http://verksmidjanhjalteyri.com/

Verksmiðjan á Hjalteyri, Hjalteyri (2026)

27/08/2026

Síðasta kynning á verki SÝNI sýningarinnar. Sýning uppi til 30. ágúst.

SLETTAN (2025)

Árið 1998 var álverið á Grundartanga vígt. Fyrsta álslettan frá þessu augnabliki var geymd á Byggðasafninu í Görðum á Akranesi. Aðspurður hvernig slettan hefði myndast svaraði safnvörðurinn að það gæti hafa verið með því að hella bráðnu áli í vatn, en það væri þó ekki víst. Jafnvel aðeins hugmynd um slíka gjörð minnir óneitanlega á málmspádóma (e. molybdomancy),
þ.e. þá fornu iðju að túlka form sem myndast þegar bráðnum málmi er hellt í vatn sem fyrirboða um framtíðina. Við gerð þessa verks hefur nokkrum einstaklingum verið boðið að lesa í fyrstu álslettuna og túlka framtíðina sem hún spáir fyrir um. Ferlinu er
ekki lokið enn. Hingað til höfum við safnað spádómum lögfræðingsins Claudiu Ashanie Wilson (Ísland/Jamaíka), listakonunnar Michelle Eistrup (Danmörk/Jamaíka), Myal-prestsins Alex Moore-Minott (Jamaíka) og ljóðskáldsins og doktorsnemanum Kuluk Helms (Grænland/Danmörk). Hver þátttakandi fékk sendan tengil á þrívíddarskannaða útgáfu af slettunni, sem gerði viðkomandi kleift að upplifa hana úr fjarlægð. Saman mynda spádómarnir safn persónulegra upplifana sem
eru í samspili við framtíðina.

Sýningastjórar SÝNI sýningarinnar héldu utan um gerð verksins: Bryndís Björnsdóttir og Rut Karin Zettergren.

Miðill/efni: Vídeó og hljóð
Lengd: 15 mínútur

26/08/2026

Kynning á verkinu - Straumar III - eftir Bryndís Björnsdóttur Bryndis Bjornsdottir á SÝNI sýningunni í Verksmiðjunni. Sýning upp til 30. ágúst.

Álsaltkristallar vaxa á formum sem rekja farvegi strauma, ánna sem hafa verið virkjaðar til vatnsafls sem knýr álbræðslu og hafstraumum sem liggja á milli eyja og flytja bæði varning og sögu eftir verslunarleiðum Atlantshafsins. Ísland hefur nýlega skilgreint Golfstrauminn sem þjóðaröryggisógn; afstaða sem skarast á við hversu háð og berskjaldað landið er gagnvart honum. Að skilgreina straum sem ógn er að skera á landfræðileg tengsl. Í staðinn heiðrar verkið Taínóa Karíbahafsins, hverra heimsmyndarfræði kortlagði stjörnurnar sem sjávardýr, sneri við himni og hafi og leit á bæði fyrirbæri sem samfelld. Viðsnúningurinn birtist aftur í byggingu úr steypu sem blönduð var við sjó til að standast kuldann líkt og sagan segir um tilurð Verksmiðju byggingarinnar.

Ef litið er upp hér, er gengið inn í hyldýpi.

26/08/2026

Kynning á verkinu - Straumar II - eftir Bryndísi Björnsdóttur Bryndis Bjornsdottir á SÝNI sýningunni í Verksmiðjunni. Uppi til 30. ágúst.

Eitt af fyrstu jarðefnunum sem grafið var eftir á Íslandi var brennisteinn, sem verslað var með á Gásum, fyrsta verslunarstað landsins. Talið er að snigillinn Vallonia excentrica, sem dregur nafn sitt af lögun skelarinnar, hafi borist til landsins í þessum flutningum. Hann þrífst í hlýju loftslagi og g*t þar af leiðandi lifað af á jarðhitasvæðinu umhverfis Gásir. Tegundin fannst fyrst þegar unnið var að vistfræðilegri kortlagningu svæðisins fyrir uppbyggingu orkuvers. Spírallaga skel snigilsins storkar línulegum tíma hins vestræna heims og gefur til kynna að fortíð, nútíð og framtíð séu í gangi samtímis. Á sýningunni birtist skelin sem steingervingur, ristur í veggina með hægbrennandi kveik sem búinn er til með því að leggja reipi í lausn, aðferð sem notuð hefur verið í gegnum söguna til að brenna byssupúður með stýrðum hætti. Brennisteinn af þessu svæði var notaður til að framleiða byssupúður á meðan að annars staðar, til dæmis í Jamaíku, var hann notaður í lækningaskyni af manneskjum sem höfðu náð að flýja þrældóm. Form snigilsins brennur hægt og rólega í vegginn á meðan á sýningunni stendur og upprætir lagskiptar sögulegar flækjur, teiknar tengsl á milli tíma og landa og skilur eftir sig leifar af umbreytingu.

