23/07/2026
เสิ่นฉิง
อย่าเพิ่งวุ่นเลย
ไปรอรับพี่สามีแกที่หน้าประตูหน่อย
หวังหมิง
ฉันยังมีซุปอีกหม้อที่ยังไม่ได้ทำ
แกไปรับพี่สาวแกที่หน้าประตูเถอะ
เดี๋ยวก่อน
ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังเล่นเกมได้แต้มสำคัญอยู่เนี่ย
แกเล่นมาทั้งบ่ายแล้ว
ลุกไปรับพี่สาวแท้ๆ ของแกหน่อยไม่ได้เหรอ
แกก็วิ่งไปสักรอบไม่ได้หรือไง
หวังหมิง
ปกติเมียแกก็ใช้แกแบบนี้เหรอ
เป็นผู้หญิงแท้ๆ
สั่งโน่นสั่งนี่
มันจะดูดีได้ยังไง
วันๆ ทำหน้าบึ้ง ใครติดหนี้แก
ขี้เกียจ
แม่
กับข้าวเต็มโต๊ะนี่ฉันทำคนเดียวนะ
ใครเคยมาช่วยบ้าง
ทำกับข้าวแล้วยังต้องมาทวงบุญคุณอีกเหรอ
เมียบ้านไหนไม่ทำกับข้าวบ้าง
แม่คะ แม่เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
หนูช่วยไปรับคุณป้าที่หน้าประตูให้เองนะคะ
ถิงถิงดีที่สุดเลย
ไปเถอะ ระวังด้วยนะ
แม่
หนูปวดท้องมากเลยค่ะ
ถิงถิง
เป็นอะไรไปลูก
เป็นอะไร
พี่ชายเตะหนู
ถิงถิงเป็นน้องสาวแกนะ
ทำไมลงเท้าหนักขนาดนี้
วันตรุษจีนโวยวายอะไร
แม่
ห่าวเซวียนเตะถิงถิงไปทีนึง
ที่ท้องแดงเป็นปื้นใหญ่เลย
ห่าวเซวียนยังเด็ก
ไม่รู้เรื่อง
แกเป็นป้าสะใภ้ก็ใจกว้างหน่อย
เด็ก
เตะกันสองทีไม่เป็นไรหรอก
โอ๊ย
เยี่ยนเอ๋อร์
รีบเข้ามาเร็ว
ข้างนอกหนาวมาก
ยายคิดถึงหลานชายคนโตจะแย่อยู่แล้ว
น้องสะใภ้
เรื่องเด็กตีกันเล่นๆ
แกก็เอามาเป็นเรื่องใหญ่ตรงนี้เลยเหรอ
เอาแต่ร้องไห้
ห่าวเซวียน แก...
พอแล้วๆ
เข้ามากินข้าว
อย่าไปอายขายหน้าข้างนอก
พ่อ
เมื่อกี้พี่ห่าวเซวียนเตะหนูที่ท้องไปทีนึง
ไม่เป็นไร
ดื่มน้ำร้อนเยอะๆ ก็หายแล้ว
อย่ารบกวนพ่อเล่นเกมนะ
ใกล้จะชนะแล้ว
เด็กผู้หญิงคนนี้กับแม่มันนิสัยเดียวกันเลย
ดัดจริตจริงๆ
เตะทีนึงจะเป็นอะไรไป
นวดๆ ก็หายแล้ว
ตายซะที่ไหน
ถิงถิง
มายืนทำอะไรตรงนี้
ทำไมไม่ไปกินข้าว
แม่
บนโต๊ะอาหารไม่มีที่แล้วค่ะ
ไม่มีใครเรียกให้หนูนั่งเลย
วันตรุษจีนมาทำบ้าอะไร
เต็มโต๊ะนั่งกันอยู่
แกทำข้าวของกระแทกให้ใครดู
เสิ่นฉิง
แกทำหน้าบึ้งใส่อะไร
มีอะไรพูดกันดีๆ ไม่ได้เหรอ
หวังหมิง
แกไม่เห็นเหรอลูกสาวแกยังไม่ได้นั่ง
เต็มโต๊ะหยิบตะเกียบกันหมดแล้ว
ลูกสาวแท้ๆ ของแกยืนอยู่ตรงนั้น
เหมือนเสา
มีพ่อแบบแกได้ยังไง
โตขนาดนี้แล้ว
ไม่รู้จักหาที่นั่งเอง
มาๆ มานั่งนี่
พอแล้วๆ
ก็นั่งแล้วไม่ใช่เหรอ
วันตรุษจีน
แกอย่าไม่จบไม่สิ้น
พอแล้วๆ
ให้มันรื่นเริงหน่อย ปีใหม่แล้ว
ย่ากับยาย
เตรียมอั่งเปาใหญ่ไว้ให้พวกหลาน
คนละซอง
แม่
5 ใบ
เยอะกว่าปีที่แล้ว 3 ใบเลยนะ
เก็บไว้ดีๆ นะ
เดี๋ยวแม่ช่วยเก็บไว้ให้
โอ๊ยอย่าเพิ่งรีบ
กลับบ้านค่อยดู
หลานชายคนโต
กำไลอันนี้ฉันไม่เอา
เอาไปขายก็ไม่ได้
ยังไม่ดีเท่ากับ 500 ของน้องสาวเลย
โอ๊ยลูกโง่
นี่มันมีค่ากว่า 500 เยอะนะ
ตามราคาทองตอนนี้
อย่างน้อยก็เป็นหมื่น
ยายทุกปีไม่เคยให้เงินหนูเลย
ปีที่แล้วเป็นแหวนทอง
ปีก่อนเป็นสร้อยคอทอง
ยาย ปีหน้าคราวหน้าให้เงินหนูตรงๆ เลยนะ
ใช้จ่ายสะดวก
เจ้าพ่อตัวน้อยอย่าพูดแล้ว
อย่าพูดแล้ว
รีบกินข้าวเถอะ
โอ๊ยแม่
แม่ใจกว้างจริงๆ เลยนะ
อั่งเปาถิงถิงของเรา ปีก่อน 100
ปีที่แล้ว 200
ปีนี้ขึ้นเป็น 500 แล้ว
เพิ่มเป็นเท่าตัวเลยนะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ถิงถิงก็ได้อานิสงส์จากห่าวเซวียนน่ะ
โอ๊ยน้องสะใภ้
แกอย่าโทษแม่ที่ไม่ซื้อให้ถิงถิงเลยนะ
ยังไงพวกนี้ก็เก็บไว้
ให้ห่าวเซวียนเอาไว้แต่งเมียในอนาคต
ถิงถิงเป็นเด็กผู้หญิงนี่
ต่อไปต้องแต่งงานออกไป
ก็ไม่ต้องใช้พวกนี้อยู่แล้ว
ก็ใช่น่ะ
ถิงถิงเป็นเด็กผู้หญิง
ยังไงก็เป็นคนของบ้านอื่น
จะไปเสียเงินเปล่าๆ ทำไม
ถิงถิงเชื่อฟังนะ
ต่อไปแต่งงานกับคนดีๆ
อะไรก็มีหมดแล้วใช่ไหม
ถิงถิงชอบกำไลทองใช่ไหม
เดี๋ยวแม่ก็ซื้อให้หนูเอง
ซื้อที่สวยกว่านั้นอีก
ดีไหม
เด็กผู้หญิงเลี้ยงให้ดีขนาดนั้นทำไม
ยังจะซื้อกำไลทองอีก
แกมีเงินขนาดนั้นเหรอ
เด็กผู้หญิงยังไงก็เป็นน้ำที่สาดออกไปนอกบ้าน
แกทุ่มไปเท่าไหร่ก็เปล่าประโยชน์
แม่
แม่เองก็เป็นผู้หญิงนะ
แม่พูดแบบนี้ต่อหน้าเด็กทุกวัน
ถิงถิงได้ยินแล้วจะรู้สึกดีเหรอ
เธอเพิ่งอายุเท่าไหร่เอง
แม่ก็แปะป้ายให้เธอแล้วว่าเป็นคนของบ้านอื่น
แม่ฟังขึ้นเหรอ
ฉันพูดผิดเหรอ
ตั้งแต่โบราณมา
ลูกสาวที่แต่งออกไปก็คือ..
