14/01/2026
डोगरी कविता- “ स्क्रान्ती-लोहड़ी “
कंडी लाकै न्हेरा पेदा कोहरे दा गै घेरा ऐ
प्हाड़ें थाहरैं चिट्टी चादर पाले आह्ला फेरा ऐ
लब्भदे नेईं न नाले - खोले, पधरा चार चफेरा ऐ
पंगा खल्लैं कोहरै दा बी लगदा हुन बथेरा ऐ
ठंडू दे बिच आवा करदी है स्क्रान्ती-लोहड़ी ऐ
दोवे तैयार न किट्ठे औंदे राम-लखन दी जोड़ी ऐ
मुंगफली ते खोड़ त्रोड़ी कन्नै गुड़ दी रेओड़ी ऐ
सारें गी भी होए मुबार,ख आई गेदी लोहड़ी ऐ।
कनकै कन्नैं सरयां गी बी भार जवानी आई ही
दो म्हीने शा पैह्लें जेह्की ए करसानै राहई ही
सैले रंगै झुंड जे कड्डी कनक जियाँ शरमाई ही
रंग-बरंगे चेहरे आह्ली सरयां भी मुसकाई ही।
कनक,चना ते आलू कंनैं ,सरयां आल्ही जोड़ी ऐ
खुश हुँदा करसान बड़ा भी तकदा नजराँ मोड़ी ऐ
मुंगफली ते खोड़ त्रोड़ी कन्नै गुड़ दी रेओड़ी ऐ
सारें गी भी होए मुबार,ख आई गेदी लोहड़ी ऐ।
निक्के बच्चे घर दा निकले बनदी पूरी जोड़ी जी
घर-घर जाई गाने गांदे मंगदे नें,ओह् लोह्ड़ी जी
नच्ची , कुद्दी ,जशन मनाई लैंदे नंद मरोड़ी जी
पैसे धेले देन सदा, नां भेजन खाली मोड़ी जी
आपो-आपी दे विच अजकल दुनिया दौड़ें पेदी ऐ
निक्के बच्चे अंदर डक्की, कीऽ ए रीत त्रोड़ी ऐ
मुंगफली ते खोड़ त्रोड़ी कन्नै गुड़ दी रेओड़ी ऐ
सारें गी भी होए मुबारख आई गेदी लोहड़ी ऐ।
-अरविंद ब्राह्मणू