26/08/2026

Kynning á verki - Straumar I - eftir Bryndísi Björnsdóttur á SÝNI sýningunni. Upp til 30. ágúst.

Á hinni árlegu Landkönnunarhátíð á Húsavík bauðst gestum að láta taka mynd af sér á meðan þeir héldu á steini að eigin vali úr steinasafninu sem varðveitt er á Könnunarsögusafninu. Þessum steinum var safnað af geimförum Apollo 11-tunglferjunnar á meðan á þjálfun þeirra á Norðurlandi stóð, áður en þeir lögðu upp í tunglleiðangurinn. Með því að velja, þreifa og halda á steini sviðsetja hátíðargestir varasýnatöku geimfaranna. Gjörðin opnar dyr að öðrum tengslum og merkingum: Steinninn sem verkfæri, sem vopn, sem safngripur í einkaeign. Hvert skipti sem steinn er tekinn upp er mótað af pólitísku og sögulegu valdi yfir hreyfingu. Hið huglæga aðdráttarafl þess að taka upp stein er hér sviðsett á álplötum, sama efni og gerði Apollo 11-leiðangurinn mögulegann, þar sem hver hendi bregst við skynveru og möguleikum hvers
steins.

25/08/2026

Kynning á listamanni SÝNI sýningarinnar. Uppi til 30. ágúst.

BRYNDÍS BJÖRNSDÓTTIR (Dísa) er listamaður, rithöfundur og rannsakandi sem fléttar saman ljóðrænar tengingar milli landslags, tækni, líkama og efnahagslegs valds. Í nýlegum verkum sínum setur hún Ísland í samhengi við víðtækari nýlendusögu og virkni hvítleika.

Hún stundar nú doktorsnám í mannfræði við Háskóla Íslands, þar sem rannsóknarverkefni hennar, Nonlife is Saltfish: Geontopower in Iceland's Colonial and Neocolonial Relations, sækir í hugtak Elizabeth Povinelli um geontopower til að kanna hvernig mörk lífs og ólífs verða óskýr í skynjun og efnislegri áferð íslenskrar nýlendusögu.

Á árunum 2010–2016 hafði hún frumkvæði að og stýrði alþjóðlegu rannsóknarverkefni, Occupational Hazard, sem var staðsett á fyrrverandi NATO-herstöð á Íslandi. Á árunum 2009–2012 stýrði hún ásamt öðrum Útúrdúr, listamannareknum bókabúð, forlagi og verkefnarými í Reykjavík. Frá 2019 til 2022 þróaði hún og stýrði samstarfsrannsóknarverkefninu IMMUNE/ÓNÆM.

Hún lauk MA-prófi frá Raumstrategien, þverfaglegu námi í listrænum rannsóknum við Weissensee Kunsthochschule Berlin, árið 2017.

24/08/2026

Kynning á verkum á SÝNI sýningunni:

NAJA DYRENDOM GRAUGAARD

Det hvide guld I.-IV. [Hvíta gullið, I.-IV.](2026) Det hvide guld I.-IV. (Hvíta gullið, I.-IV.) er röð fjögurra ljóða sem hverfast um steindina krýólít, sem dönsk námufyrirtæki hafa grafið eftir í Ivittuut á suðurhluta Kalaallit Nunaat (Grænlands) í meira en heila öld (1854-1990). Ivittuut, sem hefur að geyma stærstu krýólítauðlind heims, varð að miðpunkti alþjóðlegrar framleiðslu og markaðsvæðingar á áli á 21. öldinni. Ljóðin spretta út frá þessari sögu jarðefnavinnslu sem skapaði gríðarleg auðæfi fyrir Danmörku en hafði á sama tíma slæmar félagslegar og efnahagslegar afleiðingar í för með sér fyrir Inúítasamfélagið.
Ljóðin eru einnig mótuð af því að sýningar á heimildarmyndinni Orsugiak – Hvíta gullið á Grænlandi voru bannaðar, atburður sem þaggaði niður raddir Inúíta um reynslu sína af krýólítvinnslu Dana. Sem svar við þessu fjalla ljóðin ekki aðeins um krýólít sem auðlind, heldur sem umdeilt hylki minninga, þekkingar og frásagna. Ljóðin flakka á milli þess að vera á dönsku, Kalaallisut (tungumáli Inúíta á Vestur-Grænlandi) og ensku og rekja það hvernig orsuguiak – krýólít á Kalaallisut, sem merkir „eins og spik“ – er órjúfanlegur hluti af tengslum Inúíta við land sitt, menningu og heimsmyndarfræði, á sama tíma og því er umbreytt í efnaformúlur, iðnaðarefni og efnahagslega innviði. Í ljósi landfræðipólitískrar spennu á norðurslóðum í dag skoðar Det hvide guld I.-IV. hvernig Kalaallit Nunaat er ítrekað skilgreint út frá utanaðkomandi hagsmunum – og krefst þess að sögur Inúíta og tilfinning*tengsl þeirra við landið vegi þyngra en nýlendumiðaður hugarburður og hugsunarháttur sem byggist á því að taka.