วันนี้ฉันเรียกพี่สาวแกกับครอบครัวมาพร้อมกัน
ยังมีเรื่องดีจะประกาศด้วย
นี่คือเงินเก็บที่พ่อเก็บหอมรอมริบมาทั้งชีวิต
วันนี้ต่อหน้าครอบครัวทั้งหมด แบ่งกันเลย
ครอบครัวละหลัง
มีส่วนทุกคน
พ่อให้บ้านในเมืองที่เป็นย่านโรงเรียนดีๆ กับหนูเหรอ
ตายแล้วพ่อ
พ่อดีกับหนูมากเลย
ห่าวเซวียนต่อไปต้องใช้
หลังนี้ให้พวกแกพอดีเลย
ของที่บ้านนอก
ให้พี่สาวคนโตบ้านย่านโรงเรียนดีๆ หลังนึง
ให้พวกเราบ้านเก่าๆ ที่บ้านนอกหลังนึง
ห่าวเซวียนเป็นผู้ชาย
ต่อไปได้ใช้
บ้านเก่านั้นก็ไม่เลว
พวกแกสองคนผัวเมีย
ต่อไปกลับไปอยู่ตอนแก่ก็พอดี
ฉันไม่ยอม
ทำไมให้พวกเราแค่บ้านเก่าที่บ้านนอก
บ้านย่านโรงเรียนดีๆ นั่น
ฉันออกเงินไปตั้ง 200,000 กว่า
ยังช่วยค่าของขวัญแต่งงาน
ตั้งแต่เลือกบ้านจนตกแต่ง
ฉันวิ่งคนเดียวทั้งหมด
ฉันแบ่งบ้านของบ้านฉันเอง
ยังต้องมามองสีหน้าแกอีก
พ่อจะให้บ้านพี่สาวคนโต หนูไม่มีความเห็น
แต่บ้านย่านโรงเรียนดีๆ ไม่ได้เด็ดขาด
หลายปีมานี้พวกพ่อแม่ให้เงินอุดหนุนพี่สาวคนโตทั้งทางตรงทางอ้อมเท่าไหร่
หนูรู้หมด
หนูไม่เคยพูดสักคำ
แต่มีแค่บ้านย่านโรงเรียนดีๆ ไม่ได้
นั่นมันเงินที่ฉันหามาด้วยความเหนื่อยยากตากแดดตากลม
นั่นคือความมั่นคงของลูกสาวฉัน
ฉันว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว
ฉันไม่มีความเห็น
ยังไงห่าวเซวียนก็อายุไม่น้อยแล้ว
ถิงถิงเป็นเด็กผู้หญิง
ก็ไม่ต้องใช้บ้าน
ให้บ้านพี่สาวก็ดี
หวังหมิงแกโง่หรือไง
นั่นมันหลักประกันของลูกสาวในอนาคต
ถึงเธอไม่แต่งงาน
ก็ยังมีบ้านของตัวเอง
แกเอาของของลูกสาวไปให้คนอื่นหน้าตาเฉย
พ่อพูดแล้ว
แกก็
แกบ้าไปแล้วเหรอ
แกเตะฉัน
ฉันเตะแกแล้วทำไม
บ้านของลูกสาวแก แกยกให้คนอื่น
แกนี่ใจกว้างจริง
ฉันเตะแกทีนึงแกรู้จักเจ็บแล้ว
ตอนลูกสาวแกโดนหลานแกเตะ
ทำไมแกไม่รู้จักเจ็บ
ฉัน
มันไม่เหมือนกันตรงไหน
ฉันเตะแกทีเดียวแกก็ทนไม่ได้แล้ว
แกก็ไปดื่มน้ำร้อนสิ
แกตี弟弟ฉันทำไม
พ่อฉันกับน้องฉันยังไม่มีความเห็นเลย
แกเป็นตัวอะไร
บ้านนี้เป็นของพ่อฉัน
เขาอยากให้ใครก็ให้ใคร
แกมีสิทธิ์อะไรมาโวยวายตรงนี้
แกนังปากตลาด
กล้าดียังไงมาตีลูกชายฉัน
กล้าแตะต้องฉัน
ฉันจะตบลูกชายแกอีก
กบฏแล้ว
กบฏแล้ว
หวังหมิง นี่แกดูแลเมียแกแบบนี้เหรอ
เป็นผู้หญิงแท้ๆ กลับฟ้าดินแล้ว
บ้านนี้
ยังไม่ถึงตาแกที่เป็นคนนอกมาตัดสินใจ
คนนอก
ตอนฉันออกเงินซื้อบ้าน
ทำไมพวกแกไม่รังเกียจว่าฉันเป็นคนนอก
แกแต่งเข้ามาในบ้านตระกูลหวังเรา
เงินทุกบาทที่แกใช้ก็สมควรแล้ว
ผู้หญิงอะไร
ลงมือหนักขนาดนี้
สามีตัวเองยังไม่รู้จักสงสาร
ได้
เรื่องนี้ก็ตกลงแบบนี้แหละ
ต่อจากนี้อย่าทะเลาะกันอีก
ใครก็อย่าพูดถึงอีก
มื้อนี้ฉันกินไม่ลงแล้ว
กินไม่ลงก็ช่าง
ใครง้อมัน
ฉันจะหย่า
แก แกว่าอะไรนะ
แม่ของฉันบอกตั้งนานแล้ว
ว่าพี่สามีบ้านนี้ไม่ใช่คนดี
ฉันไม่เชื่อ ฉันดื้อไม่เชื่อ
ดี ตอนนี้ฉันเชื่อแล้ว
ความลำเอียงของแม่ผัว
การยั่วยุของพี่สามี
ความไม่ได้เรื่องของสามี
บ้านนี้
มันเน่าเฟะไปหมดแล้ว
แม่ แม่เป็นอะไรไหม
ลูก
แม่ไม่เป็นไร
เดี๋ยวข้างล่างไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ลูกอย่าลงมานะ
ตกลงไหม
สัญญากับแม่นะ
ตกลงค่ะ
หนูสัญญา
เสือไม่คำราม
คิดว่าฉันเป็นแมวป่วยเหรอ
เสิ่นฉิง
แกจะทำอะไร
ปีใหม่นี่
จุดประทัด
ให้มันครึกครื้นหน่อย
พระเจ้า
ช่างโชคร้ายจริงๆ
แต่งได้ตัวซวยเข้าบ้าน
โต๊ะอาหารของฉัน
กับข้าวของฉัน
แกบ้าเหรอ
บ้านดีๆ ถูกแกทำลายหมด
แกรู้ไหมว่าโต๊ะนี้หมดเงินไปเท่าไหร่
หมดไปเท่าไหร่
แกถามฉัน
กับข้าวบนโต๊ะนี้ทีละจานใครทำ
แกไม่มีตัวเลขในใจเหรอ
