06/04/2026
Вечна слава маестро Родољуб Анастасов 1935-2026
Родољуб Анастасов е еден од најзначајните автори во современата македонска уметност, и е еден од клучните фигури за развојот на енформелот во современото македонско сликарство, вечниот трагач по одговорите за човекот, просторот и времето, и со право се вбројува меѓу 500 најголеми генијалци на 21 век, потврдено од Американскиот биографски институт.
Во секоја одделна фаза Анастасов се открива како самосвојна творечка личност чувствителна за она што се случува како во уметноста така и во животот. Неговите дела со изразот што го создаваат не исполнуваат со едно, денес многу ретко чувство на задоволство, откривајќи ни нов вид на чувствување на светот, спој на креативноста и духовноста. Тој го афирмира сетилото, но верува во сликарската тајна, во потребата да се изврши страствено трагање по вистината, и да се изрази сопствената личност. Анастасов уверливо ни покажа дека постои една фина граница помеѓу уметноста и стварноста, постигната со ликовно промислување на сликата и чувствителност за еден дел од новите појави, ни покажа дека винстинските дела се раѓаат како симбиоза на конкретното и сонуваното.
Роден 25.02.1935 година во Скопје. 1950-1954 се запишува во Художественото училиште во Скопје, кое ќе ја добие својата нова физиономија како Училиште за применета уметност. Во првите две години, студија на голем акт му предавал Никола Мартиноски, додека пак наредните три години Лазар Личеноски и вечерен акт за целото школување кај Димитар Пандилов. 1955-1956 станува вонреден студент на Вишата педагошка школа во Скопје каде професор му бил Вангел Коџоман. Во 1957 година се вработува во претпријатието „Декор биро“ во Скопје каде работи како графички дизајнер. Од 1958-1962 година студира на Академијата за ликовна уметност во Белград, кај професорите Стојан Ќелиќ, Милош Баиќ, Ѓура Тодоровиќ, Младен Србиновиќ, и сликарство во класата на Љубица Сокиќ. Дипломира на темата “Пробив на апстрактното сликарство” кај проф. Момчило Стевановиќ. По дипломирањето оди на отслужување на воениот рок во Марибор. 1963-1965 се години каде ги поминува во строга робија на Голи оток, 1965 година се враќа во Скопје. 1967 година го повикуваат да го доотслужи воениот рок во Нови Сад, и во тој град ја отвара самостојната изложба на цртежи, инаку втора по ред самостојна изложба. 1968 година се жени со Јустина Коштомај од Велење, нејзиното присуство ќе се покаже многу значајно во неговиот творечки пат. Истата година 1968 станува и редовен професор во Училиштето за применета уметност во Скопје, а од 1993 работи како професор на Факултетот за Ликовни уметности во Скопје до неговото пензионирање. Добитник е на бројни награди во земјава и надвор од неа.
Својот богат опус на уметнички дела Анастасов ги донира на Музејот на Град Скопје, и во негова чест галеријата го носи неговото име “Родољуб и Јустина Анастасов”.
Вечна слава!
