http://jasmyarticle.blogspot.com/, http://facebook.com/jas.myarticle

JAS.myarticle, North Lakhimpur (2026)

31/12/2025

#জীৱন এক ‌সপোন মোৰ লিখনি।

ম‌ই কোন…? তেওঁক সুধিলো।
তেওঁ ক'লে, তুমি এডাল লাঠি…।

মই তেওঁক কলো, কেনেকৈ…?
তেওঁ ক'লে, লাঠিক সকলোৱে নিজৰ মতে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, সেয়া ভাল হ‌ওক অথবা বেয়া হ‌ওক। যেনে বৃদ্ধত্ব জনে খোজ কঢ়াত, আক্ৰমণাত্মক জনে প্ৰহাৰ কৰাত…।

মই তেতিয়া তেওঁক কলো, মোক কোনে নিজৰ মতে ব্যৱহাৰ কৰিছে, তাকো ভাল বেয়া দুয়োটাতে…?
তেওঁ মোক কৰুণানিধান ভাবে এপলক চাই সুধিলেহে, তুমি পিন্ধি থকা পোছাক যোৰ কাৰ…?

মই কলো, মোৰ…।
তেওঁ কলে, তোমাৰ হে…মানে তুমি নোহোৱা…।

তেওঁ আকৌ মোৰ হাত এখন দেখুৱাই সুধিলে, এই হাতখন কাৰ…?
মই কলো মোৰ; মোৰ দেহতে লাগি আছে যেতিয়া।

তেওঁ কলে, তোমাৰ হে…, মানে তুমি নোহোৱা…।
আৰু তেওঁ, মোৰ দেহৰ সমস্ত ইন্দ্ৰিয়াতন ক্ৰমাগত দেখুৱাই সুধিলে, এই সকলোবোৰ অংগ কাৰ…?

মই বিৰক্তিৰে কলো, মোৰে…।
তেওঁ শান্ত-সমাহিত স্বৰে কৰে, তোমাৰ হে…, মানে এটা অংগ‌ও তুমি নোহোৱা…।

মই কোন, সেই কথা তেওঁৰ পৰা জানিবৰ আৰু আশা নকৰি হতাশকৃত হৈ মই আঁতৰি আহিব ধৰিলো…।

তেওঁ মধুসূদন কণ্ঠস্বৰে মাত লগালে…শুনা। কিন্তু…সেই মাতত কোনো শব্দ নাছিল…, সেই শব্দৰ আনে কোনো শব্দ শুনা নাছিল, সেই শব্দত মাথোঁ সঞ্জীৱনী আছিল, প্ৰাণচাঞ্চল্য আছিল।

মই ঘুৰি চালোঁ…।
তেওঁ ক'লে…তুমি অক্ষৰ-পুৰুষ…, তুমি অমৰ। তুমি ইহঁতৰ কাৰোৰে আপোন নোহোৱা। ইহঁত তোমাৰ চিৰস্থায়িতা নহয়। ইহঁতৰ মৃত্যু হ'ব। ইহঁত গেলি-পচি পঞ্চভূতত বিলীন হ'ব। তোমাক ইহঁতে ব্যৱহাৰ কৰিছে। ইহঁতক কোনেও প্ৰেম নকৰে, ইহঁতক কোনেও মনত নাৰাখে। প্ৰেম কেৱল তোমাক কৰে, তোমাক হে মনত ৰাখিব। কাৰণ তুমি অবিনাশী। শৰীৰটোৰ মৃত্যুক লৈ তুমি শংকান্বিত নহবা। মনত ৰাখিবা, মৃত্যুৱে তোমাক নতুনত্বহে দিব।

12/11/2025

#জীৱন এক ‌সপোন মোৰ লিখনি।

18/10/2025

সততা মানুহক সাধাৰণতে বেয়া পোৱা কাৰণ এটাই, তেওঁ লোক সহজতে সকলোৰে আপোন হ'ব পাৰে। সকলোৱে তেওঁ লোকক ব্যৱহাৰো কৰিব পাৰে। কিন্তু তেওঁ লোকে অসত্য আৰু অন্যায় দেখিলে আপোন মানুহৰ ওপৰতো মাত মাতে।

#জীৱন এক ‌সপোন মোৰ লিখনি।

18/10/2025

জুবিন দৰ্শন:

