Shanu' s Story

Shanu' s Story
නවකතා කෙටි කතා හොල්මන් කතා කියවන්න එන්න
(1)

Doctor Love 3rd day​කෙශ් කියපු දේට යාළුවෝයි සිතුමියි ඔක්කොම පුදුම වෙලා හිටියේ. රණ්ඩුවෙන් පස්සේ පන්තියට ගියපු ගමන් යාළුවෝ...
22/07/2026

Doctor Love 3rd day

​කෙශ් කියපු දේට යාළුවෝයි සිතුමියි ඔක්කොම පුදුම වෙලා හිටියේ. රණ්ඩුවෙන් පස්සේ පන්තියට ගියපු ගමන් යාළුවෝ කෙශ් වටකරගෙන ඇහුවේ,
​"මොකක්ද බං ඒ කිව්වේ? අනික උඹට පිස්සුද... ඒකි උඹට ගැලපෙන්නේ නෑ! කට නිකන් වක්කඩයක් වගේ... උඹට ඊට වඩා ලස්සන කෙල්ලෙක් හොයාගන්න පුළුවන්!"
​ඒවාට උත්තරයක් විදිහට කෙශ් කිව්වේ,
​"මන් කැමති ඒ කෙල්ලට, එච්චරයි! උඹලට තියෙන ප්‍රශ්නේ මොකක්ද? උඹලටත් ඕන වුණේ මට කෙල්ලෙක් සෙට් කරන්නනේ..."
​"අනේ කෙශ්, කියන එක තේරුම් ගනින්කෝ! බලපන් ඒකි ලෑල්ලක් වගේ... ඊට වඩා සිතුමි හොඳයි!" යාළුවෙක් ආයෙත් කිව්වා.
​"සිතුමි හොඳයි නම් උඹ සෙට් කරගනින්! මටත් නිදහස්නේ..." කෙශ් කිසි ගණනක් නැතුව පැවසුවේය.
හරි බං... උඹේ තීරණේ ඒක නම් අපි උදව් කරන්නම්. හැබැයි පුතෝ පස්සේ අපිට බනින්න එන්න එපා!" යාළුවෝ ටික හිනා වෙවී කිව්වා.
​කෙශ්ටත් ඒ වෙලාවේ ලොකු සහනයක් දැනුණා. එයා යාළුවෝ දිහා බලලා පොඩි හිනාවක් දැම්මා.
​"එහෙනම් උඹලා දෙන පළවෙනි උදව්ව විදියට මට මෙන්න මේක කරලා දීපල්ලා..." කෙශ් ටිකක් ලං වෙලා රහසින් වගේ කිව්වා.
​"මොකක්ද?" යාළුවෝ ඔක්කොම කුතුහලයෙන් කෙශ්ගේ මූණ දිහා බැලුවා.
​"අර දෙව්ලිට පෑන දුන්න කෙනා කවුද කියලා මට හොයාගන්න ඕනේ!" කෙශ් කෙළින්ම කිව්වා.
​"මොකක්? පෑන දුන්න කෙනා?" යාළුවෝ එකපාරටම එකිනෙකාගේ මූණවල් දිහා බලාගත්තේ පුදුමයෙන්.
​"ඔව්... ඒ පෑන නිසා තමයි මේ ඔක්කොම පටන් ගත්තේ. මට ඒක පිටිපස්සේ ඉන්න කෙනාව දැනගන්නම ඕනේ..." කෙශ් ගේ ඇස්වල තිබුණේ ලොකු උනන්දුවක්.
"මොකක්ද බං ඒ පෑන කතාව? පෑනක් නිසාද උඹ මේ තරම් පෙරළෙන්නේ?" යාළුවෝ ටික පුදුමයෙන් ඇහුවා.
​කෙශ් ලොකු හුස්මක් අරන් යාළුවෝ දිහා බැලුවා. එයාගේ ඇස්වල තිබුණේ හරිම බරපතළ පාටක්.
​"උඹලට ඒක නිකම්ම නිකං පෑනක් වුණාට මට ඒක ඊට වඩා ගොඩක් වටිනවා බං... මට මුලින්ම දැනගන්න ඕනේ දෙව්ලිට ඒ පෑන දුන්නේ එයාගේ ලයිෆ් පාට්නර්ද, නැත්නම් වෙන කොල්ලෙක්ද කියලා. එයාට එකෙක් ඉන්නවා නම් මට මේ ගේම් එකෙන් අයින් වෙන්න වෙනවා. හැබැයි එහෙම කවුරුත් නැත්නම්... මං කොහොම හරි දෙව්ලිව දිනාගන්නවා!" කෙශ් කිව්වේ හරිම තදින්.
​"අඩෝ... උඹ නම් මාරම ලව් එකක් නෙ බං පටන් අරන් තියෙන්නේ! හරි, අපි ඒ පෑන දුන්න එකා කවුද කියලා කොහොම හරි හොයලා දෙන්නම්." යාළුවෝ ටික කෙශ්ගේ කරට අතක් දාගෙන කිව්වා.
​ඒ අතරේ පන්තියෙන් එළියට ගියපු සිතුමි හිටියේ මාරම තරහකින් සහ ඉරිසියාවකින් පිච්චි පිච්චි. කෙශ් හැමෝම ඉස්සරහා දෙව්ලිට කැමතියි කියපු එක සිතුමිට දරාගන්නම බැරි වුණා. එයාගේ යාළුවෝ කෙල්ලෝ ටිකත් සිතුමි වටකරගෙන එයාව තවත් අවුස්සන්න පටන් ගත්තා.
​"සිතුමි... උඹ බලන් ඉද්දිම අර කෙල්ල කෙශ්ව උදුරගත්තා නේද? බලපන් ඒකිගේ තියෙන මායම්!" එක යාළුවෙක් ගිනි තියන්න වගේ කිව්වා.
​"ඒකනේ බං! අර ලෑල්ල වගේ ඉන්න කෙල්ලට කෙශ් කොහොමද කැමති වුණේ? සිතුමි, උඹ මෙහෙම නිකන් ඉන්නද හදන්නේ?" තව යාළුවෙක් ඇහුවා.
​සිතුමි තමන්ගේ නියපොතු තදින් අත්ලට තෙරපාගත්තා. එයාගේ ඇස්වල තිබුණේ වෛරයක්.
​"කොහෙත්ම නැහැ! මං ඒක වෙන්න දෙන්නේ නැහැ..." සිතුමි දත් කුට්ටාගෙන කිව්වා.
​"ඉතින් උඹ මොකක්ද කරන්න හදන්නේ?"
​"මට ඕනේ කෙශ්ගේ හිතෙන් දෙව්ලිව සම්පූර්ණයෙන්ම අයින් කරන්න. ඒක කරන්න නම් දෙව්ලිට හොඳටම රිදෙන, කෙශ්ට දෙව්ලිව අප්පිරියා වෙන විදිහේ ප්ලෑන් එකක් ගහන්න ඕනේ. දෙව්ලිව කෙශ්ගෙන් විතරක් නෙමෙයි, මුළු ඉස්කෝලෙන්ම කොන් වෙන තැනට මං පත් කරනවා!" සිතුමි කුරිරු හිනාවක් දාගෙන යාළුවන්ට ලං වුණා.
​"කියපන්කෝ ඉතින්... මොකක්ද ප්ලෑන් එක?" යාළුවෝ ටිකත් කුතුහලයෙන් ලං වුණා.
"හරි... අපි ඒක කරලා දෙන්නම්කෝ. හැබැයි කෙශ්, උඹ තව පාරක් හොඳට හිතලා බලපන් බං..." යාළුවෙක් කෙශ්ගේ උරහිසට අතක් තියලා ආයෙත් කිව්වා.
​"ඒ මොකටද බං ආයෙත් හිතන්නේ?" කෙශ් ඇහුවා.
​"නෑ ඉතින්... බලපන්කෝ, දෙව්ලි කියන්නේ එච්චර ලොකුවට රූපයක් තියෙන කෙල්ලෙක් නෙමෙයිනේ. උඹට ඊට වඩා කොච්චර ලස්සන කෙල්ලෙක් හොයාගන්න පුළුවන්ද? බොරුවට මොකටද බං ඒකි පස්සේ යන්නේ?"
​කෙශ් පොඩි හිනාවක් දාලා යාළුවෝ ඔක්කොම දිහා කෙළින් බලලා මෙහෙම කිව්වා:
​"මචං... මං කවදාහරි බැන්දොත්, මැරි කරොත් මැරි කරන්නේ දෙව්ලිව විතරයි! ඔයාලා කියනවා වගේ එයාට ලොකු රූපයක් නැති වුණාට මට වැඩක් නැහැ. එයාගේ කටකාර ගතිය තිබ්බට එයා හරිම හොඳ කෙල්ලෙක් කියලා මට තේරුණා. මං ආසයි ඒ වගේ හොඳ ගතිගුණ තියෙන, ඕනෑම දේකට කෙළින් කතා කරන සෘජු කෙල්ලෙක්ට..."
​කෙශ් ටිකක් නතර වෙලා ආයෙත් කතාව පටන් ගත්තා.
​"අනික මචං... පොත ලස්සන වුණාට විතරක් හරියන්නේ නැහැනේ. පිටින් විතරක් ලස්සන කෙල්ලෙක්ගෙන් අපේ ජීවිතේ ඉස්සරහට යන්නෙත් නෑ, අපිට ගැලපෙන්නෙත් නෑ."
​කෙශ් කියපු දේ අහගෙන හිටපු යාළුවෝ ටික එකපාරටම ඔළුවේ අත තියාගත්තා.
​"අඩෝ... උඹ නම් මාරයි බං! නිකන් ඉස්කෝලේ ලව් එකකටත් උඹ මහා දාර්ශනික ටෝක් දෙනවනේ!" යාළුවෙක් කිව්වේ හැමෝම හිනා වෙද්දී.
සිතුමි තමන්ගේ හොඳම යාලුවෝ දෙන්නා වෙන මල්කිවයි අයේෂාවයි පන්තිය පිටිපස්සේ තියෙන අඹ ගහ යටට කැඳෙව්වා. සිතුමිගේ මූණේ තිබුණේ නපුරු, කුරිරු හිනාවක්.
​"සිතුමි... කියපන්කෝ ඉතින්! මොකක්ද උඹේ ප්ලෑන් එක? කෙශ්ට දෙව්ලිව අප්පිරියා කරවන්නේ කොහොමද?" මල්කි නොඉවසිල්ලෙන් ඇහුවා.
​සිතුමි වටපිට බලලා හඬ අඩුවෙන් මෙහෙම කිව්වා:
​"දෙව්ලි කියන්නේ හරිම අහිංසක, නම්බුවට ඉන්න කෙල්ලෙක් නේද? හැමෝම හිතන්නේ ඒකි හරිම ශිෂ්ටයි කියලා. මං කරන්න හදන්නේ ඒක අනිත් පැත්ත හරවන්න!"
​"ඒ කිව්වේ?" අයේෂා ඇහුවා.
​"දෙව්ලිගේ බෑග් එකේ තියෙනවා එයාගේ විශේෂ සටහන් පොතක්. ඒකේ තමයි එයා කවි, විකාර ලියන්නේ. අපි කරන්න ඕනේ ඒ පොත හොරෙන් අරන්, ඒක ඇතුළට කෙශ්ගේ නමයි, ඉස්කෝලේ තව නරක විදිහට ප්‍රසිද්ධ ජ්‍යෙෂ්ඨ පිරිමි ළමයෙක්ගේ නමයි දාලා, දෙව්ලි ඒ දෙන්නා ගැනම ලියපු එක එක විකාර කතා අඩංගු ලියුමක් හොරෙන් ඔබන එක!"
​මල්කිගේ ඇස් ලොකු වුණා. "අඩෝ... උඹ කියන්නේ දෙව්ලි කොල්ලෝ දෙන්නෙක් එක්කම ප්ලේ කරනවා වගේ පේන්න හදන්නද?"
​"අන්න හරි!" සිතුමි ලොකු හිනාවක් දාගෙන කිව්වා. "ඊටපස්සේ අපි ඒ ලියුම පන්තියේ හැමෝටම පෙනෙන්න, විශේෂයෙන්ම කෙශ්ට හම්බවෙන විදිහට බිම වට්ටනවා. කෙශ් හිතන්නේ දෙව්ලි හරිම අහිංසක, කෙළින් වැඩ කරන කෙල්ලෙක් කියලනේ? කෙශ්ට තේරෙයි ඒකි කොල්ලන්ව අන්දන චරිතයක් කියලා! කෙශ්ට විතරක් නෙමෙයි, මුළු ඉස්කෝලෙටම ඒකිව අප්පිරියා වෙලා යයි!"
​"අඩෝ සිතුමි... උඹ නම් මාරයි බං! ප්ලෑන් එක නියමයි!" අයේෂා කිව්වා.
​"හැබැයි මට එක දෙයක් දැනගන්න ඕනේ..." සිතුමිගේ මූණ ආයෙත් සැර වුණා. "දෙව්ලිගේ බෑග් එකට ඒ ලියුම දාන්න පුළුවන් වෙන්නේ ඉන්ටර්වල් එකේදී. උඹලා දෙන්නා පන්තිය ළඟ සෝදිසියෙන් ඉන්න ඕනේ!"
තනු එක හුස්මට අර අඹ ගහ යටදී ඇහුණු ඔක්කොම විස්තරේ දෙව්ලිට කිව්වා. ඒක ඇහුණු ගමන් දෙව්ලිට යක්ෂයා ආවේශ වුණා! දෙව්ලිගේ කන් දෙකෙන් දුම් දාන්න පටන් ගත්තා.
​"මොකක්ද? මගේ බෑග් එකට ලියුම් ඔබලා මාව කොන් කරන්න? අද බලමුකෝ ඒක කරන්නේ කොහොමද කියලා!"
​දෙව්ලි එකපාරටම නැගිටලා, කොණ්ඩෙත් තද කරලා බැඳගෙන, කෙළින්ම ගියේ සිතුමිලා ඉන්න තැනට. පන්තිය මැදදීම දෙව්ලි සිතුමිට කඩා පැන්නා!
