19/08/2026
"ဤသို့ပြုရ" သီချင်းစာသားထဲက "ချည်နှောင်မိတဲ့မေတ္တာတွေ ကိုယ်ပြန်လွတ်မြောက်ရပါစေ အသက်ရေ" ဆိုတဲ့အတိုင်းပါဘဲ...
တစ်ခါတလေ
လွှတ်ပေးလိုက်တာဟာ မချစ်တော့လို့ မဟုတ်ဘူး။
အရမ်းချစ်ခဲ့လို့ဖြစ်တယ်။
ဆက်ပြီး ဖက်တွယ်ထားရင်
ကိုယ့်နှလုံးသားပဲ ထပ်ပြီး နာကျင်နေတော့မယ်ဆိုတာ သိလာလို့ပါ။
အတူရှိခဲ့ဖူးတဲ့နေ့တွေကို
ဖျက်ပစ်လို့မရသလို
အမှတ်တရတွေကိုလည်း
မဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်လို့မရဘူး။
တစ်ချိန်က အရမ်းတန်ဖိုးထားခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်က တစ်နေ့မှာ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ
သူစိမ်းတစ်ယောက်ဖြစ်သွားတာကို
လက်ခံရတာက အလွယ်တကူတော့ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့်
လူတစ်ယောက်ကို ချစ်ခဲ့တာနဲ့
တစ်သက်လုံး ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်လို့
ဘယ်သူက ပြောထားလို့လဲ။
တချို့အချစ်တွေက
ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။
တွေ့ဆုံခဲ့ရတာကို ကျေးဇူးတင်ဖို့၊
ချစ်တတ်ခဲ့တာကို သတိရဖို့၊
နာကျင်ခဲ့တာတွေကနေ သင်ယူဖို့၊
ပြီးတော့…
အချိန်တန်ရင် လွှတ်ပေးဖို့ပဲ ဖြစ်လာတတ်တယ်။
ဒီနေ့ကစပြီး
မစောင့်တော့ဘူး။
မပြန်လာမယ့်ခြေလှမ်းတွေကို
တံခါးဖွင့်ပြီး ထိုင်စောင့်မနေတော့ဘူး။
မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ အနာဂတ်ကို
စိတ်ကူးထဲမှာ ထပ်ပြီး မတည်ဆောက်တော့ဘူး။
ချစ်ခဲ့တာကိုတော့
ချစ်ခဲ့တယ်လို့ပဲ ထားခဲ့မယ်။
နာကျင်ခဲ့တာကိုလည်း
နာကျင်ခဲ့တယ်လို့ပဲ လက်ခံမယ်။
အငြိုးမထားဘူး။
အပြစ်မတင်ဘူး။
ပြန်ရဖို့လည်း မတောင်းဆိုတော့ဘူး။
ကိုယ်ပြုသမျှ ကုသိုလ်တွေထဲက
အေးချမ်းခြင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို
ရည်စူးပေးခဲ့သလို…
အခုတော့
ကိုယ့်အတွက်လည်း ဆုတောင်းချင်တယ်။
ချည်နှောင်မိတဲ့ မေတ္တာတွေကနေ
ကိုယ်ပြန်လွတ်မြောက်ရပါစေ။
တစ်နေ့မှာ
အမှတ်တရတွေကို ပြန်ကြည့်တဲ့အခါ
ရင်ထဲမှာ နာကျင်မှုမရှိတော့ဘဲ
“တစ်ချိန်က အရမ်းချစ်ခဲ့ဖူးတာပဲ”
လို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြောနိုင်ပါစေ။
ပြီးတော့
ဘယ်သူ့ကိုမှ မစောင့်တော့ဘဲ
ဘယ်သူ့ကိုမှ မဆုပ်ကိုင်တော့ဘဲ
ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ပြန်ရွေးချယ်နိုင်ပါစေ…
အသက်ရေ။ 🤍