Miðill/efni: Ljóð (á dönsku, Kalaallisut og ensku)

18/08/2026

Kynning á listamanni á Sýni sýningunni, uppi til 30. ágúst.

NAJA DYRENDOM GRAUGAARD er danskur-kalaaleq (Inúk) rannsakandi, dramatúrgur og rithöfundur sem skoðar bæði fyrrum og núverandi nýlendutengsl Danmerkur og Kalaallit Nunaat. Í fræðilegu sem og listrænu starfi sínu hlúir hún að frásögnum sem hverfast um afnýlenduvæðingu, samtvinnun og sjónarhorn frumbyggja; reynsluheim Kalaallit, tengsl þeirra við landið og þekkingarkerfi

Inúíta. Graugaard er einnig aðalpersóna í Kalaallit-dönsku heimildarmyndinni Orsugiak – Hvíta gullið á Grænlandi, sem var bönnuð tíu dögum eftir að hún var frumsýnd í dönsku sjónvarpi. Þessi atburður mótar núverandi rannsóknir hennar sem raundæmi um (af)nýlenduvætt samband og ljóðlist sína notar hún sem leið til að vinna úr reynslunni af því að vera skotmark í bakslagi danskra fjölmiðla í kjölfar atburðarins.

Meðal nýlegra verka hennar eru leikritið
Inuk Ingerlaartoq/The Wandering Man og
sýndarveruleikagönguferðin Qallunology 101 – White Male Polar Explorers and Danish Desires to Settle )Árósum, Danmörku). Ljóð hennar verða kynnt á Authors’ Reading Month-hátíðinni í Tékklandi og Slóvakíu í júlí 2026.

Graugaard er dósent við Kaupmannahafnarháskólann
og gestafræðimaður við Sjálfbærnirannsóknastofnun
GFZ í Potsdam, Þýskalandi. Hún hefur hlotið Emmu Goldman-verðlaunin (2025) og Emmu Goldman-styrk til rannsókna við Hugvísindastofnunina í Vín, Austurríki.

10/08/2026

Surface Subjects 1-6 er ljósmyndasería eftir Tinne Zenner á SÝNI sýningunni sem stendur nú uppi út mánuðinn í Verksmiðjunni. Sjá myndir fyrir frekari upplýsingar.

27/04/2026

SÝNI | CONTINGENCY SAMPLE 16.05 - 30.08 The exhibition's title is inspired by the geological samples collected by the Apollo 11 astronauts during the 1969 lunar landing. These so-called contingency samples were g*thered quickly, ensuring that at least one specimen would return to Earth in the event of an abrupt end to the mission. Prior to their journey into space, the astronauts trained in North Iceland, where they learned to analyze minerals and geological materials in a landscape that closely resembled the lunar surface. This preparation, along with the notion of the contingency sample, offers a lens through which to reconsider our own planet: What would constitute a contingency sample of Earth in a moment when many believe we may be facing the end of days? Using aluminium as a material through which to imagine reparative futures, the exhibition reconsiders the extractive logic of “spot, grab, and go.” Instead, it traces the complex material and social networks that make such extraction possible. Jamaica (bauxite), Kalaallit Nunaat (cryolite), and Iceland (energy and smelting) form a triptych of sites explored by the participating artists, each a node in the global production of aluminium, and each offering alternative ways of thinking about futures and interdependence.
All three islands have historically been positioned as resource frontiers, serving military and industrial interests under the banner of national security. Scholar John Hamilton traces securitas to the Latin cura (care) suggesting that to be “secure” is, paradoxically, to be without care: to deny vulnerability and dependence. Today, as control over minerals becomes central to geopolitical power, Martín Arboleda reminds us that the mine is not a hole in the ground, but a vast and living web of relations. Within this imperially structured web, the exhibition takes up T. J. Demos’s question who has the right to produce the future and asks where that right resides within worlds continually mined to sustain it.

The exhibition springs from a multi-year collaboration and brings together artworks by Bryndís Björnsdóttir (Iceland), Naja Dyrendom Graugaard (Kalaallit Nunaat/Denmark), Olando Whyte (Jamaica), Rut Karin Zettergren (Sweden/Finland) and Tinne Zenner (Denmark).

The exhibition has been made possible with support from the Icelandic Visual Arts Fund, Nordic Culture Fund, Nordic Culture Point Mobility and Danish Art Council.
Special thanks to Alex Moore-Minott, Claudia Ashanie Wilson, Michelle Eistrup, The Exploration Museum at Húsavík, Akranes folks museum, Helge Ax:son Johnsons Stiftelse, Letterstedtska föreningen, University of Iceland and The University of The Arts Helsinki.

Verksmiðjan á Hjalteyri

27/08/2026

26/08/2026

26/08/2026

26/08/2026

25/08/2026

24/08/2026

18/08/2026

10/08/2026

27/04/2026

Address

Website

Alerts

Contact The Establishment

Shortcuts

Share

Listing takedown request