Duracka REKA Kriva Palanka

14/02/2026

Те сакам како што се сака нешто што веќе си заминало —
со раце празни
и со срце полно со сенки.
Секоја вечер те барам во таванот,
во чадот од цигара,
во студот на перницата
каде што некогаш дишеше ти.
Очите ми се гробишта на спомени,
усните ми мирисаат на непроговорени зборови.
Те викам тивко,
а ехо ми враќа само болка.
Љубовта ни стана рана
што никогаш не зараснува.
Ти си ножот,
јас сум местото каде што сечеш.
Се смееш некаде далеку,
а јас бројам пукнатини по ѕидовите.
Ти градиш нови утра,
јас живеам во истата ноќ.
Ме остави жив —
тоа е најтешката казна.
Рацете ми се студени од чекање,
душата ми е уморна од надевање.
Секоја песна личи на тебе,
секој дожд ме потсетува дека не се враќаш.
Те љубев повеќе отколку што човек треба,
повеќе отколку што срце издржува.
Сега носам темнина во градите
и твое име во секој здив.
А знаеш што боли најмногу?
Не тоа што си замина.
Туку тоа што јас останав
со љубов што нема каде да оди.

14/02/2026

Дамар по дамар — времето ме дроби,
ноќите ми тежат повеќе од камен.
Лебот е горчлив, вистината скапа,
а народот учи да преживува, не да живее.
Улиците мирисаат на заминати соништа,
куферите се полни со туѓи иднини.
Мајките бројат молитви наместо денови,
татковците ќутат — тишината им е јазик.
Гробиштата се пошироки од плоштадите,
а спомениците имаат повеќе збор од луѓето.
Продадовме идеали за ситни пари,
ја заменивме душата за празни ветувања.
Политиката — пазар,
правдата — оглас на ѕид,
честа — стара фотографија
што бледее во фиока.
Децата растат со туѓи акценти,
старците умираат со истите прашања.
Секој ветар носи по едно збогум,
секој автобус — по едно срце помалку.
Ова не е сиромаштија —
ова е системска тишина.
Ова не е случајност —
ова е навика да се гази по слабите.
Северна Македонија не падна од небо —
ја истоштија одвнатре.
Ја пиеја како вода во жештина,
па рекоа дека пресушила сама.
Планините паметат подобри времиња,
реките носат солзи низ долините.
Каменот има повеќе истрајност од човекот,
зашто човекот научи да се предава.
Но слушај —
под секој гроб има вистина,
под секоја солза има оган,
под секој молк има крик,
под секој пепел — искра.
Не сме исчезнати — сме замолчени.
Не сме мртви — сме изморени.
И додека барем едно срце одбива
да ја прифати лагата како судбина —
оваа земја уште дише.

14/02/2026

Пропуштена историска шанса - грешка која не се простува.

Ова е Егејскиот дел на Македонија, кој сочинува околу 51% од етнографската и географската целина на Македонија. Со мировниот договор во Букурешт од 1913 година, овој простор неправедно ѝ беше доделен на Грција - чин што претставува една од најголемите трагедии во историјата на македонскиот народ.

По воспоставувањето на грчката власт, започна долготрајна агонија и систематска репресија врз македонското население. Следеше масовно уништување на македонскиот национален и културен идентитет. Илјадници Македонци беа прогонети, а на нивните прадедовски огништа беа населени доселеници од Мала Азија. Топонимите на градовите и селата беа променети и заменети со грчки имиња. Во училиштата беше воведен исклучиво грчкиот јазик, а наставата по историја беше целосно хеленизирана. Со ваквите мерки свесно се менуваше националната свест на македонското население, со цел трајно да се измени етничкиот и културниот карактер на Егејска Македонија. Во таа намера, Грција делумно успеа.

Во 1944 година, македонските партизани - пред сè македонски патриоти, а дури потоа комунисти - ја препознаа историската можност за обединување на својата татковина. Тие беа решени да го остварат сонот на своите претходници: обединета и независна Македонија, со Солун како нејзин главен град.
Тој сон, за жал, никогаш не стана реалност. Македонските патриоти станаа колатерална штета во судирот на интересите меѓу југословенската држава и големите светски сили.

Најголемата и непростлива грешка на тогашните југословенски власти беше тоа што не вложија никакви сериозни дипломатски, политички или други напори барем да бидат присоединети кон Македонија регионите Лерин, Костур, Воден, Ениџе Вардар и Гуменџе, заедно со нивните околни села - области во кои македонското население претставуваше мнозинство.

Денес, овие исконски македонски краишта се држат како во кафез во рамките на грчката држава, а Македонците и понатаму се изложени на различни форми на асимилација.
Ова е историски пропуст и грешка чии последици сè уште се чувствуваат - грешка што нè чини иднина.

Подготвено од: Жива е Македониiа

14/02/2026

14/02/2026

16/11/2025

Албанија ќе го отвори последниот кластер од преговорите со ЕУ... https://www.slobodnaevropa.mk/a/33593133.html

🔘 Албанија утре, 17 ноември, во Брисел ќе ја одржи седмата меѓувладина конференција со ЕУ, на која се очекува земјата да го отвори последниот кластер од пристапниот процес кој се однесува на ресурсите, земјоделството и кохезијата.
Во овој кластер спаѓаат поглавјата за земјоделството и рурален развој, за безбедност на храната, ветеринарството и фитосанитарните прашања, за рибарството и аквакултурата, регионалната политика и координацијата на структурните инструменти и за финансиските и буџетските одредби.
Албанскиот премиер Еди Рама, најавувајќи го одржувањето на меѓувладината конференција оцени дека „отворањето на последниот кластер во преговорите е рекордно достигнување“.

#Албанија #поглавје #ЕУ #едирама

16/11/2025