Mal Khaw Lay

Directions Contact the establishment

Mal Khaw Lay ချစ်ခြင်းတရားနဲ့သာ ကမ္ဘာကြီးကို တည်ဆောက်ကြမယ်ဆိုရင် အေးချမ်းပျာ်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်စုံနေမှာပါ

24/07/2026

# 🐦 **စာကလေး မိုးမိုးနဲ့ မျှဝေတတ်တဲ့ စိတ်လေး**

ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက စိမ်းလန်းတဲ့ တောအုပ်လေးတစ်ခုမှာ **မိုးမိုး** လို့ခေါ်တဲ့ စာကလေးတစ်ကောင် နေထိုင်သတဲ့။

မိုးမိုးက သီချင်းဆိုရတာ ကြိုက်ပြီး ပျံသန်းရတာလည်း အရမ်းပျော်တယ်။ ဒါပေမယ့် အရသာရှိတဲ့ အစာတွေ တွေ့ရင်တော့ **တစ်ယောက်တည်း စားချင်တဲ့ အကျင့်** ရှိတယ်။

တစ်နေ့မှာ မိုးမိုးဟာ သစ်ပင်အောက်မှာ အနီရောင် ဘယ်ရီသီးတွေ အများကြီးတွေ့လိုက်တယ်။

🕊️ **မိုးမိုး** – "ဝါး... ဒီအသီးတွေ အရမ်းချိုမှာပဲ။ ငါတစ်ယောက်တည်း စားလိုက်တော့မယ်။"

အဲဒီအချိန်မှာ ယုန်လေး **ဖြူဖြူ** ရောက်လာတယ်။

🐰 **ဖြူဖြူ** – "မိုးမိုးရေ... ငါလည်း ဗိုက်ဆာနေလို့ နည်းနည်း မျှပေးလို့ရမလား။"

မိုးမိုးက ခေါင်းခါပြီး...

🕊️ "မရဘူး... ဒါတွေကို ငါပဲ တွေ့တာ။"

ဖြူဖြူက စိတ်မကောင်းဖြစ်ပေမယ့် ပြုံးပြီး ပြန်သွားလိုက်တယ်။

---

# # 🌧️ မိုးသည်းတဲ့နေ့

နောက်တစ်နေ့မှာ မိုးကြီးရွာပြီး လေပြင်းတိုက်လာတယ်။

မိုးမိုးရဲ့ အသိုက်လေးက သစ်ကိုင်းပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျသွားတယ်။

"ကူညီပါဦး..."

လို့ အော်လိုက်တော့ ဖြူဖြူ၊ ရှဉ့်လေး **ညိုညို** နဲ့ ဆင်လေး **မောင်မောင်** တို့ အပြေးလာကြတယ်။

သူတို့သုံးယောက် ပူးပေါင်းပြီး မိုးမိုးအတွက် အသိုက်အသစ်လေး ဆောက်ပေးလိုက်ကြတယ်။

မိုးမိုးက အရမ်းဝမ်းသာသွားပြီး...

🕊️ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူငယ်ချင်းတို့။ မင်းတို့လို သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ရှိတာ ငါ ကံကောင်းလိုက်တာ။"

---

# # 🍓 မျှဝေခြင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု

နောက်တစ်နေ့မှာ မိုးမိုးဟာ ဘယ်ရီသီးတွေ ထပ်တွေ့ပြန်တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့...

🕊️ "ဖြူဖြူ... ညိုညို... မောင်မောင်... လာကြပါဦး။ အတူတူ စားရအောင်။"

သူငယ်ချင်းလေးတွေ အားလုံး အတူတူ စားကြ၊ ရယ်ကြ၊ သီချင်းဆိုကြနဲ့ တောအုပ်လေးဟာ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားပါတော့တယ်။

မိုးမိုးလည်း **မျှဝေလိုက်တဲ့အခါ ပျော်ရွှင်မှုက ပိုများလာတယ်** ဆိုတာကို နားလည်သွားခဲ့တယ်။

---

# # 🌟 ဒီပုံပြင်မှ ရရှိသော သင်ခန်းစာ

🌼 **၁။** မျှဝေတတ်တဲ့ စိတ်ထားက သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ ပိုရစေတယ်။

🌼 **၂။** အခက်အခဲကြုံတဲ့အခါ သူငယ်ချင်းတွေက အချင်းချင်း ကူညီပေးသင့်တယ်။

🌼 **၃။** ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ တစ်ယောက်တည်း သိမ်းထားတာထက် အတူမျှဝေတဲ့အခါ ပိုပြီး ကြီးမားလာတယ်။ 💛

Thanks

 # 🐻🐻**ဝက်ဝံ မောင်မောင်နဲ့ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဆိုတဲ့ စကားလေး**ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက စိမ်းလန်းတဲ့ တောအုပ်လေးတစ်ခုမှာ **မောင်မ...
23/07/2026

# 🐻🐻**ဝက်ဝံ မောင်မောင်နဲ့ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဆိုတဲ့ စကားလေး**

ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက စိမ်းလန်းတဲ့ တောအုပ်လေးတစ်ခုမှာ **မောင်မောင်** လို့ခေါ်တဲ့ ဆင်လေးတစ်ကောင် နေထိုင်သတဲ့။

မောင်မောင်က သဘောကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းပေမယ့် **"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"** လို့ ပြောလေ့မရှိဘူး။

တစ်နေ့မှာ ယုန်လေး ဖြူဖြူက ပန်းသီးတစ်လုံး လာပေးတယ်။

🐰 **ဖြူဖြူ** – "မောင်မောင်... ဒီပန်းသီးက ချိုလိုက်တာ။ မင်းအတွက် လာပေးတာ။"

🐻**မောင်မောင်** – "အင်း..."