เสื้อขนสัตว์บนตัวฉันแพงมากนะ
ระเบิดพังแกชดใช้ไหวเหรอ
หวังหมิง
แกจัดการเมียแกหน่อย
ตบมันทีเดียวมันก็เชื่อฟังแล้ว
ผู้หญิงแบบนี้ต้องโดนสั่งสอน
มาสั่งสอนฉัน
ได้เลย
แกลองลงมือดูสิ
ผลออกมาแล้ว
รู้ว่าแกรีบ
วันตรุษจีนแบบนี้
ฉันก็ต้องเอามาส่งให้แก
ว่าแต่บ้านแกนี่เป็นอะไรไป
โดนขีปนาวุธถล่มเหรอ
พูดมายาว
ผลอะไร
ของอะไร
แกอย่าเพิ่งรีบ
เดี๋ยวแกก็รู้เอง
ตามผลการวิเคราะห์ดีเอ็นเอ
ยืนยันว่าหวังหมิง
เป็นพ่อทางชีวภาพของห่าวเซวียน
ความน่าจะเป็น 99.99%
เป็นไง
เหมือนที่ฉันเดาไว้เลย
ครอบครัวนี้
ช่างน่าขยะแขยงจริงๆ
จู่ๆ ฉันก็รู้สึกสงสารเขาเล็กน้อย
ในบ้านหลังนี้
เขากับฉันเหมือนกัน
ตั้งแต่ต้นจนจบก็เป็นคนนอก
พี่เขย
ดูนี่สิ
ยืนยันว่าหวังหมิง
เป็นพ่อทางชีวภาพของห่าวเซวียน
99.9%
หวังเยี่ยน แกอธิบายมาให้ชัดๆ
ห่าวเซวียนเป็นลูกของใครกันแน่
อะไรลูกของใคร
ห่าวเซวียนเป็นลูกชายฉันนะ
แกบ้าอะไร
แกดูรายงานเองสิ
เขียนไว้ชัดเจน
พ่อแท้ๆ ของห่าวเซวียนคือหวังหมิง
คือน้องชายแท้ๆ ของแก
ห่าวเซวียน确实เป็นเด็กที่หวังหมิงฝากให้ฉันเลี้ยง
หวังหมิง
แกบอกมาซิ ห่าวเซวียนเป็นลูกของใครกันแน่
เป็น
เป็นของหลินเสี่ยว
หลินเสี่ยว
พวกแกสองคนเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก
เมื่อไหร่
สร้างกรรมจริงๆ สร้างกรรมจริงๆ
บ้านตระกูลหวังเก่าของฉันทำไมเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
เรื่องนี้ถ้าแพร่งพรายออกไป
พวกเราทั้งบ้านจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ข้างบนนั้นเขียนว่าอะไรกันแน่
ผลตรวจความเป็นพ่อแม่
ห่าวเซวียนกับหวังหมิง
ยืนยันความสัมพันธ์พ่อลูกทางสายเลือด
ก็คือ
หวังหมิงกับเพื่อนสมัยเด็กหลินเสี่ยว
แอบมีลูกชายด้วยกันลับหลังทุกคน
แล้วยัดให้พี่สาวแท้ๆ ของตัวเองเลี้ยง
หวังหมิงไอ้สารเลว
แกให้ฉัน ให้ฉัน ฉันเป็นแม่
เลี้ยงลูกนอกสมรสให้แกมา 8 ปีเต็มๆ
พี่สาว พี่ฟังฉันอธิบายก่อน
ฉัน ฉันตอนนั้นก็ไม่มีทางเลือกจริงๆ
ไม่มีทางเลือก
แกก็เลยสบายใจ
ให้พี่สาวแท้ๆ ของแกแบกรับแทน
หลายปีมานี้ฉันทุ่มเทให้ห่าวเซวียนจนหมดใจ
เพื่อบ้านย่านโรงเรียนดีๆ ของเขา
ฉันทะเลาะกับพ่อแม่ไม่รู้กี่ครั้ง
เพื่อค่านมผงของเขา
ฉันทำงานล่วงเวลาจนดึกดื่น
แกกลับยืนดูอยู่ข้างๆ
ให้ฉันกับพี่เขยเป็นคนโง่
ไม่พูดสักคำ
หวังหมิงแกยังเป็นคนอยู่ไหม
แกรู้อยู่แล้วใช่ไหม
ฉันไม่รู้
ฉันไม่รู้จริงๆ
ลูกนอกสมรสของน้องชายแก
ก็เลี้ยงอยู่ใต้จมูกแก
มาตั้งหลายปี
แกจะไม่รู้ได้ยังไง
แกคิดว่าฉันโง่เหรอ
ฉันสาบานว่าฉันไม่รู้
ถ้าฉันรู้ว่านี่เป็นลูกของหวังหมิง
ถึงตายฉันก็ไม่เลี้ยง
หย่ากันเถอะสามี
ฉันไม่รู้จริงๆ
แกต้องเชื่อฉัน
แกให้ฉันเชื่อได้ยังไง
แกบอกว่าคลอดลูกเจ็บปวดเกินไป
ไม่อยากคลอด ฉันยังสงสารแก
ยอมรับเลี้ยงเด็กคนนึง
ผลล่ะ
แกพาลูกนอกสมรสของน้องชายแก
มาให้ฉันเป็นพ่อจำเป็น
แกให้ฉันเชื่อแกได้ยังไงว่าไม่รู้เรื่อง
พ่อใจเย็นๆ นะคะ
พ่อค่อยๆ
แกไสหัวไปไกลๆ
ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
ตระกูลหวังของฉันไม่มีลูกชายอย่างแก
แกตอนนี้
รีบไปเรียกหลินเสี่ยวมาหาฉันเดี๋ยวนี้
ฉันจะให้เขาพูดต่อหน้าฉันให้ชัดๆ
เขามีสิทธิ์อะไรเอาลูกมายัดให้ฉันเลี้ยง
พวกแกสองคนเอาฉันเป็นอะไรกันแน่
พี่สาวอย่าก่อเรื่องได้ไหม
มีอะไร
เรากลับบ้านปิดประตูคุยกันเอง
กลับบ้านคุย
กลับบ้านคุย
แกแหกตาดูบ้านหลังนี้
ตอนนี้ยังเหมือนบ้านอยู่ไหม
แกทำเรื่องแบบนี้
ยังให้ฉันอย่าก่อเรื่อง
นี่มันยิ่งกว่าละครทุกเรื่องที่ฉันเคยดูอีก
พี่สาวโดน弟ชายหลอก 16 ปี
เลี้ยงลูกนอกสมรสให้น้องชาย พระเจ้า
