26/03/2026
Gallery Port
2016-2026
Nú er ég ekki viss hvort ég sé að skrifa minningargrein eða kveðjubréf, segja bless í bili, klára þetta alveg eða hætta við að hætta og klára mig endanlega. Þetta er ein leið til þess að lýsa síðustu vikum og mánuðum hjá ykkar bestu Portkörlum.
Annars ætla ég að halda mig við minningarkveðju því ég hef engan áhuga á því að ganga frá þessu ævintýri með neikvæðum hætti og hugsunum. Gallery Port er eitthvað sem átti aldrei að verða að veruleika, aldrei að fæðast og aldrei að verða að þessu fjalli af reynslu, stemningu, góðum vináttusamböndum og einni stórri veislu, okkur var lofað að kofinn yrði rifinn nokkrum mánuðum seinna, en þó við kveðjum hann þá er svo sannarlega ekki svo að við Skarpi séum að kveðja þó ein taug sem tengir okkur saman sé slitin.
Saman höfum við veitt hvort öðrum misgóða liðveislu, misgóða gagnrýni og misgóð ævintýri en saman höfum við gert það sem Goddur lýsti svo vel, náð að halda okkur saman í miðjunni. Einn við það að poppa í örlyndi og hinn að slaka niður í kjarna jarðar. Annars er aldrei hægt að taka okkar besta dreng Þorvald Jónsson út fyrir sviga, þarf að kveðja sökum anna og annara ævintýra en mætti við minnsta tilefni með auka verkfæri, annan sandpappír og þetta geggjaða gips sem virkar miklu betur en þetta flügger spartl.
Þetta er búið að vera svo ævintýralega gott glens að ég mun aldrei koma því í orð og ekki nenni ég að hitti ykkur öll til þess að reyna að koma ykkur í skilning um hvað maðurinn sem opnar dyrnar 26. mars 2016 var og maðurinn sem fer fljótlega að skella í lás eftir þennan 26. mars 2026 er. Á þessum tíma varð ég allt í einu að marktækum listamanni, ráðlagði stórum og litlum, háum og smáum, mörgum og fáum, með hvaða verk væri best að velja, hvaða listamann væri vert að veðja á og hver þeirra hentaði ekki fyrir þetta tilefni eða annað. Sögurnar, minningarnar, löngu næturnar og stundum ekkert sofið án nokkurra misólöglegra bætiefna nema koffín í annari og einhverjar þrjár týpur af nikótíni í hinni. Þessu verður komið í bók 26. mars 2031 í fyrsta lagi en bíðið spennt.
Annað sem er vert að taka fram að aldrei mun ég einu sinni hinta að því að ég gæti gert þetta sjálfur, bæði ferill minn og líf er byggður á því að ég á af einhverjum ástæðum her af fólki og velviljuðum einstaklingum, mismiklum ógæfumönnum og annars prýðisfólki sem eru tilbúin að ganga með mér í gegnum eldinn, moka með mér skaflinn og lakka helvítis skiltið korter í opnun. Þið vitið hver þið eruð og því miður þá koma fleiri skilti sem þarf að lakka, aðrar marmaraplötur sem þarf að bera og verkefni sem ég ræð ekki við án ykkar. En fram að því þá ætla ég að einsetja mér það að út þetta ár verður ekki stofnað til frekari vandræða nema þeirra sem tengjast minni vinnustofu eða á einn eða annan hátt tengjast minni listsköpun. Ég er ekki viss um að ég mun standa við þetta loforð en gerum okkar besta. Fram að því þá sjáumst við í þurrgufunni, skálum á stúkunni, förum á bókasafnið og höngum og glensum.
Ávallt ykkar allra besti,
Portarinn, Aflandsprinsinn og stórhuga ævintýrmaðurinn.
Takk fyrir mig og sjáumst á laugardaginn.
Árni Már
