Drushti-wedha Prakashan

Drushti-wedha Prakashan no

सती(श)चं वाण ल्यालेला कवी! -------------------कंसू प्रीतम. कुठल्या वाटेवर भेटलास? केवळ ख्यालीखुशालीचं विचारलं नाहीस, माय...
24/07/2022

सती(श)चं वाण ल्यालेला कवी!
-------------------
कंसू प्रीतम.

कुठल्या वाटेवर भेटलास? केवळ ख्यालीखुशालीचं
विचारलं नाहीस, मायेनं वास्तपुस्त,
शिदोरी सोडूनही दिलीस-
हे वारंवार होतं राहिलं,
व्यासपीठाशिवाय.
प्रत्येक भेट...

साहित्य हाच धर्म आणि साहित्य हेच जगणं,
न सांगताही, तुझ्या कृतीतून
शिकलो: कुठंकुठं नेऊन डकविल्यास कविता?
तुझं आवर्जून आवतण...
नवतीला सन्मान!
नवागत.
नाहीच तुझ्या दृष्टीनं.

तुझ्या वळचणीला राह्यला खूप आवडायचं.
परतफेड तुझ्याकडं नसायचीच;
नेहमी हात तुझा झोळीत, ठेवण्यासाठी
नाही, तर देण्यासाठी.
देणंच कसं माहित असतं,
एखाद्यास?
हरहमेशा पडलेला प्रश्न.

औचित्य म्हणून नाही विचारू शकत.
कोतेपण आड येतं का?
ठेंगूचं थिटंच पोतं,
नाही का?
वाहत्या झ-याला आपण वाह्यात म्हणतो.
वाह्यात प्रवाह सुघड करतो, त्याला
काय म्हणता येईल?

देणा-यानं देत जावं, घेणा-यानं घेत जावं.
हा व्यवहार नाहीच. सामाजिक.
समतोल कुठंय्?
बौद्धिक देवघेव तराजूविना असते!
अंतिमतः (नाही का?)
तू द्रष्टा खराच रे!

शरीरधर्मानुसार मृत्यू कदाचित्,
मात्र आत्मिक तू सोबत...
वाटाड्या!

मी नतमस्तक! शरणागत!! ऋणाईत!!!
___________
Consu Preetam.

Ramesh Sawant, यांच्या वॉलवरून.

प्रवेश...-----------कंसू प्रीतम. मी फेसबूकच्या अकाऊंटवर आलो होतो; तेव्हा, सारा आनंदी आनंद होता, त्यात माझं लेखन रोमन लिप...
16/07/2022

प्रवेश...
-----------
कंसू प्रीतम.

मी फेसबूकच्या अकाऊंटवर आलो होतो;
तेव्हा, सारा आनंदी आनंद होता,
त्यात माझं लेखन रोमन लिपीमधून...
लोक कातावले होते;
वाचायला त्रास होतो,
कळत नाही.

अन् ते खरंही होतं...
आज तुम्हामित्रांचे (नव्या परिचयातील)
प्रेम पाहून गलबलून
आल्यासारखं वाटतंय्. (भरतं येणं.) असो.
असंच अखंड प्रेम,
लोभ राहो.
_______
Consu Preetam.

Consu जी,
प्रत्येकजण हा ख-या अर्थानं एकटाच असतो,
तेच अंतिम सत्य आहे...
सुहृद अन् जीवलगांच्या आठवांनी
मन सैरभैर होतं;
अस्वस्थता असह्य होते...
अशावेळी, मी असं मानतो:
आपण भौतिक अन् आदीभौतिक
यांच्या उंबरठ्यावर असतो...
ही मनोवस्था परमात्मचिंतनार्थ वापरता आली,
तर त्यापरतं सुदैव नाही...
You will find your own rythm...
____________
.

सेल्फी. पोस्ट 2016, ची.

संस्कृतांचा खेळ... ----------------कंसू प्रीतम. पिल्लास आईनं उचलून कडेवर घ्यावं, मी समजू शकतो -परंतु पिल्लानं पिल्लास उच...
06/07/2022

संस्कृतांचा खेळ...
----------------
कंसू प्रीतम.

पिल्लास आईनं उचलून कडेवर घ्यावं,
मी समजू शकतो -
परंतु पिल्लानं पिल्लास उचलून
लावावं छातीला,
बात हजम नही होती है।

कुणी हटकलं काय?
झालंय् कावरं बावरं...
आई भुंकत तर आली नाही?
कदाचित्, पाळीव असावं पिल्लू,
शौक म्हणून...
दारांशी श्वान असावा,
नाही का?
बा, ही असते थोरांची संस्कृती, प्रतिष्ठा!
दारांशी बांधलेली.
खेळ.

लेकरु आईपासून वेगळं करताना,
नाही येत, दयामाया, कास पान्हावल्या
आईला
लोटलं जातं दूर,
तटतटून येत असताना,
स्तनं.
कळवळत फिरते ती रस्त्यावरनं
व वळचण:
माझं लेकरु ऽ

कसं होता येतं निष्ठूर?
निर्घृण.
आर्थिक देवघेव...
विक्री.

