Manutha Ka Htar

Manutha Ka Htar Think and knowledge of human.

https://www.facebook.com/share/p/16LnHDgEBN/
21/04/2025

https://www.facebook.com/share/p/16LnHDgEBN/

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒ (Fatalism) ဆိုတဲ့
အဓိပ္ပာယ်က လူသားတွေဟာ သူတို့ရဲ့
ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး၊
အရာအားလုံးဟာ ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းထားပြီးသား
ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့ အတွေးအခေါ်တခု
ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီအယူအဆမှာ လူသားတွေရဲ့
ရွေးချယ်မှုတွေ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ၊
လုပ်ဆောင်ချက်တွေဟာ ကံကြမ္မာ၊ ဖန်ဆင်းရှင်၊
ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာလောက ပြဋ္ဌာန်းချက်တွေရဲ့
အောက်မှာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသားလို့ ယူဆတာပါ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒရဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ တည်ဆောက်ပုံ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒဟာ ဂရိတ်ရှေးခေတ်တည်းက
အရင်းခံထားတဲ့ အတွေးအခေါ်တခု ဖြစ်ပါတယ်
အံဒီဝါဒရဲ့ အဓိကယူဆချက်ကတော့ လူသားတွေရဲ့
ကံကြမ္မာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ ဆိုတာ
မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အမြင်ပါ။ တနည်းအားဖြင့်
ကံကြမ္မာဟာ တခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ ဖြစ်ပြီး
တခြား ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ လုံးဝ မရှိဘူးလို့ ယူဆပါတယ်

"ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းချက်" ဆိုတာက သင့်ဘဝမှာ
ဖြစ်ပျက်မယ့် အရာအားလုံးဟာ
သင့်ကြိုးပမ်းမှုတွေကနေ လွတ်ကင်းပြီး
ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။
ဒီအယူအဆက လူသားကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့
စွမ်းရည်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်လို့
သတ်မှတ်ထားပြီး ကံကြမ္မာရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း
ဘဝလမ်းကြောင်းက ဖြစ်ပေါ်တယ်လို့ ယူဆပါတယ်

စတင်ပေါ်ပေါက်လာပုံနဲ့ သမိုင်းကြောင်း

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒဟာ ရှေးဟောင်း
ပဒေသရာဇ်ခေတ်တွေကတည်းက စတင်ခဲ့ပါတယ်
အထူးသဖြင့် ဂရိအတွေးအခေါ်ကနေ
အခြေခံကျကျ ပေါ်ထွက်လာတာပါ။
ဂရိဒဏ္ဍာရီတွေမှာ "မိုင်းရား" (Moirai) လို့ခေါ်တဲ့
ကံကြမ္မာနတ်သမီး သုံးဦးဖြစ်တဲ့
Clotho (အသက်ချည်မျှင်ကို ငင်သူ)၊
Lachesis (အသက်ချည်မျှင်ကို တိုင်းတာသူ)နဲ့
Atropos (အသက်ချည်မျှင်ကို ဖြတ်တောက်သူ) တို့ဟာ
လူသားတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့ပါတယ်

ဂရိအတွေးအခေါ်ရှင်တွေကလည်း အထူးသဖြင့်
Stoic ပညာရှင်တွေက ကံကြမ္မာရဲ့
အခန်းကဏ္ဍအကြောင်းနဲ့ လူသားရဲ့ လွတ်လပ်စွာ
ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်။
ဂရိဒဿနပညာရှင် Chrysippus ကတော့
ကမ္ဘာကြီးမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှဟာ အကြောင်းတရားနဲ့
အကျိုးတရားဆိုတဲ့ ကွင်းဆက်တွေရဲ့
ရလဒ်ဖြစ်တယ်လို့ ယူဆခဲ့ပါတယ်။

မြောက်ပိုင်းဂိုဏ်း ဗုဒ္ဓဘာသာအရ
Sarvāstivāda ဂိုဏ်းကတော့
ကံဆိုတာ ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့
မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုအဖြစ် မယူဆပဲ
လူသားရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေနဲ့
ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေက ကံကြမ္မာကို
ပြောင်းလဲစေနိုင်တယ်လို့ သွန်သင်ခဲ့ပါတယ်

ကမ္ဘာအရပ်ရပ် ဘာသာရေးအယူဝါဒတွေရဲ့
ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒဟာ ကမ္ဘာတဝှမ်းက
ဘာသာရေးအယူဝါဒတွေမှာ အမျိုးမျိုးသော
ပုံစံတွေနဲ့ တွေ့ရပါတယ်

အစ္စလာမ်ဘာသာမှာ "ကာဒါ" (Qadar)
အယူအဆဟာ ဘုရားသခင်က လူသားရဲ့
ကံကြမ္မာကို ကြိုတင်သိရှိပြီး စီစဉ်ထားတယ်လို့
ဆိုလိုပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လူသားတွေကလည်း
ရွေးချယ်မှုတွေ လုပ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ကိုရန်ကျမ်းက "အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည်
လူသားတို့ ပြုလုပ်သမျှကို ဖန်တီးတော်မူ၏" လို့
ဖော်ပြထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အစ္စလာမ်ဘာသာမှာ ဂိုဏ်းခွဲတွေအလိုက်
ကံကြမ္မာအပေါ် အမြင်တွေ ကွဲပြားကြပါတယ်။
Ash'ari ဂိုဏ်းက ကံကြမ္မာကို တင်းကြပ်စွာ
ယုံကြည်ပြီး၊ Mu'tazili ဂိုဏ်းကတော့
လူသားရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့်ကို
ပိုမိုအလေးပေးပါတယ်။

ခရစ်ယာန်ဘာသာမှာတော့ ကံကြမ္မာအယူအဆက
"ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းချက်" (Predestination) ဆိုတဲ့
ပုံစံနဲ့ ရှိပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ပရိုတက်စတင့်
ခရစ်ယာန်မှာ John Calvin ရဲ့ သွန်သင်ချက်အရ
ဘုရားသခင်ဟာ လူသားတွေကို ကြိုတင်ရွေးချယ်ထားပြီး
အချို့ကို ကယ်တင်မယ်၊ အချို့ကို မကယ်တင်ဘူး ဆိုတာ
ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

"But to lay the whole blame of our hardness
of heart upon God, and to plead the fiction of
necessity as an excuse for our sins,
is idle and vain" ဆိုတဲ့ Calvin ရဲ့ စကားက
လူသားက ဘုရားရဲ့ စီမံကိန်းအပေါ်
တာဝန်ပုံချထားတာကို ထင်ဟပ်နေပါတယ်။

ဟိန္ဒူဘာသာမှာတော့ "ကာမ" (Karma) အယူအဆက
လူတို့ရဲ့ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုတွေအပေါ် မူတည်ပြီး
အကျိုးဆက်တွေဟာ လူ့ဘဝနဲ့ နောက်ဘဝတွေမှာ
သက်ရောက်မှုရှိနေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ကံကြမ္မာရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်
လူတဦးချင်းစီမှာ ကိုယ့်အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ဖို့ အတွက်
ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဆောင်နိုင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုထားပါတယ်။

ဘဂဝါဂီတကျမ်းက "နိယတေ မတိမတ်စ်ယမ်"
(Niyate Matimasyam) ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရဖြင့်
ကံတရားရဲ့ အကျိုးပေးမှုကို ရည်ညွှန်းပါတယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာမှာလည်း "ကမ္မ" (Kamma) ဆိုတဲ့
အယူအဆရှိပြီး၊ လူ့ရဲ့ကံကြမ္မာဟာ
သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေကြောင့်သာ
ဖြစ်ပေါ်လာတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ဗုဒ္ဓဘာသာက "ကံပြတ်ဝါဒ" (Fatalism) ကို
ငြင်းပယ်ပြီး၊ လူသားတွေဟာ သူတို့ရဲ့
လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်ပြီး
ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်လို့ သွန်သင်ပါတယ်။

သီလဝန္တဇာတ်မှာ ဗုဒ္ဓက "ကမ္မုနာ ဝတ္တတိ လောကော"
ဆိုပြီး ကမ္ဘာသည် ကံအားဖြင့် လည်ပတ်နေသည်ဟု
ဟောကြားထားတယ် ဆိုပါတယ်။

ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှုမှာတော့ "အွန်မျိုဂျိ" (Onmyoji)
ဆိုတဲ့ ကြယ်နက္ခတ်ဗေဒင်ယုံကြည်မှုအရ
လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာက နက္ခတ်တွေနဲ့
သဘာဝတရားတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်တယ်လို့
ယုံကြည်ကြပါတယ်။

အာဖရိကယဉ်ကျေးမှုတွေထဲမှာလည်း
ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့
ကံကြမ္မာကို ထိန်းကျောင်းပေးတယ်လို့
ယုံကြည်တဲ့ အယူအဆတွေ ရှိပါတယ်။

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို
ဒဿနပညာရှင်တွေက ပုံစံ အမျိုးမျိုးနဲ့
ခွဲခြားလေ့လာခဲ့ကြပါတယ်။

လက်တွေ့ကျတဲ့ ကံပြတ်ဝါဒ (Practical Fatalism)

ဒီအယူအဆက လူတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေဟာ
ရလဒ်အပေါ်မှာ သက်ရောက်မှုမရှိဘူးလို့ ယူဆပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကြိုးစားခြင်း၊ ကြိုးပမ်းခြင်းဆိုတာတွေဟာ
အဓိပ္ပာယ်မဲ့တယ်လို့ ယူဆပါတယ်။
"ဖြစ်တော့ဖြစ်မှာပဲ" ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးပါ။

ဘာသာရေးကံပြတ်ဝါဒ (Theological Fatalism)

ဒီအယူအဆကတော့ ဖန်ဆင်းရှင်ဟာ အားလုံးကို
ကြိုတင်ပြဋ္ဌာန်းထားပြီးသား ဖြစ်တယ်၊
အရာအားလုံးကို ကြိုတင်သိရှိထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ဘုရားရဲ့ အသိတရားနဲ့ လူသားရဲ့ လွတ်လပ်စွာ
ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကို ဘယ်လိုညှိရမလဲဆိုတဲ့ ပဟေဠိက
ယုံကြည်မှုများအကြား အငြင်းအခုံ ဖြစ်စေပါတယ်။

ယုတ္တိ​ဗေဒကံပြတ်ဝါဒ (Logical Fatalism)

ယုတ္တိ​ဗေဒကံပြတ်ဝါဒကတော့ ကံကြမ္မာဆိုတာ
အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်တို့ရဲ့ ဆက်စပ်မှုကြောင့်
ဖြစ်ပြီး ကာလတွေက ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့
ရလဒ်ကို ဖြစ်စေတယ်လို့ ယူဆပါတယ်။
ဂရိအတွေးအခေါ်ရှင် အရစ္စတိုတယ်ရဲ့
"Sea Battle Tomorrow" ဆိုတဲ့ ဆွေးနွေးချက်က
ဒီဝါဒကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒရဲ့ အားနည်းချက်တွေနဲ့
ဝေဖန်ချက်တွေ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒဟာ မြေပြင်မှာ
လက်တွေ့ဘဝနဲ့ အဆက်အစပ်မရှိပုံ၊
မတရားမှုတွေအတွက် အဆင်သင့်သော
ဆင်ခြေပေးမှုတွေ ဖြစ်နေတဲ့အတွက်
ဝေဖန်မှုတွေ ခံခဲ့ရပါတယ်။

ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှုနဲ့
ပတ်သက်သော ပြဿနာများ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒကို စွဲကိုင်ရင် လူတွေဟာ
သူတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေအတွက်
တာဝန်မယူပဲ "ကံကြမ္မာက ဒီလိုမို့" လို့
ဆင်ခြေပေးလို့ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ
တကယ့်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ တရားမျှတမှုနဲ့
ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ မူဘောင်တွေကို
အားနည်းစေနိုင်ပါတယ်။

John Stuart Mill လိုမျိုး ဒဿနိကပညာရှင်တွေက
"ကံကြမ္မာဝါဒဟာ လူ့ဘာသာစကားရဲ့
အကြီးမားဆုံး မှားယွင်းမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊
လူ့စိတ်ဓာတ်နဲ့ ကျင့်ဝတ်ကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ်"
ဆိုပြီး ဝေဖန်ခဲ့ပါတယ်။

သိပ္ပံနည်းကျ မဟုတ်ခြင်း

ခေတ်သစ်သိပ္ပံနည်းကျ နားလည်မှုအရ၊
အိုင်စတိုင်းရဲ့ "ဘုရားသခင် အံစာပစ်ခြင်းမပြု"
(God does not play dice) ဆိုတဲ့ အဆိုနဲ့
ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့ ကွမ်တမ်နည်းလမ်းတွေအရ
ကမ္ဘာကြီးမှာ မသေချာမှုနဲ့ ကံပြတ်ဖြစ်ဖြစ်ခြင်း
ဆိုတာတွေက သဘာဝပုံမှန်ဖြစ်စဉ်တွေဖြစ်တယ်လို့
ဆိုပါတယ်။ ကမ္ဘာကြီးဟာ ဒီတာမင်နစ်စတစ်
(တိကျသော) နည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ဆောင်နေတယ်ဆိုတဲ့
ကံပြတ်ဝါဒရဲ့ အခြေခံအယူအဆကို
ခေတ်သစ်ရူပဗေဒက စိန်ခေါ်ထားပါတယ်။

ခေတ်သစ်စိတ်ပညာရှင် B.F. Skinner ရဲ့
လေ့လာမှုများအရ၊ လူသားရဲ့ အပြုအမူတွေဟာ
သဘာဝတရားရဲ့ အကြောင်းတရားတွေကြောင့်
ဖြစ်ပေါ်လာပေမယ့် ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့
ရွေးချယ်မှုတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဆိုတာ
မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒက လူတွေရဲ့စိတ်ဓာတ်ကို
ကျဆင်းစေနိုင်ပြီး "ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး"
ဆိုတဲ့ ခံစားချက်၊ "မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး"
ဆိုတဲ့ ခံစားချက်တွေ ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။
ဒါဟာ စိတ်ဓာတ်ကျမှု၊ စိတ်ဖိစီးမှုနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
ကျန်းမာရေးပြဿနာတွေလည်း ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

လူမှုစိတ်ပညာရှင် Martin Seligman ရဲ့
"learned helplessness" သုတေသနအရ
လူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝအခြေအနေကို
မပြောင်းလဲနိုင်ဘူးလို့ ယုံကြည်လာပြီး
ကြိုးစားမှု မလုပ်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ
စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းလာတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

ကံပြတ်ဝါဒနဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့်ကြား ပဋိပက္ခ

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒနဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့်
အကြားမှာ ဆေးမည်းဖြူလို ဆန့်ကျင်ဘက်
အမြင်တွေ ရှိနေပါတယ်။ ဒဿနပညာရှင်တွေဟာ
ဒီအကြောင်းအရာကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်။

ဒဿနပညာရှင် Arthur Schopenhauer က
"လူသားဟာ သူလိုချင်တာကို ရွေးချယ်လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်၊
ဒါပေမယ့် သူဘာလိုချင်မလဲဆိုတာကိုတော့
ရွေးချယ်လို့မရဘူး" လို့ ဆိုခဲ့ပါတယ်။
ဒီအမြင်က ကံကြမ္မာနဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကြားက
ဆက်စပ်မှုကို စဉ်းစားစရာ ဖြစ်စေပါတယ်။

ခေတ်သစ်ဒဿနပညာရှင် Daniel Dennett ကတော့
"ကံကြမ္မာနဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ဟာ တခုနဲ့တခု
ဆန့်ကျင်နေတာမဟုတ်ဘူး" ဆိုပြီး
"လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခွင့်ဟာ
မိမိလုပ်ဆောင်ချက်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်ကို
စဉ်းစားနိုင်စွမ်းပဲဖြစ်တယ်" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ယဉ်ကျေးမှုအလိုက် ကံပြတ်ဝါဒရဲ့ လွှမ်းမိုးမှု အသွင်သဏ္ဌာန်များ

ကံပြတ်ဝါဒဟာ ကမ္ဘာအနှံ့က ယဉ်ကျေးမှုတွေမှာ
ထူးခြားတဲ့ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ တွေ့ရပါတယ်။

အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ ယဉ်ကျေးမှု

အာရပ်ဒေသတွေမှာ "မက်တုဗ်" (Maktub) လို့
ခေါ်တဲ့ "ရေးသားပြီးသား" ဆိုတဲ့အယူအဆရှိပြီး၊
လူ့ဘဝတွေဟာ ကြိုတင်ရေးသားထားပြီးသား
ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့်
ဒီယုံကြည်ချက်ဟာ ခွန်အားဖြစ်စေပြီး
"အလ္လာဟ်သျှင်ရဲ့ အလိုတော်အတိုင်း"
(Insha'Allah) ဆိုတဲ့ ခံယူချက်နဲ့ ဆက်စပ်ပါတယ်။

အာရှယဉ်ကျေးမှု

တရုတ်၊ ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှုတွေမှာ ကံကြမ္မာ
အယူအဆဟာ "အခြေအနေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေစွာ
ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့" သဘောရှိပါတယ်။
ဥပမာ - ဂျပန်ရဲ့ "ရှိန်တို" (Shinto) ယုံကြည်မှုမှာ
ကံကြမ္မာဆိုတာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲလို့ရတဲ့ အရာဖြစ်ပြီး၊
တရုတ်ရဲ့ "မိန်း" (Ming) ဆိုတဲ့ ကံကြမ္မာ
အယူအဆမှာလည်း "တိယန်မိန်း"
(Heaven's Decree) နဲ့ လူ့ကြိုးပမ်းမှု
"ရှေးရှု" (Human Effort) တို့ကြားမှာ
ဟန်ချက်ညီဖို့လိုကြောင်း လက်ခံထားပါတယ်။

အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်မှုအပေါ် သုတေသနတွေ

စိတ်ပညာရှင် Ellen Langer ရဲ့ သုတေသနတွေအရ၊
လူတွေဟာ သူတို့ဘဝကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့
ခံစားရတဲ့အခါ စိတ်ကျန်းမာရေးနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
ကျန်းမာရေးပိုကောင်းလာတာကို တွေ့ရပါတယ်။
ဒါက "ကံကြမ္မာကို လက်ခံရင်း၊ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့
အရာကိုလည်း စိတ်ချလက်ချရှိတဲ့" (Mindfulness)
ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်လမ်းကြောင်းကို ထောက်ခံနေပါတယ်။

ကံပြတ်ဝါဒရဲ့ လေ့လာနားလည်မှု သက်ရောက်မှုများ

ကံပြတ်ဝါဒရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေဟာ ဘဝရဲ့
နယ်ပယ်အသီးသီးမှာ တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။

နိုင်ငံရေးနဲ့ လူမှုရေးသက်ရောက်မှု

ကံပြတ်ဝါဒကို လွဲမှားစွာ ကျင့်သုံးခြင်းဟာ
လူမှုရေးပြောင်းလဲမှုကို ကန့်သတ်ဖို့၊
လက်ရှိအခြေအနေကို မပြောင်းလဲဘဲ လက်ခံစေဖို့
အသုံးချတာတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဥပမာ -
ကိုလိုနီခေတ်တွေမှာ ကိုလိုနီများကို ဖိနှိပ်နိုင်ဖို့
"သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဒီလိုပဲ" လို့ ဆိုပြီး
အသုံးချခဲ့ကြပါတယ်။

တခါတရံမှာ ကံပြတ်ဝါဒဟာ ပဋိပက္ခ
အခြေအနေတွေမှာ စိတ်ခွန်အားပြောင်းလဲရာမှာ
အထောက်အကူပြုပြီး၊ ခံစားချက်တွေကို
စီမံခန့်ခွဲရာမှာ ကူညီပါတယ်။ ဒီအကြောင်းကို
စိတ်ပညာရှင် Viktor Frankl ရဲ့
"လူသားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှာဖွေခြင်း"
(Man's Search for Meaning) စာအုပ်မှာ
ရှင်းပြထားပါတယ်။

လေ့လာသုံးသပ်ချက် သင်ခန်းစာများ

ကံပြတ်ဝါဒဟာ လူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုပုံစံတွေကို
လွှမ်းမိုးနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို ခေတ်သစ်သုတေသနတွေကနေ
ခြေရာခံလို့ရပါတယ်။

ကြီးမားတဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေအပြီးမှာ၊
အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ ကံပြတ်ဝါဒဆိုင်ရာ
ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ လူအုပ်စုတွေဟာ စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို
ပိုခံစားရပြီး ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ပိုမို
အခက်အခဲရှိတယ်လို့ လေ့လာချက်တွေက ပြသပါတယ်။
ဒါပေမယ့် တခြားသော ယုံကြည်မှုအသိုင်းအဝိုင်းတွေကတော့
ကံကြမ္မာကို လက်ခံရင်းကနေ "ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်စွမ်း"
တိုးတက်လာတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှာ ကံပြတ်ဝါဒရဲ့ အနာဂတ်

ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ကံပြတ်ဝါဒရဲ့
အခန်းကဏ္ဍဟာ ပြောင်းလဲလာနေပါတယ်။

ခေတ်သစ်နဲ့ အညီပြောင်းလဲလာခြင်း

လူတွေဟာ ကံပြတ်ဝါဒနဲ့ လွတ်လပ်စွာ
ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကြားမှာ ဟန်ချက်ညီတဲ့ အမြင်သစ်တွေကို
ရှာဖွေလာကြပါတယ်။ ဥပမာ - "အကြောင်းတရားတွေနဲ့
ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်တွေက လူ့ရဲ့ အပြုအမူကို
လွှမ်းမိုးပေမယ့်၊ သတိရှိတဲ့ သူက ပြောင်းလဲမှုတွေ
ဖန်တီးနိုင်တယ်" ဆိုတဲ့ ခံယူချက်တွေပါ။

မျက်မှောက်ခေတ် သိပ္ပံနည်းကျ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်များ

ခေတ်သစ်ဒဿနပညာနဲ့ သိပ္ပံပညာတွေမှာ
ကံပြတ်ဝါဒအပေါ် ရှုမြင်ပုံအမျိုးမျိုး ရှိပါတယ်။

ကွမ်တမ်ရူပဗေဒက ခန့်မှန်းခြင်းနဲ့ မသေချာမှုကို
အခြေခံထားတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ပုံဖော်ပေးပြီး၊
ကံပြတ်ဝါဒက ဆိုသလို "တိကျတဲ့ စည်းမျဉ်းနဲ့
ပြဋ္ဌာန်းချက်" ကိုပဲ အခြေခံတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို
ဖော်ပြနေပါတယ်။ ခေတ်သစ်ရူပဗေဒပညာရှင်
Richard Feynman က "ဘယ်သူမှ မသိနိုင်တာအတွက်
မကောင်းလို့ မမြင်ပဲ ဆက်လက်ရှာဖွေဖို့
တွန်းအားတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားသင့်တယ်" လို့ ဆိုပါတယ်။

