13/07/2026
පැණි සුමේ රහත් වූ වගයි!😁
'සුමනදාස' නැත්නම් ගමේ උන් කියන විදියට 'සුමේ' කියන්නේ හංදියේ ඉන්න අංක එකේ සෙවල බුවා. වයස පනහ පැනලා හිටියත්, පාරේ යන ඕනම 'කෑල්ලක්' දැක්කොත් ඇස් දෙක උඩ තියාගෙන කෙළ හලන එක තමයි මිනිහගේ ප්‍රධානම ජොබ් එක. සුමේගේ බිරිඳ, නන්දාවතී මේක නිසා හිටියේ පුදුම තරහකින් සහ ලැජ්ජාවකින්. සුමේගේ ඇස්වල සීමාවක් තිබුණේ නැහැ. දවසක් හැටපහේ මැගිලින් ආච්චි කඩේට වෙලා බුලත් විටක් හප හප ඉන්නවා දැක්කමත් සුමේ, "අඩේ... මැගිලින් ඇන්ටිගෙ තවමත් තියෙන්නේ පට්ට ෆිගර් එකක්නෙ බං! තාමත් කෙල්ල වගේ..." කියලා කෙළ ගිල්ලේ නන්දාවතීටත් ඇහෙන්නයි.
දවසක් නන්දාවතී සති පොළට ගිය වෙලාවේ, අමුතුම විදියේ කූඩාරමක් ගහගෙන ඉන්න අරිෂ්ට වෙදමහත්තයෙක්ව සෙට් වුණා.
"එන්න එන්න නෝනලා මහත්වරුනේ! ගෙදර මිනිහා වටේ යනවද? හොර ගෑනු පස්සේ යනවද? වෙන වෙන කෑලි පස්සේ ගිහින් සල්ලි නාස්ති කරනවද? මෙන්න විසඳුම! මේ අරිෂ්ටය බිව්වම ඔබට පුළුවන් ඔබේ සැමියාගේ හිතේ තියෙන ඕනෑම කුණුහරුපයක්, ඕනෑම මගුලක් එලෙසින්ම කියවන්න!" මුදලාලි කෑගැහුවා.
නන්දාවතීගේ කන් දෙක ඉස්සුණා. ඇය වහාම රුපියල් දාහක් දීලා "සිතුවිලි කියවන අරිෂ්ට" කුප්පියක් ගත්තා. ගෙදර ආපු ගමන් ඇය ඒකෙන් ඩබල් ෂොට් එකක්ම දාගත්තා වැඩේ ෂුවර් වෙන්නත් එක්ක.
හවස සුමනදාසයි නන්දාවතියි ටවුමට ගියා බඩු වගයක් ගේන්න. පාරේ යනකොට නන්දාවතීට එකපාරටම සුමනදාසගේ කටහඬ ඇහෙන්න ගත්තා. හැබැයි සුමේගේ කට පියවිලා! ඇයට ඇහෙන්නේ මිනිහගේ හිත ඇතුළේ දුවන සිතුවිලි!
පාරේ ලස්සන කොට ගවුමක් ඇඳගත්තු තරුණ ගෑනු ළමයෙක් ගියා.
“අප්පටසිරි... ඒකිගෙ කඳ! අර ගවුම තව චුට්ටක් කොට වුණා නම් කොහොමට තියෙයිද... අම්මෝ ඒකිගේ ගැස්සිල්ල... සිරාවටම මාව පිස්සු වට්ටනවා. මරු භාණ්ඩෙ ඈ...” සුමනදාසගේ හිත කෑගැහුවා.
නන්දාවතීට යකා නැග්ගා. ඇය සුමනදාසගේ අතක් පුපුරන්නම මිරිකුවා. "ඇයි යකෝ මිරිකන්නේ? අතම පණ නැති වුණා!" සුමේ ඇහුවේ පුදුමයෙන්. "මම දන්නවා තමුසේ දැන් හිතපු දේ!" නන්දාවතී රවාගෙන කිව්වා.
ටික දුරක් යනකොට පාරේ ගියේ වයස හැටක් විතර වෙන මහත, වයසක කාන්තාවක්.
“අර ඇන්ටිගෙ පස්ස පැත්ත දැක්කම මට මතක් වෙන්නේ රබර් බෝලයක්... ඒ වයසටත් මාර සෙක්සි ගතියක්නේ තියෙන්නේ. අනේ මට මේ වගේ රබර් බෝලයක් එක්ක එක දවසක් හරි ඉන්න ඇත්නම්...” සුමේ ආයෙත් හිතින් කෙළ හැලුවා. නන්දාවතීට කේන්තියට කලන්තේ හැදෙන්න වගේ ආවා.
