11/05/2026
„Hvenær er næsta æfing“ man ég að voru hvatvís orð Valdimars er hann kom til kynningar á starfi kórsins. Ekki var talin ástæða til að prófa þennan söngelska landsþekkta mann sem hafði leitt söng gesta á kvöldvökum í Kerlingarfjöllum um árabil og sungið hlutverk Haraldar í uppfærslu á Skugga-Sveini í Þjóðleikhúsinu. Kannski fór um huga einhverra að maður með svo mörg járn í eldi hefði ekki þann tíma sem þurfti til að sækja reglubundnar söngæfingar. Hvenær er næsta æfing sagði hann og gaf þar með til kynna að hann væri tilbúinn í starfið. Áhyggjur af mætingu hurfu fljótt og jafn félagslyndur og lífsglaður maður eins og Valdimar var fann sig strax í hópnum. Oft var hann sessunautur minn á æfingum. Kynni okkar urðu þannig nánari og ég taldi Valdimar til vina minna. Stutt saga af samskiptum okkar Valdimars lýsir jákvæðu viðhorfi hans í snúnum aðstæðum. Um það leyti sem hin fleygu orði féllu „Guð blessi Ísland“ stóð svo á að Valdimar og Kristín höfðu bókað sig í sömu utanlandsferð og við hjónin sem kom fyrst í ljós er ferðagögn bárust. Illu heilli var í kjölfar hrunsins bannað að upplýsingar þessa efnis mætti birta, slíkt stangaðist á við lög um persónuvernd. Ótrúlegt en satt. Umræða fór vissulega af stað um hvort utanlandsferðir væru yfir höfuð mögulegar við þessar aðstæður. Þegar við sáum nöfn Valdimars og Kristínar meðal þátttakenda töldum við það rétta í stöðunni að hringja til þeirra og ræða framhaldið. Tók ég því upp símann og hringdi í Valdimar. Hann var fljótur að kveða niður rök mín fyrir því að blása ferðina af. „Ef það er einhvern tímann ástæða til að lyfta sér upp þá er það núna Viðar“ sagði hann í föðurlegum tón. Við áttum nokkra skemmtilega daga saman í Berlín þó aðstæður heima fyrir hafi alltaf verið í huga ferðahópsins. Þetta viðhorf Valdimars rifja ég gjarnan upp þegar einhver sund virðast lokuð. Bjartsýni og vilji til að láta hlutina ganga upp var alltaf ríkjandi í fari Valdimars. Aðrir munu gera víðtæku starfi Valdimars skil á þessum vettvangi. Valdimar gekk í kórinn 1983. Hann hafði bjarta tenórrödd og söng í upphafi fyrsta tenór en lengst af söng hann annan tenór. Hann söng einnig einsöng með kórnum. Ekki vil ég gleyma að þakka liðveislu Kristínar eiginkonu Valdimars fyrir ötula þátttöku í starfi Fóstbræðrakvenna. Valdimar hafði alltaf bjartsýnina að leiðarljósi og sem slíkur fetaði hann oft ótroðnar slóðir í lífinu. Hann var ekki alltaf einn að verki en brautryðjendastarf hans og félaga við stofnun Skíðaskólans í Kerlingarfjöllum ber bjartsýninni vitni. Margir stigu fyrst á skíði í faðmi fjallanna og skíðamennska ókst til muna. Við kveðjum í dag kæran félaga. Síðustu árin voru Valdimar erfið. Heilsa hans varð
fyrir áföllum og kraftar þrutu. Við Gamlir Fóstbræður heimsóttum hann á afmælisdaginn 9. febrúar sl. og sungum nokkur vel valin lög fyrir hann og aðra vistmenn á hjúkrunarheimilinu.
Við sendum fjölskyldunni hugheilar samúðarkveðjur. Minning um góðan félaga lifir.
Fyrir hönd Fóstbræðarsamfélagsins
Viðar Þorsteinsson
