YA Poetry Productions

Directions

YA Poetry Productions ​� YA Poetry Productions

� Original poetry, verses, and rhythmic thoughts.

� Giving words to the

21/06/2026

जिद्दीचा पायमोजा✨

​कपाळावरती आट्या, पाठीला थोडा बाक,
पण नजरेत अजूनही स्वाभिमानाची धाक.
वय वर्ष एकशे तीन, हात थोडे काजळलेले,
उन्हातान्हात बसून आजोबा पायमोजे विकत होते.
​सभोवताली दुकाने होती, उनाड आणि भकास,
ग्राहक राजा येईल म्हणून, लावून बसलेली आस.
इथे आजोबांच्या चेहऱ्यावर, थकवा नव्हता जराही,
'यूपीआय' अन 'डिजिटल'चं, त्यांना भान नव्हतं काही.
​वयाचा तो आकडा ऐकून, मनात आदर दाटला,
नतमस्तक होऊन त्यांना, सलाम करावा वाटला.
पण व्यवहार तो व्यवहार, तिथे भाव-तावाचा खेळ झाला,
आपल्याच माणसाशी जिंकण्याचा, खरा प्रताप तिथे नडला.
​घासाघिस करून शेवटी, त्यांनी योग्य भावातच विकले,
कष्टाचे ते चार पैसे, त्यांनी स्वाभिमानाने राखले.
मी म्हणालो, "आजोबा, कशाला करता एवढी घाई?
या वयात एवढी धमक, तुम्हाला परवडत तर नाही!"
​आजोबा हसले हळूच, डोळ्यांत चमक होती भारी,
म्हणाले, "पोरा, बसून खाण्यापेक्षा, कष्टाचीच चव लय न्यारी!"
जिद्द, चिकाटी, निरंतर कष्ट, त्यांच्याकडून मी शिकलो,
१०३ वर्षांच्या त्या तरुणासमोर, मी स्वतःला अगदी लहान समजलो.

YA 🧦♥️

21/06/2026

सिटी बसचा प्रवास✨

​धावपळीच्या या अथांग जगात,
एक वेगळीच मजा असते,
कधीतरी आरामात केलेली,
ती सिटी बसची सफर असते.
​कधी गर्दीत उडणारी,
ती गोड-गोंधळाची धांदल,
कधी हवेच्या एका झुळकेने,
मनाला मिळणारा निवांत बदल.
​नजरेच्या कोपऱ्यातून कधीतरी,
दिसून जाते एखादी विशेष झलक,
क्षणात बदलते मनाची मरगळ,
आणि चेहऱ्यावर येते चमक!
​कधी सोबत असते हसणारी,
खोडकर मित्रांची छान मंडळी,
गप्पा-गोष्टी आणि मजेत मग,
बसची ती फेरीही वाटते सुटलेली.
​नशिबाने कधीतरी मिळते,
ती पूर्ण रिकामी शांत बस,
जणू आपल्याच एकांतात मग,
मनाचा राजा घेतो रस.
​आणि हवीहवीशी वाटणारी ती,
सगळ्यात भारी 'खिडकीची जागा',
जिथे विचारांच्या आभाळात,
रंगतो आठवणींचा धागा...
​बाहेर धावणारं शहर पाहत,
मन स्वतःमध्येच मग्न होतं,
सिटी बसचं हे छोटंसं तिकीट,
आयुष्याचा मोठा आनंद देऊन जातं!

YA 🚌♥️

21/06/2026

बेफिक्र दिन और वो यार

​सड़क के मोड़ पर जब भी थमती है नज़र,
दौड़ पड़ती है यादों की वो भूली डगर।
जब देखता हूँ आज के उन नौजवानों को,
हवा में उड़ाते हुए अपनी उन सयानों को।
​एक हाथ में सुलगती हुई वो सिगरेट का धुआँ,
जैसे दुनिया को जीतने का कोई वहम हुआ।
दूसरे हाथ से कस के बाइक का हैंडल थामना,
और रेस देकर ज़माने को अपनी धुन सुनाना।
​इधर-उधर मुड़ना, वो रफ़्तार की रवानी,
लगता है जैसे थम सी गई है ज़िंदगानी।
और सबसे ख़ास, वो पीछे बैठी हुई एक परछाईं,
यार का वो साथ, जिससे हर शाम मुस्कुराई।
​ना किसी की ख़बर, ना कल की कोई फ़िक्र,
बस घूमने-फिरने का ही होता था ज़िक्र।
मौज में कटना वो बेपरवाह सा सफ़र,
दुनिया चाहे जो कहे, हम थे बिल्कुल बेख़बर।
​उन्हें देख कर आज मेरा दिल भर आता है,
गुज़रा हुआ हर वो लम्हा याद आ जाता है।
वो अजीब सी मस्ती, वो यारों का जहान,
अक्सर बहुत याद आते हैं वो दोस्त और वो शाम।