ဒဿနပညာရှင် Thomas Nagel က
"ကံကြမ္မာက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူသားဟာ
ကြိုးပမ်းဖို့ တာဝန်ရှိတယ်" လို့ ဆိုခဲ့ပါတယ်။
ဒီအမြင်က ခေတ်သစ်လေ့လာသူများအကြား လက်ခံမှုများလာပါတယ်။

သုံးသပ်ချက်

ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒဟာ လူသမိုင်းတလျှောက်
လွှမ်းမိုးလာခဲ့တဲ့ အတွေးအခေါ်တခုဖြစ်ပြီး
ဘာသာရေး၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ အတွေးအခေါ် စတဲ့
နယ်ပယ်တွေမှာ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍက
ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအယူအဆဟာ
လူသားရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကို
အသိအမှတ်မပြုတဲ့အခါ၊ ပြဿနာတွေ
ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါတယ်။

ကံကြမ္မာနဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကြားမှာ
ဟန်ချက်ညီတဲ့ ခေတ်သစ်နားလည်မှုက
လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ အရေးကြီးပါတယ်။
ဒဿနပညာရှင် Albert Camus ရဲ့ အဆိုအရ
"ကံကြမ္မာမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှာဖွေခြင်းက
လူသားတွေရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ပဲ
ဖြစ်တယ်" လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီအမြင်က
လူသားတွေဟာ ကံကြမ္မာဆိုတဲ့အရာကို
နားလည်လက်ခံရင်းကနေ၊ သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့
အဓိပ္ပာယ်ကို ဖန်တီးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်
ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။

အဆုံးသတ်အနေနဲ့ ကံပြတ်ပြဋ္ဌာန်းခံဝါဒဟာ
ကမ္ဘာကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့
ကြိုးစားရာမှာ အရေးပါတဲ့ အတွေးအခေါ်တခု
ဖြစ်ပေမယ့်၊ သူ့ခံယူချက်တွေကို
လက်တွေ့ကျကျ ချိန်ညှိပြီး ကျင့်သုံးဖို့၊
ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးချက်တွေနဲ့
မိမိရဲ့ကိုယ်ပိုင် အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ထိတွေ့
စဉ်းစားဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီလိုမှ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ
ကံကြမ္မာနဲ့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ခွင့်ကြားက
ဆက်နွယ်မှုကို ပိုမိုနက်နဲစွာ နားလည်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်



ကိုးကား

Bobzien, S. (1998). "Determinism and Freedom in Stoic Philosophy". Oxford University Press.
Dennett, D.C. (2003). "Freedom Evolves". Viking Press.
Frankl, V.E. (1959). "Man's Search for Meaning". Beacon Press.
Langer, E.J. (1989). "Mindfulness". Addison-Wesley.
Mill, J.S. (1843). "A System of Logic". John W. Parker.
Nagel, T. (1979). "Mortal Questions". Cambridge University Press.
Seligman, M.E.P. (1975). "Helplessness: On Depression, Development, and Death". W.H. Freeman.
Solomon, R.C. (2003). "Spirituality for the Skeptic: The Thoughtful Love of Life". Oxford University Press.
Taylor, R. (1962). "Fatalism". The Philosophical Review, 71(1), 56-66.
Williams, B. (1993). "Moral Luck". Cambridge University Pres​s.

ကလေးတွေအတွက် လုပ်ပေးနိုင်မလား?
04/11/2024

ကလေးတွေအတွက် လုပ်ပေးနိုင်မလား?

📢 Homeschooling လုပ်ရန်စိတ်ဝင်စားသော ဆရာ၊မ များအတွက် Hope Institute Burma မှ ကူညီထောက်ပံ့ပေးမည့် အစီအစဉ်။

သင်ဟာ ရပ်ရွာဒေသထဲမှာ ကျောင်းတက်ဖို့ခက်ခဲနေတဲ့ ကလေးတွေကို စာသင်ကြားပေးနေသူ (သို့မဟုတ်) သင်ကြားပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားနေသူလား?

ဒါဆိုရင်တော့ Hope Institute Burma ရဲ့ Home Schooling Program က သင့်အတွက်ပါ။

Homeschooling Program ဆိုတာ ဘာလဲ❓
📍Homeschooling Program ဆိုတာ ရပ်ရွာကျေးလက်ဒေသတွေမှာ အတန်းပညာသင်ကြားတက်ရောက်ဖို့အတွက် အခက်အခဲရှိနေတဲ့ ကလေးတွေကို ပညာသင်ကြားပေးနေတဲ့ စေတနာ့ဝန်ထမ်းတွေကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးတဲ့ program တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် စိတ်ဝင်စားသူများအနေနဲ့ Hi Burma ရဲ့ Homeschooling Teacher Position ကိုလျှောက်ထားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။

Hi Burma အနေနဲ့ Homeschooling Teacher များကို လိုအပ်သလို

🌟 သင်ကြားရေးနဲ့ သက်ဆိုင်သော သင်တန်းများ တက်ရောက်နိုင်စေရန် စီစဉ်ပေးခြင်း

🌟 Personal Development, Soft Skills တိုးတက်စေရန်အတွက် သင်တန်းများ စီစဉ်ပေးခြင်း

🌟 သင်ကြားရေးအတွက် လိုအပ်သောသင်ထောက်ကူပစ္စည်းများ ထောက်ပံ့ပေးခြင်း

🌟 ဆရာ/မများအတွက် လစဥ်ထောက်ပံ့ကြေးများ ပေးအပ်ခြင်း

စတဲ့ အစီစဉ်များဖြင့် ထောက်ပံ့ပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။

အသက် (၁၆) နှစ်အထက် စိတ်ဝင်စားသူ မည်သူမဆို လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်။

Application Form: https://bit.ly/HomeSchoolingPro

Application Deadline: 12 Nov 2024 at 4 pm (Myan Time)




13/05/2024

ဗုဒ္ဓရဲ့အဆုံးအမဆိုသည်က လေ့လာလိုက်စား၊နာယူသူအနေနဲ့ (၁)တရားကိုသိလိုသူ (၂)လွန်စွာသိလိုသူ (၃)မဖြစ်မနေသိရမှဖြစ်မယ်ဆိုပြီး သိလိုသူ.. ရယ်လို့ ကွဲပြားခြားနားပြီး အသိဉာဏ်ပညာဖြစ်မှုအပိုင်းမှာလည်း ကွာခြာသွားကြတာပါပဲ။ ဆိုတော့... မိရိုးဖလာအနေမျှနဲ့ ကျေနပ်မနေကြပါနဲ့လို့။

ရုပ်ဝတ္ထုတွေ တိုးတက်လာခြင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ သဒ္ဓါတရားတွေ၊ စိတ်ဓာတ်တွေ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးလာတတ်တယ်။ --------------------------...
16/01/2024

ရုပ်ဝတ္ထုတွေ တိုးတက်လာခြင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ သဒ္ဓါတရားတွေ၊ စိတ်ဓာတ်တွေ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးလာတတ်တယ်။
--------------------------------------
သင် ဘယ်လိုမြင်ပါသလဲ...???
*****************************
၁။ အရှင်သာရိပုတြာ မထေရ်မြတ်ကြီး ကိုယ်ပူနာဖြစ်တော့ ကြာရိုးကြာစွယ်စားရမှ ရောဂါပျောက်မှာဆိုလို့ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မထေရ်ကြီး တောထဲကိုယ်တိုင်ကြွကာ ကြာရိုးကြာစွယ်အလှူခံခဲ့ရဖူးတယ်။

၂။ နောက်တစ်ခါ မထေရ်မြတ်ကြီး လေနာရောဂါဖြစ်တော့ နို့ဃနာဆွမ်းစားရင် ပျောက်တယ်ဆိုပြန်လို့ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်ပဲ သပိတ်ပိုက်ပြီး ဆွမ်းခံကြွရပြန်တယ်။

၃။ အရှင်သာရိပုတြာ မထေရ်ကြီးရဲ့တပည့် လောသကတိဿမထေရ် နေ့မွန်းလွဲသွားတဲ့အထိ ဆွမ်းမစားရသေးတော့ အရှင်သာရိပုတြာမထေရ်ကြီးကိုယ်တိုင် သပိတ်ပိုက်ကာ ကောသလမင်းနန်းတော်ကိုကြွ စတုမဓုအလှူခံကျွေးခဲ့ရဖူးတယ်။

၄။ ယသောဓရာထေရီမ လေနာရောဂါဖြစ်လေတော့ "ငါက ရှင်ဘုရင်သမီးပဲ၊ ရှင်ဘုရင်ချွေးမပဲ၊ ရှင်ရာဟုလာမယ်တော်ပဲ" ရယ်လို့ မာန်မာနမရှိ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပဲ ရောဂါဝေဒနာကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေတာကို ရှင်ရာဟုလာက အတင်းမေးလေမှ သရက်သီးမှည့်ဖျော်ရည်လေး သောက်ရရင်တော့ ရောဂါပျောက်လိမ့်မယ် ဆိုတဲ့အဖြေကိုရတယ်။

ရှင်ရာဟုလာကလည်း "ငါဟာ ဘုရားသားတော်ပဲ၊ သာကီဝင်မင်းမျိုးပဲ ဆိုတဲ့ မာန်မာနမရှိရှာပဲ သရက်သီးဖျော်ရည်လေးရဖို့ ဘယ်သူကိုမှ အပူမကပ်ပဲ သူ့ရဲ့ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာဖြစ်တဲ့ အရှင်သာရိပုတြာ မထေရ်မြတ်ကြီးကိုပဲ သွားပြီးအပူကပ် အကျိုးအကြောင်းပြောခဲ့ရတယ်။

မထေရ်ကြီးကလည်း "ငါက လက်ယာရံအဂ္ဂသာဝကကြီး"ဆိုတဲ့ စိတ်မရှိပဲ၊ ဘယ်သူကိုမှမခိုင်းစေပဲ ကိုယ်တိုင်သာ သပိတ်ပိုက်ပြီး ကောသလမင်းနန်းတော်ကိုကြွ သရက်သီးဖျော်ရည် အလှူခံပေးခဲ့ရဖူးတယ်။

၅။ အရှင်သာရိပုတြာ မထေရ်ကြီးရဲ့ ညီထွေးဖြစ်တဲ့ ရှားတောနေ အရှင်ရေဝတဆီ ဘုရားရှင်နဲ့တကွ အဂ္ဂသာဝကကြီးတွေ၊ မဟာသာဝကကြီးတွေပါ ကြွကြလေတော့ တောလမ်းခရီးမှာ ဆွမ်းကိစ္စအဆင်ပြေစေဖို့ အရှင်သီဝလိမထေရ်အားကိုးနဲ့သာ ကြွခဲ့ကြရတယ်။