ပြောပြီး ပန်းသီးကို ယူစားလိုက်တယ်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဆိုတဲ့ စကားတော့ မပြောခဲ့ဘူး။

နောက်တစ်နေ့မှာ မြေခွေးလေး ညိုညိုက မောင်မောင်ရဲ့ ဘောလုံးလေးကို ကောက်ပေးတယ်။

🦊🦊 **ညိုညို** – "ရော့... မင်းရဲ့ဘောလုံး။"

🐻**မောင်မောင်** – "အင်း..."

ဒီတစ်ခါလည်း ကျေးဇူးတင်စကား မပြောပြန်ဘူး။

သူငယ်ချင်းလေးတွေက စိတ်မကောင်းဖြစ်လာကြတယ်။

---

# # 🌧️ မိုးရွာတဲ့နေ့

တစ်နေ့မှာ မိုးကြီးရွာတော့ မောင်မောင်ရဲ့ ထီးလေး လေတိုက်ပြီး ချောင်းထဲ လွင့်သွားတယ်။

"ကူညီပါဦး..."

လို့ အော်လိုက်တော့ ယုန်လေး၊ မြေခွေးလေးနဲ့ မျောက်လေးတို့ အပြေးလာပြီး ထီးကို ပြန်ယူပေးကြတယ်။

မောင်မောင်က ဝမ်းသာသွားပြီး...

🐻**"သူငယ်ချင်းတို့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းတို့ ကူညီလို့ ငါ အရမ်းပျော်တယ်။"**

သူငယ်ချင်းတွေက ပြုံးလိုက်ကြတယ်။

🐰 **ဖြူဖြူ** – "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုတဲ့ စကားလေးက သေးငယ်ပေမယ့် ကြားရတဲ့သူကို ပျော်ရွှင်စေတယ်နော်။"

အဲဒီနေ့ကစပြီး မောင်မောင်ဟာ...

- အကူအညီရတိုင်း **"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"** လို့ ပြောတတ်လာတယ်။
- အမှားလုပ်မိရင် **"တောင်းပန်ပါတယ်"** လို့လည်း ပြောတတ်လာတယ်။
- သူငယ်ချင်းတွေလည်း မောင်မောင်ကို ပိုပြီး ချစ်လာကြတယ်။

တောအုပ်လေးဟာလည်း နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတွေနဲ့ ပိုပြီး ပျော်ရွှင်လာပါတော့တယ်။

---

# # 🌟 ဒီပုံပြင်မှ ရရှိသော သင်ခန်းစာ

🌼 **၁။** အကူအညီရတဲ့အခါ **"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"** လို့ ပြောတတ်ရမယ်။

🌼 **၂။** ယဉ်ကျေးတဲ့ စကားလေးတွေက မိတ်ဆွေကောင်းတွေ ပိုရစေတယ်။

🌼 **၃။** ကျေးဇူးတင်တတ်တဲ့ စိတ်ထားက လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စေပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ချစ်ခင်လေးစားမှု ရရှိစေတယ်။ 💛

23/07/2026

🦊 စကားကိုသေချာနားမထောင်တတ်သော မြေခွေးလေး နီနီ

ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက သာယာလှပတဲ့ သစ်တောကြီးတစ်ခုထဲမှာ နီနီ ဆိုတဲ့ မြေခွေးလေးတစ်ကောင် ရှိသတဲ့။ နီနီဟာ သိပ်ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး သွက်လက်ပေမဲ့ သူ့မှာ အကျင့်တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကတော့ သူများစကားကို ဆုံးအောင် မနားထောင်ဘဲ စောဒကတက်၊ စိတ်စောတတ်တာ ပဲဖြစ်ပါတယ်။

တစ်နေ့မှာတော့ တောအုပ်ကြီးရဲ့ ပညာရှိ လိပ်ကြီးဦးဘသက သစ်တောထဲက သတ္တဝါလေးတွေအားလုံးကို စုဝေးလိုက်တယ်။

🐢 လိပ်ကြီးဦးဘသ: "ကလေးတို့ရေ... မနက်ဖြန်ကျရင် တောအုပ်ရဲ့ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ စတော်ဘယ်ရီသီးတွေ သွားခူးကြမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဘက်ကိုသွားရင်..."

လိပ်ကြီးဦးဘသ စကားတောင် မဆုံးသေးဘူး၊ နီနီက ဝမ်းသာအားရနဲ့ ထအော်တော့တာပဲ။

🦊 နီနီ: "ဟာ... စတော်ဘယ်ရီသီးတွေ! ငါသိတာပေါ့၊ မြောက်ဘက်ခြမ်းကို သွားရမှာမလား။ ငါ အရင်ဆုံး သွားတော့မယ်!"

