Chean

20/06/2026

អរគុណភាពក្រីក្រ... ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនស្គាល់រស់ជាតិត្រីត្រោត!

កាលពីមុន ខ្ញុំធ្លាប់លួចអន់ចិត្តនឹងព្រហ្មលិខិត ធ្លាប់បន្ទោសវាសនាដែលបង្កើតខ្ញុំមកក្នុងគ្រួសារមួយដែលតស៊ូត្រឹមតែក្រពះមួយពេលៗ។ ពេលដើរកាត់ហាងទំនើបៗ ថ្លៃៗ ខ្ញុំសម្លឹងមើលតាមកញ្ចក់ថ្លា ឃើញសាច់ត្រីពណ៌ក្រហមទុំ លាយឡំនឹងឆ្នូតខ្លាញ់សក្បុសរៀបចំយ៉ាងស្រស់ស្អាតនៅលើចាន ខ្ញុំបានត្រឹមតែលេបទឹកមាត់។
គេប្រាប់ខ្ញុំថា វាជា **"ត្រីសាលម៉ុន"** ជាកំពូលអាហារដែលតំណាងឲ្យភាពស៊ីវិល័យ និងជីវិតអភិជន។ រសជាតិរបស់វាទន់រលាយក្នុងមាត់ ហើយតម្លៃរបស់វាវិញ គឺស្មើនឹងញើសឈាមដែលខ្ញុំត្រូវហាលថ្ងៃធ្វើការពេញមួយសប្តាហ៍ ឬអាចពេញមួយខែ។ ខ្ញុំតែងតែបន្ទាបក្បាល ចុះចាញ់នឹងភាពទន់ខ្សោយនៃលទ្ធភាពរបស់ខ្លួនឯង ហើយគិតថា ជាតិហ្នឹងប្រហែលជាគ្មានវាសនាបានស្គាល់ទេ ថារសជាតិរបស់សាច់ត្រីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់មួយនោះ វាអស្ចារ្យកម្រិតណា។
ប៉ុន្តែ រលកជីវិតតែងតែបោកបក់នាំមកនូវរឿងដែលយើងនឹកស្មានមិនដល់។
ថ្ងៃមួយ សេចក្តីពិតត្រូវបានលាតត្រដាងឡើងយ៉ាងគួរឲ្យសង្វេគ។ សាច់ត្រីពណ៌ក្រហមទុំដ៏មានតម្លៃកប់ពពក ដែលមនុស្សជាច្រើនខំប្រជែងគ្នាចំណាយលុយទិញដោយមោទនភាពនោះ ធាតុពិតវាគ្រាន់តែជា **"ត្រីត្រោត"** ដែលគេបន្លំភ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ រសជាតិអភិជនដែលគេធ្លាប់ស្គាល់នោះ ប្រែក្លាយជារសជាតិនៃការបោកប្រាស់យ៉ាងចុកឈាម។ ម្ហូបតម្លៃរាប់សិបដុល្លារដែលគេដណ្ដើមគ្នាភ្លក់ តាមពិតគ្រាន់តែជានុយដែលឈ្មួញទុច្ចរិតស្ទូចយកលុយពីហោប៉ៅអ្នកទិញដ៏ស្មោះត្រង់ទៅវិញ។
