چار

18/12/2020

سقف ریخت
برف آمد

18/08/2015

شايد چاري ديگر...

24/04/2015

نیمکتی که نیست شد
چاری که از یاد رفت
همچون تو
همچون من...

31/12/2014

07/12/2014

خنده داره, که ماها بریم سمت مرداب
خنده داره, که بشه یه نویسنده معتاد
خنده داره, همه غما خورد فلش بک
به پروندم با دود زدن مهرِ برگشت


http://sorena.rapsun.com/track/416/Mohre-bargasht

Rapsun.com - The first Hiphop Persian center - Listen and download Mohre bargasht by Sorena

06/12/2014

کلا خداحافظی یکی از غمگینترین لحظات تو رندگی هر آدمیه . خداحافظی با هر کی ، با هر چی ....

منم از چار میرم الان .احتمالا دیگه برنگردم. واقعا اینکه چظور یه نیمکت تو دانشگاه علم و صنعت تو زندگی یک نفر میتونه تفاوت بین مرگ و زندگی باشه واسه خودمم هنوزم سوال بی جوابیه .
ممنون که بودید
جاهای بهتری همدیگه رو خاهیم دید قطعا
تا اون موقع
خداحافظ

05/12/2014

- ببخشید خانم ، یه سوال داشتم
- بفرمایید
- دوستت دارم
- اینکه سوال نبود
- بی هیچ سوال و جوابی دوستت دارم

03/12/2014

و همچنان معتقدم که پدر رپ فارس کسی نیست جز مسعود روشن پژوه .

29/11/2014

پارسال همین موقع ها بود که از رو به روی "چار" رد شدی. مثل دو هزار و هشتصد و نود و دو نفر دیگری که از اینجا گدشتند.
بقیه می آیند . برای چند لحظه اینجا را نگاه میکنند . بعد میروند . اینجا هم میرود بین انبوه نوشته ها و تصاویری که بر روی مانیتور میبینند و سپس بین فایل های کامپیوتریشان گم میشود. اما تو ماندی . راستش را بخواهی برای من هم عجیب بود که ماندی . آخر چه کسی به جز من میتواند با نوشته های اکثرا بی سروته اینجا همذات پنداری کند ، دوستشان داشته باشد حتی دیگران را به خواندنشان دعوت کند. حق بده . آن موقع نمیدانستم اینقدر شبیه منی .
هر از چند گاهی که نبودی و به مدت یک ماه هم پیدایت نمیشد نگران میشدم .فکر میکردم با خودم کسی که همیشه بود چرا الان نیست ؟
بعد از یک ماه که برمیگشتی خوشحال میشدم . ولو برای چند ثانیه ولی خوشحال میشدم.
میدانی ؟، نمیشد به این سادگی ها از "چار" بروی.
زمان گدشت . هم من بودم ، هم تو . ولی کنار هم نبودیم. به زندگی خودمان میرسیدیم.
قصه من را که میدانی . از آن روز برفی شروع شد . جلوی آمفی تئاتر دانشگاه . اینجا هم پر شد از آن نوشته های عاشقانه . و تو همچنان نوشته هایم را میخواندی. نمیدانم ، انگار قرار است عشق اول همه ما به یک سرانجام تلخ برسد. تمام شد . بعد از چند ماه تمام شد.
ملکه برفی که در زمستان توهمم از آن رونمایی کرده بود ، در تابستان آب شد .
دوباره به اینجا برگشتم ، و تویی که همچنان بودی. هدف آن موقعم را میدانی که چه بود . الان حتی از یادآوریش هم شرم دارم . میدانی انگار "چار" هم میدانست من و تو آخر باید به هم برسیم . یک سال طول کشید ولی رسیدیم .
17 مرداد . بعد یک سال میخاستم برای اولین بار با کسی حرف بزنم که همیشه بود . حال آن شبم را یادم هست . بی خیالیم ، بغضم ، نفرتم و کمی استرسم ... . همه را یادم هست. ولی نوشتم . میخاستم ببینمت . از اینجا به بعد قصه را هم من ، هم تو ، هم کسانی که ما را حتی فقط یک بار به هم دیده اند میدانند . قصه ما از وقتی شروع شد که برایت نوشتم
"سلام ، مرسی که چار رو دنبال میکنی ...."

26/11/2014

شاید اگه آخرِ جمله هایِ تموم نشدم به جایِ سه نقطه, چار تا نقطه بزارم, بفهمه که این دفه حرفای نگفتم بیشتره ....

22/11/2014

صدایِ شنیدنِ فیش فیشِ برگایِ رقاصِ در حالِ زرد شدن تو چار و گوش دادن به پراگرسیو راکایِ تو گوشی و نوشتن تو دفترچه زرده که شاید تا هفته ی بعد جاش فقط تو سطل آشغال باشه و در انتظارِ خالی شدنِ نیمکتِ موردِ علاقت که توسطِ یه زوج اشغال شده!
ولی آدم باس بخشنده باشه! شاید اگه این فقط یه چاره, باید بزارم تا ابد بشینن

22/11/2014

امشب پيرمردي را ديدم که چرخ فرسوده اي را در خيابان ها مي راند و فرياد مي زد بدو برس، دو تا جيگر دارم، چار پنج تا دل...
با خودم مي گفتم چه گنج بزرگي را به حراج گذاشته اين پيرمرد!