လိပ်ကြီးဦးဘသက "နီနီ... ခဏ‌ေနပါဦး၊ သတိထားရမှာလေးရှိတယ်" လို့ သတိပေးဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နီနီကတော့ သူ့စကားကို မနားထောင်တော့ဘဲ သစ်တောမြောက်ဘက်ကို တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားခဲ့တော့တယ်။

🐝 နီနီရဲ့ သင်ခန်းစာ
နီနီဟာ မြောက်ဘက်ခြမ်းကို ရောက်တော့ တကယ်ပဲ နီရဲပြီး ချိုမြိန်တဲ့ စတော်ဘယ်ရီခင်းကြီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူလည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ စတော်ဘယ်ရီသီးတွေကို လှမ်းဆွဲလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ...

"ဝူး... ဝူး..." ဆိုတဲ့ အသံကြီးနဲ့အတူ ပျားကောင်ကြီးတွေ ထပျံလာပြီး နီနီရဲ့ နှာခေါင်းကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြတော့တာပေါ့။

နီနီခမျာ အော်ဟစ်ပြီး နောက်ကြောင်းပြန်ပြေးရတော့တာပေါ့။ နှာခေါင်းလေးလည်း ရေနွေးပူလောင်သလို နီရဲပြီး ရောင်ကိုင်းသွားခဲ့တယ်။

ခဏကြာတော့ လိပ်ကြီးဦးဘသနဲ့ တခြားသတ္တဝါလေးတွေ ရောက်လာကြတယ်။ လိပ်ကြီးက နီနီ့ကို ဆေးလိမ်းပေးရင်း အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်တယ် -

🐢 လိပ်ကြီးဦးဘသ: "နီနီရယ်... ငါ စကားအဆုံးထိ ပြောမလို့ပါ။ မြောက်ဘက်ခြမ်းမှာ စတော်ဘယ်ရီသီးတွေ ရှိပေမဲ့ ပျားအုံကြီးရှိလို့ မီးခိုးတုတ်လေး ကိုင်သွားရမယ် လို့ ပြောမလို့ပဲ။ မင်းမှ စကားဆုံးအောင် မနားထောင်ဘဲ ပြေးသွားတာကိုး။"

🌟 ဒီပုံပြင်လေးကရတဲ့ ဗဟုသုတနှင့် သင်ခန်းစာ
နီနီဟာ သူ့အမှားကို နားလည်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ်မှာ လူကြီးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေပြောတဲ့ စကားကို အဆုံးထိ သေချာနားထောင်ပါ့မယ် လို့ ကတိပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

သေချာနားထောင်ခြင်း (Active Listening): သူတစ်ပါးစကားကို အဆုံးထိ နားထောင်ခြင်းက အမှားအယွင်းမဖြစ်အောင်နဲ့ အန္တရာယ်ကနေ ကင်းဝေးအောင် ကူညီပေးပါတယ်။

စိတ်မစောဖို့: စိတ်စောပြီး အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ခြင်းက လွဲမှားတဲ့ ရလဒ်တွေကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။

21/07/2026

# # # **"လှရွှေ၏ အော်တိုကား အလွဲ"**

ရွာမှာ ထိုင်ခုံသုံးဘီးဆိုင်ကယ်ပဲ မောင်းဖူးတဲ့ **လှရွှေ** ဆိုတဲ့ ရွာသားလေးဟာ မြို့ပေါ်က သူငယ်ချင်း **ကျော်စွာ** ဆီ အလည်ရောက်လာခဲ့တယ်။ ကျော်စွာက ခေတ်မီ မော်ဒယ်မြင့် အော်တိုဂီယာ မှန်လုံကားအနက်ရောင်ကြီး စီးတာပေါ့။

မြို့ရောက်တဲ့ ဒုတိယမြောက်နေ့မှာ ကျော်စွာက လှရွှေကို ကားပေါ်တင်ပြီး မြို့ထဲ လှည့်ပြတယ်။

လှရွှေက ကားပေါ်ရောက်တာနဲ့ အရာရာကို အံ့ဩနေတာပေါ့။

> **လှရွှေ:** "ဟေ့ကောင် ကျော်စွာ... မင်းကားကြီးက ငြိမ်လှချည်လားကွ။ အဲကွန်းကလည်း အေးစိမ့်နေတာပဲ။"
> **ကျော်စွာ:** "အေးပေါ့ လှရွှေရ၊ ဒါက **အော်တိုကား (Automatic)** လေ။ ဂီယာတွေ ဘာတွေ ခြေထောက်နဲ့ ထိုင်နင်းနေစရာ မလိုဘူး။ စက်နှိုးပြီး လီဗာနင်းလိုက်ရုံပဲ။"

ခဏအကြာမှာ ကျော်စွာက ဗိုက်ဆာလာတာနဲ့ လမ်းဘေးက စူပါမားကတ်တစ်ခုရှေ့မှာ ကားရပ်လိုက်တယ်။

> **ကျော်စွာ:** "လှရွှေ... ငါ စူပါမားကတ်ထဲဝင်ပြီး မုန့်နဲ့ ရေနွေးကြမ်းသွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်။ မင်း ကားထဲမှာ အဲကွန်းလေးနဲ့ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်စောင့်နေနော်။ **ဘာမှ လျှောက်မကိုင်နဲ့။**"