หวังเยี่ยน确实น่าสงสาร
ถูกน้องชายแท้ๆ ของตัวเองใช้เป็นเครื่องมือ
ใช้มาตั้งหลายปี
แต่ฉันไม่คิดจะสงสารเธอ
หลายปีมานี้เธอร่วมกับแม่ผัว
บีบฉัน
ก็ออกแรงไม่น้อยเลย
หวังหมิง
แกทำให้ฉันขยะแขยงจริงๆ
หย่า
เมีย เมีย
ฟังฉันอธิบายก่อน
อย่าเรียกฉันว่าเมีย
ฉันกับหลินเสี่ยว แกเลือกคนนึงสิ
โอ้ไม่สิ
แกเลือกไปนานแล้ว
เลือกมาหลายปีแล้ว
ฉันรอคำอธิบายจากเขา
รอมาหลายปี
วันนี้ฉันเพิ่งรู้
ว่าฉันไม่อยากฟังแล้ว
ฮ่า บอกมาให้ชัด
หลินเสี่ยวอยู่ที่ไหน
ฉันจะไปถามต่อหน้าเขา
เขามีสิทธิ์อะไรให้ฉันเลี้ยงลูกให้เขา
พี่สาวใจเย็นๆ ก่อน
ฉันจะใจเย็นบ้าอะไร
พวกแกสองคนหลอกฉันเหมือนคนโง่
มาตั้ง 16 ปี
16 ปีนะ ฉันเป็นแม่ให้ลูกนอกสมรสของพวกแก
มาตั้งหลายปี
จนถึงตอนนี้
ฉันยังไม่มีลูกของตัวเองสักคน
ฉันทำไปเพื่ออะไร
ฉัน ฉันทำเพื่ออะไรกัน
อย่าทะเลาะกันแล้ว อย่าทะเลาะกันแล้ว
เรื่องอัปยศในครอบครัวอย่าให้แพร่งพรายออกไปนะ
แพร่ออกไป
ครอบครัวเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ตอนนี้รู้ว่าเป็นเรื่องอัปยศแล้วเหรอ
ตอนนั้นทำอะไรอยู่
ซือช่วยขึ้นไปเก็บของให้พี่หน่อยได้ไหม
ละครเรื่องนี้กับพี่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องแล้ว
พวกเขาอยากจะก่อเรื่องยังไงก็ช่าง
สิ่งที่ฉันต้องทำ
คือออกจากบ้านหลังนี้ไปอย่างสะอาดสะอาด
พาลูกสาวของฉันไปด้วย
ถิงถิงตื่นๆ
ลูกรัก ลุกขึ้นกับแม่เถอะ
เรากลับบ้านยายกัน
แม่ เราไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้วเหรอ
ไม่อยู่แล้ว ต่อไป
แม่จะพาลูกไปที่ดีกว่านี้
เมียอย่าไปเลยนะ
หลีกไป
นี่มันครอบครัวอะไรกันเนี่ย
ลูกชายกับเพื่อนสมัยเด็กมีลูกด้วยกัน
ยัดให้พี่สาวเลี้ยง
พี่สาวเป็นคนโง่มาตั้ง 16 ปี
ยังไม่รู้เรื่องเลย
ครอบครัวนี้ไม่มีใครปกติสักคน
แล้วแกต่อไปจะทำยังไง
กลับบ้านแม่
อาหารเย็นวันส่งท้ายปีเก่ากินไม่สำเร็จ
ไปกินชดเชยที่บ้านแม่ฉัน
ก็ดี
กลับไปให้คุณป้าทำของร้อนๆ ให้กิน
ถ้าแกตัดสินใจจะหย่าจริงๆ
อย่ากลัว เรื่องหย่าให้เป็นหน้าที่ฉัน
ฉันจะหาทนายที่ดีที่สุดในเมืองให้แก
คืนนั้นฉันสูญเสียการแต่งงาน
ที่ไม่คู่ควรอยู่แล้ว
แต่พอฟ้าสว่าง
ฉันจะต้อง
เอาของที่เป็นของฉันกับถิงถิง
กลับมาทั้งหมด
สามีอย่าไปเลยนะ
ฟังฉันอธิบายก่อน
ให้เขาอยู่คนเดียวใจเย็นๆ ก่อน
วันตรุษจีน
มืดค่ำแบบนี้
จะวิ่งไปไหนได้
หลินเสี่ยวอยู่ที่ไหนกันแน่
วันนี้ถ้าแกไม่พูดให้ชัด
เรื่องนี้ไม่จบ
เธอ เธอแต่งงานไปแล้วเมื่อสองปีก่อน
กับคนที่ทำธุรกิจวัสดุก่อสร้าง
ไปอยู่กวางตุ้งแล้ว
ไม่ได้อยู่แถวนี้แล้ว
แต่งงานแล้ว เธอแต่งงานแล้ว
เอาลูกมาโยนให้ฉันเลี้ยง
แกสมองมีน้ำเหรอหวังหมิง
ตอนนั้น
ตอนนั้นเธอท้อง
บ้านเธอตายยังไงก็ไม่ยอมรับเด็กคนนี้
เธอจนตรอกถึงมาหาฉัน
ฉันตอนนั้นเพิ่งแต่งงานได้ไม่นาน
ฉันก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน
ไม่มีทางเลือก
แกก็เลยสบายใจ
ให้พี่สาวแท้ๆ แบกรับแทนแก
งั้นแกก็ผลักฉันออกไปรับหน้า
แกรู้ไหม
16 ปีของฉันมันผ่านมาได้ยังไง
สร้างกรรมจริงๆ สร้างกรรมจริงๆ
ลูกชายดีๆ ที่ฉันอุตส่าห์เลี้ยงมา
แอบไปทำเรื่องเสื่อมเสียแบบนี้ลับหลังทั้งบ้าน
หน้าตาตระกูลหวังเก่าของพวกเรา
ถูกแกทำให้ขายหมดแล้ว
พวกแกทุกคนหุบปาก
มือคู่นี้ทาเล็บมา 16 ปี
ทำเล็บมา 16 ปี
สุดท้ายที่ฝังอยู่ในซอกเล็บ
คือความสกปรกจากการตามเช็ดขี้ให้คนอื่น
ฉันทำไปเพื่ออะไรกัน
ฉันทำไปเพื่ออะไรกันแน่
แล้วฉันล่ะ
ฉันจะทำยังไง
เยี่ยนเอ๋อร์แกลองไปคุยกับเหล่าเฉินดีๆ นะ
เขาไม่ใช่เคยอยากได้ลูกแท้ๆ ของตัวเองเหรอ