​"මේ! සිතුමි! මොකක්ද තොට මාත් එක්ක තියෙන ප්‍රශ්නේ? ආ?" දෙව්ලි කෑගැහුවා.
​සිතුමි එකපාරටම ගැස්සිලා ගියා. "මො... මොකක්ද බං? තොට පිස්සුද දෙව්ලි?"
​"පිස්සු තොට! මගේ බෑග් එකට ජරා ලියුම් ඔබලා මාව ඉස්කෝලෙටම කොන් කරන්න නේද හිටියේ? මං ඔක්කොම දැනගත්තා! උඹලට මාව වට්ටන්න ලේසි වෙන්නේ නෑ දැනගනින්! ඇයි තොට මාත් එක්ක ඔච්චර ඉරිසියා? මොකක්ද මං කරපු වරද?" දෙව්ලි කට වක්කඩේ වගේ ඇරලා සිතුමිට බැනගෙන බැනගෙන ගියා.
​සිතුමිට තමන්ගේ ප්ලෑන් එක මාට්ටු වුණා කියලා තේරුණාම මාරම ලැජ්ජාවක් සහ තරහක් ආවා. පන්තියේ අනිත් ළමයිනුත් දැන් මේ රණ්ඩුව දිහා බලාගෙන. සිතුමිට තමන්ගේ කන්ට්‍රෝල් එක නැති වුණා.
​"ඔව් යකෝ! මට තොත් එක්ක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා! තොට ඔච්චර ලොකුකම් දාන්න මොනවා තියෙනවටද? අර කේශ් පන්තියම ඉස්සරහා කිව්වේ ඌ තොට කැමතියි කියලා! ඌ කියනවා තොවමලු බඳින්නේ! අන්න ඒකයි මට තියෙන ප්‍රශ්නේ! තෝ වගේ ලෑල්ලකට ඌ කොහොම කැමති වුණාද මන්දා!" සිතුමි තරහෙන් වෙවුල වෙවුල කෑගහලා කිව්වා.
​මුළු පන්තියම එකපාරටම හොල්මන් වුණා වගේ නිහඬ වුණා. දෙව්ලිගේ ඇස් දෙක උඩ ගියා.
​'මොකක්? අර කේශ්යා? ඌ මට කැමතියි කිව්වා? පන්තියම ඉස්සරහා? මාව බඳින්න? මං ඌට කවදද එහෙම ලයිසන් දුන්නේ?'
​දෙව්ලිගේ හිතේ ලැජ්ජාවයි, පුදුමයයි ඔක්කොම එකතු වෙලා මහා කේන්තියක් බවට පත් වුණා. එයාට දැන් සිතුමිව අමතක වුණා. මුළු තරහම හැරුණේ ඒ කතාව පතුරවපු කේශ්ගේ පැත්තට! නිකන් ඉන්න තමන්ගේ නම පන්තිය මැද විකුණපු කේශ්ට අද පාඩමක් උගන්වන්න ඕනේ කියලා දෙව්ලි හිතාගත්තා.
​"අහ්... එහෙමද? බලමුකෝ කේශ්යා මාව බඳින හැටි!"
​දෙව්ලි දත් කුට්ටාගෙන, ගිනි පිටවෙන ඇස් දෙකෙනුත් එක්ක, අත්දෙකත් එකතු කරලා මිට මොලවගෙන, අර "මනමාලයා" හොයාගෙන පන්තියෙන් එළියට දිව්වා.
දෙව්ලි පන්තියෙන් එළියට යන්න අඩියක් තියලා එකපාරටම ආයෙත් පස්සට හැරුණා. සිතුමි දිහා බලලා කටකොනකින් හිනාවෙලා, තදින් මෙහෙම කිව්වා:
​"ආ... තව දෙයක්! මේකත් හොඳට මතක තියාගනින් හලෝ. තමුසෙට කේශියාව තියාගන්න බැරි නම් ගෙදර අරන් ගිහින් හරි තියාගන්නවා, මට වැඩක් නැහැ! මම ඌ ගැන බලාගන්නම්!"
​ඒක කියලා දෙව්ලි ආයේ පස්ස බලන්නේ නැතුව, යක්ෂයා ආවේශ වුණා වගේ කෙළින්ම දිව්වේ කේශ්ලගේ පන්තියට. තරහට දෙව්ලිගේ මූණ රතු වෙලා, අත් දෙකත් මිට මොලවගෙන හිටියේ.
​කේශ් ඒ වෙලාවේ යාළුවොත් එක්ක වටවෙලා හිනාවෙවී මොකක්දෝ කතාවක්. දෙව්ලි කිසිම කතාවක් නැතුව පන්තිය මැද්දටම කඩාගෙන පැන්නා. එකපාරටම කේශ් ඉන්න ඩෙස්ක් එකට තදින් තට්ටු කළා!
​ඩොං!
​"ඒ හලෝ! මොකක්ද තමුසේ මේ කියලා තියෙන්නේ?" දෙව්ලි කෑගැහුවා.
​කේශ් ඇතුළු යාළුවෝ සෙට් එකම එකපාරටම ගැස්සිලා ගියා. කේශ් ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙන දෙව්ලි දිහා බලද්දී, දෙව්ලි ආයෙත් පටන් ගත්තා.
​"තමුසේ හිතුවද මම බූරුවෙක් කියලා? ආ? එදා මම තමුසෙට පාන් පිටි හින්දා කෑගහපු එකට පලිය ගන්න නේද තමුසේ මේ වගේ බලු කතාවක් ප්ලෑන් කරලා මුළු ඉස්කෝලෙටම කිව්වේ? මට කැමතියි, මාව බඳිනවා ගගා විකාර කියවන්න තමුසෙට පිස්සුද?"
​දෙව්ලිගේ කට වක්කඩේ වගේ ඇරෙද්දී, කේශ්ගේ යාළුවෝ ටික කටවල්වලට අත් තියාගෙන හිනාව තද කරගත්තා. කේශ්ට මොනවා කියන්නද කියලා හිතාගන්න බැරුව අසරණ විදිහට දෙව්ලි දිහා බලාගෙන හිටියා.
කේශ්ගේ කට උඩට එන උත්තරේ කට ඇතුළෙම හිරවුණා.
​"නෑ... දෙව්ලි... ඔයා... ඔයා මේ... එකපාරටම වැරදියට—" කේශ් ගොත ගගහා මොනවා හරි කියාගන්න හැදුවත්, දෙව්ලි ඊට වඩා සැරෙන් කඩාගෙන පැන්නා.
​"තමුසේ කට වහගන්නවා හලෝ! මට තමුසේ කියන එක කතාවක්වත් අහන්න ඕනේ නැහැ! මම තමුසෙගෙන් අහන්න ආවේ උත්තර නෙමෙයි! තමුසෙට ඕනේ තරම් කෙල්ලෝ ඇති, ඒත් මාව ඔය තමුසෙගේ විකාරවලට පටලවගන්න එන්න එපා දැනගන්නවා!" දෙව්ලි කේශ්ට ඇඟිල්ල දික් කරලා, වචනයක්වත් කියන්න ඉඩ නොදී දිගටම බැන්නා.
​කේශ් ආයෙත් අතකුත් උස්සගෙන, "අනේ පොඩ්ඩක් අහන්නකෝ බං... මං කිව්වේ—" කියලා කියන්න හදද්දීම දෙව්ලි ආයෙත් කෑගැහුවා.
​"මොකක්ද අහන්න කියන්නේ? තමුසේ මුළු ඉස්කෝලෙටම මාව විහිළුවක් කරන්න හදලා දැන් මොනවා අහන්නද කියන්නේ? ආයෙත් මගේ නම ඔය කටට ගත්තොත් බලාගමුකෝ වෙන්නේ මොකක්ද කියලා!"
​දෙව්ලිගේ ඒ සැරට පන්තියේ හිටපු අනිත් උනුත් කටවල් වහගත්තා. කේශ්ට කරන්න දෙයක් නැතුව, ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙන, කටත් පොඩ්ඩක් ඇරගෙන, අසරණ විදිහට දෙව්ලි දිහා බලාගෙන හිටියේ 'මූට මොන යක්ෂයා ආවේශ වෙලාද' කියලා හිතාගන්න බැරුව.
කේශ් ගොතගගහා මොනවා හරි කියාගන්න හැදුවත්, දෙව්ලි කේශ්ට කිසිම ඉඩක් නොදී ආයෙත් සැරෙන් කඩාගෙන පැන්නා.
​"නෑ... දෙව්ලි... ඔයා මේ... පොඩ්ඩක් අහන්නකෝ—"
​"තමුසේ කට වහගන්නවා හලෝ! මට තමුසේ කියන එක කතාවක්වත් අහන්න ඕනේ නැහැ! මේ ඉස්කෝලේ මෙච්චර ලස්සන කෙල්ලෝ ඉන්නකොට, තමුසෙත් මෙච්චර ලස්සන වෙලා ඉද්දී, මම වගේ කෙල්ලෙක්ට කැමති වෙයි කියලා හිතන්න තරම් මම බූරුවෙක් නෙමෙයි! ඒ නිසා තමුන් මේක හොඳට මතක තියාගන්නවා!" දෙව්ලි කේශ්ගේ මූණටම ඇඟිල්ල දික් කරලා බැනගෙන බැනගෙන ගියා.
​කේශ් අසරණ විදිහට අතකුත් උස්සගෙන ආයෙත් උත්තර දෙන්න හදද්දීම දෙව්ලි ඒක පිටින්ම කැපුවා.
​"තමුන් කරන්නේ මාව බොරුවට යාළු කරගෙන, මාත් තමුසෙට කැමති වෙයි කියලා හිතුවට පස්සේ මාව අතහැරලා චාටර් කරලා එදා පෑනට කියපු දේට පලිය ගන්නනේ? ඒ වගේ ගොන් වැඩවලට මම අහුවෙන්නේ නැහැ හලෝ! තමුන් ආයේ මගේ දැහැට පේන්නවත් එන්න එපා! මාත් එක්ක වචනයක්වත් කතා කරන්න එන්නත් එපා!"
​එහෙම කියපු දෙව්ලි, කේශ්ට වචනයක්වත් කියන්න නොදී, පන්තියේ හිටපු අනිත් උන්ගේ මූණවල් උඩ යන විදිහට රවාගෙන, එක පිම්මට ආපහු හැරිලා යන්න ගියා.
​කේශ්ට කරගන්න දෙයක් නැතුව, අත් දෙකත් කලිසම් සාක්කුවල දාගෙන, කටත් ඇරගෙන දෙව්ලි යන දිහා බලාගෙන හිටියේ යාළුවෝ සෙට් එකත් එක්කම එකපාරටම හොල්මන් වෙලා වගේ!දෙව්ලි තරහෙන් පිම්බි පිම්බි පන්තියෙන් යද්දී, කේශ්ගේ යාළුවෙක් ඇවිත් කේශ්ගේ උරහිසට තට්ටු කළා.
​"මචං... දෙව්ලිට මේක කිව්වේ කවුද බං?"
​කේශ් ජනේලයෙන් එළිය බලාගෙන කල්පනා කළා. එයාට එකපාරටම තේරුණා මේක කළේ කවුද කියලා.
​'අනිවාර්යෙන්ම මේක කිව්වේ සිතුමි! වෙන කවුරුත් මේ වගේ දෙයක් කරන්නේ නැහැ...' කේශ්ට හිතුණා.
​මොකද එයාට එයාගේ යාළුවෝ ටික ගැන සියයට සීයක් විශ්වාසයි. අනික දෙව්ලි ඇවිත් කෑගහන වෙලාවේ යාළුවෝ ඔක්කොම හිටියේ කේශ් එක්කමයි. පන්තියේ වෙන ළමයෙක් කිව්වා කියන්නත් බැහැ, මොකද ඉස්කෝලේ හැමෝම වගේ කේශ්ට ගොඩක් ගරු කළා, එයාට ආදරේ කළා. ඉතිං මේ වැරදි ආරංචිය දෙව්ලිට දීලා ගිනි තිබ්බේ සිතුමිම තමයි කියන එක කේශ්ට ස්ථිර වුණා.
​...
​වර්තමානය...
​දීර්ඝ හුස්මක් හෙලපු ඩොක්ටර් කේශ්, හීන් හිනාවක් එක්කම ඇස් දෙක ඇරියා.
​හොස්පිටල් එකේ වෙහෙසකර ඩියුටි එක ඉවර වෙලා, ගෙදර ඇවිත්, හොඳට නාගෙන ඇඳට වැටුණු කේශ්ගේ මතකයන් අතරට එකපාරටම කඩා වැදුණේ අන්න ඒ අතීත සිදුවීම!
​එදා තමන්ගේ මූණටම ඇඟිල්ල දික් කරලා 'තමුන්ගේ දැහැට පේන්නවත් එන්න එපා' කියලා කෑගහපු අර කටකාර, හිතුවක්කාර දෙව්ලි... තව මාසෙකින් එයාගේ අත අරන් මනමාලි කරගන්න ඉන්නවා කියලා මතක් වෙද්දී කේශ්ගේ හිතට දැනුණේ මාරම සැහැල්ලුවක් සහ ආදරයක්.
​ඒ එදා රණ්ඩු වුණු දෙව්ලිව තමන්ගේ ජීවිතේ කරගන්නකන්, දෙන්නා අතරේ තිබුණු ඒ ලස්සන, විනෝදබර රණ්ඩු සරුවල් පිරුණු ගමන මතක් වෙද්දී, ඩොක්ටර් කේශ්ට රෑ කළුවරේම ඇඳ උඩදී ලස්සන හිනාවක් ආවා..."