၆။ တစ်ခါကလည်း ဘုရားရှင်နဲ့အတူ ရှင်ရာဟုလာ ဆွမ်းခံကြွလေတော့ ရှင်ရာဟုလာရဲ့သန္တာန်မှာ ရုပ်ရည်အဆင်းပေါ်မူတည်ပြီး မာန်မာနဝင်လာလို့ ဘုရားရှင်က မဟာရာဟုလောဝါဒသုတ်လာ ကမ္မဋ္ဌာန်းဟောကြားပေးလေတော့ ရှင်ရာဟုလာလည်း ဘုရားရှင်ဆီက တိုက်ရိုက်ကမ္မဋ္ဌာန်းရလေမှ‌တော့ "ဆွမ်းခံကြွနေရင် အချိန်ပုပ်ပါတယ်၊ ခုပဲ တရားအားထုတ်နေခဲ့တော့မယ်"ဆိုပြီး တရားအားထုတ်နေခဲ့သတဲ့။ နောက်ဆုံးမှ ဆွမ်းခံကြွလိုက်လာတဲ့ အရှင်သာရိပုတြာမထေရ်ကြီးက ရှင်ရာဟုလာ တရားထိုင်နေတာတွေ့လို့ အာနာပါနကမ္မဋ္ဌာန်းပဲ ထပ်ပေးပြီး ဆွမ်းခံဆက်ကြွပြန်တယ်။

ထူးခြားတာက ရှင်ရာဟုလာ ဆွမ်းခံမကြွလို့ ဆွမ်းမစားရသေးတာကို ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးရော အရှင်သာရိပုတြာမထေရ်ကြီးပါ သိကြပေမဲ့ ရှင်ရာဟုလာအတွက် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆွမ်းပို့မခိုင်းခဲ့ကြဘူးတဲ့။
အဲဒီတနေ့လုံး ရှင်ရာဟုလာ ဆွမ်းမစားလိုက်ရပါဘူး။

အထက်ပါဇာတ်လမ်းတွေမှာ ထူးခြားတာက ဘုရားရှင်ကစလို့ အဂ္ဂသာဝကကြီးတွေပါမကျန် လိုအပ်တာရှိရင် အကုန်စီမံပေးနိုင်တဲ့ ကပ္ပိယတွေ မရှိကြတာပဲ။ ကျန်းမာရေးကိစ္စကအစ လိုတာရှိရင် မထေရ်ကြီးတွေကိုယ်တိုင် သင်္ကန်းလေးရုံ သပိတ်လွယ်ပြီး အလှူခံကြွရတာပဲ။

ကျောင်းမှာ လိုတာမှန်သမျှ စီမံပေးမဲ့ ကပ္ပိယကျောင်းသားတွေ လုံးဝမထားကြဘူးပေါ့။ အလိုနည်း ရောင့်ရဲကြတဲ့သဘောရှိတယ်။ ယနေ့ခေတ်နဲ့ယှဉ်လိုက်ရင် ဘုန်းကံက အင်မတန်နည်းကြတယ်လို့ ဆိုရမဲ့ပုံဖြစ်နေပါတယ်။ ယနေ့ခေတ်မှာက များသောအားဖြင့် ကပ္ပိယကျောင်းသားတွေ ရှိနေကြတယ်။

အချို့များ ဘယ်လောက်ထိ အဆင်ပြေနေကြသလဲဆိုတော့ အလှူရှင်တွေတောင် ပစ္စည်းလေးပါးအတွက် ကျောင်းအထိ ကိုယ်တိုင်သွားလှူနေစရာမလိုတော့ပဲ အိမ်ထဲကနေပြီး ကပ္ပိယတွေရဲ့ Kpay စတဲ့ ဘဏ်အကောင့်တွေထဲလွှဲပြီး လှူလိုက်ရုံပဲ။

အဲ- ကပ္ပိယတွေကလည်း ဘုန်းကြီးကျောင်းထိ သွားနေစရာမလိုတော့ပဲ ဘုန်းကြီးလိုတဲ့အရာမှန်သမျှ deli သမား၊ ကယ်ရီသမားတွေနဲ့ ပို့ခိုင်းလိုက်ရုံနဲ့ အဆင်ပြေသွားပြန်ရော။ ဘယ်လောက်အထိ ဟန်ကျလိုက်ပါသလဲ။ ဘုန်းကြီးက ကျောင်းအခန်းထဲကနေမထွက်ပဲနဲ့တောင် ပစ္စည်းလေးပါးမက လိုရာအကုန်ရနိုင်တဲ့ခေတ်ဖြစ်သွားပြီ။

Online shopping တွေကနေ အကုန်မှာလို့ရနေပြီ၊ ကပ္ပိယက ဘဏ်အကောင့်နဲ့ငွေချေ ငွေလွှဲပေးနေရုံနဲ့ အကုန်ရနေပြီ၊
ကြိုက်တဲ့ခရီးကို ကြွဦးမလား?
ကားလက်မှတ်ကအစ လေယာဉ်လက်မှတ်အထိ အွန်လိုင်းကနေဖြတ်လို့ရနေပြီလေ။

အဆိုးနဲ့အကောင်းဆိုတာ ကျောခြင်းကပ်နေကြတာပါပဲ၊ တိုးတက်ခြင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းတွေ တွဲလာနေပါတယ်။ ရုပ်ဝတ္ထုတွေ တိုးတက်လာခြင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ သဒ္ဓါတရားတွေ၊ စိတ်ဓာတ်တွေ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးလာတတ်တယ်။

- ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်ကလို ကိုယ်တိုင် ဆွမ်းခံစားချင်စိတ်တွေ နည်းလာတယ်၊ ကျောင်းမှာဆွမ်းချက်ကပ်မဲ့ ကပ္ပိယကျောင်းသားတွေ၊ ဝေယျာဝစ္စအဖွဲ့တွေကိုပဲ အားကိုးလာကြပါတယ်၊

- တစ်မိုင် နှစ်မိုင်ခရီးလောက်ကို သင်္ကန်းလေးရုံပြီး ခြေလျင်ကြွရမှာကိုပဲ ဝန်လေးလာကြပါပြီ၊ ဆွမ်းစားကွမ်းစားပင့်လို့ ခြေလျင်မကြွနိုင်ကြတော့ပဲ ကျောင်းကားမရှိရင် သာရေးနာရေးပင့်တဲ့ ဒကာ ဒကာမတွေဘက်က အကြိုအပို့ စီစဉ်ပေးမှ ရပါတော့တယ်။

- သင်္ကန်းလေးရုံပြီး သပိတ်ပိုက်ကြွရမှာကိုက ရှက်စရာကြီးလိုလို ဖြစ်လာနေပါပြီ။ မွန်းလွဲချိန် အကြောင်းရှိလို့ သင်္ကန်းရုံပြီး သပိတ်လေးလွယ်ကြွရင်ကိုပဲ ကားဂိတ် ရထားဘူတာစတဲ့နေရာတွေမှာ အလှူခံစားနေတဲ့ ရဟန်းတွေလိုလို၊ ရဟန်းအတုတွေလိုလို ထင်နေတတ်ကြတဲ့ခေတ်ကို ရောက်မှန်းမသိ ရောက်လာကြပြီ၊
- ဒကာ ဒကာမတွေဘက်ကလည်း ခြေလျင်ကြွနေတဲ့ ရှင်ရဟန်းတွေဆိုရင် ရဟန်းအတုလိုလိုအထင်သေးပြီး၊ ကားအကောင်းစားတွေနဲ့ကြွလာမှ အထင်ကြီးတတ်တဲ့ခေတ်ကို ရောက်မှန်းမသိ ရောက်နေကြပါပြီ။

- သာသနာ ထွန်းကားစည်ပင်နေသလိုလိုနဲ့ ဆုတ်ယုတ်နေတာကိုတော့ သတိထားမိဖို့ အလွန်ခက်နေပါပြီ။ တိုးတက်လာဖို့လမ်းက အင်မတန်ရာခိုင်နှုန်းနည်းပြီး ပိုပြီးဆုတ်ယုတ်လာနေဖို့သာ ရာနှုန်းများနေပါတယ်။

DrJavana Ashin

မဖြစ်မနေသိရမည့်တရားအားထုတ်နည်း-(ပါချုပ်ဆရာတော်)---------------------------------------------------------ဒီကနေ့ ဝိပဿနာတရာ...
10/12/2023