ពេលឮដំណឹងនេះ ទឹកភ្នែកខ្ញុំក៏ស្រក់ចុះ... តែវាមិនមែនជាទឹកភ្នែកនៃការសោកស្តាយ ឬតូចចិត្តដូចមុនទៀតទេ។ វាជាទឹកភ្នែកនៃការរំជួលចិត្ត និងការហួសចិត្ត។
> **ខ្ញុំសម្លឹងមើលកាបូបលុយដ៏ស្ដើង និងទទេស្អាតរបស់ខ្លួនឯង ហើយញញឹមទាំងក្ដុកក្ដួល។**
>
ជាលើកទីមួយហើយក្នុងជីវិត ដែលខ្ញុំចង់លើកដៃសំពះ **"អរគុណភាពក្រីក្រ"**។
អរគុណភាពអត់ឃ្លាន អរគុណភាពខ្វះខាត ដែលបានសាងជារបាំងការពារខ្ញុំ មិនឲ្យក្លាយជាជនរងគ្រោះនៃការបោកប្រាស់ដ៏គួរឲ្យអស់សំណើចមួយនេះ។ បើកុំតែហោប៉ៅខ្ញុំទទេស្អាត ម្ល៉េះសមខ្ញុំក៏ប្រហែលជាត្រូវខំសន្សំលុយញើសឈាម យកទៅទិញរសជាតិកុហកបោកប្រាស់នោះ មកបន្លំចិត្តខ្លួនឯងដូចគេឯងបាត់ទៅហើយ។
ខ្ញុំពិតជាមិនស្គាល់មែន ថារសជាតិ **ត្រីត្រោតដែលគេបន្លំថាជាសាលម៉ុន** នោះវាឆ្ងាញ់កម្រិតណា។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំស្គាល់ច្បាស់បំផុតនៅពេលនេះ គឺ "រសជាតិពិតនៃជីវិត"។ ទោះបីជាខ្ញុំត្រូវហូបបាយជាមួយត្រីប្រៃក្ដី តែវាជាត្រីប្រៃពិតប្រាកដ វាជារសជាតិស្មោះត្រង់ ដែលមិនបានពាក់មុខ ឬបោកប្រាស់នរណាម្នាក់ឡើយ។
ភាពក្រីក្រ អាចឲ្យខ្ញុំឃ្លាន តែវាមិនដែលបង្រៀនឲ្យខ្ញុំចំណាយតម្លៃដ៏ថ្លៃ ដើម្បីទិញយកភាពក្លែងក្លាយមកដាក់ក្នុងពោះនោះទេ។ អរគុណភាពក្រីក្រ... ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនស្គាល់រស់ជាតិត្រីត្រោត!