พวกแกมีลูกกันอีกคน
เรื่องนี้ก็จบไป
แม่ แม่พูดเบาจังเลยนะ
ฉันปีนี้ 45 แล้ว
หมอบอกว่ามีลูกยากแล้ว
พวกแกเอาลูกนอกสมรสมายัดให้ฉัน
ทำลายชีวิตฉันทั้งชีวิต
ตอนนี้บอกให้มีอีกคนแล้วก็จบ
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว
ทะเลาะกันก็ไม่มีประโยชน์
หวังหมิงพรุ่งนี้เช้า
แกไปรับเสิ่นฉิงกลับมาให้ฉัน
บ้านนี้จะแตกไม่ได้
เฮ้อ
พรุ่งนี้เช้าฉันไปเลย
ฉันไปขอร้องเขา
ฉันพูดยังไงก็จะขอเขากลับมา
แกไปขอเขา
แกเอาอะไรไปขอ
แกไปมีลูกกับคนอื่น
แกเอาหน้าอะไรไปขอให้เขากลับมา
ฉัน ฉันกับหลินเสี่ยว
นั่นมันเรื่องเมื่อหลายปีก่อนแล้ว
มันผ่านไปนานแล้ว
ฉันกับเสิ่นฉิงต่างหากที่เป็นสามีภรรยากัน
พวกเราต่างหากที่เป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
แกกับเขาแต่งงานกันมาหลายปี
แกให้อะไรเขาบ้าง
บ้าน
พ่อแม่แกจะเอาบ้านย่านโรงเรียนดีๆ ไปให้
ลูกสาวแกในสายตาแก
ยังไม่ดีเท่าคนอื่นด้วยซ้ำ
ตอนนี้ทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้
แกเพิ่งนึกได้ว่าเธอเป็นเมียแก
หวังหมิง
แกเป็นผู้ชายที่ฉันเคยเห็นว่าห่วยที่สุด
ไม่มีความรับผิดชอบที่สุดเลย
อย่ายุ่งกับฉัน
เรื่องของฉันฉันจะจัดการเอง
พอแล้วๆ
พูดน้อยๆ หน่อย
เยี่ยนเอ๋อร์ฟังแม่นะ
แกขึ้นไปพักข้างบนก่อนนะ
พรุ่งนี้เช้า
แม่จะไปหาเหล่าเฉินด้วยตัวเอง
เราค่อยๆ พูดกันให้เข้าใจนะ
คืนนั้น
คนบ้านตระกูลหวังไม่มีใครได้นอนหลับ
ส่วนฉันกลับสงบอย่างไม่คาดคิด
กลับมาก็ดีแล้ว
เข้ามาเถอะ
ในหม้อยังอุ่นซุปไว้ให้พวกแกอยู่
ก่อนอื่นจัดที่ให้เด็กก่อน
อย่างอื่นค่อยว่ากันพรุ่งนี้
ถิงถิงง่วงแล้วใช่ไหม
ลูกนอนก่อนนะ
แม่ทำธุระเสร็จเดี๋ยวก็มาอยู่เป็นเพื่อน
อืม ค่ะ
วุ่นวายมาทั้งคืน
อาหารเย็นวันส่งท้ายปีเก่าคงไม่ได้กิน
มา ดื่มของร้อนรองท้องก่อน
แม่
ขอบคุณค่ะ
ก็แบบนี้
ฉันทำกับข้าวโต๊ะใหญ่สำหรับวันส่งท้ายปีเก่าเสร็จ
ถูกใช้ให้ไปรอรับคนที่หน้าประตู
ถิงถิงโดนห่าวเซวียนเตะไม่มี
ใครสนใจเลย
อั่งเปาอันนึง
กำไลทองอันนึง
500 บ้านย่านโรงเรียนดีๆ
โอนให้พี่สามีต่อหน้าเลย
สุดท้ายเอาผลตรวจวางบนโต๊ะปัง
ก็อุ้มถิงถิงเดินออกมาเลย
นาฬิกาแขวนเก่าๆ บนผนัง
ฮ่าๆ ตี 12 ครั้ง
วันขึ้นปีใหม่มาถึงแล้ว
แม่
หนูคิดดีแล้ว
หนูจะหย่ากับหวังหมิง
คิดดีแล้วจริงๆ เหรอ
เรื่องทรัพย์สิน
ที่ควรได้ก็ต้องเอากลับมา
บ้านย่านโรงเรียนดีๆ แกออกไป 200,000
บัญชีนี้จะปล่อยให้เน่าไม่ได้
ร้องเถอะ อยากจะร้องก็ร้องออกมา
อยู่กับแม่ไม่ต้องเสแสร้ง
ไม่ต้องกลัวนะลูก
มีแม่อยู่ทั้งคน
ฟ้าถล่มไม่ลงหรอก
แกรู้อะไร
วันขึ้นปีใหม่
ยังไงก็ต้องกินอะไรดีๆ หน่อย
เมื่อวานมื้อรวมญาติแกไม่ได้กิน
ไม่ต้องกลัว วันนี้แม่ชดเชยให้แก
ชดเชยให้มันกลมๆ เต็มที่
ครัวห้องนี้หลายสิบปีไม่เคยเปลี่ยน
กระเบื้องสีซีด
ต้นพลูด่างตรงขอบหน้าต่าง
มุมที่โดนควันจนเหลือง
ก็คือที่ทุกวันส่งท้ายปีเก่าจะลอย
กลิ่นที่ฉันคุ้นที่สุด
ไม่ว่าจะข้างนอกเจอเรื่องแย่แค่ไหน
ก็อยากกลับมาที่นี่
พอแล้วอย่าเหม่อ
ไปเรียกถิงถิงมาล้างหน้าแปรงฟัน เดี๋ยว
กินตอนร้อนๆ
อ้าว ได้เลย
ฉันไปเดี๋ยวนี้
ถิงถิง แม่มีเรื่องจะบอกหนู
หนูอย่ากลัวนะ พ่อกับแม่
อาจจะต้องแยกกันอยู่สักพักนึง
แต่ไม่ต้องห่วงนะ
ไม่ว่าไปที่ไหน
แม่จะอยู่ข้างๆ หนูตลอดไปตลอดกาล
แม่ หนูเข้าใจค่ะ
การตัดสินใจของแม่ หนูเคารพทั้งหมด
ขอบคุณนะถิงถิง
แม่มีหนู แม่ก็ไม่กลัวอะไรแล้ว
มาฉิงฉิง
ไม่ว่าข้างนอกพายุจะแรงแค่ไหน
คลื่นจะเชี่ยวแค่ไหน จำไว้
บ้านหลังนี้มีเก้าอี้
เหลือไว้ให้แกเสมอ
เหล้าข้าวหมากแก้วนึงดื่มลงไป
จากคออุ่นไปถึงในใจ