မဖြစ်မနေသိရမည့်တရားအားထုတ်နည်း-(ပါချုပ်ဆရာတော်)
---------------------------------------------------------
ဒီကနေ့ ဝိပဿနာတရားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ဘုန်းဘုန်း ဟောပြမယ်နော်။
ဝိပဿနာတရား ဆိုတာကိုတော့ သတိတစ်ခုတော့ ထားပေါ့။
မဟာစည် ဆရာတော်ကြီးက ငယ်ငယ်တုန်းက ဘုန်းကြီးကို မိန့်သွားတဲ့ စကားလေး မှတ်မိနေတာ
တစ်ခုရှိတယ်။
ခုခေတ် ကမ္မဌာန်းတွေ အားထုတ်ကြတယ်တဲ့၊ များသောအားဖြင့် သမာဓိတော့ဖြစ်တယ်၊ အသိဉာဏ်
မဖြစ်ဘူး၊အသိဉာဏ်ဖြစ်တာ နည်းတယ်လို့ ပြောသွားဖူးတယ်။
ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ဒီလောက်ကြီး နားမလည်ဘူးပေါ့နော်၊ပြီးတော့
ဆရာတော်ကြီးပြောလိုရင်းကကမ္မဌာန်းထိုင် ကမ္မဌာန်းထိုင်ဆိုပြီး ထိုင်တဲ့သူတွေဟာ
များသောအားဖြင့် #သမာဓိပဲ_ထိုင်တာ။
ဘုန်းဘုန်းတို့ငယ်ငယ်က မဟာစည်ရိပ်သာမှာ အသက် ၃၀ ကျော်လောက်တုန်းက
တရားသွားထိုင်ဖူးတယ်။
အဲ့တုန်းက ဆရာတော်ကြီးမိန့်တဲ့ ဩဝါဒက ပေါ်ရာပေါ်ရာ ရှုမှတ်လို့ဆိုတဲ့ ဩဝါဒအတိုင်း၊
စိတ်ထဲ ပေါ်လာတာလေး လိုက်မှတ်တဲ့အခါကျတော့ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုဖြစ်သတုန်းဆိုတော့
စိတ်ကပြေးသလို_အာရုံတွေကလည်း_ပေါ်နေတာ။
ပေါ်တဲ့ အာရုံတွေနောက် စိတ်တွေကလည်း လိုက်ပြေးနေတော့ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ
သမာဓိမရဘူးလို့_ခံစားရတယ်။
ကိုယ်ကလည်း ကမ္မဌာန်းအားထုတ်တယ်ဆိုရင် ငယ်ငယ်တုန်းက အလေ့အကျင့်ကတော့
ထွက်လေဝင်လေပေါ်မှာ မှတ်ဖူးတာ။
ထွက်လေဝင်လေ မှတ်ပြီးတော့ ထွက်လေဝင်လေ ပေါ်မှာပဲ စိတ်ကလေး_ငြိမ်သွားတာကိုပဲ
သဘောကျတာ။
သဘောကျတော့ မဟာစည်ရောက်တဲ့အခါကျတော့ ပေါ်ရာပေါ်ရာ အာရုံကို မှတ်ရမယ်ဆိုတော့၊
လိုက်မှတ်နေရတဲ့အခါကျတော့ စိတ်ကပြေးနေသလို အာရုံတွေနောက်
စိတ်က_လိုက်နေရတဲ့အခါကျတော့စိတ်ထဲမှာ သဘောမကျခဲ့ဘူးပေါ့။
နောက်ပိုင်းကျတော့ သဘောပေါက်လာတယ်၊စိတ်ငြိမ်ဖို့မဟုတ်ဘူး_သိဖို့မှတ်တာ။
စိတ်ငြိမ်တာက အာရုံတစ်ခုတည်းကို စိတ်ကိုငြိမ်အောင်_ထားတာက သမာဓိ၊
ဖြစ်သမျှကို_သိတာ ပညာ။
အဲ့တော့ ငယ်ငယ်က သမာဓိနဲ့_ပညာ မကွဲတာပေါ့နော်၊ သမာဓိနဲ့ပညာ မကွဲတော့
စိတ်ထဲမှာ_အားမရခဲ့ဘူးပေါ့။
ဉာဏ်_ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့သဘောတရားကို နားမလည်ခဲ့တာ၊
ပြောရမယ်ဆိုရင် သမထနဲ့_ဝိပဿနာကို နားမလည်ခဲ့တာ။
ဟုတ်တယ် အာရုံ တစ်ခုထဲပေါ်မှာ စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ထည့်ထားတာက သမထ။
ဧကဂ္ဂတာဆိုတာ ဧကဆိုတာက “တစ်” ဂတာဆိုတာ အာရုံပေါ့။
ဧကဂ္ဂတာဆိုတာ အာရုံ တစ်ခုတည်းပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့စိတ်ကို ဆိုလိုတယ်။
ထွက်လေဝင်လေ ဆိုတာ ထွက်လေဝင်လေ အာရုံတစ်ခုပဲ ကျန်တာ ဘာဖြစ်ဖြစ်_မသိဘူး။
ကျန်တဲ့အာရုံတွေကို မစဉ်းစားဘူး၊ထွက်လေဝင်လေတစ်ခုတည်း မှတ်တယ် အဲ့တာက သမထ၊ဝိပဿနာ
မဟုတ်ဘူး၊အဲ့တာက ပညာမဖြစ်ဘူး၊စိတ်ငြိမ်တာပဲ ရှိတယ်။
စိတ်ငြိမ်တာက rest လုပ်တာပဲ၊ အနားယူတဲ့ သဘောတစ်ခုပဲရှိတယ်။ စျာန်အထိအောင်
ခိုင်မြဲတဲ့အရာ_မဟုတ်ဘူး၊ထိန်းနေတုန်းလေးပဲ စိတ်က ငြိမ်တာ။
အဲ့တော့ဝိပသနာကြတော့ အဲ့လို_မဟုတ်ဘူး၊စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားဖို့ အရေးမကြီးဘူး
သူက။
ဖြစ်လာတဲ့အာရုံ ၁၀-ခု ရှိရင် ၁၀-ခုလုံး သိနေဖို့ပဲလိုတာ အရေးကြီးတာ၊စိတ်ကို
လွှတ်ထားတာလဲ မဟုတ်ဘူး၊ဒါက အာရုံတစ်ခုတော့_ရှိတယ်။
အဲ့တော့ ဘုန်းဘုန်းတစ်ခုပြောပြမယ်မြတ်စွာဘုရားက ဝိပသနာရှုဖို့ ဆိုပြီးတော့
အာရုံပေါင်း သုံးဆယ်နဲ့ခြောက်မျိုး(၃၆) မျိုး ဟောထားတယ်။
၃၆ -မျိုးထဲက ( ၃၀)ပဲ ပါတာ၊ တစ်ခုကတော့ တဏှာထည့်ထားလို့ ဆဆက္ကသုတ်မှာ ဆဆက္ကဆိုတာ
ခြောက်ခြောက်လီကို ပြောတာ။
တရားရှု့မှတ်ရမယ့် ဝိပသနာတရားရူမှတ်ရမယ့် အာရုံပေါင်းကို ဆဆက္ကသုတ်ထဲမှာ
သုံးဆယ်နဲ့ခြောက်(၃၆)မျိုး ပြထားတယ်။
အဲ့တာ ကိုယ်ရဲ့ ဘဝမှာ ဒါတွေက အင်မတန်မှ အရေးကြီးတယ်။
ဆဆက္ကသုတ်ထဲမှာ ဟောပြီးတိုင်း ဟောပြီးတိုင်း ရဟန်းခြောက်ဆယ် ခြောက်ဆယ်ရဟန္တာ
ဖြစ်တယ်။
ဆဆက္ကသုတ်ကို နာဖူးလိမ့်မယ်၊သုတ္တံရဲ့ အနှစ်ချူပ်တွေကို မှတ်ထား။
ဒွါရ ခြောက်ပါးနော် စာထဲကဟာတွေ မတွေးနဲ့၊ ဒွါရခြောက်ပါးဆိုတာ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ဟာ
ပြောတာမျက်စိ၊နား၊နာခေါင်း၊လျှာ၊ကာယ၊မန (၆)ခုရှိတယ်။
မျက်စိမှာ လာပြီးတော့ပေါ်တာက အဆင်းအာရုံ၊နားမှာလာ ပေါ်တာက အသံ၊တစ်ခုနဲ့တစ်ခု
မတူဘူး၊
နှာခေါင်းမှာ ပေါ်တာက အနံ့၊ လျှာမှာသိတာက အရသာ၊ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ထိက အထိအတွေ့၊
စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်လာတာကဓမ္မလို့ခေါ်တဲ့ အာရုံ။အမှန်တော့ ဓမ္မလို့ခေါ်လိုက်တာက
သဘာဝလို့ပဲ ပြောတာပဲ၊
အဆင်း၊အသံ၊အနံ့၊အရသာ၊အထိအတွေ့ ကျန်တဲ့ဟာတွေကို ဓမ္မအာရုံလို့ ပြောလိုက်တာ၊
အဲ့တော့ ခုမှတ်ရမှာ ဘာတုန်းမျက်စိ၊နား၊နှာခေါင်း၊လျှာ၊ကာယ၊မန။
အဲ့ဒီ ၆-ခုမှာ လာထင်တဲ့အာရုံက အဆင်း၊အသံ၊အနံ့၊အရသာ၊အထိအတွေ့၊ ကြံတွေးစိတ်
အဲ့ဒီနောက်မှာ ဘာဖြစ်တုန်းဆိုတော့ စိတ်-၆မျိုး။
အာရုံနဲ့ ဒွါရနဲ့ ထိတွေ့တဲ့ အခါမှာ စိတ် ၆-ခု ပေါ်မယ်။
မျက်စိနဲ့.ထိတွေ့တဲ့အခါမှာ မြင်သိစိတ်၊မျက်စိမှာ မြင်သိစိတ်၊ နားမှာ ကြားသည့်စိတ်၊
နှာခေါင်းမှာ အနံ့ရသည့်စိတ်၊လျှာမှာ အရသာသိသည့်စိတ်၊ ကာယမှာ ထိသိစိတ်၊မနမှာကျတာ့
ကြံသိစိတ် (၆)မျိုး ပါတယ်။
စိတ်ပေါ်လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် အာရုံနဲ့ ဆက်သွယ်မှု #ဖဿဆိုတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု
ပါလာတယ်၊စိတ်နှင့်အတူ ပါလာတယ်နော်။
ဖဿဆိုတာ သဗ္ဗစိတ္တသာဓာရဏ စေတသိက်၊စိတ်အားလုံးမှာ ရှင်သန်တာ၊စိတ်ပေါ်လာတာနဲ့
တစ်ပြိုင်နက် ဖဿ။
ဖဿကို အကြောင်းပြုပြီး ဝေဒနာ၊ #စိတ်_ဖဿ_ဝေဒနာအဲ့တော့ ဖဿကလည်း ခြောက်မျိုးပဲ။
သူ့ဒွါရနဲ့ သူပဲ၊( ဖဿကလည်း.) #မျက်စိမှာတွေ့တဲ့ ဖဿက တစ်ခု၊ #နားနဲ့_ပတ်သက်တာကလည်း
ဖဿ တစ်ခု၊ #နှာခေါင်းနဲ့_ပတ်သက်တာ #လျှာနဲ့_ပတ်သက်တာ အဲ့တာလည်း ဖဿ တစ်ခု၊
ကာယနဲ့_ပတ်သက်တာကလည်း ဖဿ တစ်ခု၊မနနဲ့_ပတ်သက်တာကလည်း ဖဿ တစ်ခု၊
ဖဿ တစ်ခုစီအဲ့ဒီ ဖဿကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာကလည်းသာမန် ဝေဒနာတစ်ခုကို ထပ်ခွဲမယ်ဆိုရင်
သုခ ဒုက္ခ၊မခွဲဘဲနဲ့ဆိုရင် ဖဿဖြစ်လာရင် စိတ်ခံစားချက် ဝေဒနာ။
အဲ့တော့ ဒွါရတစ်ခုမှာ ၅-ခု ၅-ခု ရှိတယ် ဟုတ်လား၊
ဒွါရတစ်ခုမှာ( ၅-ခု) ၅-ခု ရှိတယ် ဒွါရ ၆-ခု ဆိုတော့ အားလုံး( ၃၀ )ဖြစ်သွားတယ်၊
အဲ့ဒါကို ရှုမှတ်ဖို့ပဲ။
အဲ့တော့ ရှုမှတ်ဆိုတာ အကုန်လုံးမှတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဆိုပါစို့ မျက်စိက အဆင်းအာရုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်တယ်၊မျက်စိနဲ့ အဆင်းနဲ့
တွေ့ဆုံတယ်နော်၊
ဆုံလိုက်တဲ့အခါမှာ မျက်စိကကောင်းတယ်၊ပေါ်လာတဲ့ရုပ်ကလေးက မျက်စိမှာ လာထင်ဟပ်တယ်၊
ထင်ဟပ်လို့မြင်တယ်ဆိုတာ ဖြစ်တယ်၊
အဲ့တော့ မျက်စိကလည်းပဲ ပုံမှန်ဖြစ်တယ်၊အဆင်းဟာလည်းပဲ လာထင်တယ်၊အဲ့ဒီနှစ်ခု
ထင်လိုက်တဲ့အခါကျ #မြင်သည့်စိတ်က ဘွားကနဲ့ပေါ်လာတယ်။
နဂိုက ရှိတာမဟုတ်ဘူး၊ မျက်စိကတော့ ရှိနေတာသေချာတယ်၊အဆင်းအာရုံကလည်း ရှိနေတယ်၊
ရှိနေတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်ပေါ့နော်။
သူလည်း ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ဖြစ်စဉ်အနေနဲ့ ရှိနေတယ်အဲ့တော့ #စိတ်ဆိုတာတော့ ရှိတာမဟုတ်ဘူး။
စက္ခုဝိဉာဏ်စိတ်က ရှိတာမဟုတ်ဘူး၊မျက်စိနဲ့ အဆင်အာရုံ တိုက်လိုက်တဲ့အခါမှာ
မြင်သိစိတ်တွေ ပေါ်လာတယ်။
မြင်သိစိတ် ပေါ်လာတဲ့အခါမှာ ဖဿရယ်၊ စိတ်ခံစားချက် ဝေဒနာတွေေ ပေါ်လာတယ်၊
ဒါ..ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ဘုရားဖြစ်ဖြစ်ရဟန္တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစိတ် ၅-မျိုး ပေါ်တယ်၊
သဘာဝတရား ၅-မျိုး။
အဲ့ဒီ ၅-မျိုးထဲမှာမျက်စိနဲ့ အဆင်းက ရုပ်တရား၊မြင်သိစိတ်က နာမ်တရား။ဖဿကလည်း
နာမ်တရားဝေဒနာကလည်း နာမ်တရား ရုပ်နဲ့နာမ် ၂-ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။
အဲ့ဒီမှာ ဘုန်းကြီးတို့တတွေက ဘာသွားတွေ့တုန်း ဆိုတော့၊သွားမြင်တဲ့ရုပ်မှာ
သူမြင်တယ်ငါမြင်တယ် ဖြစ်သွားတယ်။
အဲ့တော့ ငါဆိုတာ ဘယ်သူ့ခေါ်တာလဲ စက္ခုမျက်စိကို ခေါ်တာလား၊အဆင်းကို ခေါ်တာလား၊
မြင်သိစိတ်ကို ခေါ်တာလား၊ဖဿ ခေါ်တာလား၊ ဝေဒနာ ခေါ်တာလားဆိုတာ ဘယ်ဟာမှ မဟုတ်ဘူး၊
အဲ့တာ သဘာဝတရားတွေသာ ဖြစ်တယ်။
ဒီသဘာဝတရား( ၅-ခု)ကိုပဲ မြင်တယ်လို့ ပြောတာ၊ ငါမြင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ရုပ်တရား
နာမ်တရားတွေရဲ့အဖြစ်အပျက်သာ ဖြစ်တယ်။
*ဒိဌေဒိဌမတ္တံ*ဆိုတာ အဲ့ဒါကို ပြောတာ၊ ကိုယ်မြင်တဲ့ အချိန်လေးမှာ ဒီထဲမှာ
သတ်တဝါဆိုတာ မပါဘူး။
ဒီတရား ၅-ခုမှတပါး ဘာမှမရှိဘူး၊ မြင်တယ်ဆိုတဲ့ အခိုက်လေးမှာ အဲ့ဒီတရား ၅-ခု
ဖြစ်တာ သိနေအောင် လုပ်ဖို့လိုတယ်။
သတ္တဝါ မဟုတ်ဘူး၊သတ္တဝါဆိုတာ ဖျောက်ရမယ်၊သတ္တဝါမရှိဘူး ဒီထဲမှာ။
အဲ့ထဲမယ် မျက်စိကိုလည်း ငါခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး၊အဆင်းကိုလည်း ငါခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး၊
မြင်သိစိတ်ကိုလည်း ငါမဟုတ်ဘူး။
လူတွေ စွဲတာက မြင်သိစိတ်ကို စွဲပြီးတော့ ငါလို့ ပြောနေတာ။
အဲ့ဒီမြင်သိစိတ်က ငါမဟုတ်ဘူး စိတ်ပဲလေ။ဖဿကလည်း ငါမဟုတ်ဘူး၊ဝေဒနာကလည်း ငါမဟုတ်ဘူး၊
ဘယ်ဟာမှ ငါမဟုတ်ဘူး၊ရုပ်နဲ့နာမ် သဘာဝတရား ဖြစ်တယ်။
မျက်စိ မရှိဘူးဆို မြင်တာမဖြစ်ဘူးနော်၊စက္ခုဝိဉာဏ်စိတ်ကို မဖြစ်တာ။ အဲ့တော့ကို
ငါလို့ သတ္တဝါလို့ ထင်နေတာဟာအမှန်မြင်တာ မဟုတ်ဘူး၊အမှားမြင်နေတာလို့ ခေါ်တယ်။
အဲ့တော့ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်မျက်စိက မြင်နိုင်ရင် ဒီတရား ၅-ခုဖြစ်တယ်လို့
မှတ်ထား။
အဲ့တော့ မထင်ရှား ထင်ရှားအောင်စဉ်းစားပြီတော့ ရှုမှတ်ပါ၊အဲ့ဒါ ဝိပသနာပဲ။
အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တတွေ မလုပ်နဲ့ဦး၊ ဒါအရင်လုပ်နော် ဒါအရင်လုပ်ရမယ်။
ဒါကို သတ္တဝါ ပျောက်သွားတဲ့ထိအောင် သတ္တသညာ ပျောက်တယ်လို့ခေါ်တယ်။
ငါ ဘယ်သူဆိုတဲ့ မှားနေတဲ့အတွေးတွေ ပျောက်အောင်လုပ်။
မြင်တယ်ဆိုတာ ဒီတရား၅-ခုဖြစ်တာ ဟုတ်လား၊
ငါလည်းမဟုတ်ဘူး မြင်တဲ့သူလည်း မရှိဘူး၊
ဒီသဘာဝတရား ၅-ခု၊ ၅-ခုကလည်း ပေါင်းစပ်ထားလို့ ဖြစ်တယ်၊၁-ခုတည်းမြင်တာ မဟုတ်ဘူး။
အဲ့တော့ မျက်လုံးကိုလည်း ငါလို့ ပြောလို့မရဘူး၊
အဆင်းအာရုံကိုလည်း ငါလို့ ပြောလို့မရဘူး၊
မြင်သိစိတ်ကိုလည်း ငါလို့ ပြောလို့မရဘူး၊
အာရုံနဲ့ဆက်သွယ်တာလည်း ငါလို့ ပြောလို့မရဘူး၊
ဝေဒနာကိုလည်း ငါလို့ ပြောလို့မရဘူး၊
သူတို့ ၅-ခုပေါင်းမှမြင်တယ်ဆိုတာဖြစ်တာ ဟုတ်တယ်မလား၊၁-ခု မရှိရင် မဖြစ်ဘူး။
အဲ့တော့ ငါဆိုတာသည် မြင်တယ်ဆိုတဲ့ကိစ္စအား ဒီသဘာဝတရား ၅-ခု ဘယ်သူ့ကို နာမည်တပ်မလဲ
တပ်လို့မရဘူး၊၅-ခုထဲက (၁-ခု)မပါရင် မရဘူး။
ဥပမာ ကားပြေးနေတာကို လူတွေက ပြောကြတယ်၊Driver က ကားမောင်းတာလို့ ပြောတယ်။
သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်လို့ရှိရင် Driver လုပ်နိုင်တာက စတီယာယင်ကိုင်တာနဲ့
စက်နှိုးတာပဲ ရှိတယ်နော် ဟုတ်လား၊
သူက ဓာတ်ဆီမရှိရင် မောင်းလို့ရမလား၊သူမောင်းလို့ မရဘူး၊ဘက်ထရီအိုး မရှိရင်
ဘီးကျွတ် နေရင်ရောဝါယာလေးတစ်ချောင်း ပြုတ်နေရင်တောင်သူ့မောင်းလို့ မရဘူးလေ။
အဲ့ဒါတွေ အားလုံးဟာ တညီတည်းရှိနေမှ ကားက ပြေးတာ၊ ဘယ်သူ့ရဲ့အစွမ်းမှ မဟုတ်ဘူး၊
အားလုံးရဲ့အစွမ်းလို့ ခေါ်တယ် ဟုတ်တယ်မလား။
အခုလည်းပဲ မြင်တယ်ဆိုတာ ဒီ၅-ခုရဲ့ အစွမ်းပဲ၊ဒီထဲမှာ သတ္တဝါဆိုတာ မပါဘူး။
မျက်စိနှုတ်လိုက်ရင်လည်း မဖြစ်တော့ဘူးနော်၊ အဆင်းအာရုံက လာမထင်ဘူးဆိုလည်း
မဖြစ်ဘူး၊မြင်သိစိတ် မရှိဘူးဆိုလည်း မဖြစ်ဘူး။