18/06/2026

ពេលខ្លះចង់តែចឹង 😁😂

14/06/2026

នៅលើវិថីជីវិតដ៏វែងឆ្ងាយនេះ ការរំពឹងទុកលើអ្វីមួយ ឬនរណាម្នាក់ វាប្រៀបដូចជាការកាន់កាំបិតមុខពីរយ៉ាងដូច្នោះដែរ... កាលណាអ្នករំពឹងកាន់តែខ្ពស់ ពេលដែលខកបំណង របួសផ្លូវចិត្តរបស់អ្នកក៏កាន់តែមុតជ្រៅទៅតាមនោះ។ យើងតែងតែលួចសង្ឃឹមថា អ្វីៗនឹងដើរតាមគន្លងដែលយើងចង់បាន តែការពិតសែនត្រជាក់ល្ហឹម តថភាពនៃជីវិតមិនដែលប្រណីនរណាម្នាក់ឡើយ ហើយអ្វីៗក៏មិនអាចចេះតែសមបំណងយើងរហូតនោះទេ។
​នៅលើលោកនេះ គ្មានអ្វីដែលបានមកដោយស្រួលៗ គ្មានជោគជ័យណាដែលជ្រុះពីលើមេឃ ហើយក៏គ្មានសេចក្តីសុខណាដែលអ្នកដទៃយកមកប្រគេនដល់មាត់ទ្វារនោះដែរ។ បើអ្វីមួយមិនបានកើតចេញពីញើសឈាម និងការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយបាតដៃទាំងទ្វេរបស់អ្នកផ្ទាល់ទេ សូមកុំទាន់សង្ឃឹមថាវាជារបស់អ្នកឲ្យសោះ។ របស់ដែលបានមកដោយងាយ ច្រើនតែបាត់បង់ទៅវិញដោយងាយ។ ការពឹងផ្អែកលើអ្នកដទៃ គឺជាការសាងផ្ទះនៅលើគំនរខ្សាច់ ពេលរលកជីវិតបោកបក់មកម្តង វាច្បាស់ជារលាយបាត់ដោយមិនបន្សល់ស្លាកស្នាម។ រាល់ភាពជោគជ័យ និងភាពរឹងមាំ សុទ្ធតែត្រូវបង់ថ្លៃដោយការអត់ធ្មត់ ពេលវេលា និងភាពឯកោ។
​កុំខឹងសម្បារ កុំបន្ទោសព្រហ្មលិខិត ហើយក៏កុំស្អប់អ្នកជុំវិញខ្លួន ពេលដែលគេមិនលូកដៃមកជួយអ្នកក្នុងគ្រាដែលអ្នកងងឹតស្លុប និងលំបាកបំផុត។ ត្រូវចាំថា... គេមានហេតុផលរបស់គេ យើងមានទុក្ខលំបាករបស់យើង។ មនុស្សម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានបន្ទុកនៅលើស្មា មានរឿងរ៉ាវលាក់កំបាំងក្នុងចិត្ត និងបញ្ហាជីវិតដែលមិនអាចទម្លាយប្រាប់នរណាបាន។ ជួនកាល គេមិនមែនមិនចង់ជួយយើងទេ តែគេក៏កំពុងតែតស៊ូលិចអណ្តែតនឹងមហាសមុទ្រទុក្ខរបស់គេដូចគ្នា។ ការលះបង់របស់អ្នកដទៃមកលើយើង មិនមែនជាកាតព្វកិច្ចនោះទេ។
​“បើគេជួយ គឺជាសំណាង បើគេមិនជួយ គឺជារឿងធម្មតា។”
​ចុងក្រោយនៃសាច់រឿង គឺត្រូវត្រលប់មកមើលខ្លួនឯង... ជីវិតអ្នកណា កម្មអ្នកនោះ! ផ្លូវនេះអ្នកត្រូវតែដើរដោយខ្លួនឯង ទោះជាត្រូវហូរទឹកភ្នែក ទោះជាត្រូវដួលលូនក្រាប ឬទោះជាត្រូវហូរញើសត្រាំឈាមយ៉ាងណាក្តី ក៏ត្រូវតែខាំមាត់ក្រោកឈរ រុញច្រានខ្លួនឯងទៅមុខ។
​រៀនរស់ដោយការទទួលស្គាល់ការពិត បញ្ចុះក្តីរំពឹងពីអ្នកដទៃ កុំផ្ញើក្តីសុខខ្លួនឯងលើការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកដទៃ ។ ថ្ងៃណាមួយ ពេលដែលអ្នកអាចឈរបានដោយជើងទាំងពីររបស់ខ្លួនឯង ទោះព្យុះភ្លៀងខ្លាំងកម្រិតណា ក៏អ្នកលែងភ័យខ្លាច... ព្រោះអ្នកបានស្គាល់រសជាតិគ្រប់យ៉ាង ហើយដឹងថា ខ្លួនឯងរឹងមាំប៉ុណ្ណា។