එදා රෑ සුමනදාස, නන්දාවතීට තුරුළු වෙලා රොමැන්ටික් වෙලා 'සැපක්' ගන්න ලෑස්ති වුණා. නන්දාවතීත් හිතුවා 'කමක් නෑ, දවල් පාරේ යන වෙන වෙන කෑලි දිහා බැලුවට මිනිහා රෑට ඉන්නේ මාත් එක්කනෙ' කියලා. ඇය ඉවසගෙන හිටියා. ඒත් වැඩේ පටන් ගන්නකොටම නන්දාවතීට සුමේගේ හිත ආයෙමත් ඇහෙන්න ගත්තා.
“අම්මෝ... අද දවල් දැක්ක අර කොට ගවුම් කෑල්ල... ඒකිව මතක් කරගෙනම අද වැඩේට බහින්න ඕනෙ. නන්දාවතීව බදාගත්තට මොකද මගේ හිතේ ඉන්නේ අර රතු ගවුම්කාරි. ඒකි එක්ක හිටියා නම් අද ඇඳත් කඩාගෙන තමයි නවතින්නේ... ශහ්, නන්දගේ ඇඟ නම් දැන් හරියට පිම්බිච්ච පාන් බාගයක් වගේ. කමක් නෑ අරකිව හිතින් මවාගෙනම ගේම ගහනවා.”
නන්දාවතීට ආරූඪ වුණා. "තෝ කාගෙ කඳක් ගැන හිතාගෙනද යකෝ මාව බදාගත්තේ? පරයා!" කියලා කෑගහපු නන්දාවතී, සුමේට පයින් පාරක් ගහලා ඇඳෙන් බිමටම වට්ටලා දැම්මා. සුමේ බිම වැටිලා කොන්ද අතගානවා "ඇයි බං මේ එකපාරටම මල පැන්නේ?" කියලා හිතාගන්න බැරුව.
පහුවදා පාන්දරම නන්දාවතී අරිෂ්ට කූඩාරමට දිව්වා.
"මුදලාලි, මගේ මිනිහගෙ හිතේ තියෙන්නේ මහ කුණු ගොඩක්! දවල් දකින උන්ව හිතාගෙන තමයි රෑට මාත් එක්ක ඉන්නේ. මට ඕනේ මුගෙ හිතට ශිෂ්ට සම්පන්න, පිරිසිදු සිතුවිලි විතරක් එන අරිෂ්ටයක්!"
"හරියටම හරි නෝනා. මෙන්න මේ 'පරම ශිෂ්ට සම්පන්න අරිෂ්ටය' මහත්තයගේ උදේ තේ එකට දාලා දෙන්න. ඊටපස්සේ බලන්නකෝ ප්‍රාතිහාර්යය!"
නන්දාවතී ගෙදර ගිහින් සුමේගේ උදේ තේ එකට අරිෂ්ටය කලවම් කළා. මිනිහා ඒක රස කර කර බිව්වා.
හවස දෙන්නා පන්සල් යන්න පාරට බැස්සා. නන්දාවතී තාමත් තමන්ගේ අරිෂ්ටයේ බලයෙන් සුමනදාසගේ හිත කියවනවා. පාරේ අර ඊයේ දැක්ක ලස්සන තරුණිය ආයෙමත් යනවා. නන්දාවතී කනස්සල්ලෙන් සුමනදාසගේ සිතුවිලි වලට සවන් දුන්නා.
“අහෝ ඛේදයකි! මේ මාංශ පේෂීන්, ලේ, සැරව වලින් පිරුණු කුණුප ශරීරය ගැන මේ අඥාන තරුණිය කොතරම් නම් ආඩම්බර වෙනවාද? මේ සියල්ල දිනක දිරාපත් වී පස් බවට පත්වෙනවා නේද? ඇයගේ රූපය දකින මට පෙනෙන්නේ ඇවිදින ඇටසැකිල්ලක් පමණි. අනිච්චා වත සංඛාරා...” සුමේගේ හිත කිව්වා. නන්දාවතීගේ ඇස් උඩ ගියා.
එදා රෑ වෙනදාටත් වඩා නන්දාවතීට සුමේ ගැන ආදරයක් ඇති වෙලා, හොඳට පවුඩර් එහෙම ගාලා, සුවඳ විලවුන් ගහගෙන සුමේට ළං වෙලා, මිනිහගේ අතින් ඇල්ලුවා සැපක් ගන්න බලාපොරොත්තුවෙන්. ඇය හිතුවේ 'දැන් ඉතින් මිනිහට මං ගැන විතරක් ලස්සන, පිරිසිදු සිතුවිලි එයි' කියලා.