ඩොක්ටර් කේශ්ටයි දෙව්ලිටයි ඊළඟට මොකද වුණේ? දෙන්නගේ අලුත් කතාවේ තවත් සුන්දර කොටසකින් ඉක්මනින්ම හමුවෙමු!
​කතාවට ආදරෙයි නම් අනිවාර්යයෙන්ම Like කරන්න, Comment කරන්න, Follow කරන්න අමතක කරන්න එපා. ආදරෙයි හැමෝටම!" ❤️✨

මරණයේ වනාන්තරය  ඔක්කොම කොටස් ටිකපලමු කොටස https://www.facebook.com/share/p/1DxQhhWVEQ/දෙවන කොටසhttps://www.facebook.com/...
21/07/2026

මරණයේ වනාන්තරය ඔක්කොම කොටස් ටික

පලමු කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1DxQhhWVEQ/

දෙවන කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1VVH2JXweg/

තෙවන කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1FviNkV5Jn/

හතරවන කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1D2jJVrJY8/

පස්වන කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1BsJ7UDfqT/

අවසාන කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1DGB5oT6d6/

Doctor Love (දොස්තර ලව්)​ දෙවැනි දවස ​පසුදා උදෑසන උදාවූයේ කේෂාන්ගේ හිත ඇතුළේ ලොකු කුණාටුවක් ඉතිරි කරමිනි. වෙනදාට ඉස්කෝලේ...
16/07/2026

Doctor Love (දොස්තර ලව්)