[১] মোৰ কোনো জাতি নাই, মোৰ কোনো ধৰ্ম নাই, মোৰ কোনো ভগৱান নাই। মই মুক্ত, ময়ে কাঞ্চনজংঘা।
মানুহক দুখ দি ইশ্বৰক পূজা কৰি লাভ নাই। দুখী জনৰ মুখত হাহি বিৰিঙাব পাৰিলেই ইশ্বৰক সেৱা কৰা হয়।

(অৰ্থাৎ তেওঁ মানুহ আৰু ধৰ্মক বিভাজন কৰি নিদিষ্টকৈ ভগৱানক বিচাৰি স্বাৰ্থপৰ হ'ব বিচৰা নাই। তেওঁ দাসত্ববিহীন উচ্চ ভাৱনাৰ। আৰু তেওঁ বুজাব বিচাৰিছে সমস্ত ভূততে ব্যাপ্তি আছে হৰি যেতিয়া, সকলো জীৱকে সমান চকুৰে চাই মৰম, দয়া, সহায় কৰি সুখ দিব পাৰিলেই ঈশ্বৰক সেৱা কৰা বুজায়)।

[২] জুবিন গাৰ্গ লৈ প্ৰশ্ন: জুবিন গাৰ্গ হৈ আপুনি, জুবিন গাৰ্গ হিচাপে অনুভৱ কি?
জুবিন গাৰ্গৰ উত্তৰ: শূণ্যতা। সকলো পাইও শেষত শূণ্য হ'ব লাগিব।

(অৰ্থাৎ মানুহে মান, সম্পদ য'ত যি আৰ্জন কৰিলেও শেষত সকলো ইয়াতেই এৰি যাব লাগিব শূণ্যতাৰে। ভালৰো ফলাফল ইয়াতে পাব বেয়াৰো ফলাফল ইয়াতে পাব)।

[৩] মই আগতে হাঁহ খাইছিলো। পোহা পিছত খাবলৈ বাদ দিলো। মৰম সোমালে খাব নোৱাৰি।

(অৰ্থাৎ সকলো প্ৰাণীকে মৰম কৰিব লাগে। মৰমে দয়াৰ উদ্ভৱ কৰে)।

[৪] মই প্ৰত্যেক দহ বছৰৰ মুৰে মুৰে গানৰ ভাষা change কৰিছোঁ। লিখাৰ ধৰণ change কৰিছোঁ, musicৰ ধৰণ change কৰিছোঁ। সময়ৰ লগে লগে নিজকে change কৰিব লাগে। যি change কৰিব নাজানে সি নাইকীয়া হৈ যায়। মুঠতে নদীৰ দৰে হ'ব লাগে। পুখুৰীৰ দৰে নহয়।

(অৰ্থাৎ সময়ৰ লগত নিজক মিলাই যাব লাগে। নিজৰ লগত সময়ক মিলাবলৈ অযথা চেষ্টা কৰিব নালাগে)।

#জীৱন এক ‌সপোন মোৰ লিখনি।

06/10/2025

#জীৱন এক ‌সপোন মোৰ লিখনি।

05/10/2025

#যুগনায়ক
জনমে জনমে।

প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ জ্যোতি আকৌ নুমালে
ৰিক্ত কলিজাই কলিজাই হাহাকাৰ লাগিলে।

টুকুৰা-টুকুৰি ছেদেলিভেদেলি
প্ৰজা ৰজা মহাৰজা ৰাজ্য ভূখণ্ড ঐক্যৱদ্ধ কৰি
চাওলুং চুকাফাই আত্মীয়তা বান্ধোনে বৰ অসম গঢ়িলে।

উচ্চ নীচ বৰ্ণ বৈষম্য সম্ভ্ৰান্ত নিৰন্ন
বিশ্ৰম্ভ কুনিৰ্ব্বন্ধ আস্থা অনাস্থা
অনিশ্চয়তা স্বৰূপে ঘূণে ধৰিব ললে
আত্মীয়তাৰ জৰীৰ আঁহে আঁহে।

