Met grote ecologische thema’s als basis en een magisch realistische beeldtaal ontwikkelde Gouden Haas een nieuw genre locatietheater: eco-poëzie. Gouden Haas is ervan overtuigd dat de relatie tussen mens en aarde fundamenteel is verstoord. De moderne mens heeft zichzelf buiten de natuur geplaatst, in plaats van zich onderdeel van die natuur te weten. Aangejaagd door een steeds versnellende zucht n
aar welvaart raakte de aarde uitgeput, de mens ontworteld en het ecosysteem in een levensgevaarlijke disbalans. Is het de aarde die in crisis verkeert? Of zijn we het vooral zelf? Kunnen ‘vooruitgang’ en technologie de klimaatcrisis keren? Of moet de menselijke mentaliteit veranderen? Dat zijn de grote vragen waarvoor de mensheid nu staat. Gouden Haas meent dat de mens zich (opnieuw) onlosmakelijk onderdeel moet voelen van de cyclus van geboorte, leven en dood. Theater is daarvoor een uitermate geschikt middel. Filosofie en poëzie worden concreet en invoelbaar gemaakt via personages, dilemma’s en emotionele ontladingen. Met magisch realistische beelden die op het netvlies blijven branden en door de natuur een stem te geven, geeft Gouden Haas een doorkijk naar even utopische als dystopische werelden. Rondom alle voorstellingen maakt Gouden Haas contextprogramma’s waarin ze het publiek helpt de stap te zetten van droom naar daad. Ze nodigen de toeschouwer uit om met theatermakers en experts in gesprek te gaan en van daaruit in actie te komen om nieuwe werelden te dromen en haar eigen plek daarin te bepalen. Zo vormt het werk van Gouden Haas via de keten denken - dromen - doen een uitnodiging tot het verschuiven van ons wereldbeeld van ego-centrisch naar eco-centrisch.