12/06/2026

បំណងល្អពីម្ដាយដែលមិនចង់ឲ្យកូនដុះស្លាប

09/06/2026

មិនមែនគ្រប់រឿងទាំងអស់ សុទ្ធតែអាចយកទៅត្អួញត្អែរប្រាប់អ្នកដទៃបានឡើយ។ នៅក្នុងឆាកជីវិតនេះ នៅពេលដែលយើងធ្លាក់ដល់ចំណុចសូន្យ ជួបការខកចិត្ត ឬប្រឈមមុខនឹងការបរាជ័យ មនុស្សដំបូងដែលយើងចង់រត់ទៅរក គឺនរណាម្នាក់ដែលអាចស្តាប់ និងយល់ពីទំហំនៃការឈឺចាប់របស់យើង។ ប៉ុន្តែ ពិភពលោកនេះមិនមែនសុទ្ធតែពោរពេញទៅដោយអ្នកស្តាប់ដ៏ស្មោះត្រង់នោះទេ។
ជារឿយៗ ការទម្លាយភាពទន់ខ្សោយឱ្យគេបានដឹង មិនត្រឹមតែមិនអាចព្យាបាលរបួសនោះទេ តែវាបែរជាក្លាយជាការបើកផ្លូវឱ្យគេយកអំបិលមកប្រឡាក់បន្ថែមទៅវិញ។
មនុស្សខ្លះ ដឹងហើយក៏លួចត្រេកអរ មនុស្សខ្លះ ដឹងហើយក៏មិនខ្វល់ មនុស្សខ្លះ ដឹងហើយក៏ចាត់ទុកជាធម្មតា ព្រោះវាមិនមែនជារឿងគេ។
មិនមែនគ្រប់គ្នាដែលញញឹមដាក់យើង សុទ្ធតែចង់ឃើញយើងបានល្អនោះទេ។ ពេលដែលយើងបញ្ចេញភាពទន់ខ្សោយ ឬស្រែកប្រាប់គេពីការបរាជ័យ មនុស្សមួយចំនួនអាចនឹងហុចក្រដាសជូតទឹកភ្នែកឱ្យយើងពិតមែន ប៉ុន្តែនៅក្នុងចិត្តរបស់គេវិញ កំពុងតែលួចសើចចំអក និងអបអរសាទរចំពោះភាពវិនាសរបស់យើង។ ការឈឺចាប់របស់យើង អាចគ្រាន់តែជាការកម្សាន្ត និងជាជ័យជម្នះដ៏ស្ងៀមស្ងាត់របស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានបញ្ហា និងបន្ទុកជីវិតរៀងៗខ្លួនដែលត្រូវដោះស្រាយ។ ពេលខ្លះ ការដែលយើងយកការខកចិត្តទៅប្រាប់គេ វាគ្រាន់តែជាសំឡេងរំខានមួយសម្រាប់គេប៉ុណ្ណោះ។ គេអាចនឹងងក់ក្បាលស្តាប់ គេអាចនឹងពោលពាក្យ «ស៊ូៗ» មួយម៉ាត់ចេញពីចុងមាត់ ប៉ុន្តែពេលបែរខ្នងភ្លាម គេក៏ភ្លេចរឿងរបស់យើងបាត់ទៅហើយ។ ការបរាជ័យរបស់យើង មិនបានធ្វើឱ្យបាយរបស់គេខ្វះរសជាតិ ឬធ្វើឱ្យគេដេកមិនលក់ឡើយ។ ទោះបីជាយើងរៀបរាប់ពីទំហំនៃការខកចិត្ត និងការតស៊ូដ៏លំបាកនោះហូរហែរដូចទឹកទន្លេយ៉ាងណាក្តី ក៏អ្នកស្តាប់នៅតែចាត់ទុកថាវាជារឿងធម្មតា។ គេមិនមែនជាអ្នកដែលបាត់បង់ គេមិនមែនជាអ្នកដែលខំប្រឹងរហូតហូរញើសលាយឈាមហើយត្រូវដួលគ្រាំងនោះទេ។ ដូច្នេះហើយ ទម្ងន់នៃការឈឺចាប់នេះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចយល់បានជ្រៅជ្រះក្រៅពីម្ចាស់សាច់រឿងឡើយ។