​ දෙවැනි දවස

​පසුදා උදෑසන උදාවූයේ කේෂාන්ගේ හිත ඇතුළේ ලොකු කුණාටුවක් ඉතිරි කරමිනි. වෙනදාට ඉස්කෝලේ හැම කෙල්ලෙක්ම තමන් දිහා බලද්දී 'ඩැඟ දාලා' යන හැන්ඩියා, අද පන්තියේ ඩෙස්ක් එකට ඔළුව ගහගෙන කල්පනා කරන්නේ වෙනමම මඟුලකි.
​'කවුද ඒ පෑන ඒකිට දුන්නේ? Boyfriend ද? නැත්නම් වෙන එකෙක්ද? ශිට්... ඒක හොයාගන්න ක්‍රමයක් නැද්ද?' කේෂ් තමන්ටම මුමුණා ගත්තේය.
​මේක හොයාගන්න තිවිරගෙයි දෙව්ලගෙයි උදව් ඕන වුණත්, "මම අර අලුතෙන් ආපු කටුස්සි ගැන හොයනවා" කියලා යාළුවන්ට කියන්න කේෂ්ට මාරම ලැජ්ජාවක් තිබුණි.
​"අඩෝ කේෂ්... උඹ ඊයේ ඉඳන් මොකක්ද මන්දා ලෝකෙක ලතැවෙන්නේ? මොකද බං මේ වෙනස?" තිවිර කේෂ්ගේ උරහිසට තට්ටුවක් දමමින් ඇසුවේ සැකයෙන් වගේය.
​"ඔව් බං, මුගේ මූණ හරියට අර ඊයේ පන්තියේදී අර කෙල්ලගෙන් බැනුම් අහපු වෙලාවේ වගේමයි," දෙව්ලද හිනාවෙමින් එකතු විය.
​"පිස්සුද බං... මට කිසි වෙනසක් නැහැ. මම මේ නිකන් හිටියේ," කේෂ් කලබලයෙන් කිව්වේ තමන්ගේ හිතේ දෙව්ලි ගැන ඇතිවුණු කැමැත්ත යාළුවන්ට හැඟවීමට අකමැති වූ නිසාය.
​කොහොම වුණත් කේෂ් හිතින් දැඩි තීරණයක් ගත්තේය. 'කවුරු වුණත් කමක් නැහැ, මම කොහොම හරි ඒ පෑන පිටුපස ඉන්න රහස් පුද්ගලයාව හොයාගන්නවාමයි! හැබැයි ඊට කලින්... ඒකිත් එක්ක පොඩි යාළුකමක් හදාගන්න ඕනේ.'
​ඔහොම හිත හිත ඉඳිද්දී යාන්තම් ඉන්ටවල් (Interval) එකේ බෙල් එක වැදුණි. ළමයි ඔක්කොම පන්තිවලින් එළියට දුවද්දී, කේෂ් යාළුවෝ දෙන්නව මඟහැරලා කෙළින්ම ගියේ දෙව්ලිලාගේ පන්තිය පැත්තටය.
​දෙව්ලි පන්තියෙන් එළියට ඇවිත් කොරිඩෝවේ තනියම ඉන්නවා දුටු කේෂ්, හිතට ධෛර්යය අරන් ඇය ළඟට කිට්ටු කළේය.
​"Excuse me... දෙව්ලි," කේෂ් තරමක ලැජ්ජාවෙන් කැස්සක් දමමින් කතා කළේය.
​දෙව්ලි හැරිලා බැලුවේ "මොකාද මේ?" කියන ලයින් එකෙනි. කේෂ්ව දැක්ක ගමන් ඇය ඇස් දෙක සිහින් කර ගත්තාය. "ඇයි... මොකද? අදත් Prefect Book එක අත්සන් කරන්න පෑනක් ඕන වෙලාද?" ඇය ඇසුවේ කට කොනකින් හිනාවෙමිනි.
​"අනේ නෑ... මම මේ ආවේ ඊයේ වෙච්ච දේට සමාව ඉල්ලන්න. මට ඇත්තටම ඒ වෙලාවේ කලබලයට පෑන දෙන්න අමතක වුණා. මම හින්දා ඔයා අපහසුතාවයට පත්වුණා නම් සොරි," කේෂ් ඉතාම අවංකව ඇස් දෙස බලා පැවසුවේය.
​දෙව්ලි දෑත් බැඳගෙන කේෂ් දෙස උඩ ඉඳන් පල්ලෙහාට බැලුවාය. "හ්ම්... දැනගත්ත එක ලොකු දෙයක්! මහලොකු සීනියර් කෙනෙක් වෙලත් අනුන්ගේ බඩු අරන් දෙන්න අමතක වෙනවා. තව පොඩ්ඩෙන් මගේ පෑන නැතිවෙනවා. දොස්තර වෙන්න කලින් ඕවා පුරුදු වෙලා ඉන්නවා හාකෝ!" ඇය සුපුරුදු පරිදි පොඩි බැනුමකුත්, උපහාසාත්මක සිනහවකුත් කේෂ්ට තෑගි කළාය.
​කේෂ් ඒ බැනුම අහගෙනත් නෑ වගේ හිනාවුණේ, කෙල්ලගේ ඒ කටකාරකමට ඔහුගේ හිත තවත් ඇදී ගිය බැවිනි.
​"හරි හරි, මම වැරැද්ද පිළිගත්තනේ. ඉතින්... ඔයාට මේ ඉස්කෝලේ ඇතුළේ ඕනෑම උදව්වක් ඕන වුණොත්, සබ්ජෙක්ට් ගැන හරි වෙන ඕනෑම ප්‍රශ්නයක් හරි ආවොත්, කෙළින්ම මගෙන් ඉල්ලන්න. මම ඕන වෙලාවක උදව් කරන්නම්, හරිද?" කේෂ් තමන්ගේ ලස්සනම හිනාව දාලා ඇයට පැවසුවේ යාළුකමට මුල්ම අඩිතාලම දමමිනි.
​දෙව්ලි කේෂ් දෙස ටික වෙලාවක් බලා සිටියේ ඔහු ඇත්තටමද මේ කියන්නේ කියා සිතමිනි. ඉන්පසු ඇය, "බලමුකෝ එහෙනම්..." කියා පන්තිය දෙසට හැරෙන්නට හදනවාත් සමඟම, කේෂ්ව හොයාගෙන ආපු තිවිර සහ දෙව්ල කොරිඩෝව කෙළවරින් මතු විය.
​දෙන්නාම දුටුවේ කේෂ් සහ දෙව්ලි එකට සිටින දර්ශනයයි. ඔවුන් වහාම කලබලයෙන් කේෂ් ගාවට දිව ආහ.
​"ඇයි බං කේෂ්? අර කටුස්සි ආයෙත් උඹට බැන්නද?" තිවිර දෙව්ලි දෙස රවා බලමින් ඇසුවේ කේෂ්ගේ උරහිසෙන් අල්ලමිනි.
​"නැහැ බං... එහෙම දෙයක් වුණේ නැහැ," කේෂ් යාළුවන්ව සන්සුන් කරන්න හැදුවත්, ඒ අස්සේ මුළු කොරිඩෝවම දෙදරුම් කවමින් මහා කෙල්ලන් දෙදෙනෙකුගේ රණ්ඩු සරුවල් හඬක් ඇසෙන්නට විය.
​"උඹ කාගෙන් අහලද මගේ කේෂ් එක්ක කතා කරන්න ආවේ? තමුසේ කවුද කියලා හිතාගෙනද ඉන්නේ?"
​ඒ කෑගසන්නේ සිතුමිය! සිතුමි කියන්නේ ඉස්සර ඉඳන්ම කේෂ්ගේ පස්සෙන් එන, මුළු ඉස්කෝලෙම දන්නා, කේෂ් ගැන මාරම අයිතිවාසිකමක් පාන කෙල්ලකි. කේෂ් සහ දෙව්ලි එකට කතා කරමින් සිටිනවා දුටු සිතුමිට يකා වැහිලා තිබුණි. ඇය කෙළින්ම දෙව්ලි වෙත කඩා පැන, කේෂ්ගෙන් ඈත් වෙන්න කියා තර්ජනය කරමින් බැන වදින්නට වූවාය.
​හැබැයි අපේ දෙව්ලි කියන්නේ අනුන්ගෙන් බැනුම් අහලා නිකන් ඉන්න කෙනෙක් නෙවෙයිනේ! ඇයත් කෙළින්ම වලියටම ලෑස්ති විය.
​"ඇයි... ඔහේ කවුද මට අණ කරන්න? මම කා එක්ක කතා කළත් ඔහේට මොකද?" දෙව්ලිද ඉණට අත් දෙක තබාගෙන සිතුමිගේ මූණටම එබෙමින් ඇසුවාය.
​දෙව්ලිගේ ඒ ප්‍රතිප්‍රහාරයෙන් සිතුමි තවත් කුලප්පු විය. "උඹ වගේ කෙට්ටු, කැත කෙල්ලෙක් කවදාවත් අපේ කේෂ්ට ගැලපෙන්නේ නැහැ හරිද? ඒ නිසා හොඳ හිතින් කියන්නේ... මීට පස්සේ එයාගෙන් ඈත් වෙලා හිටපන්!"
​'කෙට්ටු, කැත කෙල්ලෙක්' කියන වචන ටික ඇසෙද්දීම දෙව්ලිට කේන්තිය උපරිමයටම නැග්ගේය. මුළු කොරිඩෝවටම ළමයි රැස්වෙමින් මේ මහා වලිය වටවී බලන්නට වූහ. තත්ත්වය නරක අතට හැරෙන බව දුටු කේෂාන්, වහාම වලිය බේරන්න දෙන්නා මැදට පැන දෙව්ලිව ඉවතට කරන්න හැදුවේය.
​"දෙව්ලි... පොඩ්ඩක් ඉන්න, ඔයා..."
​කේෂ් කතා කරන්න හදනවාත් සමඟම, කේන්තියෙන් වෙවුලමින් සිටි දෙව්ලි කේෂ් දෙසට හැරුණාය. "ඔහෙත් අයිති ඒකටම තමයි! මට කතා කරන්න එන්න එපා හාකෝ! ඔක්කොම ප්‍රශ්න පටන් ගත්තේ ඔහේ නිසා!" කියා කේෂ්ටද එක දිගට බැනගෙන බැනගෙන ගියාය. ਕේෂ් කිසිවක් කරකියා ගත නොහැකිව අන්දමන්ද වී බලා සිටියේය.
​ඒ වෙලාවේම දෙව්ලිගේ හොඳම යාළුවා දිව ඇවිත්, "දෙව්ලි, යමු මෙතනින්... ඕකුන් එක්ක කතා කරලා වැඩක් නැහැ," කියා දෙව්ලිගේ අතින් ඇදගෙන ඇයව එතැනින් කැඳවාගෙන ගියාය.
​දෙව්ලි එතැනින් නික්ම ගිය පසුත්, සිතුමි තවමත් කේෂ් ළඟට වී දෙව්ලිට එක එක dේවල් කියවමින් සිටියාය. වටවී සිටි අනෙක් ළමයිද එක එක දේවල් මුමුණන්නට වූහ.
​එකපාරටම කේෂාන්ගේ මුහුණට දැඩි, බරපතළ පෙනුමක් ආරූඪ විය. ඔහු වටපිට සිටි හැමෝම දෙස බැලුවේ තද කේන්තියකිනි.
​"ආයිත් කිසිම කෙනෙක් දෙව්ලිට එක වචනයක්වත් කියන්න එපා!" කේෂ් මුළු කොරිඩෝවම දෙදරන්නට මහා හඬින් කෑගැසුවේය. සිතුමි ඇතුළු එතැන සිටි හැමෝම බය වී ගල් ගැසුණහ.
​කේෂ් ගැඹුරු හුස්මක් ගෙන, තමන්ගේ යාළුවෝ දෙන්නා සහ සිතුමි දෙස කෙළින්ම බලා ඉතාම ස්ථිර හඬින් පැවසුවේය... "මොකද... මම ඒ කෙල්ලට ආදරෙයි! හැබැයි... මේක දෙව්ලිවත් දැන්ම දැනගන්න බෑ. තේරුණාද?"
​කේෂ් එසේ පවසා වටපිට සිටි හැමෝම මවිතයෙන් ගල් ගස්වමින්, වේගවත් පියවර තබමින් එතැනින් නික්ම ගියේය!
​- දෙවැනි කොටස අවසානයි -
Story by Shanu

