inmiddels een prachtige nieuwe plek gevonden. Verkocht, met dank aan Galerie DNK. ❤️

**kArt

Afgelopen week ging ik langs bij Ingmar van Lourens Magazine om te kijken hoe mijn schilderij daar hangt. Dat blijft toc...
28/06/2026

Afgelopen week ging ik langs bij Ingmar van Lourens Magazine om te kijken hoe mijn schilderij daar hangt. Dat blijft toch bijzonder… je werk terugzien op een plek waar het helemaal tot zijn recht komt.

Alsof dat nog niet leuk genoeg was, kreeg ik ook deze prachtige print cadeau van de nieuwste cover van Lourens Magazine, mét mijn schilderij erop. 🥹

Dat zijn van die momenten waarop ik heel even stilsta en denk: hoe bijzonder is dit eigenlijk?

Een schilderij ontstaat hier gewoon in mijn atelier. Tussen de verf, kwasten, koffiekopjes en de gezellige rommel. En daarna gaat het z'n eigen weg. Naar een nieuw huis, nieuwe mensen, nieuwe verhalen… en in dit geval zelfs óók nog naar de cover van een magazine.

Ik ben ontzettend blij dat dit werk zo'n mooie plek heeft gekregen. En deze coverprint? Die krijgt natuurlijk ook een mooi plekje in mijn atelier. ✨🤍

Adres

Amalia Van Solmsstraat 1
Alphen Aan Den Rijn
2404GN

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Femke Kock nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type