https://www.facebook.com/196926204511146/

HodA.N, Ahvaz (2026)

27/07/2022

پروژه جديد رنگ روغن در ابعاد ١٠٠ در ١٥٠
سانتى متر كه در ادامه نام و هويتِ كار معرفى ميشه .
منتظر پستها و استوريهاى بعدى اين اثر متفاوت باشيد .
🎨

24/03/2022

شروع كار جديد 🎨
تابلو نقاشى رنگ روغن در ابعاد ١٠٠ * ١٥٠ آغاز، مهم‌ترین قسمت کار است.
“پلاتو؛ فیلسوف یونان کهن”
#نقاشى🎨 #هنردست #رنگروغن🎨 #آرت #سفارشی #پروژه #اهواز #ايران

03/05/2021

روايت قديمى قبل از انقلاب راجب به عشق نافرجام خانمى با لباسهاى يكدست قرمز بوده (منبع ويكيپديا) اسطوره ی میدان فردوسی تهران - بانوی سرخ پوش .داستان زن سرخ پوش که او را یاقوت میخاندند .
قبل از انقلاب دختر و پسرها با تلفن با هم قرار میگذاشتند .
یکی از این قرارها :
قرار دختری بود که معشوق بی وفایش پس از مدتها که با او تلفنی حرف زده بود و او را دلباخته ی خود کرده بود
با او قرار میگذارد اما نمی آید ...
زن سرخ‌پوش اطراف میدان فردوسی زنی بزک‌کرده، لاغراندام، با قامتی متوسط، صورتی استخوانی که گذر عمر و ناگواری روزگار شکسته‌اش کرده بود.
همه چیزش سرخ بود
کیف و کفش و جوراب و دامن و پیراهن و تل سر و بغچه‌ی همیشه‌دردستش و این اواخر روسری و عصایش.
یاقوت
سال‌ها بیست سی سال ــ هر روز، صبح تا شب، ساکت و آرام در حوالی میدان فردوسی ایستاده بود.
چنان به اطراف میدان نگاه می‌کرد که گویی همین لحظه کسی که منتظرش بوده از راه می‌رسد.
بیش‌تر او را در ضلع شمال شرقی میدان می‌دیدند .
گفته میشود که قراری با معشوق میگذارد
معشوقی که از او خواسته بود با لباس سرخ بر سر قرار بیاید و قالش گذاشته بود او را برای همیشه سرخ‌پوش و خیابان‌نشین کرده بود.
آدم‌ها را یکی‌یکی نگاه می‌کرد مگر یکی از آن‌ها همانی باشد که باید. گاهی که خسته می‌شد روی سکوی مغازه‌ها می‌نشست.
مغازه‌دارهای اطراف با او مهربان بودند و به او چایی یا غذا می‌دادند. همیشه ساکت بود و حرف نمی‌زد
مسعود بهنود مصاحبه با او انجام داد که در کاستی صدایش را میتوانید بشنوید
سپانلو در منظومه‌ی خانم زمان او را به یاد تهران آورد: «بدان سرخ‌پوشی بیندیش که عمری مرتب به سروقت میعاد می‌رفت و معشوق او را چنان کاشت که اکنون درختی‌ست برگ و برش سرخ».
و فرشته و سوسن، همان زمان، در ترانه‌ای از زبان او خواندند:
«تو شهری که تو نیستی، خیابون شده خالی/ دیگه هر چی تو دنیاس دارن رنگ خیالی /تو که نیستی منو ویلون تو خیابون ببینی /تو که نیستی منو با این دل داغون ببینی/ بی تو غمگینم از این فاصله‌ی سال و زمونا/ تا تو برگردی می‌شم دود و می‌رم تو آسمونا/ اون نگاه گرم تو یادم نمی‌ره
آخرین باری که دیده شد سال‌های 60 یا 61 بود و گویا همان سال‌ها ناگهان یک روز دیگر نیامده بود و ...دیگر نیامد.
اسطوره‌ی تهران گم شد و دیگر او را هیچ‌کس ندید… سال‌هاست که از ناپدیدشدن او گذشته است. اما تهران او را فراموش نخواهد کرد.
("ابن محتوا متعلق یه ویسایت www.Giboon.