අනේ කතාව කියවලා ලයික් කමෙන්ට් දාන්නකෝ 😘😍

13/07/2026

Followers ලා 1k උනාම කතාව දෙන්නම්

Doctor Love (දොස්තර ලව්)​පළමුවැනි කොටස: First Day​සූර්යයා මුළු පරිසරයම ඒකාලෝක කරමින් පායා ආවේ අලුත් බලාපොරොත්තු රැසක් අර...
07/07/2026

Doctor Love (දොස්තර ලව්)
​පළමුවැනි කොටස: First Day
​සූර්යයා මුළු පරිසරයම ඒකාලෝක කරමින් පායා ආවේ අලුත් බලාපොරොත්තු රැසක් අරගෙනයි. එදා මුළු පාසල් භූමියම වෙනදාට වඩා සජීවී වෙලා තිබුණේ, උසස් පෙළ (A/L) අලුත් සිසුන් පිළිගැනීමේ නිල උත්සවය එදාට යෙදී තිබුණු නිසාවෙනි.
​විශේෂ උත්සවය අවසන් වූ සැණින්ම අලුත් ළමයින්ව ඔවුන්ට හිමි නව පන්ති කාමර වෙත යොමු කෙරුණි.
​"අඩෝ කේෂ්... අර බලපන්, අද නම් අපේ උන් සෙට් එක නළුවෝ වගේ ඇවිත් ඉන්නේ!"
​තිවිර, කේෂාන්ගේ කරට අතක් දමමින් පැවසුවේ පන්තිය දෙසට එන තමන්ගේ යාළුවන් පිරිස පෙන්වමිනි. ඇත්තටම එදාට ජ්‍යේෂ්ඨ සිසුන් (Seniors) හැසිරුණේ මුළු ඉස්කෝලෙම තමන්ගේ වගේ ලොකු ලයින් එකකිනි. හැබැයි ඒ හැමෝම අතරින් කැපී පෙනුනේ කේෂාන්ය. ඔහු වෙනදා වගේම කිසිම කලබලයක් නැති, මුළු ඉස්කෝලෙම වසඟ කරගත් සැබෑම 'හැන්ඩියා' ය.
​"හරි හරි බං, දැන් ඉතින් පන්ති වලට ගිහින් අලුත් උන්ව අඳුරගන්න එපැයි," දෙව්ල කිව්වේ කට කොනකින් හිනාවෙමිනි.
​සිරිතක් වශයෙන්, පැරණි සිසුන් අලුත් සිසුන් සිටින පන්ති කාමර වෙත පියනැඟුවේ ඔවුන්ව සුහදව (පොඩි Rag එකක් වගේ) අඳුනා ගැනීමටයි. කේෂ්, තිවිර සහ දෙව්ල ඇතුළු පිරිස කෙළින්ම ගියේ අලුත් විද්‍යා අංශයේ පන්තියකටයි.
​පන්තියට ඇතුළු වූ සැණින් මුළු කාමරයම නිශ්ශබ්ද විය. අලුත් නංගිලා, මල්ලිලා බයෙන් වගේ මේ සීනියර්ස්ලා දිහා බලාගෙන සිටියහ.
​"හරි... දැන් ඔයාලා එක එක්කෙනා නැගිටලා, තමන්ගේ නම, ගම, සහ කලින් ගියපු ඉස්කෝලේ විස්තර කියන්න ඕනේ," තිවිර පන්තිය ඉදිරියට ගොස් තරමක සීරියස් හඬකින් අණ කළේය.
​ළමයි එක එක්කෙනා නැගිටිමින් තමන්ගේ විස්තර බයෙන් බයෙන් පවසා සිටියහ. කේෂාන් පන්තියේ පැත්තකට වී, මේ දෙස බලාගෙන සන්සුන්ව සිටියේය.
​ටික වෙලාවකින් වාරය පැමිණියේ පේළියේ මැද හරියේ සිටි කෙට්ටු, දඟකාර පෙනුමක් ඇති කෙල්ලකටය. ඇය නැගිට්ටේ අනිත් අය වගේ බයෙන් නම් නොවේ; මුළු මූණෙම තිබුණේ නොරිස්සුම් සහගත, කේන්ති ගිය පෙනුමකි.
​ඇය නැගිට කෙළින්ම බැලුවේ පැත්තකට වී සිටි කේෂාන් දෙසය!
​"මම දෙව්ලි කාව්‍යා! කලින් ගියේත් මේ ඉස්කෝලෙටම තමා... ඇයි ඔහේට මාව මතක නැද්ද?"
​ඇය ඉතාම සැරෙන්, කටත් උල් කරගෙන කේෂාන් දෙස බලමින් අසද්දී මුළු පන්තියම "හ්ම්" නැතුව ගල් ගැසුණි. කේෂාන් එකපාරටම ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන ඇය දෙස බැලුවේ පුදුමයෙනි. 'මේ කෙල්ල මගෙන්ද මේ අහන්නේ?' ඔහුට සිතුණි. කේෂාන් කිසිවක් කරකියා ගත නොහැකිව කටවහගෙන බලා සිටියේ ඇගේ ඒ හදිසි ප්‍රහාරයෙන් ඔහු අන්දමන්ද වූ බැවිනි.
​හැබැයි කේෂ් කටවහන් සිටියත්, ඔහුගේ යාළුවන්ට නම් ඒක දිරෙව්වේ නැත. තමන්ගේ කල්ලියේ ඉන්න ලස්සනම හැන්ඩියාට අලුතෙන් ආපු කැහැටු කෙල්ලෙක් පන්තිය මැද සද්දයක් දානවා ඔවුන්ට බලා සිටිය නොහැකි විය.
​"ඒයි නංගි! කාටද ඔය 'ඔහේ' කියන්නේ? කතා කරනකොට පොඩ්ඩක් විනීතව කතා කරන්න ඉගෙනගන්නවා," තිවිර ඉදිරියට පැන කේන්ති hඬින් කෑගැසුවේය.
​"ඔව් නංගි, මේක ඉස්කෝලයක් මිසක් ඔයාගේ ගෙදර නෙවෙයි. සීනියර්ස්ලාට කතා කරන විදිහ දන්නේ නැද්ද?" දෙව්ලද දෑත් බැඳගෙන දෙව්ලි වෙත පියවරක් තබමින් රණ්ඩුවට පැටලුණේය.
​"ඇයි මම මොකක්ද වැරැද්දක් කිව්වේ? මම ඇහුවේ ඇත්තනේ!" දෙව්ලිද කිසිම බයක් නැතිව, උත්තර දෙමින් තිවිර සහ දෙව්ල දෙස රවා බැලුවාය.
​කේෂාන් තවමත් නිශ්ශබ්දව, මේ දඟකාර, කටකාර 'කැහැටු කටුස්සි' තමන්ගේ යාළුවෝ දෙන්නා එක්ක එකට එක කියමින් රණ්ඩු වන දෙස බලා සිටියේය. වසර ගණනාවකට පසු වෛද්‍ය සායනයේදී ඔහුගේ හදවත ගැස්සවීමට නියමිත ඒ සුන්දර, ආතල් රණ්ඩුවේ ආරම්භය සනිටුහන් වූයේ අන්න එලෙසිනි!