YA 😉🥰 🤝

10/06/2026

हवेचा तुकडा आणि गल्लीचे कोपरे ✨

​गावाबाहेरच्या त्या माळावर,
हवा अशी काही सुसाट सुटते,
निखळ, शुद्ध अन थंडगार,
जी थेट काळजाला भिडते.
​पानापानातून गाळून आलेली,
ती मातीचा सुवास वाहते,
कशाचाच नसतो तिथे पडदा,
ती मुक्तपणे तिथे राहते.
​पण इकडे...
शहरातल्या त्या अरुंद गल्लीबोळात,
माणूस एका श्वासासाठी तरसतो,
कॉंक्रिटच्या या उंच भिंतींच्या मागे,
तो स्वतःचाच जीव कोंडून बसतो.
​ना ती हवा मोकळी, ना तो विचार शुद्ध,
त्याच त्या बंद कोपऱ्यात जगणं होतंय बुरसटलेलं,
कुचकटपणा आणि संकुचित मनानं,
माणसाचं माणूसपणच जणू डांबून ठेवलंय.
​तिकडे मिळतो आभाळाचा तुकडा,
आणि श्वास घेण्याचं अथांग स्वातंत्र्य,
इथे मात्र गल्लीबोळातल्या कोंदट हवेत,
चाललंय फक्त जगण्याचं एक यांत्रिक तंत्र...
​कधीतरी सोडून ही सिमेंटची जंगले,
त्या गावाकडच्या वाऱ्याकडे जावे,
आणि बुरसटलेल्या या विचारांना सोडून,
तिथे मनापासून एकदाच जगून घ्यावे!

YA😊👍

10/06/2026

एक घास कष्टाचा

​तव्यावरची चपाती जेव्हा पानात येते,
आणि भुकेची वेळ एका घासाने मिटते...
तेव्हा अचानक एखाद्या मनात आठवण जागी होते,
बालपणाची ती जुनी सायकल पुन्हा धावू लागते.
​वडिलांच्या पाठीमागे बसून रपेट मारताना,
रस्त्यावरचा तो चढ समोर दिसायचा जेव्हा...
पायंडल मारताना वडिलांची होणारी ती धडपड,
आणि मुलाला सुखात ठेवण्याची ती एकाकी धडपड.
​घामाच्या धारा आणि पायाला पडणारे पीळ,
पण चेहऱ्यावर मात्र पोरासाठी हसू असायचं गोड.
तो चढ, तो कष्ट, ती सायकलची गती,
आज एका घासासोबत डोळ्यांसमोर उभी राहते ती स्मृती.
​किती सोसतात आई-वडील मुलाला वाढवताना,
स्वतः उपाशी राहून पोरांना घास भरवताना...
त्यांच्या कष्टाच्या छायेतच मुलं मोठी होतात,
आणि मोठेपणी त्याच कष्टाची किंमत समजून घेतात.
​पानातल्या प्रत्येक घासाला एक वेगळीच धार असते,
कारण त्यामागे आई-वडिलांच्या रक्ताचं पाणी असतं.
पालकांच्या त्या अथांग आणि अतोनात कष्टांना,
शब्दांशिवाय दुसरं कोणतं मोठं नमन असतं?

YA♥️😊

08/06/2026

गंध बालपणाचा

​आठवणी ह्या सुगंधासारख्या असतात,
दरवळल्या की भूतकाळ समोर उभे करतात.
बाजारच्या गर्दीत अचानक आलेला तो उदबत्तीचा सुवास,
क्षणार्धात जागवून जातो बालपणाचा तो सुंदर प्रवास.
​पुन्हा हरवताना पुन्हा शोध सुरू होतो कशाचा तरी,
आणि पुन्हा मन भरकटून जातं कुठेतरी...
त्या च्युइंगमच्या गोड, रसाळ सुवासा मागे,
गुंतून जातात पुन्हा सुटलेले बालपणाचे धागे.
​पहिल्या पावसाचा तो मातीचा ओला सुगंध,
मनाला आजही करून जातो तितकाच धुंद.
शाळेतल्या त्या क्राफ्टच्या तासाला लागलेला फेविकॉलचा तो वास,
आणि घराला नवीन रंग दिल्यावर येणारा तो वेगळाच उल्हास!
​संत्री सोलून खाताना हातावर उडालेले ते छोटे तुषार,
आणि बोटांवर रेंगाळत राहिलेला तो आंबट-गोड सुवास फार.
कागदी होड्या, तो पाऊस आणि तो लहानपणीचा गाव,
ह्या सुगंधांच्या लहरींवर मनावर उमटते त्यांचेच नाव.
​काळ बदलला, वय वाढले, जगणे झाले जरी व्यस्त,
पण एका छोट्याशा गंधातून बालपण आजही होते प्रसन्न आणि मस्त.
ह्या आठवणी अशाच असतात, मनाच्या कोपऱ्यात सुगंध बनून राहतात,
आणि अचानक वाऱ्याच्या लहरीसोबत, पुन्हा आपल्याला 'लहान' करून जातात.