08/06/2026

នៅក្នុងគ្រាដែលជីវិតត្រូវជួបប្រទះនឹងខ្យល់ព្យុះបោកបក់យ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់ ជួបនូវឧបសគ្គ និងបញ្ហាដែលស្ទើរតែធ្វើឱ្យរូបខ្ញុំដួលរលំទៅហើយនោះ ទើបខ្ញុំបានមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់នូវ **«ពន្លឺនៃក្តីស្រឡាញ់»** ដ៏បរិសុទ្ធដែលនៅជុំវិញខ្លួន។ នៅក្នុងអន្លង់នៃភាពងងឹតមួយនេះ ខ្ញុំមិនបានដើរតោលតែឯកឯងឡើយ។
ពាក្យថា **«គ្រួសារ និងមិត្តភាព»** ពេលនេះបានបង្ហាញអត្ថន័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅបំផុតសម្រាប់រូបខ្ញុំ។ លោកពុក អ្នកម្តាយ បងប្អូនសាច់ញាតិ អ៊ុំពូមីង និងមិត្តភក្តិទាំងអស់ បានក្លាយជាខែលការពារ និងជាបង្អែកដ៏រឹងមាំបំផុត។ ពួកគាត់បានមើលរំលងភាពហត់នឿយរបស់ខ្លួនឯង ហើយសុខចិត្តលះបង់ទាំងពេលវេលាដ៏មានតម្លៃ លុយកាក់ដែលខំរកដោយញើសឈាម និងសូម្បីតែទុកចោលនូវរឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីប្រញាប់ប្រញាល់មកជួយជ្រោមជ្រែង និងដោះស្រាយរាល់បញ្ហាដែលខ្ញុំកំពុងតែប្រឈមមុខ។ រាល់តំណក់ញើស និងការខ្វាយខ្វល់របស់ពួកគាត់ គឺជាកម្លាំងរុញច្រានឱ្យខ្ញុំរឹងមាំ។
ទន្ទឹមនឹងការជួយជ្រោមជ្រែងដោយផ្ទាល់ ក៏នៅមានបងប្អូន និងមិត្តភក្តិជាច្រើនទៀត ដែលទោះបីជាមិនបាននៅក្បែរ តែងតែឆ្លៀតពេលខល និងផ្ញើសារសួរសុខទុក្ខយ៉ាងញឹកញាប់ឥតដាច់។ រាល់ប្រយោគនៃការពាក់ព័ន្ធ រាល់ពាក្យពេចន៍នៃការលើកទឹកចិត្ត គឺប្រៀបបាននឹងទឹកអម្រឹតដែលស្រោចស្រពផ្លូវចិត្តខ្ញុំឱ្យមានសង្ឃឹម និងមានភាពកក់ក្តៅបំផុត ដោយបញ្ជាក់ប្រាប់ខ្ញុំថា **«ខ្ញុំមិនឯកោឡើយ»**។
ទំហំទឹកចិត្ត សេចក្តីស្រឡាញ់ និងការលះបង់ទាំងអស់នេះ គឺពិតជាធំធេងមហាសាល ដែលគ្មានវត្ថុអ្វីនៅលើលោកនេះអាចយកមកប្រៀបផ្ទឹម ឬកាត់ថ្លៃបានឡើយ។ វាគឺជាបំណុលគុណ និងជាមនោសញ្ចេតនាដែលត្រូវបានចារទុកក្នុងក្រអៅបេះដូងរបស់ខ្ញុំជារៀងរហូត។
ជាចុងក្រោយ ខ្ញុំគ្មានពាក្យអ្វីដែលអាចបញ្ជាក់ពីទំហំនៃសេចក្តីរំភើបនេះបានក្រៅពីការពោលពាក្យចេញពីបាតបេះដូងថា៖
> **"ខ្ញុំសូមអរគុណជាអនេកប្បការ ដល់លោកពុកអ្នកម្តាយ បងប្អូន អ៊ុំពូមីង និងមិត្តភក្តិទាំងអស់។ ទឹកចិត្តរបស់លោកអ្នក គឺជាជីវិតទីពីររបស់ខ្ញុំ។"**
>

24/05/2026

Song Mother Sad!

The Heartbreak Collection" – A full album journey through the silen...