คุณตา ปลานี่อร่อยจัง
อร่อยก็กินเยอะๆ
ค่อยๆ กิน มีพอ
ฮ่าๆ
มื้อนี้พวกเรากินกันนานมาก
กินไปจนแดดขึ้นสูงโด่ง
แม่ ปลานุ่มจริงๆ แม่ก็กินสิ
เมียกลับมาเถอะ
เธอไปแล้วบ้านวุ่นวายไปหมด
เมียฉันผิดเอง
ฉันรู้ว่าผิดแล้ว
ต่อไปเรื่องในบ้านฉันฟังเธอหมดเลย
ได้ไหม อย่าไม่คุยกับฉันสิ
เธอพูดอะไรสักคำสิ
เมียเธอไม่รับสายก็ไม่เป็นไร
เธอส่งถิงถิงมา
ให้ฉันเห็นหน้าหน่อยได้ไหม
วันนี้วันขึ้นปีใหม่
ฉันจะไม่ได้เห็นหน้า
ลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองเลยเหรอ
ข้อความนี้ฉันก็ไม่ได้ตอบ
สวัสดี
ฉันหลินเสี่ยวค่ะ
ถ้าสะดวก
ฉันอยากคุยกับคุณต่อหน้า
ชื่อหลินเสี่ยว
ความจริงฉันจำได้เลือนรางมาก
หลังแต่งงานหวังหมิงพูดถึงบ้างเป็นครั้งคราว
บอกว่าเป็นน้องสาวข้างบ้านที่โตมาด้วยกัน
ต่อมาแต่งไปต่างถิ่น
ฉันไม่เคยเจอตัวจริงเธอ
แม้แต่รูปก็ไม่เคยเห็น
ตอนนี้คิดย้อนกลับไป
ทุกครั้งที่เขาพูดถึงเธอ
การทำเป็นพูดเบาๆ อย่างตั้งใจแบบนั้น
ที่แท้ทั้งหมดคือการปกปิด
ขอบคุณที่ยอมเจอฉัน
เรื่องเมื่อคืนฉันได้ยินหมดแล้ว
หวังหมิงโทรหาฉัน
ฉิงฉิง ฉันขอโทษเธอ
ตอนนั้นฉันท้อง
พ่อแม่ฉันบอกว่าฉันทำให้อับอาย
จะตัดความสัมพันธ์กับฉัน
ฉันไม่มีทางไปจริงๆ
ถึงไปหาหวังหมิง
ตอนนั้นเขายังไม่ได้แต่งงาน
เขาบอกว่าเขาช่วยหาทางออกให้ฉันได้
ต่อมา
ก็ให้พี่สาวเขารับเด็กคนนี้ไป
ตอนนั้นฉันจนตรอกจริงๆ
เขาบอกว่าแบบนี้ดีกับพวกเราสามคน
พี่สาวเขาแต่งงานเร็ว
บ้านสามีเร่งให้มีลูกตลอด
แต่ตอนนั้นเธอดันตั้งครรภ์ไม่ได้พอดี
ฉันก็คิดว่า
ลูกจะได้มีบ้านที่สมบูรณ์
ดีกว่า
ตามฉันไปคนเดียว
งั้น
เธอก็เอาลูกแท้ๆ ของตัวเอง
ยัดให้บ้านคนอื่น
ฉันรู้ว่าฉันเห็นแก่ตัว
แต่หลายปีมานี้
ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเขา
หลายปีมานี้
ทุกปีฉันแอบโอนเงินให้หวังเยี่ยน
สามหมื่นห้าหมื่น
บอกว่าเป็นค่าดูแลห่าวเซวียน
หวังเยี่ยน根本ไม่รู้
ว่าเงินนั้นฉันเป็นคนให้
อ๋ออย่างนี้นี่เอง
ความมั่นใจที่หวังเยี่ยนทำกร่างมาตลอด
ที่ชอบอวดอ้างต่อหน้าคนอื่น
ทั้งหมดเพราะอาศัยความลำเอียงของบ้านสามี
นึกถึงตอนที่เธอบนโต๊ะอาหารพูดประชด
ว่าถิงถิงเป็นเด็กผู้หญิง
ไม่ต้องใช้กำไลทอง
ที่แท้ความมั่นใจที่ทำกร่างพวกนั้น
ก็แค่เพราะอาศัยว่าบ้านสามีลำเอียง
และเหตุผลที่บ้านสามีลำเอียง
กลับเป็นเพราะช่วย弟ชาย
เลี้ยงลูกชายที่ไม่สามารถเปิดเผยได้คนนึง
หลินเสี่ยว วันนี้เธอมาหาฉัน
到底อยากจะพูดอะไร
ฉัน ฉันอยากไปขอโทษหวังเยี่ยนต่อหน้า
ฉันก็อยากรับห่าวเซวียนกลับมา
เขาเป็นลูกที่ฉันคลอดมาเอง
หลายปีมานี้
ฉันไม่ได้ทำหน้าที่แม่สักวัน
เธอจะรับห่าวเซวียนกลับไปหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับฉัน
ฉันถามแค่ประโยคเดียว
เรื่องนี้สามีปัจจุบันของเธอรู้ไหม
ไม่รู้ ฉันไม่กล้าพูด
ฉันมองผู้หญิงตรงหน้าที่
ร้องไห้จนปลายจมูกแดงคนนี้
ในใจบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง
เกลียดไหม ดูเหมือนก็ไม่ได้เกลียดเป็นพิเศษ
หลินเสี่ยวกับหวังหมิงเรื่องนั้น
น่าจะเกิดเมื่อเจ็ดแปดปีก่อน
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักหวังหมิงเลย
ตามไทม์ไลน์แล้ว
หลินเสี่ยวไม่ถือว่าเข้ามาแทรกแซงการแต่งงานของฉัน
ปกติมองไม่เห็น
พอจะรื้อกำแพง
เพิ่งพบว่ากำแพงทั้งผืนเป็นสนิมไปหมดแล้ว
สามีเธอ迟早ต้องรู้
除非เธอตั้งใจจะปิดเขาไปตลอดชีวิต
ที่ควรพูดเธอก็พูดหมดแล้ว
ทางฉันไม่มีอะไรจะถามเธอแล้ว
至于ทางหวังเยี่ยน
เธอจะไปขอโทษ
เป็นเรื่องของเธอ
ฉันไม่เข้าไปยุ่ง
ซือซือช่วยนัดทนายให้พี่หน่อยได้ไหม
越快越好