အဲ့တာတွေက သူ့အကြောင်းနဲ့ သူ ဆက်ပြီးတော့ ပေါ်လာတာတွေပဲ ဖြစ်တယ်၊အဲ့ဒါကို မြင်မှ
ဒိဌိဝိသုဒ္ဓိဆိုတာဖြစ်တယ်။
ဒိဌိဝိသုဒ်ဓိဆိုတာ*နာမရူပါနံ ရဌာဝဒဿနာ ဒိဌိဝိသုဒ္ဓိနာမံ* အဲ့တော့ ဒီရုပ်တွေ
နာမ်တွေ သတ္တဝါမပါတော့ဘူး၊
နာမ်နဲ့ရုပ်ကိုပဲ သိတာ၊ တကယ်ဖြစ်တဲ့ ရုပ်နာမ်ကို သိတာကိုက ဒိဌိဝိသုဒ္ဓိလို့
ခေါ်တယ်။
နို့မို့ဆိုရင်ဒီတိုင်း တရားအားထုတ်နေရင် ဒိဌိဝိသုဒ္ဓိတောင် ဖြစ်ဖို့မလွယ်ဘူး၊
ငါတရားထိုင်နေတာ ငါသမာဓိရတယ်၊ငါဘယ်နှစ်နာရီထိုင်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အတ္တ၊ ငါစွဲ
စွဲနေရင် မရဘူး ဟုတ်တယ်မလား။
ငါလုပ်တယ် ငါထိုင်တယ်ငါတရားမှတ်နေတယ် ဆိုရင်ဝိပဿနာနဲ့ ဝေးနေပြီ။
အဲ့တော့ သဘာဝတရားတွေဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိကို သိရမယ်။
အဲ့ဒီမှာ အကြောင်းတရားမှာ ဆက်ပြီးတော့ သိတဲ့အခါ မျက်စိဆိုတာ ကံကြောင့်ဖြစ်တာ၊
ကံပေးလို့ ရတာ၊အဆင်းအာရုံ ဆိုတာဟာအကြောင်းလေးပါးကြောင့် ဖြစ်တာ။
မြင်သိစိတ်ဆိုတာ မျက်စိနဲ့အဆင်း ဆုံလို့ဖြစ်တာ၊ ဒီနှစ်ခု မဆုံမချင်း မြင်သိစိတ်
ဖြစ်ကို မဖြစ်ဘူး၊အကြောင်းတရားစုံလို့ ဖြစ်တာ။ ဖဿဆိုတာ မြင်သည့်စိတ်ဖြစ်လို့
ဖြစ်တာ၊ဝေဒနာဆိုတာ ဘာဖြစ်လို့ ဖြစ်တာလို့ ဒီအချိန်မှာပဲ သိလိုက်ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ကို ရတယ် ဟုတ်တယ်မလား။
မြင်သိစိတ်ဟာ သူ့ဟာသူပေါ်လာတာလားဆိုတော့ မဟုတ်ဘူး၊မျက်စိနဲ့ အဆင်း ဆုံလို့ပေါ်တာ။
စည်ကို လက်နဲ့ တီးလိုက်တဲ့အခါမှာ စည်နဲ့ လက်နဲ့ ထိသွားလို့ စည်သံထွက်လာတာ၊
စည်မျက်နှာပြင်ကြီးပဲ ထားရင်လည်း အသံမထွက်ဘူး၊ လက်ကြီးပဲထားရင်လည်း အသံမထွက်ဘူး၊
နှစ်ခုပေါင်းလိုက်တဲ့ အခိုက်လေးမှာ အသံထွက်တယ်။
အဲ့ဒါလိုပဲမြင်သိစိတ်တွေက မျက်စိနဲ့အဆင်း ဆုံလိုက်တဲ့အခိုက်တွေမှာ ဖြစ်တယ်၊
ပြီးရင် ပျောက်သွားတယ်။
စိတ်ဆိုတာလည်း တစ်ခဏလေးပဲဖြစ်တယ်၊ဖဿလည်း ထို့အတူပဲ၊ ဝေဒနာလည်း ထို့အတူပဲ။ အဲ့တော့
မြင်တဲ့အခိုက်တန့်မှာ ဒီ ၅-မျိုးကို သတိထား။
နားက ကြားပြီဆိုလို့ရှိရင်လည်းနားရယ်၊အသံရယ်၊ ကြားသိစိတ်ရယ်၊ ဖဿရယ် ၊ ဝေဒနာရယ် ဒီ
၅-ခုပဲနော်ဒါက သုတေသုတမတ္တံ၊
သို့သော် ဘုန်းကြီးတို့တတွေက ငါကြားလိုက်တယ်၊ ကြားတဲ့ပေါ်မှာလည်း ငါကြားတယ်၊
အသံကျတော့လည်းဒါခွေးဟောင်သံ၊ဒါဘာသံ ညာသံနဲ့ ပြောကြတယ် ဟုတ်တယ်မလား၊
အဲ့တော့ အသံကိုလည်း သူက လိုက်ပြီးတော့ သတ်မှတ်လိုက်တယ်၊
အဲ့တော့ အသံကို အသံလိုပဲထားလိုက်လို့ ရှိရင်၊ဘာသံညာသံ မခွဲတော့ဘူးနော်၊အဲ့တော့
ကြားတယ်ဆိုတာငါကြားတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒီ ၅-ခု ဖြစ်တာပဲ။
အဲ့တော့ ကော်ဖီသောက်ပြီ ဆိုလို့ရှိရင် သဘာဝတရား ဘယ်နှစ်ခုဖြစ်လဲ။
ကော်ဖီပဲ ပြောကြပါစို့ အစာစားရင်လည်း ဒီတိုင်းပဲနော်၊
သေချာ စဉ်းစားကြည့်ရင်၊ ကော်ဖီ သောက်တော့မယ် ကော်ဖီလေး ဖျော်နေတုန်း
ကော်ဖီသောက်တော့မယ် ဆိုရင်၊ဘယ်ဟာက အရင်ဖြစ်သလဲ။
အနံ့က အရင်ဖြစ်တယ် ဟုတ်လား၊အဲ့ဒီအနံ့က နှာခေါင်းနဲ့ တိုက်တဲ့အခါကျတော့
အနံ့သိတဲ့စိတ် ဖြစ်တယ်။
ဒါပါးစပ်ထဲ မရောက်သေးဘူးနော်၊ အနံ့သိပြီးတော့ တရားသဘော ဖြစ်လာတယ်။
နောက်တခါ ကော်ဖီကို ပါးစပ်ထဲထည့်ပြီးတော့ တစ်ကျိုက်လောက် သောက်လိုက်တယ်ဆိုရင်
ဘာဖြစ်မလဲ၊ပူတာ အေးတာ အထိအတွေ့ကို သိတာဖြစ်တော့ပူတယ်အေးတယ်လို့ သိတာက ကာယပဿဒနဲ့
ဖောဋ္ဌဗ္ဗရုံနဲ့ ဆုံတာဖြစ်တယ်။
နံသိစိတ်ဖြစ်တာက ၅-ခု၊ထိစိတ်ဖြစ်တာက ၅-ခု၊၁၀-ခု ဖြစ်သွားပြီနော်။
သောက်လိုက်ပြီ ဆိုတော့မှ ကော်ဖီတွေက ခါးလိုက်တာ( သို့မဟုတ် )ကော်ဖီတွေက စိမ့်တယ်
ကော်ဖီက ချိုတယ်ဆိုတာ လာတယ်၊
အဲ့ဒါကျဘာတုန်းဇီဝပဿာဒရယ် အရသာရယ်၊အရသာသိတဲ့စိတ်ရယ် ဖဿရယ် ဝေဒနာရယ်။
ဝိပသနာတရားဆိုတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး၊ ဒါ ချပြတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါတွေမသိဘဲ
လုပ်နေလို့သိအောင် လုပ်ရမယ်။
အဲ့ဒီက ၅-ခုဖြစ်တယ် ၊ ဖြစ်မသွားဘူးလား၊အဲ့တော့ ၅-ခု ပေါင်းလိုက်တော့
ကော်ဖီသောက်တဲ့အခါသဘာဝတရားက ဘယ်နှစ်ခုဖြစ်သွားလဲ၁၅-ခု ဖြစ်သွားတယ်။
အဲ့ဒါကို မုတေ မုတမတ္တံ လို့မြတ်စွာဘုရား ဟောတာ။
မျက်စိမြင်တာကျတော့ ဒိဌေ ဒိဌမတ္တံ၊ နားက ကြားတာကျတော့ သုတေ သုတမတ္တံ။
ခုနက အစား စားတာရယ် နောက်ပြီး အဲ့ဒါနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့အခါကျတော့မုတေ မုတမတ်တံ အနံ့ရယ်
အရသာရယ် အထိအတွေ့ရယ် အဲ့ဒီ ၃-ခုပေါ့။
အဲ့တော့ စားတိုင်း စားတိုင်းမှာဒီတရားတွေ ဖြစ်တယ်လို့ စိတ်ထဲမှာ သေချာ
ကွဲကွဲပြားပြားသိအောင်လုပ်ဖို့ လှုံ့ဆော်ထားတယ်။
ဒါတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာ ပထမ သိထားရမှာ၊ သိထားပြီးတော့ ကိုယ့်ဉာဏ်ထဲမှာ တွေ့အောင်ရှာ၊
ဟုတ်တာမဟုတ်တာ တွေ့အောင်ရှာနော်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စဉ်းစားကြည့်ရင် ကော်ဖီသောက်ပြီ ဆိုရင် အနံ့က အရင်သိတယ်ဆိုရင်
ဒါသိတာပဲ။
ပြီးတော့မှ ပူတယ်အေးတယ် သိတယ်အဲ့ဒါတွေက ဇိဝှါနဲ့ မဆိုင်သေးဘူးနော် အနံ့သိတာက
ဃာနနဲ့ နှာခေါင်းနဲ့ဆိုင်တယ်။
ပူတယ် အေးတယ်သိတာက ကာယနဲ့ဆိုင်တယ်၊ပြီးတော့မှ ချိုတယ်ခါးတယ်သိတာက ဇိဝှါပဿာဒနဲ့
ဆိုင်တယ်၊အဲ့ဒါကို ဘုရားက မုတေမုတမတ္တံလို့ ခေါ်လိုက်တာနော်။
ကျန်တဲ့အစာတွေစားလည်း ဒီတိုင်းပါပဲ၊ဟင်းရည်သောက်တယ် ဆိုရင် ဟင်းရဲ့အနံ့က
အရင်သိတာပဲ၊ထမင်းက စားတာ ပုံမှန်ပဲ အနံ့က အရင်သိတာ ဟုတ်တယ်မလား၊
အဲ့တော့ စားတော့မယ်ဆို အနံ့က အရင်သိတာ၊
ဒူးရင်းသီးတို့ဆို ပိုမဆိုးဘူးလား၊ဒူးရင်းသီးအနံ့က အရင်ရတယ် ပြီးတော့မှ ထိတယ်
ပြီးတော့မှ အရသာတရား ၁၅-မျိုး ဖြစ်တယ်။
နောက် စိတ်ထဲဖြစ်တာရော မနဆိုတဲ့ ဘဝင်စိတ်နဲ့ အဝဇ္ဇန်းရယ် စိတ်ကူးတဲ့အာရုံရယ်
ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတွေးသိစိတ် ဖြစ်တယ်၊ဖဿဖြစ်တယ်ဝေဒနာ ဖြစ်တယ်ဒီ ငါးခု
ဖြစ်လာတယ်။
ဒါကတော့ မျက်စိ၊နား၊လျှာ၊ကာယ မပါဘဲနဲ့ သက်သက်တွေးနေတာနော်။
ဆဆက္ကသုတ်ဆိုတာ ဝိပဿနာရှုဖို့ ဟောကြားတဲ့သုတ်။
အဲ့တော့ မျက်စိကမြင်တိုင်း မြင်တိုင်းနားက ကြားတိုင်း ကြားတိုင်း အနံ့ရယ် အရသာရယ်
အထိအတွေ့ရယ်ကြုံတိုင်း ကြုံတိုင်း၊
အစာ စားတိုင်း စားတိုင်း ၊နောက်တခါ စိတ်ကူးတိုင်း စိတ်ကူးတိုင်း
အားလုံးပေါင်းလိုက်တဲ့အခါမှာ တရား-၃၀၊
အဲ့ဒါကို သိပြီဆိုရင် ဘယ်လို သိရမတုန်းဆို ဒီတရား ၃၀ ဖြစ်တာပဲ ရှိမယ်။
အဲ့ဒီ့ထဲမယ် ငါသိတာ ငါမြင်တာ ငါအနံ့ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ငါတွေးတာလည်း မဟုတ်ဘူး၊
ဒီသဘာဝတရားတွေဖြစ်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်တယ်ဒီထဲမှာ ငါဆိုတာ မပါတော့ဘူး။
ငါဆိုတာ သတ္တဝါကိုပြောတာနော် ငါဆိုတာ မပါဘူး။
ပြုလုပ်တာလည်း မရှိဘူး ဒီ ၅-ခု ပေါင်းစပ်တာပဲလေ၊
ဘယ်သူလုပ်တာတုန်း သူတို့ပဲအဲ့တော့ ငါလုပ်တာ မရှိဘူးနော်။
ငါလုပ်တာမရှိဘူးဆိုတာ ကြည့်၊ Covidတုန်းက အနံ့ပျောက်နေတဲ့သူက နှာခေါင်းက
ရှူလို့ရသေးလားမရတော့ဘူး။
အဲ့တော့ ငါမှမဟုတ်တာ သူ့သဘာဝတရားတွေ ဖြစ်တာပဲလေ။ သဘာဝတရားသက်သက် ဖြစ်နေတာ
အဲ့ဒါတွေကို ဆင်ခြင်ပြီးတော့၊
ဝိပဿနာ ရှုတယ်ဆိုတာcontemplation ဆိုတာ သတိရယ် ၊ သမ္ပဇဉ်ရယ် နှစ်ခုနဲ့
ကြည့်တာနော်။
သိအောင်ကြိုးစားတာက သမ္မာဝါယမ။ ဒီအာရုံနဲ့ဆိုင်တဲ့ ဒဲ့ဆုံပေးနေတာက သတိ၊ အမှန်
သိတာက ပညာ၊
အဲ့တော့ကြိုးစားတာက သမာဝါယာမ၊
အာရုံနဲဆိုင်တဲ့ ဆုံပေးနေတာ သမ္မာသတိ၊
အမှန်သိတာက သမ္မာဒိဌိဒီ ၃-ခုဟာ အလုပ်လုပ်နေတာ။
ဒါဖြင့် သမာဓိတို့စိတ်ကူးနေတာတွေမပါဘူးလာဆိုတော့ ပါတယ်။
တစ်ခုက ဦးဆောင်နေရင် နောက်ကဟာတွေက ပါလာတယ်။
တကယ်ထင်ရှားတာ ဒီ ၃-ခုလို့ မှတ်ထား၊
အလုပ်လုပ်တာ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးထဲကဒီ ၃-ခုက အဓိက လုပ်တာ။
မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးထဲမှာသမ္မာဒိဌိ၊သမ္မာသင်္က္ကပသမမှာဝါယာမ၊သမမှာသတိ၊သမမှာသမာဓိ( ဒီ
၅-ခုပဲ)။အဲ့ဒါကို အလုပ်လုပ်တဲ့ မဂ္ဂင်( ၅-ပါးလို့) ခေါ်တယ်။
သမ်မာဝါစာ သမ်မာကမ်မန်တ သမ္မာအာဇီဝ တို့က သီလပိုင်း သူတို့က support လုပ်ပေးတာ၊
အခြေခံ လုပ်ပေးတာဖြစ်တယ်။ဒီထဲမယ် သူတို့ပါဝင် လုပ်ပေးတာမရှိဘူး။
လုပ်နေတာ ဒီ ၅-ခုပဲ အဲ့ဒီ ၅-ခုက ဝိပသနာရှုနေတယ်လို့ ပြောတာ၊
ဝိပသနာရှုတယ်ဆိုတာ ငါရှုတာ မဟုတ်ဘူးဒီ ၅-ခု ဖြစ်တာ။
အဲ့ဒါ ၅-ခု မဖြစ်ဘဲနဲ့ငါရှုနေတယ် ဆိုရင် ဝိပဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး။
ငါ တရားအားထုတ်နေတယ် ဆိုရင်ဝိပဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး။
သတ္တဝါက အားထုတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီ ၅-ခုက အားထုတ်တာ ဒီတရား ၅-ခု ဖြစ်လေခြင်းသာ
ဖြစ်တယ်။
အဲ့ဒီထဲမှာ သတ္တဝါဆိုတာ လုံးဝမပါဘူး၊သေချာအောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်စစ်ဆေး
ကြည့်ရှုနေတာ၊အဲ့ဒါကို တရားအားထုတ်နေတယ်လို့ ခေါ်တယ်။
မသေချာသေးရင် ထပ်ကြည့်၊ သေချာပြီဆိုအောင် ကြည့်။
ဒီထဲမှာ သတ္တဝါ ပျောက်သွားပါစေ၊ ဒီ တရား ၅-မျိုးက လွဲပြီး သတ္တဝါဆိုတာ မရှိဘူး။
အဲ့ဒါ မြင်အောင်ကြည့်မှဝိပဿနာရဲ့ အခြေခံဖြစ်မယ်နော်။
ဒါမှ ဝိပဿနာရဲ့ foundation လို့ ခေါ်တာ၊နာမရူပ ပရိစ္ဆေဒဉာဏ်နဲ့ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်
ဒီဉာဏ် နှစ်ခုပဲရှိမယ်။
နောက်ပြီးတော့မှတဆင့်တက်တဲ့ အခါကျတော့မျက်စိ၊အဆင်း ၊စက္ခုဝိဉာဏ်စိတ်။
မျက်စိကလည်း မမြဲဘူး၊အဆင်းကလည်း မမြဲဘူး၊မမြဲတာ ၂-ခုကြောင့် ပေါက်ဖွားလာတဲ့
မြင်သိစိတ်တွေကလည်း မမြဲဘူး။
မမြဲတဲ့ စက္ခုဝိဉာဏ်စိတ်ကို အကြောင်းပြုပြီး ပေါ်လာတဲ့ ဖဿကလည်း မမြဲဘူး။
ဖဿမမြဲရင် ဖဿကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ဝေဒနာကလည်း မမြဲဘူး။
ဥပမာ ဘာနဲ့ တူတုန်းဆိုတော့ သေတတ်တဲ့အမေက မွေးတာဟာ သေမှာပဲ။
ကိုယ့်ရဲ့အမေ အဖေကိုက သေရမှာမဟုတ်လား၊အဲ့တော့ ကိုယ်က မမြဲတဲ့အရာကြောင့်
ဖြစ်လာတဲ့အရာတစ်ခုသည် ဘယ်မှာ မြဲမလဲ။
မမြဲတဲ့ အကြောင်းတရားကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အကျိုးတရားဟာဘယ်မှာ မြဲပါ့မလဲတဲ့။
ရှင်းရှင်းလေး တွေးခိုင်းထားတာဒါ စဉ်းစားကြည့်လိုက် ဒါအသိဉာဏ်ပဲ။
မျက်စိကလည်း မမြဲဘူး အဆင်းကလည်း မမြဲဘူး မမြဲတာနှစ်စ်ခုကို အကြောင်းပြုပြီး
ဖြစ်လာတဲ့မြင်သိစိတ်ဟာ ဘယ်လိုလုပ် မြဲမှာလဲ။
မြင်သိစိတ်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဖဿက ဘယ်လိုလုပ် မြဲမှာလဲ၊
ဖဿပစ္စယာ ဝေဒနာ ဖဿကြောင့်ဖြစ်လာတဲ့ ဝေဒနာ ဘယ်လိုလုပ် မြဲမှာလဲ၊
မမြဲဘူးလို့ ဆိုတာကိုတဆင့် တက်လာတော့မှ အဲ့ဒါ ဝိပဿနာလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားတာ။
အဲ့ဒီတော့ အရေးကြီးဆုံးက ကမ္မဌာန်းထိုင်နေပြီ ဝိပဿနာတရား ထိုင်နေပြီဆိုရင်၊
သမာဓိ ရဖို့ထက် ဒီ တရားတွေကိုသိဖို့က လိုတယ်။
ခန္ဓာက လူ့ရဲ့ရုပ်ရည်ပုံသဏ္ဍာန် ပျောက်သွားပြီးတော့ ဓာတ်ကြီးလေးပါးပဲ မြင်နေမှာ
အဲ့ဒီကျမှ တရားဖြစ်မှာ။
ဓာတုကမ္မဌာန်းမှာအဲ့လို ဟောထားတာ မြတ်စွာဘုရားက၊မဟာသတိပဌာနသုတ်မှာလည်း
အဲ့တိုင်းပဲ။
အဲ့ဒါကြောင့်မို့လို ဝိပသနာတရားအားထုတ်ပြီဆိုလို့ရှိရင်၊မြင်ခိုက် ကမ္မဌာန်းရှု
ကြားခိုက် ကမ္မဌာန်းရှု။
မြင်နေတဲ့အချိန်မှာ မြင်တာနဲ့ရှုကြားတဲ့ချိန်မှာ ကြားတာနဲ့ရှုအနံ့ရတဲ့အချိန်မှာ
အနံ့ရတာနဲ့ရှုအရသာသိရင် အရသာသိတာနဲ့ရှုသူ့နေရာလေးနဲ့သူ ရှု။
အခိုက်တန့်လေးတွေ အခိုက်အတန့်လေးတွေ ဖြစ်ဖြစ်သွားတာကို သိအောင် ရှုတာ၊အဲ့ဒါ
ဝိပဿနာပဲနော်။
အဲ့ဒါကျမှ ဝိပဿနာ လမ်းကြောင်းမှန်အောင်ပထမက သတ္တဝါဆိုတာ ဖျောက်ရမယ်။
သတ္တဝါဆိုတာ မရှိဘူး တရားသက်သက်သာ ဖြစ်တယ်လို့ သိရမယ်။
ဝေဒနာနုပဿနာကိုရှုရင်လည်း ဒီတိုင်းပဲ၊ဝေဒနာကို ရှုရင် ဝေဒနာနုပဿနာ ဖြစ်မယ်။
အဲ့ဒါကို ထပ်ချဲ့တဲ့အခါမှာ မြင်သိစိတ်ကို ရှု့မယ်ဆိုရင် စိတ္တာနုပဿနာဖြစ်တယ်။
ဖဿကို ရှုမယ်ဆိုရင် ( သို့မဟုတ်)စက္ခုနဲ့အဆင်းအာရုံကို ရှုမယ်ဆိုလို့ရှိရင်
ဓမ္မာနုပဿနာ ဖြစ်မယ်။