ඒත් සුමනදාස එකපාරටම ඇගේ අත ගසා දාලා අහකට හැරුණා. නන්දාවතී කන් දුන්නා සුමේගේ සිතුවිලි වලට.
“අහෝ ඛේදයකි! මේ කෙලෙස් බරිත ස්ත්‍රියට තේරෙන්නේ නැද්ද මේක නිකම්ම නිකන් ලේ, සැරව, අසූචි පිරුණු මස් ගොඩක් කියලා? මේ අඥාන කාන්තාව මේ රාග ගින්නෙන් දැවෙන හැටි! මට නම් දැන් මේවා පේන්නේ හරියට ඇඳගත්ත ඇටසැකිලි වගේ. අනේ සංසාරේ මොන තරම් බියකරුද. මට ඇය කෙරෙහි කිසිදු ලෞකික රාගයක් නැත. ඇත්තේ අප්‍රමාණ මෛත්‍රියක් හා උපේක්ෂාවක් පමණි. අපි සියල්ලෝම මැරෙනවා නේද? ජීවිතය යනු දුකකි.”
සුමනදාස ඇඳේ අනිත් පැත්තට හැරිලා බිත්තිය දිහා බලාගෙන භාවනා කරන්න පටන් ගත්තා. නන්දාවතීට සසරම කලකිරුණා.
"දෙයියනේ මුගේ කිසිම හැඟීමක්, ජීවයක් නෑනේ! කතා කරන්නේ හරියට කැලේ ඉන්න රහතන් වහන්සේ නමක් වගේ. මං කොහොමද මේ වගේ ඇටසැකිලි පේන, සංසාරෙම එපා වෙච්ච මිනිහෙක් එක්ක ජීවත් වෙන්නෙ? මට මෙහෙම පවුල් කන්න බෑ. අනේ මගේ අර පරණ වනචර, සෙවල මිනිහා මීට වඩා දාහකින් සම්පතක්!" ඇය හිතුවා.
ඇයට මේ නීරස, අතිශය ශිෂ්ට සම්පන්න සිතුවිලි ඉවසාගන්නම බැරි වුණා. ඇය පහුවදා උදේම වහාම අරිෂ්ට කූඩාරමට දිව්වා.
"මුදලාලි! මට මගේ පරණ මිනිහවම ආයේ ඕනේ! මට මේ රහත් වෙච්ච මිනිස්සු එක්ක පවුල් කන්න බෑ. මිනිහට ආයෙමත් පරණ විදියට පිස්සු හැදෙන අරිෂ්ටයකුත් දෙන්න, මට මිනිහගේ හිත ඇහෙන එක සදහටම නවතින අරිෂ්ටයකුත් දෙන්න!"
ඇය රුපියල් පන්දාහක්ම දීලා කුප්පි දෙකම අරන් ගෙදර දිව්වා. එදා දවල් සුමේට රහසින් පරණ තත්වයට එන අරිෂ්ටය පොවපු නන්දාවතී, තමන්ගේ හිත නොඇසෙන අරිෂ්ටයත් බිව්වා.
පහුවදා උදේ දෙන්නා ආයෙමත් ටවුමට යනකොට මැගිලින් ආච්චි පාරේ යනවා. සුමනදාස හොරැහින් බිරිඳ දිහා බලලා, මැගිලින් ආච්චිට හොරෙන් ඇහැක් ගැහුවා. නන්දාවතීට දැන් මිනිහගේ සිතුවිලි ඇහෙන්නේ නැහැ. ඒත් සුමේගේ මූණේ තියෙන අර පරණ කපටි, පැණි හිනාව දැක්කම නන්දාවතීට ලොකු සහනයක් දැනිලා ඉබේටම හිනා ගියා.
"මොන වනචරකම් තිබ්බත් තමන්ගේ මිනිහා තමන්ගේ මිනිහමයි. සමහර වෙලාවට හැම රෙද්දම නොදැන ඉන්න එක ඇඟට ගුණයි!" නන්දාවතී සැනසිල්ලේ තමන්ටම මුමුණ ගත්තා.
________________________________________________
ඔයා කරන්නේ වරදක් කියලා දැන් තේරෙනවද සුදු නෝනා😁..?
එකක් එකක් දාලා එකත් කරලම යන්න 🙂 ❤️