ฉัน ฉันไปสวัสดีปีใหม่พ่อแม่เธอหน่อย
วันปีใหม่
จะไม่เข้าไปไหว้สักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องสิ
มาสวัสดี
นี่บ้านพ่อแม่ฉัน
ไม่ใช่ที่ที่แกจะเข้ามาได้ตามใจ
แกกลับไปเถอะ
เมียฟังฉันพูดก่อน
ฉันมาครั้งนี้มาด้วยความจริงใจ
เสี่ยวหวังมาแล้วเหรอ
เอ้ามาแล้วก็
เข้ามานั่งเถอะ
วันปีใหม่
ยืนอยู่หน้าประตูเป็นยังไง
เมีย
เราคืนดีกันเถอะ
คุยกันเถอะ
พอดีแม่ของฉิงฉิงเธอก็อยู่ข้างๆ
ฟังด้วยกัน
พ่ออันนี้
ฉันกับฉิงฉิง
เป็นเรื่องระหว่างเราสองคนผัวเมีย
เรื่องของสองคนผัวเมีย
งั้นฉันถามแก
บ้านย่านโรงเรียนดีๆ ที่ลูกสาวฉันออกเงิน 200,000
เป็นเรื่องของพวกแกสองคน
หรือเป็นเรื่องของบ้านตระกูลเซิ่นเรา
อันนี้
อันนี้
เอาล่ะ
วันนี้แกมา
มีอะไรก็พูดให้หมดในครั้งเดียวเลย
ฉันฟังอยู่
เรื่องหลินเสี่ยว ฉันยอมรับว่าฉันปิดบังแก
แต่นั่นมันเป็นเรื่องก่อนแต่งงานแล้ว
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้จักแกเลย
ที่ฉันแคร์
ไม่เคยใช่
แกกับเขามีลูกกันเมื่อไหร่
ที่ฉันแคร์คือ
แกปิดบังฉันมาตั้ง 8 ปีเต็ม
เรานอนเตียงเดียวกันมา 8 ปี
แกปิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้
ไว้อย่างมิดชิด
แกให้ฉันหลังจากนี้
จะเชื่อคำพูดใดๆ ของแกได้ยังไงอีก
ฉัน ฉันแค่กลัวว่าถ้าแกรู้แล้วจะ
ไม่แต่งงานกับฉัน
งั้นตอนนั้นแกก็ไม่ควรหลอกฉัน
แกอยากแต่งฉันเข้าบ้าน
แล้วยังปิดบังเลี้ยงลูกให้แฟนเก่า
ยังให้พี่สาวแท้ๆ ของแก
มาเป็นคนโง่แทนแก 8 ปี
หวังหมิง แกคิดว่า
ตัวเองเก่งมากเหรอ
แล้วเรื่องบ้านย่านโรงเรียนดีๆ ที่พี่สาวแกเอาไป
ตอนซื้อบ้าน
ฉันออกเงินจริงๆ 200,000
นั่นมันเงินที่ฉันหามาด้วยเลือดและเหงื่อ
ไม่ใช่ฉันแต่งเข้ามาในบ้านตระกูลหวังแก
เงินนี้ก็ควรจะให้เปล่าๆ
เรื่องนี้วันนี้แกตั้งใจจะ
ให้คำอธิบายฉันยังไง
บ้าน บ้านโอนไปแล้ว
หรือไม่งั้นฉันชดใช้ให้แก 200,000 ดีไหม
ชดใช้ฉัน 200,000 เหรอ
บ้านย่านโรงเรียนดีๆ หลังนั้นตอนนี้ราคาตลาดเท่าไหร่
แกไม่มีตัวเลขในใจเหรอ
ตอนนั้นฉันออก 200,000
ตอนนี้แกชดใช้ฉัน 200,000
ก็อยากจะปัดเรื่องนี้ให้ผ่านไป
หวังหมิง แกคิดว่าฉันโง่จริงๆ
หรือแกคิดบัญชีแบบนี้เอง
เสี่ยวหวัง การเป็นคนต้องมีเหตุผล
พ่อแกโอนบ้านให้พี่สาวแก
ก่อนหน้านี้ไม่ได้ปรึกษาพวกเราสักคำ
งั้นเงินส่วนที่ลูกสาวฉันออก
ก็ต้องตามสัดส่วนของบ้านตอนนี้
คืนกลับมาแบบเดิม
นี่ไม่ใช่เรื่อง 200,000 หรือไม่ 200,000
นี่คือกฎเกณฑ์
แก แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง
แกจะหย่ากับฉันหรือไง
ไม่งั้นล่ะ
แกเอาใจใส่ตัวเองถามใจตัวเองสิ
วันแบบเราสองคนนี้ยังจะไปต่อได้ไหม
แกถึงขนาดนั้นเลยเหรอ
เรื่องบ้าๆ ของแกกับหลินเสี่ยว
มันผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว
เด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ฉันเลี้ยงมา
ฉันก็แค่ตอนนั้น
หาทางออกให้เขาเท่านั้นเอง
แกก็แค่เพราะเรื่องแค่นี้
จะหย่ากับฉัน
ไม่ใช่แค่เรื่องนี้
ลูกสาวแก
โดนหลานชายต่างตระกูลเตะเข้าที่ท้องเต็มๆ
เจ็บจนร้องไห้
แกกำลังทำอะไรอยู่
แกนั่งขดอยู่บนโซฟาเล่นเกม
ไม่แม้แต่เงยหน้า
ให้เขาไปดื่มน้ำร้อนเอง
แม่แกต่อหน้าลูก
ปากนึงก็เด็กผู้หญิงก็ดัดจริต
ยังไงก็เป็นของบ้านคนอื่น
แกอยู่ข้างๆ ไม่พูดสักคำ
พ่อแกเอาบ้านที่ฉันออกเงิน
ยกให้พี่สาวแกโอนให้
แกอ้าปากก็บอกว่าฉันไม่มีความเห็น
หวังหมิงฉันถามแก
หลายปีมานี้
แกเคยเมื่อไหร่
ยืนอยู่ข้างฉันบ้าง
ในบ้านตระกูลหวังของพวกแก
ตั้งแต่ต้นจนจบฉันก็เป็นคนนอก
แกเคยคิด
เพื่อฉันกับถิงถิง
อย่างจริงใจสักครั้งไหม