"ඇයි මම මොකක්ද වැරැද්දක් කිව්වේ? මම ඇහුවේ ඇත්තනේ!" දෙව්ලි තවමත් තමන්ගේ මතයේම සිටිමින් තිවිර සහ දෙව්ල දෙස රවා බලමින් කීවාය.
​"නංගි... උඹ වැඩිය සද්ද දාන්න එන්න එපා හරිද?" තිවිර තරමක් ඉදිරියට යද්දී, මෙතෙක් වෙලා කටවහගෙන හිටපු කේෂාන් (කේෂ්) තිවිරගේ අතින් අල්ලා ඔහුව නැවැත්තුවේය.
​කේෂාන්ට දැන් තමයි සිද්ධිය මීටර් වුණේ! ඔහු කල්පනාවෙන් තමන්ගේ කලිසම් සාක්කුවට අත දමා බැලුවේය. ඔව්, සාක්කුවේ තිබුණේ ලස්සන, වෙනස්ම විදිහේ පෑනක්!
​ඇත්තටම එදා උදේ කේෂාන් ඉස්කෝලෙට ආවේ සෑහෙන්න පරක්කු වෙලාය. Prefect Book එකේ (පැමිණීමේ සටහන් පොතේ) අත්සන් කරන්න ගේට්ටුව ගාවට යද්දී ඔහු ළඟ ලියන්න පෑනක් තිබුණේ නැත. ඒ වෙලාවේ ගේට්ටුවෙන් ඇතුල් වෙමින් සිටි මේ කෙට්ටු කෙල්ලගේ අතේ තිබුණු පෑන, කේෂ් "පොඩ්ඩක් දියන්" කියා ඉක්මනට උදුරාගෙන ගොස් අත්සන් කළේය. හැබැයි පරක්කු වෙලා ආපු කලබලයට ඒ පෑන ඇයට ආපහු දෙන්න කේෂ්ට අමතක විය!
​"ඕකද එතකොට ඔය මහලොකු රණ්ඩුවට හේතුව? මෙන්න ඔයාගේ පෑන..." කේෂාන් සාක්කුවෙන් පෑන අරන් දෙව්ලි දෙසට දිගු කරමින් ඉතාම සන්සුන්ව පැවසුවේය.
​"ඕකද හේතුව නෙමෙයි! ඔහේ දන්නවද ඕක මට කොච්චර විශේෂ පෑනක්ද කියලා?" දෙව්ලි කේෂාන්ගේ අතින් පෑන උදුරා ගන්නා ගමන් කේන්ති hඬින් කෑගැසුවාය. "මේක මගේ නම ගහලා මටම කියලා විශේෂයෙන් හදවපු පෑනක්! ඕක නැතිවුණා නම් මම අද මුළු ඉස්කෝලෙම පෙරළනවා!"
​ඇය පෑන අතට ගෙන, එහි තිබූ දූවිලි පිසදමමින් ඒ දෙස බැලුවේ මාරම ආදරණීය, පරිස්සම් සහගත බැල්මකිනි.
​දෙව්ලි කේන්තියෙන් ඒ විස්තරය කියවද්දී, කේෂාන්ගේ හිත ඇතුළෙන් එකපාරටම නන්නාඳුනන පාලුවක්, පොඩි දුකක් වගේ හැඟීමක් මතුවී ආවේය. කෙල්ලෙක් පෑනක් දිහා ඔච්චර ආදරෙන් බලන්නේ... ඒක එයාට තෑගි දුන්නේ එයාගේ ජීවිතේ ඉන්න සෑහෙන්න විශේෂ කෙනෙක් (Boyfriend) වෙන්න ඇති නේද? කේෂ්ට හිතුණි. මුළු ඉස්කෝලෙම කෙල්ලෝ තමන් පස්සෙන් එද්දී, කිසිම කෙල්ලෙක් දිහා නොබලපු කේෂ්ගේ හිත, මේ කටකාර කටුස්සිගේ ඒ ආදරණීය බැල්ම දැකලා එකපාරටම රිදෙන්න පටන් ගත්තේය.
​"සොරි... මට ඒක දෙන්න අමතක වුණා," කේෂාන් බිම බලාගෙන ඉතාම හෙමින් මිදුණේය. එතෙක් වෙලා තිබුණු ඔහුගේ 'හැන්ඩියා' ලයින් එක එකපාරටම නැතිවී ගොස් තිබුණි.
​දෙව්ලි පෑනත් සාක්කුවේ දාගෙන, තවමත් තමන් දෙස රවා බලන තිවිර සහ දෙව්ල දෙස හින්ට් එකක් වගේ හිනාවක් දමා ආපසු පන්තියේ පුටුවෙන් වාඩි වූවාය. කේෂාන් කිසිවක් නොකියා පන්තියෙන් එළියට යන්නට හැරුණේ, හිත යටින් "දෙව්ලි" කියන නම තදින්ම ලියාගන්නා ගමන්ය!
​- පළමුවැනි කොටස අවසානයි -
Story by Shanu

Doctor Love (දොස්තර ලව්) - Description​"ඇයි කෝෂාන්... හෙට කියන්නේ තියෙන යුනිෆෝම් වලින් ලස්සනම යුනිෆෝම් එක ඇඳන් එන්න ඕනේ ...
05/07/2026

Doctor Love (දොස්තර ලව්) - Description

​"ඇයි කෝෂාන්... හෙට කියන්නේ තියෙන යුනිෆෝම් වලින් ලස්සනම යුනිෆෝම් එක ඇඳන් එන්න ඕනේ දවසක් කියලා උඹට අමතක වුණාද?"
​තිවිර තමන්ගේ සුපුරුදු සෙල්ලක්කාර හඬින් අසද්දී, කෝෂාන් පොත් බෑග් එකත් කරට ගන්නා ගමන් ඔහු දෙස බැලුවේ මද සිනහවකිනි.
​"ඒ මොකෝ බං තිවිර? හෙට මොකක් හරි විශේෂ උත්සවයක්වත් තියෙනවද ඉස්කෝලේ?" කෝෂාන් ඇසුවේ කිසිවක් නොදන්නා ගාණටය.
​"උඹ ඒකවත් දන්නේ නැද්ද හාකෝ? හෙට තමා අලුත් ඒලෙවල් (A/L) නංගිලා සෙට් එක ඉස්කෝලෙට පය ගහන දවස! මේ අහපන් කේෂ්... මේ පාරවත් උඹට ගැලපෙන පට්ට කෙල්ලෙක් සෙට් කරගනින් හාකෝ. උඹ වගේ හැඩකාර කොල්ලෙක්ට මේ මුළු ස්කූල් ලයිෆ් එකේම එක 'School Love' එකක්වත් නැත්නම් වැඩක් තියෙනවද බං?" තිවිර කේෂ්ගේ උරහිසට අතක් දමමින් පැවසුවේය.
​තිවිරගේ කතාවට එතැනට කඩා වැදුණු දෙව්ලද හිස වටා කරකවමින් සිනාසුණේය.
​"උඹලා එකක් නෙමෙයි දහයක් සෙට් කරගත්තත් මට කමක් නැහැ බං. මම මේ ලෝකේ 'Doctor' කෙනෙක් වෙනකම් ඔය ආදර මගුල් ගැන හිතන්නවත් බලාපොරොත්තුවක් නැහැ, තේරුණාද?" කෝෂාන් ඉතාම තීරණාත්මක හඬින් පවසා සිටියේය.
​"හාකෝ... වෙන්න දොස්තර! හැබැයි තිවිර, මම උඹත් එක්ක ඕන ඔට්ටුවක් අල්ලනවා... හෙට එන අලුත් බැච් එකේ මුගේ හිත හොරකම් කරන, Mූව පිස්සු වට්ටන කෙල්ලෙක් අනිවාර්යයෙන්ම ඉන්නවාමයි!" දෙව්ල කෝෂාන්ට ඇහැක් ගසමින් තිවිර දෙස බලා කෑගැසුවේය.
​"Excuse me, Doctor..."
​එකපාරටම ඇසුණු කාන්තා හඬකින් කෝෂාන් තිගැස්සී ගියේය. වසර ගණනාවකට පෙර පාසල් කාලයේ තම මිතුරන් සමඟ ගෙවූ ඒ සුන්දර අතීත ආවර්ජනයෙන් ඔහු එකවරම මිදුණේය. දෑස් හැර බලද්දී ඔහු සිටියේ තමන්ගේ පෞද්ගලික වෛද්‍ය සායන කාමරයේය. ඉදිරියෙන් සිටියේ තමාට සහයට සිටින හෙදියයි.
​"ආ... ඔව් සිස්ටර්? කියන්න," කෝෂාන් තැන්පත් හඬින් ඇසුවේය. දැන් ඔහු මුළු රටම දන්නා, තරුණ, කඩවසම් වෛද්‍ය කේෂාන් විජේරත්න (Dr. Keshan Wijerathne) ය. යාළුවෝ ඔහුට ආදරයට කීවේ 'කේෂ්' කියාය.
​පාසල් කාලයේදී තිවිර සහ දෙව්ල මොන පිස්සුව නැටුවත්, කේෂාන් කිසිම කෙල්ලෙක් දෙස හැරී බැලුවේ නැත. එයා තමයි මුළු ඉස්කෝලෙම හිටපු ලස්සනම කොල්ලා, ඒ කියන්නේ නියමම 'හැන්ඩියා'! හැබැයි... එදා ඒ අලුත් බැච් එකෙන් ආපු එකම එක කෙල්ලෙක් විතරක් මේ හැන්ඩියාව පිස්සු වැට්ටුවාය. ඇය ලස්සන, හැඩකාර කෙල්ලෙක් නොවේ. නපුරු, කෙට්ටු, කටකාර... නියමම 'කැහැටු කටුස්සියකි'!
​ඇගේ නම දෙව්ලි කාව්‍යා.
​ඉතින්, ඔබ මේ කියවන්නට සූදානම් වන්නේ, එදා පාසලේ සිටි හැමෝම ආස කරපු ඒ සුපිරි හැන්ඩියාගේත් (කේෂ්), ඔහුට මුණගැසුණු නපුරු, කැහැටු කටුස්සිගේත් (දෙව්ලි) ඒ පට්ටම Funny සහ ආදරණීය "Doctor Love" ආදර කතාවයි!
​Story by Shanu
#නවකතා #ආදරකතා #නපුරුකෙල්ලෙකුයිඅහිංසකකොල්ලෙකුයි

මරණයේ වනාන්තර අවසාන කොටසඝන අඳුරත්, මකුළු දැලිනුත් වැසුණු ඒ පාලු පල්ලියේ පූජාසනය අසල සිටගෙන සිටියේ වෙන කවුරුත් නොව... ඔවු...
03/07/2026

