25/02/2022
Би гэр оронгүй хүн
2000 оны эхэн үед гарсан уйтгартай америк кинон дээр гардаг оюутан шиг л амьдарч байна их сургуульд хүссэн чиглэлээрэй суралцаж дотно хүмүүс дотно хүрээлэлгүй энийн нэг оюутан хичээл ихтэйч давхар ажил хийж дотуур байранд амьдраад л мэдээж бүх зүйл нь шинэ өмнө нь бол хүйтэн уур амьсгалтай гэрэл тусдаггүй жижигхэн өрөөнд маань орж ирдэг хүн цөөхөн байлаа мэдээж тийм уур амьсгалтай газарлуу гэрийхэн маань ч орж ирдэггүй байлаа би ч түүнд нь дуртай хүнтэй ярилцаад байх шаардлагагүй нам гүм анир чимээгүй өрөөндөө ганцаараа байхдаа хэд амар тайван харин энд тун өөр дахиад 3 хүнтэй маш олон зүйл дээр зохицож амьдрах хэрэгтэй хийгээд тэр нь надад хэцүү байсан ч шалтаг тоочих эрхгүй бүгдэд нь л адилхан амаргүй байгаа ажил тэгээд хичээл тиймч амар биш зарим үед зүгээр л бусад шиг ууж идээд дураараа баймаар санагдавч болохгүй тийм зүйл хийж чадахгүй мэдээж хичээлдээ сайн биш үргэлж тусламж гуйна заримд нь их дараа болно аль болох ганцаараа байхиг хичээдэг болохоор зарим нэг найрсаг саналаас татгалзах гэж хичээнэ гэхдээ хүнд итгэх сайн найзтай байна гэдэг боломжгүй зүйл шиг л санагддаг сайн найз гэхээр итгэх шаардлагатай гэсэн үг би өөрөө итгэлиг нь алдсан болохоор одоо бол сайн найз байхгүй итгэх хүн ч байхгүй хэн нэгний бодол унших боломжгүй учираас хүнд итгэх аргагүй өвдөөд хэвтхэд чинь чамд ямар байгааг хэнч ойлгохгүй чамд хэн ч халамж тавихгүйг мэдсэн ч халамж горьдон хэвтэх чи өөрийгөө хамгийн ихээр өрөвдөх болов уу тэгээд гүн цөхрөл яг л үнс болон шатсан ой дахиад л ой болдог шиг гүн цөхрөл үргэлж илүү дээрин эхлэл болдог нам гүм харанхуй өрөө нэг ч тусах гэрэл сонсогдох чимээгүй аниргүй харанруй өрөөнд дасахаар бүгд харагдаж чамд зүрний чинь цохилт хүртэл хаалга тогших шиг чанга сонсогдож эхлэх бөгөөд энэ мөчид л үнэнтэй нүүр тулж гагцгүй өөрөө өөртөө л үнэнг өчих цаг ирнэ….