เขาอ้าปากอยากจะโต้แย้ง
แต่เขาโต้ไม่ได้
เพราะทุกคำที่ฉันพูดเป็นความจริง
เขารู้ดีกว่าใครในใจ
ก่อนหน้านี้ฉันทำไม่ดี
เป็นความผิดฉันเอง
แกให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไหม
ฉันจะเปลี่ยน ฉันอะไรก็เปลี่ยนหมด
แกบอกให้เปลี่ยนยังไงฉันก็เปลี่ยนยังไง
ได้ไหม
หวังหมิง แกเปลี่ยนไม่ได้หรอก
คนอย่างแกเป็นแบบนี้
แกกลัวพ่อแก
กลัวแม่แก กลัวพี่สาวแก
แกไม่กล้าทำให้ใครไม่พอใจ
แต่สุดท้าย
แกก็ทำให้ทุกคนผิดหวัง
โดยเฉพาะฉันกับถิงถิง
แกให้ฉันกลับไปอยู่กับแกต่อ
ก็คือให้ฉันกับถิงถิง
ทนความน้อยใจแบบนี้ต่อไป
ครั้งนี้ฉันไม่เอาแล้ว
เรื่องบ้านฉันกลับไปจะบอกพ่อฉัน
เงินต้องคืนแน่
ค่าดูแลถิงถิงฉันก็จะจ่ายตรงเวลา
แต่เรื่องหย่า แกคิดดูดีๆ อีกที
อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจนะ
พ่อ ลาก่อนนะ
สองสามวันนั้น
ชีวิตของฉันจู่ๆ ก็ช้าลง
ไม่ต้องรับใช้พ่อแม่สามี
ไม่ต้องรับมือพี่สามี
ไม่ต้องระวังดูสีหน้าใครอย่างระมัดระวังอีก
ก็พาถิงถิงอยู่ที่บ้านพ่อแม่ กินแล้วนอน
นอนแล้วเล่น แม่
บ่ายนี้เราไปซื้อถังหูลู่กัน
ดีไหม ดี
ฟังลูกหมดเลย
ชีวิตเรียบง่ายจนเกือบจะฟุ่มเฟือย
ทนายฝางคนนี้
เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของฉัน น่าเชื่อถือมาก
เรื่องของแกวางใจเล่าให้เขาฟังได้เลย
คุณเสิ่นอย่ากังวล
เล่าต้นสายปลายเหตุให้ฉันฟังให้ชัด
ฉันจะช่วยแกเรียบเรียง
สถานการณ์ของแก
แกนหลักมีสามข้อ หนึ่ง
ส่วนที่แกออกเงินในบ้านย่านโรงเรียนดีๆ
ต้องตามคืนมา
สอง เงินฝากร่วมกันระหว่างสามีภรรยา
แบ่งตามกฎหมาย
สาม
ค่าดูแลถิงถิงกับสิทธิ์เยี่ยม
เขียนให้ชัดเป็นลายลักษณ์อักษร
สามีแกให้ความร่วมมือไหม
ร่วมมือ
ปากเขาต้องบอกว่าร่วมมือแน่
จริงๆ พอต้องไปแตะของฝั่งพ่อแม่เขา
ก็ไม่แน่แล้ว
เรื่องบ้านถ้าเจรจากันไม่ลงตัว
เมื่อไหร่ก็ฟ้องศาลได้
หลักฐานการออกเงินอยู่ที่แก ไม่เสียเปรียบ
แต่ว่าแกบอกไม่อยากไปถึงศาล
ให้ทางเขานั่น
เอาร่างการแบ่งมาให้ก่อน
ฉันจะช่วยแกดูทีละข้อ
ดูว่าเขามีความจริงใจไหม
ได้ เรื่องร่างฉันรู้แล้ว
ฉันกลับไปคุยกับที่บ้านก่อน
แล้วก็ไม่มีแล้วก็
เหมือนที่ฉันเดาไว้เป๊ะเลย
ฉันรู้สันดานหวังหมิง
ยิ่งไปเร่งเขายิ่งยืด
ไม่สู้ให้เขาย่อยเอง
คุณป้าสวัสดีค่ะ
ถิงถิง
เหล่าเฉินกับฉันแยกกันอยู่แล้ว
เขาย้ายไปอยู่บ้านพ่อแม่เขา
บอกว่าอยากอยู่คนเดียวใจเย็นๆ
ฉันให้คนไปหาหมายเลขโทรศัพท์หลินเสี่ยวมา
โทรไป
ด่าเขาตั้งแต่ต้นจนจบ
เขาที่ปลายสายก็เอาแต่ร้องไห้
บอกว่าขอโทษ
ฉันบอกว่าจะรับห่าวเซวียนกลับมา
ฉันมีสิทธิ์อะไร
ฉันเลี้ยงมา 16 ปีเต็มๆ
เลี้ยงจนผูกพันแล้ว
เขาพูดคำเดียวอยากจะรับลูกกลับไป
แล้วแกจะให้หรือไม่ให้เขารับไปล่ะ
ฉันไม่รู้
เด็กคนนั้นแม้จะซน
แม้จะถูกตามใจจนนิสัยเสีย
แต่ยังไงก็เป็นฉันที่เลี้ยงมากับมือ
อุ้มมาแต่เล็ก
ถ้าเขไปจริงๆ
ใจฉัน
ฉันนึกถึงคืนวันส่งท้ายปีเก่า
ห่าวเซวียนชูพลุขู่ถิงถิง
เท้าเอวตะโกนว่าเด็กผู้หญิงเรียนมากแค่ไหน
ก็เป็นของบ้านอื่นอยู่ดี
ท่าทางกร่างแบบไม่กลัวใครแบบนั้น
เด็กคนนั้นถูกเลี้ยงมาจนเสียคนจริงๆ
แต่พูดไปพูดมา
ความผิดของเด็ก
คือความผิดของผู้ใหญ่
คนที่ผลักเขาออกมาข้างหน้าเป็นปืน
คนที่หนุนหลังให้เขา
ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของหวังเยี่ยน
กลับยิ่งตามใจยิ่งเลี้ยงเสีย
คนไหนบ้างที่ไม่ใช่คนตระกูลหวัง
ห่าวเซวียนก็เป็นแค่
หมากตัวนึงที่ครอบครัวนี้
เลี้ยงขึ้นมาเท่านั้นเอง
หวังเยี่ยนหลายปีมานี้
แกกับแม่แกร่วมกันบีบฉัน
ฉันไม่โทษแก
เพราะตัวแกเอง
ก็เป็นแค่