මරණයේ වනාන්තර

අවසාන කොටස

ඝන අඳුරත්, මකුළු දැලිනුත් වැසුණු ඒ පාලු පල්ලියේ පූජාසනය අසල සිටගෙන සිටියේ වෙන කවුරුත් නොව... ඔවුන්ට වනාන්තරය මැදදී මුලින්ම හමු වූ ඒ අද්භූත වයසක මිනිසාය!
​ඔහුව දැකීමෙන් ශෙනිගේ හිතේ තිබූ බය සැනෙකින් අතුරුදන් වී, ඒ වෙනුවට දරාගත නොහැකි මහා කේන්තියක් මුළු සිරුර පුරාම ගලා ගියේය. මයික් අද සිහියක් නොමැතිව, මරණාසන්නව මෙච්චර දුක් විඳින්නේ මේ අමනුෂ්‍ය මිනිසා නිසා බව ශෙනිට වැටහුණි. ඇය වේගයෙන් ඉදිරියට පැන ඒ වයසක මිනිසාට කෑගසමින් බණින්නට වූවාය.
​"ඇයි තමුසේ අපිට මෙහෙම කළේ? කියපන්! අපි තමුසෙට කරපු වැරැද්ද මොකක්ද? ඇයි අපේ යාළුවාව මේ වගේ විනාශයකට ඇදලා දැම්මේ?" ශෙනිගේ හඬ පාලු පල්ලිය පුරා දෝංකාර දුන්නේය.
​මිෂෙල් ඇතුළු අනිත් අය බය වෙලා ශෙනිගේ අතින් අදිද්දී, අර වයසක මිනිසා කිසිදු වෙනසක් නැතිව, බියකරු මෙන්ම උපහාසාත්මක සිනහවක් මුවට නගා ගත්තේය. ඔහු ඉතාම සන්සුන්ව, කෙළින්ම ශෙනිගේ දෑස් දෙස බලා මෙසේ පැවසීය:
​"නෝනා... සද්දේ අඩු කරන්න! මේ වනාන්තරයේ, මේ පාලු පල්ලියේ රජ කරන්නේ මම! තමුසෙලා නෙවෙයි..."
​ඔහු පූජාසනය දෙසට හැරී, අත් දෙක පිටුපසට කරගෙන කතාව නැවත ආරම්භ කළේය. ඔහුගේ හඬෙහි තිබුණේ අද්භූත ගැඹුරු බවකි.
​"හරි අමාරුයි නේද තමුසෙලාට? තමුසෙගේ පෙම්වතාට වෙච්ච දේට ඔච්චර කැකෑරෙනවා නම්... එතකොට මේ මුළු ගමේම හිටපු අහිංසක මිනිස්සු සිය දහස් ගාණක්, පොඩි ළමයි එක්ක අමු අමුවේ ගිනිගෙන පිච්චෙද්දී... උන් විඳවපු ඒ බිහිසුණු වේදනාව ගැන තමුසෙලා දන්නවද? උන්ගේ විලාප දුන්නු ආත්ම තමා අද ඔය කැලේ පුරා සැරිසරන්නේ!" වයසක මිනිසා දත්කූරු කමින්, ක්‍රෝධයෙන් පවසන්නට විය.ශේන් වහාම අප්‍රාණිකව සිටි මයික්ව පල්ලියේ තිබූ පැරණි ලී බංකුවකින් තැබුවේය. ජෙනී සහ මිෂෙල් මයික් අසලින් වාඩි වී ඔහුගේ තුවාලය දෙස බලමින් හඬද්දී, ශේන් කෙළින්ම අර වයසක මිනිසා දෙසට පියනැඟුවේය. ඔහුගේ දෑස්වල තිබුණේ ප්‍රශ්නාර්ථයකි.
​"හරි... ඒ ගම ගිනිගෙන මිනිස්සු මැරුණා තමයි. හැබැයි ඒකට අපි මොනවා කරන්නද? ඒ අතීතයට අපේ තියෙන සම්බන්ධය මොකක්ද?" ශේන් බර හඬින් ඇසුවේය.
​වයසක මිනිසා ශේන් දෙස බලා බියකරු ලෙස සිනාසුණේය. ඔහුගේ දෑස් ක්‍රෝධයෙන් රතු වී තිබුණි.
​"ගිනිගත්තා නෙවෙයි තරුණයා... ගිනි තිබ්බා!" මිනිසා දත්කූරු කමින් කෑගැසුවේය. පල්ලිය පුරා ඒ හඬ දෝංකාර දුන්නේය.
​"ඒ මහා විනාශයෙන් බේරුණේ මම විතරයි... එදා මම හදිසි ගමනක් ගිහින් හිටියේ. හැබැයි මම ආපහු ගමට එද්දී මුළු ගමම ගිනි ජාලාවක් වෙලා ඉවරයි. මගේ ඇස් ඉස්සරහම මුළු ගමම පිච්චිලා, හැමෝම අළු වෙලා මැරිලා හිටියා! ඒ සාපරාධී අපරාධය කළේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි..."
​මිනිසා කෙළින්ම ශේන්ගේ දෑස් දෙස බලා, වෛරයෙන් පිරුණු හඬින් අවසාන වදන පිට කළේය.
​"ඒක කළේ... රතුවල වලව්වේ හාමු!"
ගිනිගත්තා නෙවෙයි තරුණයා... ගිනි තිබ්බා! ඒ සාපරාධී අපරාධය කළේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි... රතුවල වලව්වේ හාමු!" වයසක මිනිසා වෛරයෙන් කෑගැසුවේය.
​"රතුවල හාමු...?"
​ඒ නම ඇසෙත්ම ශේන් තත්පරයකට ගල් ගැසුණි. රතුවල හාමු කියන්නේ තමන්ට වලව්ව බලන්න එන්න කියලා ආරාධනා කරපු, තමන්ගේම හොඳම යාළුවා වෙන ලොහාන්ගේ තාත්තා බව ශේන් හොඳින්ම දැන සිටියේය. නමුත් ලොහාන්ගේ තාත්තා අතීතයේ මෙවැනි බිහිසුණු අපරාධයක් කර ඇතැයි ශේන් සිහිනයකින්වත් සිතා තිබුණේ නැත.
​ශේන් වහාම ඉදිරියට පියනඟා මහලු මිනිසාට කරුණු පැහැදිලි කරන්නට විය.
​"අංකල්... අපිට සමාවෙන්න. අපි රතුවල පවුලේ අය නෙවෙයි. රතුවල හාමුගේ පුතා ලොහාන් කියන්නේ මගේ හොඳම යාළුවෙක්. එයා තමයි අපිට මේ වලව්ව බලන්න එන්න කිව්වේ. හැබැයි අපි මේ කිසිම පරණ විස්තරයක් දැනගෙන හිටියේ නැහැ. අහිංසක ඔයාලට වෙච්ච දේ ගැන මට ඇත්තටම කණගාටුයි," ශේන් කණගාටුදායක හඬින් පැවසීය.
​තමන් මේ දඬුවම් කරමින් සිටින්නේ අතීතයේ සිදුවූ විනාශයට කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති, වලව්ව බලන්නට පැමිණි අහිංසක තරුණ පිරිසකට බව වයසක මිනිසාට වැටහුණි.
​"දෙයියනේ... ඒක ඇත්තක්ද? අහෝ දෙවියනි, අපට සමාවන්න! අපි මේ දඬුවම් කරලා තියෙන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදි කට්ටියකටනේ..." මහලු මිනිසා මහා පසුතැවීමකින් යුතුව හිසෙහි අත් තබා ගත්තේය.
​ඔහු වහාම පල්ලියේ ඇතුළට දුව ගොස්, එහි සඟවා තිබූ රහස් ඖෂධීය කුඩු ස්වල්පයක් රැගෙන ආවේය. බංකුව මත සිහියක් නොමැතිව සිටි මයික් ළඟට පැමිණි ඔහු, ඉතාම ප්‍රවේශමෙන් ඒ බෙහෙත් කුඩු මයික්ගේ බෙල්ලේ තිබූ බිහිසුණු තුවාලයට දැමුවේය. ඉන්පසු ඔහු වහාම කුස්සිය දෙසට ගොස් උණුසුම් තේ සහ බිස්කට් සූදානම් කරගෙන පැමිණ, බියෙන් ගැහෙමින් සිටි ජෙනී, මිෂෙල් සහ ශේන්ට සංග්‍රහ කරමින් නැවත නැවතත් සමාව ඉල්ලා සිටියේය. එළිය වැටුණු වහාම ඔවුන්ට කැලෙන් පිටවීමට පාර පෙන්වන බවටද මහලු මිනිසා පොරොන්දු විය.
​"අංකල් සිත සන්සුන් කරගන්න. සිද්ධ වෙච්ච දේ වුණා. හැබැයි මේ කැලේ අතරමං වෙලා ඉන්න අහිංසක ආත්මවලට සැනසීමක් ලැබෙන්න ඕනේ. මම පොරොන්දු වෙනවා, අපි මේ කැලෙන් බේරිලා ගිය ගමන්ම මම ලොහාන් එක්කත් මේ ගැන කතා කරලා, එයාගේ තාත්තා අතින් වෙච්ච වැරැද්දට වන්දි ගෙවීමක් විදිහට මේ පාලු පල්ලියේ ඒ හැමෝම වෙනුවෙන් ලොකු පූජාවක් පවත්වන්න කටයුතු කරනවා කියලා," ශේන් ස්ථිර හඬින් පැවසීය.
​එම වදන්වලින් වසර ගණනාවක් තිස්සේ පාලු පල්ලියේ බර වී තිබූ අඳුරු ශාපලත් වාතාවරණය කෙමෙන් කෙමෙන් තුනී වී, මුළු වනාන්තරයටම මහත් වූ සැනසීමක් ළඟා වන බවක් සැමටම දැනෙන්නට විය.
කාලය කෙමෙන් කෙමෙන් ගෙවී ගොස්, ඝන වනාන්තරයේ අන්ධකාරය පරදා අලුත් දවසක රන්වන් හිරු රැස් ගස් අතරින් පොළොවට පතිත වන්නට විය. එළිය වැටුණු සැනින්ම, වයසක මිනිසා තමා පොරොන්දු වූ පරිදිම ක්‍රියා කළේය. ඔහු ශේන්, ජෙනී සහ මිෂෙල් ඇතුළු පිරිසව ආරක්ෂිතව වනාන්තරයෙන් පිටතට කැඳවාගෙන යන්නට මඟ පෙන්වීය. ශේන් සහ තෙහෙට්ටුවෙන් සිටි පිරිස, තුවාල ලබා සිටි මයික්වද වාරු කරගෙන මහලු මිනිසා පසුපසින් ගමන් කළහ.
​ඔවුන් වනාන්තරයේ කෙළවරට, එනම් ප්‍රධාන මාර්ගය දෙසට ළඟා වෙද්දීම ඉදිරියෙන් විශාල ශබ්දයක් ඇසෙන්නට විය.
