30/03/2026
ලෝකෙම එකතුවෙලා ඔයාට ඇඟිල්ල දික්කරද්දි, එකම එක කෙනෙක් විතරක් ඔයාගේ පැත්තේ හිටපු දවසක් මතකද? 💔
මිනිස්සුන්ට අපිව එපා වෙන්න, අපිව විනිශ්චය කරන්න එක පොඩි වැරැද්දක්, එක වැරැද්දක් හොඳටම ඇති. ව්යාපාරයක් කඩා වැටුණාම, රස්සාව නැති වුණාම, එහෙමත් නැත්නම් ජීවිතේ ගත්ත ලොකු තීරණයක් වැරදුණාම.... ඊයේ වෙනකල් හිටපු යාළුවෝ, නෑදෑයෝ ඔක්කොම එකපාරටම වාෂ්ප වෙලා ගියා වගේ දැනෙනවා.
හැමෝම බලන් ඉන්නේ "මම එදා කිව්වා නේද?" කියලා අහන්න.
ගෙදර ඇවිත්, කාටවත් මුහුණ දෙන්න බැරුව කාමරේ මුල්ලකට වෙලා කල්පනා කරද්දී, ලෝකෙම කඩන් වැටිලා වගේ දැනෙද්දි... නිශ්ශබ්දවම ඒ කාමරේට එන කෙනෙක් ඉන්නවා. කිසිම ප්රශ්නයක් අහන්නේ නැතුව, හීන් සීරුවේ ඇවිත් ළඟින් වාඩිවෙලා, වෙව්ලන ඔයාගේ අතින් තද කරලා අල්ලගන්න කෙනෙක්.
"කමක් නෑ... ඔය වුණේ වුණ දේනෙ. අපි ආයෙම මුල ඉඳන් පටන් ගමු. මට ඔයාව විශ්වාසයි!" ✨
ඒ වචන ටික ඇහෙද්දි දැනෙන ඒ අමුතු හැඟීම විස්තර කරන්න වචන නෑ නේද? ඒ අම්මා වෙන්න පුළුවන්, තාත්තා වෙන්න පුළුවන්, එහෙමත් නැත්නම් ඔයාගේ ජීවිතේට ආව පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය වෙන්න පුළුවන්. ලෝකෙම ඔයාට පිටුපාද්දි, ඒ අයගේ ඇස් වල තිබ්බේ තරහවක් නෙවෙයි, ඔයාව ආයෙමත් ගොඩගන්න තියෙන වුවමනාව. ඒ විශ්වාසය තමයි අදටත් අපිව මේ මහපොළොවේ කෙලින් හිටවලා තියන්නේ.
ඇත්තටම අපි ජීවිතේ දිනන්න ඕනේ අපිට හිනාවෙච්ච මිනිස්සුන්ට පේන්න නෙවෙයි. අපි වැටුණු වෙලාවේ කිසිම ලාභ ප්රයෝජනයක් නැතුව අපේ අතින් අල්ලගත්තු ඒ එකම කෙනාගේ විශ්වාසය රකින්නයි. 🫂
ඔයාගේ ජීවිතේ නරකම දවසේ, ලෝකෙම ඔයාට විරුද්ධ වෙද්දි... ඔයාව විශ්වාස කරපු ඒ මනුස්සයාව ආදරෙන් මතක් කරන්න. පුළුවන් නම් මේ පෝස්ට් එකේ ටැග් කරලා එයාට කියන්න, "එදා මාත් එක්ක හිටියට ගොඩක් ස්තූතියි" කියලා. ❤️
✒️ Maleesha Chathuranga