19/05/2026

«កញ្ញាបណ្ឌិតទ្រឹស្ដីហៀរដល់កែង» ប្រចាំសតវត្ស Ai 😂
ឱ! លោកម្ចាស់ទ្រឹស្ដី អ្នកប្រាជ្ញដែលដឹងសព្វគ្រប់រឿងនៅលើលោក... លើកលែងតែរឿងពិត!
និយាយរឿង AI (Artificial Intelligence) ឡើងកក្រើកមេឃកក្រើកដី ស្មានតែគាត់ជាមាតាស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យា។ ទ្រឹស្ដីគាត់ហូរមកដូចទឹកបាក់ទំនប់ វិភាគពីហានិភ័យនៃ AI ថាវានឹងមកដណ្ដើមការងារមនុស្ស វានឹងគ្រប់គ្រងពិភពលោក ដូចក្នុងរឿង Terminator។ តែការពិត... សូម្បីតែ Clear Cache លើទូរស័ព្ទខ្លួនឯង ឬក៏ Log in ចូល Facebook ម្ដងទៀត ក៏ត្រូវហៅក្មេងៗឱ្យជួយដែរ។ បើសាកប្រាប់ឱ្យគាត់សាកប្រើ ChatGPT ឬ AI Tools ផ្សេងៗសិន គាត់ច្បាស់ជាសួរថា "អាហ្នឹងគេទិញកាតកោសបញ្ចូល ឬក៏ត្រូវដោនឡូតនៅកន្លែងណា?"។ អត់ដឹង AI ដំណើរការម៉េចទេ តែបើឱ្យបោកគ្រាប់បែកទ្រឹស្ដី គឺកម្រិតនុយក្លេអ៊ែរ!
ចូលដល់រឿង Generation (ជំនាន់មនុស្ស) វិញ គាត់គឺជាអ្នកឯកទេសវិភាគសង្គមដ៏ឆ្នើម! ឱ្យតែឃើញក្មេងៗធ្វើអីមិនត្រូវភ្នែកបន្តិច គាត់ចាប់ផ្ដើមទន្ទេញមេរៀនចាស់ "ក្មេងសម័យឥឡូវ (Gen Z, Gen Alpha) អន់ណាស់ មិនដូចសម័យខ្ញុំ..."។ តាមពិតគាត់អត់ទាំងដឹងផងថា Gen នីមួយៗគេបែងចែកឆ្នាំបែបណា គ្រាន់តែដឹងថាឱ្យតែអ្នកណាកើតក្រោយគាត់ ឬកាន់ស្មាតហ្វូន គឺចាត់ចូលជាពួក "ក្មេងខ្វះការយល់ដឹង" ទាំងអស់។ គាត់បដិសេធមិនព្រមទទួលស្គាល់ការវិវត្តរបស់លោកិយ តែចូលចិត្តយកទស្សនៈកាលពីសម័យអុជចន្លុះ មកវាស់ស្ទង់ជាមួយសម័យអ៊ីនធឺណិត។
ស្ដាប់គាត់និយាយម្ដងៗ ទ្រឹស្ដីធ្លាក់ហៀរដល់កែងជើង! ពាក្យពេចន៍ចាក់ទឹកមិនលិច អំណះអំណាងរឹងដូចថ្ម (តែប្រហោងក្នុង)។ គាត់គឺជាមនុស្សប្រភេទដែល មើលចំណងជើងព័ត៌មានតាម Facebook ៣វិនាទី រួចយកមកវិភាគបាន៣ម៉ោងដោយមិនបាច់អានសាច់រឿង។
សូមបន្តដំណើរដ៏អស្ចារ្យនេះទៅមុខទៀតចុះ ពិភពលោកនេះពិតជាត្រូវការមនុស្សដូចអ្នក!

ចំណាំ៖ ថ្ងៃក្រោយបើមានទ្រឹស្ដីអីថ្មី កុំភ្លេចសរសេរទុកផង តែសរសេរលើក្រដាសសៀវភៅណា កុំវាយបញ្ចូលក្នុងកុំព្យូទ័រ ឬទូរស័ព្ទ ប្រយ័ត្ន AI វាលួចយកគំនិតដ៏មហាសាលរបស់អ្នកអស់!