YA 🤗

03/06/2026

डोळ्यांतील लढा ✨

​बसच्या त्या कोपऱ्यात बसले होते आजोबा,
चेहऱ्यावर थकवा, पण मनात सुटायचा नव्हता ताबा.
कुटुंबासाठी काहीतरी आणायला निघाले असावेत,
स्वाभिमानाचे गाठोडे खांद्यावर वागवत असावेत.
​थकलेल्या हातांवर कोरल्या होत्या नशिबाच्या रेषा,
पण अजूनही हरली नव्हती लढण्याची ती भाषा.
शरीराने साथ सोडली तरी, उमेद अजून जागी होती,
त्यांच्या त्या निरागसतेत एक वेगळीच चमक होती.
​ओठ काही बोलले नाहीत, पण डोळे बरेच काही सांगून गेले,
आयुष्याचे हजारो चटके ते शांतपणे सोसून गेले असावेत.
​नजरेत त्यांच्या तक्रार नव्हती, होता फक्त एक निर्धार,
'अजूनही लढेन मी' असाच होता तो हुंकार.
नजरेने टिपले रूप, अन् काळजाने जपले हृदयात,
असे जगण्याचे बळ शोधूनही सापडत नाही बाजारात.
​सलाम त्यांच्या त्या लढवय्या आणि निरागस वृत्तीला,
ज्यांनी एका क्षणात शिकवून दिले, कसं जगायचं या मातीला!​

YA 👌👍

02/06/2026

॥ गुरुमहिमा अन् ईश्वरी कृपा ॥

​जीवनाचा हा अथांग प्रवाह, अन् माणसांची ही अफाट गर्दी,
ताणतणावाच्या या चक्रात, हरवून जाते मनाची उभारी.
कधी वळणे चुकतात वाटांची, कधी अंधार सोबतीला येतो,
या धावपळीच्या जगात माणूस, नकळत स्वतःलाच विसरून जातो.
​मन जेव्हा व्याकुळ होते, अन् संकटांचे डोंगर उभे ठाकतात,
तेव्हा हताश झालेल्या जीवाला, केवळ आशेचे किरणच वाचवतात.
अशा धुंद, दिशाहीन प्रवासात, एक अलौकिक चमत्कार घडतो,
जेव्हा ईश्वराचा वरदहस्त, पाठीवरती येऊन पडतो.
​गुरुकृपेची सावली लाभता, मनाचे सर्व पडसाद मिटतात,
मार्गदर्शक बनून येणारे गुरु-मित्र, जगण्याचा खरा अर्थ शिकवतात.
भरकटलेल्या प्रत्येक प्रवाशाला, ते योग्य दिशा दाखवून जातात,
वादळात अडकलेल्या नावेला, पैलतीरावर घेऊन जातात.
​श्रेष्ठ आहे ईश्वराची शक्ती, अन् अमूल्य आहे गुरूंचे ज्ञान,
त्यांच्याच कृपेने मानवी जीवन, बनते सुंदर आणि महान.
भटकणाऱ्या या जगामध्ये, गुरुमाऊलीच आहे खरा आधार,
त्यांच्याच चरणी नतमस्तक होता, होतो या भवसागराचा पार.

YA

02/06/2026

🌧️ आनंद म्हणजे... ✨

​आनंद म्हणजे दुसरं काही नसून,
नभातून आलेली सुखाची ती धार...
अलगद येऊन चेहऱ्यावर पडणारा,
पहिल्या पावसाचा तो तुषार! 🌧️

​आनंद म्हणजे दुसरं काही नसून,
हवेत पसरलेला तो गारवा...
मनाला अलगद स्पर्शून जाणारा,
ओल्या मातीचा तो सुगंध नवा! 🌱

​आनंद म्हणजे दुसरं काही नसून,
पावसात नाचणारी ती बारकी पोरं...
पाहणाऱ्यालाही बालपणात घेऊन जाणारं,
त्यांचं ते कोडकौतुक थोर! 👦👧

​आनंद म्हणजे दुसरं काही नसून,
या चिंब बरसणाऱ्या धारेत...
मनमोकळेपणाने स्वतःला हरवून,
जगणं तिच्याच धुंदीत! 💫

YA 🌧️🌈♥️

Address

Solapur
Solapur
413003

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when YA Poetry Productions posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category