দুমোজা জনগণৰ আতং-বিতং তফাত্‍ কৰি
প্ৰজ্ঞা সমুদ্ৰ মন্থন কৰি য'ত তত্ত্ব সাৰমৰ্ম দিলে
যেন মুমূৰ্ষুৰ জিহ্বাত অমৃতৰ শীকৰ দিলে।
চুকাফাৰ বৰ অসমৰ ভেটি সুদৃঢ় কৰিলে
এক ছত্ৰ ছাঁয়াত এক জৰী নীতিৰে সবাকো বান্ধিলে
আমাৰ মহাপুৰুষ জগতগুৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে।

গুৰু জনাৰ আদৰ্শ কলা সংস্কৃতি হৃদয়ৰত ৰাখি
মাৰবান্ধি আগুৱালে সাতামপুৰুষীয়া যাউতিযুগীয়া
কৰাৰ মানসে কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা ৰূপকোঁৱৰ
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
সুধাকণ্ঠ ভূপেন হাজৰিকাৰ আৰু বহু মহা‌মনীষী।

আলিবাট পদূলি যান বাহনৰ ব্যৱস্থা সুগম হ'ল
গাওঁবোৰো ক্ৰমাগতে চহৰ নগৰমুখী হ'ল
দেশৰো গতি কিছু অগ্ৰণী হ'ল
মানুহবোৰো পিছে কিছু ধনীও হ'ল।

দেশ প্ৰদেশ বিদেশৰ মাজত চলিলে বেহা
নতুনত্বৰ উন্মাদত সকলো যেন মগ্ন মতলীয়া।
নিজ অস্তিত্ব কৃত্য সদৌ হেলাওটা কৰিলে
পশ্চিমীয়াৰ বতাহত ডৌকা কোবালে।
কংসাল কোলাহলে সুৰঙ্গ বৰঅসমৰ অনঙ্গ কঁপালে
এথানি-এবানি শাশ্বতী অস্তিত্বই মাথোঁ নিৰৱে বিনালে।

প্ৰকৃতিৰ সৃষ্টি মনোহৰা অপৰূপা অসম আইৰ বসুন্ধৰা
ইয়াতেই সজা হয় ভাষা সংস্কৃতিৰ ৰঙ্গ মেলা।
বিভাষা অপসংস্কতিৰে অসম আইক গ্ৰাস কৰিলে
নিজ ভাষা সংস্কৃতি সকলোবোৰচোন কঁহে ধৰিলে।

নিজা ভাষা কৃষ্টি য'ত বেসুৰা বুলি ভাবি
আধুনিকতা ঔদ্ধত্যই নিজকে ময়ূৰ পাখিৰে সজালে।
কিন্তু সঁচা অৰ্থত নিজকো নিচিনি আনকো নুবুজি
দুই ভৰি এটি পাৰত এটি নাৱত ৰাখি
পৰিচয় বিহীন অস্থিৰ যাত্ৰাৰে উটি ভাহি ফুৰিলে।