​"ශේන්... ජෙනී...!"
​ඒ හඬ ලොහාන්ගේය. තමන්ගේ ආරාධනාවකට වලව්ව බලන්නට පැමිණි යාළුවෝ පිරිස රාත්‍රියේ අතුරුදන් වීම නිසා දැඩි සේ කලබලයට පත්ව සිටි ලොහාන්, තවත් විශාල පිරිසක්ද සමඟින් ඔවුන්ව සෙවීම සඳහා වනාන්තරය දෙසට පැමිණෙමින් සිටියේය. යාළුවන්ව දුටු සැනින් ලොහාන් වේගයෙන් ඔවුන් දෙසට දිව ආවේය.
​ලොහාන්ව දැකීමෙන් ජෙනී සහ මිෂෙල්ගේ මුහුණු වෙනස් වුවද, ශේන් වහාම තත්ත්වය තේරුම් ගත්තේය. වයසක මිනිසාද ලොහාන් දෙස බලා සිටියේ දැඩි හැඟීම්බර දෑසිනි. නමුත් මේ වෙලාවේ අනවශ්‍ය කලබලයක් ඇති වීමට ශේන් ඉඩ දුන්නේ නැත. ඔහු වහාම ලොහාන් ඉදිරියට ගොස් ඔහුගේ උරහිසෙන් අල්ලා ගත්තේය.
​"ලොහාන්... මුලින්ම අපි මයික්ව ඉක්මනට ඉස්පිරිතාලෙට ගෙනියන්න ඕනේ! ඌට ගොඩක් අමාරුයි," ශේන් දැඩි හඬින් පැවසීය.
​ලොහාන් මයික්ගේ බෙල්ලේ බැඳ තිබූ ලේ වැකුණු කමිසය දැක තැති ගත්තේය. "දෙයියනේ මයික්ට මොකද වුණේ? කවුද මේවා කළේ?" ලොහාන් ඇසුවේය.
​ශේන් වයසක මිනිසා දෙස බලා, පසුව ලොහාන් දෙස බැලුවේය. "අපි යන ගමන් මම ඔයාට මුළු කතාවම කියන්නම් ලොහාන්... හැමදේම! දැනට ඉක්මන් කරමු!"
වාහනය වේගයෙන් රෝහල දෙසට ඇදී යද්දී, ශේන් වනාන්තරයේදී සිදු වූ සියලුම බිහිසුණු විස්තර සහ වයසක මිනිසා පැවසූ රතුවල වලව්වේ අතීත ශාපය පිළිබඳ කතාව එක දිගට ලොහාන්ට පවසා සිටියේය. ශේන්ගේ කතාව අසා අවසන් වූ ලොහාන්, මහා බරක් පපුවේ හිරවී ඇති මුහුණකින් යුතුව සුක්කානම තදින් අල්ලා ගත්තේය. ඔහු මද වෙලාවක් නිශ්ශබ්දව සිට, පසුපස කන්නාඩියෙන් යාළුවන් දෙස බලා බර හඬින් මෙසේ ඇසුවේය.
​"උඹලා... උඹලා සේරම ඒ විස්තර දැනගත්තාද බන්...?"
​ලොහාන්ගේ ඒ ප්‍රකාශයෙන් වාහනය ඇතුළේ සිටි හැමෝම මවිතයට පත් විය. ජෙනී කඳුළු පිරුණු දෑසින්, කෝපය සහ වේදනාව මුසු වූ හඬින් වහාම ලොහාන්ගෙන් ප්‍රශ්න කරන්නට වූවාය.
​"ඒ කියන්නේ... ඔයා මේ සේරම කලින්ම දැනන් හිටියාද ලොහාන්? හැමදේම දැන දැනමද ඔයා අපිව මේ වගේ මහා අමාරුවක, මරණීය අනතුරක දැම්මේ?" ජෙනී හැඬූ කඳුළින් කෑගැසුවාය.
​ලොහාන් ගැඹුරු හුස්මක් ගෙන, දෑස්වලට උනන්නට වූ කඳුළු කැට පිසදමමින් ශේන් දෙස බැලුවේය. ඔහුගේ හඬෙහි තිබුණේ අභිරහස් මෙන්ම බියකරු ස්වභාවයකි.
​"නැහැ ශේන්... උඹලා ඔය දන්න කතාවට වැඩිය... ඇත්ත ගොඩාක් වෙනස්!" ලොහාන් පවසා සිටියේය.
​ලොහාන්ගේ ඒ ප්‍රකාශයෙන් වාහනය ඇතුළේ මහා නිශ්ශබ්දතාවයක් පැතිරී ගියේය. ශේන් සහ ජෙනී එකිනෙකා දෙස බැලුවේ මෙතෙක් වේලා තමන් දැන සිටි ලොහාන් නමැති මිතුරා පිටුපස මෙතරම් බිහිසුණු අතීතයක් ඇතැයි සිතාගත නොහැකිවය. ලොහාන් සුක්කානම තදින් අල්ලාගෙන, සුසුමක් හෙළා තම රහස දිගහැරියේය.
​"එදා... ඒ මහා බිහිසුණු ගින්නෙන් බේරුණ එකම කෙනා අර පල්ලියේ ඉන්න වයසක මනුස්සයා විතරක් නෙමෙයි ශේන්... මාත් ඒ ගින්නෙන් බේරුණා! මම රතුවල වලව්වේ ඇත්තම පුතෙක් නෙවෙයි. මීට අවුරුදු දහයකට කලින් මගේ ඇස් ඉස්සරහාම මගේ අම්මයි තාත්තයි අමු අමුවේ ගිනිගෙන පිච්චුණා. මගේ මුළු ගමම ගිනි ජාලාවක් වෙද්දී එතකොට මට වයස අවුරුදු පහළොවයි. මම බය වෙලා කැලේ හැංගිලා තමයි පණ බේරගත්තේ..." ლොහාන්ගේ හඬ වෙව්ලන්නට විය. ඔහුගේ දෑසින් කඳුළු කැට කඩා වැටුණි.
​"මගේ මුළු පවුලම, ගමම විනාශ කරපු රතුවල හාමුගෙන් කොහොම හරි පළිගන්නවා කියලා මම එදා හිතාගත්තා. මම රහසින්ම ඒ වලව්වේ වැඩකාර කොල්ලෙක් විදිහට රස්සාවට ගියා. මම බොහොම කීකරුව, හොඳින් වැඩ කරපු නිසාත්, වලව්වේ හාමුට ළමයි නොසිටි නිසාත්... කාලයත් එක්ක එයා මාව දරුකමට හදාගත්තා. මට මේ හැම දේපළක්ම ලැබුණේ එහෙමයි."
​ලොහාන් වාහනයේ වේගය මඳක් අඩු කර ශේන් දෙස බැලුවේය.
​"අර පල්ලියේ ඉන්න වයසක මනුස්සයා දන්නේ නැති වුණාට... එදා අපේ ගම ගිනි තියන්න හාමුට උදව් කරපු උන්ව එකා එකා ගාණේ මේ කැලේට ගෙනත් අතරමං කරලා, උන්ට දඬුවම් කළේ මම! මම මගේ පවුල වෙනුවෙන් දැනටමත් පළිඅරන් ඉවරයි. හැබැයි... හැබැයි මගේ හොඳම යාළුවෝ වෙච්ච උඹලා වලව්ව බලන්න ආපු වෙලාවේ මේ වගේ කරදරයකට, අර ආත්මවල කේන්තියට මැදිවෙයි කියලා මම හීනෙකින්වත් හිතුවේ නැහැ බං! මට සමාවෙන්න..." ලොහාන් වේදනාවෙන් කීවේය.
ඔවුන් වහාම මයික්ව රෝහලට ඇතුළත් කළ අතර, වෛද්‍යවරුන්ගේ දැඩි උත්සාහය නිසා ඔහුගේ පණ බේරා ගැනීමට හැකි විය. ඉන්පසුව ශේන්, ජෙනී සහ මිෂෙල්, ලොහාන් සමඟ නැවතත් රතුවල වලව්වට පැමිණියහ. දින කිහිපයක් තිස්සේ විඳි මරණීය බිය සහ වෙහෙස නිවා ගැනීමට ඔවුන් සැවොම හොඳින් නා කියාගෙන, මඳක් විවේක ගත්හ. ඉන්පසු ඔවුන් සියල්ලන්ම එකට වාඩි වී, අර අහිංසක ආත්මයන් වෙනුවෙන් කරන්නට පොරොන්දු වූ පූජාව ඉතා ඉහළින් පවත්වන ආකාරය පිළිබඳව සැලසුම් කළහ.
​දින කිහිපයකට පසු මයික් සම්පූර්ණයෙන්ම සුවය ලබා රෝහලෙන් පිටව ආවේය. පොරොන්දු වූ පරිදිම, ඔවුන් සැවොම එකතු වී අර පාලු පල්ලියේ විශාල ආගමික පූජාවක් පැවැත්වූහ. මුළු වනාන්තරයම සුවඳ දුම්වලින් සහ ආලෝකයෙන් පිරී ගියේය.
​එම අවස්ථාවේදී ලොහාන් අර වයසක මිනිසා අසලට ගොස්, ඔහුගේ දෑතින් අල්ලා ගත්තේය.
"අංකල්... දැන් හැමදේම ඉවරයි. ඔය පාලු පල්ලියේ තනියම ඉන්න එපා. මාත් එක්ක වලව්වට එන්න, එහේ නවතින්න," ලොහාන් ඉතාම ආදරයෙන් ආරාධනා කළේය.
​නමුත් මහලු මිනිසා සිනාසෙමින් හිස සැලුවේය. "නැහැ පුතා... මගේ මුළු ජීවිත කාලෙම ගෙවුණේ මේ කැලේ, මේ පල්ලියේ. මට වලව්වේ සැප සම්පත් වැඩක් නැහැ. මම මෙහේම ඉන්නම්," යැයි පවසමින් ඔහු වලව්වේ නැවතීමේ ආරාධනාව කාරුණිකව ප්‍රතික්ෂේප කළේය.
​සෑම දෙයකටම සාධාරණයක් ඉටු වූ පසු, ශේන් ඇතුළු පිරිස ලොහාන්ට සමු දී නැවතත් තමන්ගේ පදිංචිය බලා කොළඹ බලා පිටත් වූහ. ඔවුන් රැගත් වාහනය ඈතට ඇදී යද්දී, වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඒ වනාන්තරය වෙලාගෙන තිබූ අඳුරු, මූසල සහ බියකරු ස්වභාවය කෙමෙන් කෙමෙන් තුරන් වී, සොබාදහමේ සුන්දරත්වය සහ නිදහස් නිශ්ශබ්දතාවය මුළු කැලය පුරාම පැතිරී යන්නට විය.
​- අවසානයි -

අනේ කතාව හොදනම් ලයික් කරන්න කරන්න . කමෙන්ට් කරන්න ඉගාවට Doctors love තුලින් හමුවෙමු.... ආදරෙයි

Address

Jayalathgama Road
Ingiriya

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Shanu' s Story posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category