လှရွှေလည်း "အေးပါကွာ" ဆိုပြီး ခေါင်းငြိမ့်ကျန်ခဲ့တယ်။

---

ကျော်စွာ ထွက်သွားပြီး ၅ မိနစ်လောက်အကြာမှာ လှရွှေက ဒိုင်ခွက်ပေါ်က ခလုတ်ဆန်းတွေကို လိုက်ကြည့်ရင်း စိတ္တဇဖြစ်လာတယ်။

*(“ဒီလောက် ခေတ်မီတဲ့ ကားကြီးမှာ... ငါ့ရွာက ဆိုင်ကယ်လို **'ဟွန်း'** တောင် ပါရဲ့လား မသိဘူး။ ခလုတ်တွေကလည်း များလိုက်တာ။”)*

လှရွှေလည်း စက်ဝိုင်းပုံ ခလုတ်တစ်ခုကို ဟွန်းများလားဆိုပြီး ဖိနှိပ်ကြည့်လိုက်တယ်။ **"ဖလပ်"** ဆိုပြီး ကားစက်နိုးသည့် ခလုတ် (Push Start Button) ဖြစ်နေတာကြောင့် ကားစက်ကြီး နိုးသွားတော့တာပေါ့!

လှရွှေလည်း လန့်သွားပြီး -
*(“ဟာ... စက်နိုးသွားပြီ! ရွာမှာတုန်းက ဆိုင်ကယ်စက်နိုးရင် လီဗာမဆွဲအောင် **'ဘရိတ်'** အရင်အုပ်ရတာ။”)*

ဆိုပြီး ရွာမှာ ဆိုင်ကယ်စီးသလိုမျိုး ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးနဲ့ အောက်က နင်းတံတွေကို မကြည့်ဘဲ **အကုန်လုံး စုနင်းလိုက်တာ** ပေါ့!

ပြဿနာက အဲဒီမှာ စတာပဲ...။ လှရွှေက ခြေဘယ်ဘက်နင်းတံ (ဘရိတ်) ကိုရော၊ ခြေညာဘက်နင်းတံ (လီဗာ) ကိုပါ ဇွတ်ဖိနင်းလိုက်တဲ့အပြင် ဂီယာတံကိုလည်း ရွာက ဆိုင်ကယ်ဂီယာထည့်သလို လက်နဲ့ ဆွဲချပစ်လိုက်တယ်။

ဂီယာက **'D' (Drive)** ထဲ ဝင်သွားပြီး လီဗာကော ဘရိတ်ပါ ပြိုင်တူနင်းထားတော့ ကားကြီးက **"ဝူးးးးးး"** ဆိုပြီး အင်ဂျင်သံကြီး မြည်ကာ တစ်ဆတ်ဆတ် တုန်ခါလာတော့တာပေါ့!

လှရွှေလည်း လန့်ဖျပ်ပြီး -

> **လှရွှေ (အော်ပြီး):** "ဟာ... ကားကြီး စိတ္တဇဝင်ပြီး ထပြေးတော့မယ်! မီးတွေလည်း ပွင့်ကုန်ပြီ! ကူကြပါဦးဗျို့!"

ကားက လှုပ်ရမ်းနေတာကြောင့် လှရွှေက ကားကို ရပ်ချင်လို့ ရွာမှာ ဆိုင်ကယ် **'ဘရိတ်ကြိုး'** ဆွဲသလိုမျိုး ဂီယာတံဘေးက **'ဟန်းဘရိတ် (Handbrake) တံ'** ကြီးကို အစွမ်းကုန် အပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး စတီယာရင်ကိုပါ ပတ်ချာလည် လှည့်ပစ်လိုက်တယ်။

**"ကျီရီရီရီးးးးးး"** ဆိုတဲ့ အသံကြီးနဲ့အတူ ကားက စူပါမားကတ်ရှေ့မှာတင် ၁၈၀ ဒီဂရီ ပတ်ချာလည်သွားပြီး ဘေးက သစ်ပင်ကြီးကို **"ဘုတ်"** ဆိုပြီး ရင်းနှီးစွာ သွားတိုက်မိတော့သတည်း...။

---

စူပါမားကတ်ထဲကနေ မုန့်ထုပ်ကြီးကိုင်ပြီး ပြေးထွက်လာတဲ့ ကျော်စွာတစ်ယောက် ခေါင်းတစ်ခုလုံး မီးခိုးထွက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ခေတ်မီကားကြီးနဲ့ သစ်ပင်ကို ဖက်ထားတဲ့ လှရွှေကို မြင်ပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတယ်။

> **ကျော်စွာ:** "ဟာ... လှရွှေ! မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲဗျ!!"
> **လှရွှေ:** (တံခါးဖွင့်၊ အပြင်သို့ ဒူးတုန်ရင်း ထွက်လာပြီး)
> "ကျော်စွာရယ်... မင်းကားကြီးက **'အော်တိုကား'** ဆိုပြီး ငါ့ကို အထက်စီးကနေ ကြည့်နေတာ။ ငါ ဟွန်းလေး စမ်းတိုလိုက်တာနဲ့ သူက ငါ့ကို အတင်းတိုက်သတ်မလို့ ထပြေးတာဗျာ! တော်သေးတယ်... ငါက ရွာမှာ ဆိုင်ကယ်မောင်းတာ ကျွမ်းလို့ သစ်ပင်နဲ့ ကွေ့တိုက်ပြီး တားလိုက်နိုင်တာ!"

