28/04/2025
“มุมกาแฟในวันที่ฝนตก”
เสียงฝนพรำกระทบกระจกหน้าต่างเป็นจังหวะเบา ๆ ท่ามกลางแสงไฟสีอุ่นที่หยดลงมาจากเพดาน คาเฟ่เล็ก ๆ แห่งนี้ยังคงเปิดไฟต้อนรับคนเหงาเสมอ
ฉันนั่งลงที่โต๊ะไม้ตัวเดิม วางถ้วยกาแฟร้อนลงบนโต๊ะที่ชื้นจากหยดน้ำฝนที่ปลิวตามลมเข้ามาเล็กน้อย ควันร้อนจากถ้วยกาแฟลอยขึ้นอย่างเอื่อยเฉื่อย ท่ามกลางฉากหลังของเมืองใหญ่ที่กำลังจมอยู่ในม่านฝนและหมอกบาง
บางที… ความเงียบที่คนเรากลัว อาจไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
บางที… การนั่งมองไอน้ำจากกาแฟร้อน ๆ ลอยขึ้นสู่เพดาน อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปล่อยให้หัวใจได้พักหายใจ
ฉันมองออกไปยังเมืองไกล ๆ ดวงไฟบนตึกสูงยังคงกะพริบอยู่เหมือนดาวในคืนที่มีเมฆมาก
ในวันที่ฝนตกหนัก โลกทั้งใบเหมือนหมุนช้าลง ให้เราได้มีเวลาอยู่กับตัวเองอีกนิด
กาแฟยังอุ่นมือ… และเสียงฝนยังซัดกระจกเบา ๆ เหมือนกำลังปลอบโยนว่า ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเราจะช้าลงสักวัน
ขอแค่มีมุมหนึ่งที่ยังเปิดไฟรอ และกลิ่นกาแฟที่ยังหอมอยู่ไม่ไกลจากปลายจมูก แค่นั้นก็พอแล้ว
⸻
(ปล. ใครกำลังเหนื่อย ๆ อยู่… ขอส่งกาแฟอุ่น ๆ ถ้วยนี้ไปถึงเธอด้วยนะ)
#คาเฟ่ในสายฝน #พักใจสักนิด #เรื่องสั้นในวันฝนพรำ