केली जाते पुष्ट गुलाम संस्कृती.
पूर्वापार.
____________
Consu Preetam.

कु. मानस दुबे.

गांव...-----------कंसू प्रीतम. सूर्य कलतो:सावल्या लांबत जातात;अडगळीतून साप बाहेर यावा,तसे हलकेच उघड्यावर येतो:मांडून बसत...
05/07/2022

गांव...
-----------
कंसू प्रीतम.

सूर्य कलतो:
सावल्या लांबत जातात;
अडगळीतून साप बाहेर यावा,
तसे हलकेच उघड्यावर येतो:
मांडून बसतो डाव: गोट्या खेळणं.
भोवरे फिरविणं,
आबादोबी व उंचउडी (कुरघोडी).

गुराखी शेतमळा, कुरण व रानातून
जनावरं हिंडवून यायला होते सुरुवात...
शेतरानांत रोजंदारीनं गेलेले गडी-बाया
परतू लागतात;
गलका आणि धुराळा...
गावाला जणू जाग येई.

विटी-दांडूचा खेळ रंगात येतो.
भिरभिरत विटी येते:
कपाळाला खोक पाडून जाते,
धावपळ...

रक्तवर्णी संध्या जणू सांडते श्वेत वस्त्रावर:
शिवीगाळ, पुन: चिडीचूप...
दिवेलागण.

गांवमंदिरात आरतीला सुरुवात होते:
घंटानाद...

काळोखात बुडून जाते: नि:रवता...
एक कुलंगे सोडले तर...
__________
Consu Preetam.

Sudhir Wagh,

पेन्शनर....------------कंसू प्रीतम. साठीनंतर येणारं नैराश्य, राहतं करीत अस्वस्थ...वळतात मुठी त्रासिकपणे बेकारीनं.नाही उर...
18/06/2022

पेन्शनर....
------------
कंसू प्रीतम.

साठीनंतर येणारं नैराश्य,
राहतं करीत अस्वस्थ...
वळतात मुठी त्रासिकपणे बेकारीनं.
नाही उरलो कामाचा,
त्यांच्या आकडेवारीनुसार:
राहतं भेडसावत वयमान...
(ह्याची लाकडं गेलीयत, स्मशानात...)

नाही सन्मान, नाही उठबस...
केलं जातं बेदखल!
(हा म्हातारा कशाला अडमडतोय्?)
जातं कुणीतरी पाय आपटत समोरून...
काय बोलते सूनबाई वा धर्मपत्नी?
नाही येत अंदाज...
धरतो हट्ट नातू, कसला तरी?
कशासाठी?

करावी सोयीस्करपणे डोळेझांक
पडावं घरातून बाहेर अधोन्मुख,
तर पोटात काहीच नसल्याची जाणीव...
हाय ब्लडप्रेशर,
डबडबते सर्वांग घामानं;
नाही पडत काहीच पथ्य-पथ्यावर!...

ढकलतो रात्रीचा शिल्लक घास घशातून...
करतो सुपूर्द निमूटपणे सही करून पेन्शनवर...
_______
Consu Preetam.

संजय क्षीरसागर:
एक प्रतिक्रिया...
-------
जबरदस्त! एकदम सहीसही मांडणी
केली आहे; हेच आहे आपल्या थोर
भारतीय संस्कृतीचं खरं,
पण विदारक चित्र!
_______

देवदत्त संगेप:
प्रतिक्रिया...
---------
जीवनात अवतीभवती घडणाऱ्या,
दिसणाऱ्या गोष्टींकडे बघण्याचा
तुमचा दृष्टीकोन; अगदी चपखल शब्द
आणि चित्रांची निवड,
हे तुमचं वैशिष्ट्य थक्क करणारं आहे.
__/i\__

संकल्पहीन...---------------कंसू प्रीतम. एका अनिश्चिततेनं घेरलंय्. रात्र जागून, दिवसा पेंगुळत राहणं, जांभया व उठबस, ही कु...
13/06/2022

संकल्पहीन...
---------------
कंसू प्रीतम.

एका अनिश्चिततेनं घेरलंय्.
रात्र जागून, दिवसा पेंगुळत राहणं,
जांभया व उठबस,
ही कुणा दुस-याची नाही,
तर दस्तुरखुद्द...

'आता झोपा.'-
म्हणणारंही नसतं कुणी सोबतीला,
फॅमिली मेंबर वा जीवाभावाचं...
स्वतःला वेगळं करून घेतलंय्,
बा, असंही नाही रे!
मग हा विजनवास...

एकाकी राहणं,
गर्दीपासून दूर...
गोंगाट व आदळ-आपट,
कुणाची अनाहूत सलगी...
नाही मानवत.

फोन आलाय् व उचललाय्,
हा स्वभावही नाही.
कंटाळलो तरच स्वतःहून मित्रयादीतून
वेठीस धरायचं, कुणा तरी मित्रास.
आकस्मिक फोननं तो अचंबित होतो,
आनंदित.
हा अवगुण वगळता ख्यात.
नंतरच्या गप्पा तासभर...