ကျော်စွာ ခေါင်းမူးပြီး လမ်းပေါ်မှာတင် မေ့လဲကျသွားတော့သတည်း...။

20/07/2026

# # 🐜🐜🐜ပုရွက်ဆိတ်လေးနီနီနဲ့ ပျားရည်စက်💧💧💧

တစ်ခါက သစ်တောကြီးတစ်ခုထဲမှာ **"နီနီ"** ဆိုတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေးတစ်ကောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ နီနီဟာ အမြဲတမ်း တက်ကြွပြီး အလုပ်ကြိုးစားတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လေး ပေါ့။

တစ်နေ့မှာ နီနီဟာ အစာရှာထွက်ရင်း သစ်ရွက်တစ်ရွက်ပေါ်မှာ တောက်ပနေတဲ့ **ပျားရည်စက်ကြီးတစ်စက်** ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ နီနီလည်း အရမ်းဝမ်းသာသွားပြီး ပျားရည်ကို စုတ်ယူသောက်သုံးလိုက်တာပေါ့။ ပျားရည်က အရမ်းချိုမြိန်လွန်းလို့ နီနီဟာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး အားရပါးရ သောက်ရင်းနဲ့ ပျားရည်စက်ထဲကို ခြေချော်ပြီး ကျသွားခဲ့တယ်။

> **"ကယ်ကြပါဦး... ကယ်ကြပါဦး..."**
> နီနီဟာ ပျားရည်ရဲ့ စီးကပ်ကပ်ဖြစ်မှုကြောင့် ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ခဏကြာတော့ အပေါ်ကနေ **"ယုန်ကလေးဖြူဖြူ"** ဖြတ်သွားတာကို တွေ့လို့ နီနီက အကူအညီတောင်းလိုက်တယ်။

**နီနီ:** "ယုန်ကလေးရယ်... ကျွန်မကို ကူညီပါဦး၊ ပျားရည်စက်ထဲမှာ ပိတ်မိနေလို့ပါ!"

**ယုန်ကလေး:** "အို... ငါ့လက်ကလေးတွေ ပေကုန်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ပျားရည်က စီးကပ်နေတာ ငါ ဘယ်လိုမှ မကူညီနိုင်ဘူး" ဆိုပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် **"ကျေးငှက်ကလေး"** တစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြန်တယ်။ နီနီက ထပ်ပြီး အကူအညီတောင်းပေမဲ့ ငှက်ကလေးကလည်း "ငါ့နှုတ်သီးမှာ ပျားရည်တွေ ပေသွားရင် ပျံရတာ လေးလံသွားလိမ့်မယ်" ဆိုပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြန်တယ်။

နီနီဟာ ဝမ်းနည်းသွားပေမဲ့ လက်မလျှော့ခဲ့ပါဘူး။ **"ငါ့အားနဲ့ငါ ရုန်းထွက်ရမယ်၊ ဇွဲမလျှော့ရဘူး"** လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားပေးလိုက်တယ်။ နီနီဟာ ပျားရည်ကို နည်းနည်းစီ ပြန်သောက်လိုက်၊ အပြင်ကို ခြေထောက်တွေနဲ့ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း ကြိုးစားလိုက်တာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပျားရည်စက်ထဲကနေ အပြင်ကို ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့တယ်။

---

# # # 💡 ဒီပုံပြင်လေးကရရှိတဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ သင်ခန်းစာများ

* **ဒုက္ခနဲ့ကြုံရင် ဇွဲမလျှော့ပါနဲ့:** မိမိမှာ အခက်အခဲနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ သူတစ်ပါး အကူအညီကိုချည်း ထိုင်စောင့်မနေဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားရုန်းကန်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

* **အတ္တမကြီးပါနဲ့:** ယုန်ကလေးနဲ့ ငှက်ကလေးလိုမျိုး ကိုယ့်ကိုယ်ကျိုးတစ်ခုတည်းကိုကြည့်ပြီး အကူအညီလိုနေသူကို လစ်လျူမရှုသင့်ပါဘူး။

* **သတိထားပါ:** မက်မောစရာ ကောင်းတဲ့ အရာတွေ (ချိုမြိန်တဲ့ ပျားရည်) အနောက်ကို မဆင်မခြင် လိုက်ပါသွားရင် အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နိုင်ပါတယ်။

19/07/2026

ဇာတ်လမ်းခေါင်းစဉ် - "ဗျူဟာမှားတဲ့ ည"

ညဉ့်နက်သန်းခေါင် ၁၂ နာရီ။ ရွာတစ်ရွာလုံးတိတ်ဆိတ်လို့နေတယ်။ လသာတဲ့ညဖြစ်ပေမဲ့ မလှလှတို့အိမ်အောက်က အရိပ်ထဲမှာတော့ လူနှစ်ယောက် ကုန်းကုန်း ကုန်းကုန်းနဲ့ လှုပ်ရှားနေကြတယ်။

"ဟေ့ကောင် ကျော်ကြီး... မင်း သေချာလို့လား၊ ဒီည ညစာစားပွဲမှာ ဦးဘကောင်း သောက်ထားတာ ငါကိုယ်တိုင်မြင်တယ်၊ အိပ်ပုတ်ကြီးနေလောက်ပြီ" ငပုက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောတယ်။