သတိပဌာန်တရား ၄-ပါးကဒီထဲက ကိုယ့်ဘယ်ကို အာရုံစိုက်တာလဲ၊ဝေဒနာကို
အာရုံစိုက်ပြီဆိုရင် ဒီ ၅-ခုထဲက ဝေဒနာကို အာရုံစိုက်တာပဲနော်၊ ထပ်ခွဲတာ။
အဲ့တော့ ဝိပသနာတရား အားထုတ်ပြီဆိုလို့ရှိရင် အဓိကအချက်ကတော့ သတ္တသညာလို့ခေါ်တဲ့
သတ္တဝါဆိုတဲ့အထင်ကြီးကို ပျောက်အောင် အရင်ဖျောက်ပါ။
တရားပဲတွေ့အောင် မြင်ကြည့်ပါ၊ကြည့်ပြီးတော့မှ မမြဲတဲ့သဘောကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပါ။

အဲ့ဒါတွေကို မှတ်ထားရင် လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်သွားမှာ။
နောက်ဉာဏ်စဉ် အဆင့်ဆင့် တက်တာက သူ့ဟာသူ တက်သွားမှာ။
အဲ့ဒါကြောင့်မို့ မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတဲ့တရားကို မှတ်သားပြီး
ကြိုးစားလိုက်နာကြပါစေ ကုန်သတည်း။