অসমী কৃষ্টি সংগীতৰ অস্তিত্ব সংকটাপন্ন দেখি
এটি মহামানৱে নিৰলে-নিমাতে চকুলো টুকিলে
দিন-ৰাত্ৰি একাকাৰ কৰি
অস্তিত্ব পুনৰ্জাগৰণৰ মহামন্ত্ৰ বিচাৰিলে।
আৰু যুগান্তৰকাৰী ৰূপে প্ৰাণ ঢালি
অনন্য মধুৰ কণ্ঠৰে জনতাৰ মন মোহি
মহানায়ক ভূমিকা পালন কৰি
অমোঘ বিশ্বাসে কৰ্ম, সংস্কৃতি বুকুত বান্ধি
নিজকে অসমী আইক উচৰ্গা কৰিলে।
বৰ্ণ অহম শিকলি ছিঙি
মোৰ কোনো জাতি ধৰ্ম ভগৱান নাই বাণীৰে
সততাৰ সহমত সম ভাবনা
পৰাধীনতা সাগৰ সাঁতোৰি স্বাধীন নিৰ্ভীক
মুক্ত কাঞ্চনজংঘা হবলৈ আহ্বান জনালে।
তেওঁৰ মতে জ্ঞানেই ভগৱান হৃদয় হ'ল প্ৰেৰণা
সেয়েহে তেওঁ কৈছিল দিমাগে পৃথিৱীখন চলোৱা
আৰু হৃদয়ে শৰীৰটো চলোৱা।
মানুহক দুখ দি ইশ্বৰক পূজা কৰি লাভ নাই
দুখী জনৰ মুখত হাহি বিৰিঙাব পাৰিলেই
ইশ্বৰক সেৱা কৰা হয়, এই কথাক
তেওঁ গভীৰ বিশ্বাস আৰু দৃঢ়তাৰে পালন কৰিলে।
তেওঁৰ সুললিত কণ্ঠ যেন মধুসূদন বাঁহীৰ সুৰ
য'ত জীৱ চৰাই-চিৰিকটি ইতৰ প্ৰাণীকে ধৰি
বালক-বালিকা ডেকা-গাভৰু বৃদ্ধত্বৰ
হৃদয়ে হৃদয়ে হ'ল গুঞ্জৰিত।
হিয়াৰ আমঠু নামেৰে এটি প্ৰেৰণা চাকি হ'ল
তেওঁৰ সুৰ-সমলয়ত নিৰস কলিজাও জীপাল হ'ল।
তেওঁৰ অপ্ৰতিৰোধ্য শব্দ‌ই সাহস হ'ল
জুবিন সংগীত মাজেৰে প্ৰতি নৱপ্ৰজন্মৰ
হিয়াৰ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে প্ৰতিবাদী সত্ত্বা জাগ্ৰত হ'ল।
আমি নৱ জনসমাৱেশে দেশ সলাব‌ও পাৰোঁ
ইচ্ছা কৰিলে জ্বলাব‌ও পাৰোঁ শ্লোগানেৰে
দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰ হিংসা শোষণক দিলে কঠোৰ সকীয়নি।
নিজৰ সকলো পৰিশ্ৰমৰ ফল
নিঃকিন কিম্বা ৰোগাক্ৰান্তক দিলে
নিজে কম খাই দাতব্যতে আনক বেছি হে খোৱালে।
গঁড় বাঘ হৰিণ সাপ ময়ুৰ বগলী হাইঠা শালিকা
কুকুৰ মেকুৰী গছ গছনি সকলোৰে লগত থাকি
আমি কোনো নহয় ভিন্ন সেই আদৰ্শ ধৰিলে দাঙি।
সমস্ত জীৱকে প্ৰীতি দয়া ক্ষমা কৰি সবাকো আকোঁৱালি ধৰি
মানুহ যে মানুহৰ বাবে ধনৰ নহয় মনৰ হে ধনী হ'বলৈ শিকালে।
একেলগে হাতত হাত ধৰি কেৱল মাত্ৰ এখন সুস্থ মানৱতাৰ সমাজ
গঢ়াৰ সপোন পুহি বিচাৰ ধাৰাৰ পৰিবৰ্তন অনিবাৰ্য বুলি
নিৰ্ভীক বলিষ্ঠ কণ্ঠস্বৰে প্ৰতিবাদী সত্ত্বাক পৰিস্ফুট কৰিলে
আমাৰ হিয়াৰ আমঠু মহামানৱ জুবিন গাৰ্গে।

আচম্বিতে মহামানৱৰ মহাপ্ৰয়াণ ঘটিল
আকাশে বতাহে মহাজাগৰণ হ'ল
হতচকিত গুণমুগ্ধৰ অস্থিৰ আৱেগ স্তব্ধ হ'ল।
গগন ফালি জলধাৰা আহি চৰণ স্পৰ্শে
প্ৰকৃতিৰ ফুল লতা গছ বনে নিৰৱে অশ্ৰু বোঁৱালে
অবাক জীৱবোৰেও হিয়া ভাঙি বিনালে।
এতিয়া যে তেওঁ মহামানৱ কিম্বা শিল্পীয়ে নহয়
এটি যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়াৰ গৌৰৱে থাকি যাব এক সত্ত্বা হৈ
অসম আৰু অসমীয়া হৃদয়ত অনাদি অনন্ত কাললৈ।
শূন্যতা টো বিচাৰি পাব এক সত্ত্বা
যাৰ নাম হ'ব জুবিন সত্ত্বা…জুবিন মানেই হ'ল আকাশ স্পৰ্শা।।

#জীৱন এক ‌সপোন মোৰ লিখনি।

JAS.myarticle

31/12/2025

12/11/2025

18/10/2025

18/10/2025

06/10/2025

05/10/2025

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Establishment

Shortcuts

Share