"သေချာတယ် ငပုရာ။ ငါ မလှလှနဲ့ ညနေကတည်းက ချိန်းထားတာ။ သူလည်း အထုပ်ပြင်ပြီး စောင့်နေမှာ။ ငါတို့ ဓလေ့အတိုင်း ခိုးရမှာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ရင်ခုန်တာပေါ့ကွာ" ကိုကျော်ကြီးက ရင်ဘတ်ကို ဖိပြီး ပြောရှာတယ်။

သူတို့စီစဉ်ထားတာကတော့ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငပုက အိမ်အောက်ကနေ လှေကားကို ကိုင်ထားပေးမယ်၊ ကိုကျော်ကြီးက အပေါ်တက်ပြီး မလှလှကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့မယ်။ ပြီးရင် အသင့်စောင့်နေတဲ့ ဆိုင်ကယ်နဲ့ လစ်မယ်။

ကိုကျော်ကြီး ခြေသံဖွဖွနင်းပြီး အိမ်ပေါ်ကို တက်သွားတယ်။ အိမ်ရှေ့ခန်း တံခါးဝရောက်တော့ မလှလှ ချိန်းထားတဲ့အတိုင်း တံခါးက မင်းတုံးမကျဘဲ ဟနေတယ်။

"နှင်းဆီပွင့်လေး... နှင်းဆီပွင့်လေး..." ကိုကျော်ကြီးက သူတို့ပေးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ကုဒ်နာမည်ကို တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်တယ်။

အမှောင်ထဲကနေ လူရိပ်တစ်ခုက ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းကြီး ထလာပြီး စောင်ခြုံထဲကနေ ထွက်လာတယ်။ ကိုကျော်ကြီးလည်း အမှောင်ထဲမှာ သေချာမမြင်ရဘဲ "ငါ့အချစ်လေးက ညကျတော့ ပိုထွားလာသလိုပဲ" လို့ စိတ်ထဲကတွေးပြီး လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တယ်။

"လာ... လာ... မြန်မြန်သွားရအောင်၊ အထုပ်ကော ပါရဲ့လား"

ထိုလူရိပ်ကြီးက ဘာမှမပြောဘဲ ကိုကျော်ကြီးနောက်ကို ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်လာတယ်။ လှေကားအတိုင်း ပြန်ဆင်းလာတော့ အောက်က စောင့်နေတဲ့ ငပုက လှမ်းကြည့်ပြီး လန့်သွားတယ်။

"ဟေ့ကောင် ကျော်ကြီး... မင်းမိန်းမက... မင်းမိန်းမက ဗိုက်ကြီးပုခုံးကျယ်ကြီးနဲ့ပါလား..." ငပုက တုန်တုန်ရီရီနဲ့ ပြောတယ်။

ကိုကျော်ကြီးလည်း လသာတဲ့နေရာရောက်မှ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိတော့... အမေရေ! မလှလှ မဟုတ်ဘဲ ပုဆိုးကွက်စိပ်ကြီး ဝတ်ထားတဲ့ ဦးဘကောင်းကြီး ဖြစ်နေတာဗျာ!

ဦးဘကောင်းကြီးက မျက်လုံးကြီး အပြူးသားနဲ့ ကိုကျော်ကြီးရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပြန်ပြီး ညှစ်ထားလိုက်တယ်။

"ဟေ့ကောင် ကျော်ကြီး... ညသန်းခေါင်ကြီး ငါ့လက်ကို ကိုင်ပြီး ဘယ်ခေါ်သွားမလို့လဲ... နှင်းဆီပွင့်လေးက ဘာလုပ်မလို့လဲ!" ဦးဘကောင်းကြီးရဲ့ အောအောသံကြီးက ဟိန်းခနဲ ထွက်လာတယ်။

ကိုကျော်ကြီး မျက်လုံးပြူး ဆံပင်ထောင်သွားပြီး ချက်ချင်း ဉာဏ်ဆင်လိုက်ရတယ်။
"အော်... ဦး... ဦးဘကောင်း... ကောင်းကင်မှာ ဓူဝံကြယ်ကြီး အရမ်းလင်းနေလို့... ဦးလေးကို လာပြတာပါဗျာ... ဟဟ"

"ဓူဝံကြယ်ပြဖို့ ငါ့လက်ကို လာနှိုက်တာလားဟေ့ကောင်! သူခိုး! သူခိုး!" ဦးဘကောင်းကြီး အော်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ...