🙏🌹ပါချုပ်ဆရာတော်🙏🌹

Cr; Noble Mg

ဖြည့်စွက်ချက်- သိလား?
--------
တချို့က တရားအားထုတ်လို့သာနေပေမယ့် သမထလား ဝိပဿနာလားတောင် ရေရာသေချာမသိကြဘူး။ အခု ဒီ.. ပါချုပ်ဆရာတော်ကြီးပြောထားတာလေးကို သေချာနားလည်အောင် ကြိုးစားကြည့်။ ဒါက မသိမဖြစ် အခြေခံတရားအားထုတ်နည်းပါပဲ။

ဖြည့်စွက်ပြောချင်တာလေးတစ်ခုက မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးမှာ မဂ္ဂင် ( ၅ )ပါးက အားထုတ်နေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် အဓိကအချက်ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုရာမှာ သမာဓိရအောင်အရင်အားထုတ်ပြီးမှ ဝိပဿနာကူးတဲ့သူတွေရှိသလို ဝိပဿနာကိုတိုက်ရိုက်သွားရင်လည်း ( အခု ဆရာတော်ကြီးပြောသလိုအားထုတ်ရင်လည်း )သမာဓိနဲ့ဆိုင်ရာမှာ အပ္ပနာသမာဓိမဟုတ်သော ခဏိကသမာဓိဖြစ်ပေါ်ပါတယ်ဆိုတာလေး သိထားဖို့လိုပါတယ်။ အာရုံစိုက် အားထုတ်နေသမျှ ဆက်၍ဆက်၍ဖြစ်နေသောသမာဓိ(ခဏိကသမာဓိ)သည်လည်း ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြစ်ဖို့ရာ အထောက်အပံ့ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခုက ရုပ်နာမ်ကိုသိပုံခြင်း တရားကိုချဉ်းကပ်ရှုမြင်ပုံခြင်းက တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးလည်း တူညီနိုင်မှာမဟုတ်တဲ့အတွက် စာကပေးတဲ့အသိအပြင် ကိုယ်ပိုင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတွေးတောဆင်ခြင်ခြင်းကရတဲ့အသိဉာဏ်မျိုးလည်း သိပ်ကိုလိုအပ်တာဖြစ်တဲ့အတွက် များများလေ့လာပါ၊ များများတွေးပါလို့ တိုက်တွန်းပါရစေ။

မောင်မောင်ကျော်
၂၀၂၃၊ဒီဇင်ဘာ၊၁၀ရက်။

Address

Yangon

Opening Hours

Monday 09:00 - 17:00
Tuesday 09:00 - 17:00
Wednesday 09:00 - 17:00
Thursday 09:00 - 17:00
Friday 09:00 - 17:00

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Manutha Ka Htar posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share