15/10/2025
Kebon Ana ing Antara Donya
Ing jagad sing kaya ngimpi urip lan ambegan, ana telu makhluk mlaku-mlaku ing kebon tanpa wates sing éndah nanging aneh. Wujudé meh kaya manungsa duwé loro sikil, isa ngomong pelan ning dudu manungsa babar pisan.
Loroné nduwé SETANGAH Sungu siji sing metu saka bathuke, madhangi alus nganggo warna-warna sing owah kaya cahyané rembulan nyemplung banyu. Sing siji manèh nduwé rambut nganggo poni (fringe) nutupi bathukané sethithik, tansah ngusap pinggiran misteri nalika padha njelajah.
Kebon kuwi urip kanthi cara sing ora mungkin. Kembang ambegan kaya paru-paru. Godhong lan sulur mlungker kaya driji sing nglempit alon-alon. Ing langit ana barang kaya ombak lan mega bebarengan kaya mungkasi gerak nanging isih malih wujud, kaya kasunyatan ora yakin karo aturane dhewe.
Nanging dheweke ora piyambakan.
Saka ngisor jamur sing ndredheg, metu tikus radioaktif kulité coplok-coplok, balungé katon, madhangi ijo aneh. Mripaté kosong nanging isih waspada, kaya zombie sing isih éling urip biyèn. Tikus kuwi ngiser lirih, dudu nesu, nanging sedhih, kaya donya wis nggawé dheweke dadi makhluk sing ora kuduné ana.
Saka sisih liya, ana ula biasa mlusuk ing lemah ijo empuk, katon normal banget nganti kenormalané dadi luwih aneh tinimbang kabeh sing ana ing jagad iki. Telu makhluk kuwi meneng ndelok, ora yakin apa sing normal kuwi malah mbebayani ing kéné.
Banjur padhangé malih peteng.
Ing dhuwur kebon, ana mripat gedhé ngambang ing antarane sulur-sulur langit. Tanpa kelopak. Madhangi. Meneng. Ndelok adoh banget, kaya nyawang njaba donya iki kaya ana sing bakal teka saka sanja.
Makhluk loro sing sungu padha ndeleng saben liyane.
Sing rambut poni nyesek lan bisik, “Kowe mikir… kuwi bisa weruh masa depan?”
Ora ana sing njawab.
Kembang padha nggerung lirih.
Sulur padha gemeter.
Mega-ombak kuwi gumeter tanpa angin.
Lan ing tengah jagad sing éndah lan gawe merinding iki,
kabeh nahan ambegan.