ငပုကတော့ ဆိုင်ကယ်ကို ဝူးခနဲ နှိုးပြီး ကိုကျော်ကြီးကိုတောင် မစောင့်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ မောင်းပြေးပါလေရော။

နောက်ဆုံးတော့ ကံကောင်းချင်တော့ မလှလှက အိမ်ခန်းထဲကနေ ပြေးထွက်လာပြီး "အဖေ... သမီးကို ခိုးမလို့လေ၊ အဖေ့ကို ခိုးတာမဟုတ်ဘူး" လို့ အမှန်အတိုင်း ဝင်ပြောပြလို့သာ ဦးဘကောင်းကြီးက ခွက်နဲ့ မကောက်ထုတာ။

နောက်ရက် ရွာထဲမှာ သတင်းထွက်သွားတာကတော့... "ကိုကျော်ကြီးတစ်ယောက် မိန်းမခိုးတာ ဗျူဟာမှားပြီး ယောက္ခမကြီးကို အိမ်ပေါ်ကနေ အတင်းဆွဲချ ခိုးပြေးမိမလို့ ဖြစ်ခဲ့တယ်" ဆိုပြီး တစ်ရွာလုံး ရယ်စရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပါတော့တယ်။

18/07/2026

🤠🤠🐎🐎ဉာဏ်ကောင်းသော သူခိုးနှင့် လယ်သမားကြီး🤠

တစ်ခါက ကျေးရွာတစ်ရွာမှာ အလွန်တွက်ကပ်စေးနှဲပြီး လူလည်ကျတတ်တဲ့ လယ်သမားကြီးတစ်ယောက် ရှိသတဲ့။ တစ်နေ့တော့ သူဟာ ရွာဦးကျောင်းက ဆရာတော်ကို ဆွမ်းဆန်စိမ်း သွားလှူဖို့အတွက် ဆန်တစ်အိတ်ကို မြည်းတစ်ကောင်ပေါ် တင်ပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။

လမ်းမှာ လူလည်သူခိုးတစ်ယောက်က လယ်သမားကြီးရဲ့ ဆန်အိတ်ကို ခိုးချင်တာနဲ့ အကြံထုတ်ပြီး နောက်ကနေ တိတ်တဆိတ် လိုက်လာခဲ့တယ်။ တောအုပ်အဝင် လမ်းကွေ့တစ်ခုအရောက် လယ်သမားကြီး အာရုံလွဲနေတဲ့အချိန်မှာ သူခိုးက မြည်းပေါ်က ဆန်အိတ်ကို အသာလေး မချလိုက်ပြီး... ဆန်အိတ်နေရာမှာ သူ့ခေါင်းကို မြည်းကုန်းနှီးနဲ့ လျှိုသွင်းပြီး မြည်းကြိုးကို ကိုင်ကာ လယ်သမားကြီးနောက်ကနေ ငြိမ်ငြိမ်လေး လိုက်လာခဲ့တော့တယ်။ (သူ့ရဲ့ အပေါင်းအပါတစ်ယောက်ကတော့ ဆန်အိတ်ကို မပြီး ထွက်ပြေးသွားတာပေါ့။)

လယ်သမားကြီးဟာ ရွာဦးကျောင်းအဝအရောက် နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ မြည်းကိုမတွေ့ရဘဲ မြည်းကြိုးကို လည်ပင်းစွပ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုပဲ တွေ့လိုက်ရလို့ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားပြီး...

"ဟေ... မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါ့မြည်းကော ဘယ်ရောက်သွားလဲ" လို့ အော်မေးလိုက်တယ်။

သူခိုးက ချက်ချင်းပဲ မျက်ရည်အတုတွေညှစ်ထုတ်ပြီး သနားစရာမျက်နှာပေးနဲ့ ပြန်ပြောတာပေါ့။

"အရှင်ကြီးရယ်... ကျွန်တော်က အရင်က လူသားတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မိဘကို ပြန်အော်မိလို့ အကျိုးပေးပြီး မြည်းဘဝနဲ့ ခံရတာပါ။ အခု အရှင်ကြီးက ဆရာတော်ခတ်မယ့် ဆွမ်းဆန်စိမ်းကို သယ်လာပေးတဲ့ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝဋ်ကြွေးတွေကျေပြီး လူပြန်ဖြစ်လာတာပါဗျာ"

လယ်သမားကြီးလည်း ဉာဏ်ကောင်းလှချည်ရဲ့ဆိုပြီး တွေးတယ်။ ဆရာတော်ရဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်ရမယ်ဆိုပြီးလည်း ယုံသွားတယ်။ ပြီးတော့ သူခိုးကို သနားတာနဲ့...

"အေးအေး... မင်းလူပြန်ဖြစ်တာ ဝမ်းသာပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ မိဘကို မပြစ်မှားနဲ့ဦး။ ကဲ... သွားတော့... သွားတော့" ဆိုပြီး လွှတ်လိုက်တယ်။ လယ်သမားကြီးလည်း ဆန်အိတ်လည်းမပါ၊ မြည်းလည်းမရှိတော့တာမို့ စိတ်ပျက်ပျက်နဲ့ပဲ အိမ်ပြန်လာခဲ့ရတာပေါ့။

နောက်တစ်နေ့မနက်...

လယ်သမားကြီးဟာ အလုပ်လုပ်ဖို့အတွက် မြည်းအသစ်တစ်ကောင်ဝယ်ဖို့ နွားပွဲဈေး (တိရစ္ဆာန်ဈေး) ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဈေးထဲမှာ မြည်းတွေကို လိုက်ကြည့်နေရင်းနဲ့ ရုတ်တရက် အကောင်တစ်ကောင်ရှေ့မှာ သူ ဆတ်ခနဲ ရပ်သွားတယ်။

အဲဒါ... မနေ့က သူ့ဆီက အခိုးခံလိုက်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ မြည်းအိုကြီးပဲ ဖြစ်နေတာပေါ့! (သူခိုးတွေက ခိုးပြီး ဈေးထဲပြန်လာရောင်းတာလေ။)

လယ်သမားကြီးက မြည်းအိုကြီးနားကို အသာလေး တိုးသွားပြီး မြည်းရဲ့နားရွက်နားကို ကပ်ကာ လေသံတိုးတိုးလေးနဲ့ ခပ်တည်တည်ပဲ ပြောလိုက်သတဲ့...

"ဟဲ့ကောင်... မင်း မနေ့ကပဲ လူပြန်ဖြစ်သွားပြီးတော့... ညကျမှ မိဘကို ပြန်အော်မိလို့ မြည်းပြန်ဖြစ်လာတာမလား... ငါသိတယ်နော်။ မင်းလိုကောင်မျိုးကိုတော့ ငါ ပြန်မဝယ်နိုင်တော့ဘူး ဟေ့!"

ဆိုပြီး တခြားဘက်ကို လှည့်ထွက်သွားပါတော့တယ်။

ပုံပြင်လေးကတော့ ဒါပါပဲ။ လယ်သမားကြီးကတော့ သူ့ကိုယ်သူ လူလည်ကြီး ထင်နေရှာတာပေါ့ဗျာ။ ပုံပြင်လေးကို သဘောကျမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။

17/07/2026

**😂 အလွဲဟာသဇာတ်လမ်းတို – "ဆရာဝန်ရဲ့ လူနာ"**

လူနာတစ်ယောက် ဆေးခန်းကို သွားပြီး ပြောတယ်။

**လူနာ** – "ဆရာဝန်... ကျွန်တော် ညဘက်အိပ်မပျော်လို့ပါ။"

**ဆရာဝန်** – "အိပ်ရာမဝင်ခင် ကော်ဖီ မသောက်နဲ့နော်။"

တစ်ပတ်ကြာပြီး လူနာက ပြန်လာတယ်။

**ဆရာဝန်** – "အခု အိပ်ပျော်ပြီလား?"

**လူနာ** – "မပျော်သေးဘူး ဆရာဝန်။"

**ဆရာဝန်** – "ကော်ဖီ မသောက်တော့ဘူး မဟုတ်လား?"

**လူနာ** – "ဟုတ်ပါတယ်... ကော်ဖီမသောက်တော့ဘူး။"

**ဆရာဝန်** – "ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ အိပ်မပျော်သေးတာလဲ?"

**လူနာ** – "ကော်ဖီမသောက်ဘဲ... တစ်ညလုံး 'ကော်ဖီမသောက်ရဘူး... ကော်ဖီမသောက်ရဘူး...' လို့ပဲ တွေးနေလို့!" 🤣

**😄 အဆုံးသတ်**
တစ်ခါတလေ ပြဿနာက ကော်ဖီကြောင့် မဟုတ်ဘဲ... ကိုယ့်အတွေးကြောင့် ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။

16/07/2026

**😂 ဟာသဇာတ်လမ်းတို – "ကြောင်လေးရဲ့ စာမေးပွဲ"**

တစ်ခါက တိရစ္ဆာန်ကျောင်းလေးတစ်ကျောင်းမှာ ဆရာက စာမေးပွဲစစ်နေတယ်။

ဆရာက ကြောင်လေးကို မေးတယ်။

**"ကြောင်လေး... ကြွက်ကို ဘယ်လိုဖမ်းမလဲ?"**

ကြောင်လေးက ခဏစဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေတယ်။

**"အရင်ဆုံး Facebook မှာ Friend Request ပို့မယ်။"**

ဆရာက အံ့ဩပြီး...

**"အဲဒါက ဘာလို့လဲ?"**

ကြောင်လေးက မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့...

**"အပြင်မှာ ပြေးလိုက်ဖမ်းရင် ပင်ပန်းတယ်လေ။ Friend ဖြစ်သွားရင် အိမ်ကို သူ့ဘာသာ လာလည်မှာပေါ့!"**

တစ်တန်းလုံး ရယ်မောသွားပြီး ဆရာတောင် ပြုံးမိသွားတယ်။

**😂 သင်ခန်းစာ**
> အလွယ်လမ်းတွေ စဉ်းစားတာက ကောင်းပေမယ့် အလုပ်တိုင်းတော့ အလွယ်လမ်းနဲ့ မပြီးနိုင်ဘူးနော်။ 😄

15/07/2026

**ခေါင်းစဉ် — "ဆရာဝန်ရဲ့ အကြံ"**

လူနာတစ်ယောက် ဆရာဝန်ဆီ သွားပြီး ပြောတယ်။

**လူနာ** — "ဆရာရေ... ကျွန်တော် မှတ်ဉာဏ်အရမ်းမေ့နေပါတယ်။"

**ဆရာဝန်** — "ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဖြစ်တာလဲ?"

**လူနာ** — "ဘာဖြစ်တာလဲ ဆရာ?"

ဆရာဝန်က ခဏလောက် ငြိမ်သွားပြီး...

**"ဆေးဖိုးတော့ အခုရှင်းလိုက်ပါနော်။ မဟုတ်ရင် ခဏနေရင် မေ့သွားဦးမယ်!"** 😄

Address

Yangon

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mal Khaw Lay posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Establishment

Send a message to Mal Khaw Lay:

Shortcuts

Share

Category