अमूक ठिकाणी भेटायचं;
भेटीतून भेटी,
जणू सोहळाच.
अख्खा दिवस घरापासून बाहेर...
जेवण तिकडूनच.

घरी चहा करायचा म्हटलं,
तरी कंटाळा,
स्वयंपाकाची सारी सुविधा,
शिधादी असूनही.

वेगळं काही व्हेज वा नॉनव्हेज
खायचा मूड आला,
तरच स्वतः जायचं,
काही ठरलेली हॉटेलं,
रेस्टॉरंट...

उदरनिर्वाहाचं साधन,
अर्थात्, उपजीविका...
फंड व पेन्शन.
सरकारी नोकरीची 27 वर्षं कंटाळवाणी
गेली,
गमावली म्हणा ना!
मनासारखं काही नाहीच. .................

हो रे, मी लेखनकामाठी करणारा मनुष्य!
वेठीस धरायला बरं वाटतं,
राजकारण्यांस...
खाणंपिणं, अर्थात्... जडशीळ लिफापा.
संपादक असणं भाऊ वेगळीच गोष्ट!
सोय आणि सोयीस्कर,
दोन्ही.

प्रामाणिकपणाचं बिरूद,
काही कामाचं नाही.
फुकटची उपासमार!
ससेहोलपट!!
होरपळ!!!
कफल्लक.

आपण पदरात काय पाडून घेतो,
महत्त्वाचं. घेतलं?
आता मात्र मतांशी ठाम नाही.
____________
Consu Preetam.

Niranjan Chaudhari,

मज दावी कुणीतरी प्रियतमा...-------------कंसू प्रीतम. बाबा, हे नतमस्तक होणं नव्हं;खरंच का वाकून पाहण्यानं आकाशउलटं दिसतं?...
10/06/2022

मज दावी कुणीतरी प्रियतमा...
-------------
कंसू प्रीतम.

बाबा, हे नतमस्तक होणं नव्हं;
खरंच का वाकून पाहण्यानं आकाश
उलटं दिसतं?
कुतूहल.

मी आकाश कवेत घेतो;
नव्हं पेलतो?
टोकावर चोचीच्या...
______
Consu Preetam.
प्रसृत: नीलम.

मी असाही विचार करून पाहतो--------------------कंसू प्रीतम. 'ज्यांना जायचंय, त्यांनी जावं, उरलेत त्यांच्यासंबंधी बोलणार ना...
28/05/2022

मी असाही विचार करून पाहतो-
-------------------
कंसू प्रीतम.

'ज्यांना जायचंय, त्यांनी जावं,
उरलेत त्यांच्यासंबंधी बोलणार नाही,
परंतु मी जवाबदारी घेणार नाही-'
सा-यांचे चेहरे झालेत,
कसनुसे: भुकेचं काय? आदरातिथ्य केवळ
चारदिवसांचं...

आपण का आलोत? कुणाच्या सांगण्यामुळं?
कुणी अडवलं नव्हतं, का थांबून
राहिलो? संधी होती,
जायची, सोयीनं.

पार्टी, होय, आमिष; ओल्या पार्टीचं.
मिळूनच आखला होता,
बेत, उशिरा येईन, सांगितलं होतं,
घरी. पण कुठं निघालोय्?
नाही.
पाहतील उशिरापर्यंत वाट,
दुस-या दिवसापासून चिंता,
नंतर शोध...
घरी उशिरा येणं, तसं
सरावाचं.

कामाला दांडी वा बुट्टी नाही. प्रायव्हेट सेक्टर: राहणार बंद, बंदमुळे.
लाॅकडाऊन. संपण्याआधी,
पुन्हा जाहीर:
प्रमोट केल्यासारखं.
हा आडमुठेपणा नाही, सरकारचा,
संसर्गाचा विसर्ग पहाता...

वर्ष काढलं, बँकबॅलन्स, उसनवारी
व कर्ज, लोनचे हप्ते जात नाहीत,
आधीच टेन्शन.
कुटुंबाची जवाबदारी, नाही कुणावर
टाकू शकत.
सारेच जवाबदारीच्या
ओझ्याखाली.

रोजच भयाण बातम्या...
रोगापेक्षाही. (मीडियाचं बांडगूळ.)
पडताळा घेऊ शकत नाही.
प्रचिती... बापरे!
एकातून दुसरे, दुस-यातून...
ही उतरंड नाही.

(प्रेतं रचून ठेवल्यासारखी, अग्नीदाह, तोही
रचून... मी कुभांड रचून नाही सांगत.)

सामान्य जनांस कुठंच प्रवेश नाही:
ट्रेन, बसेस, रीक्षा...
हा झाला वाहन-वाहतुकीचा
मार्ग. पायीप्रवास किंबहुना, रस्त्यावर
दिसणं, अतिप्रसंग...
जरबेनं विचारलं जाणं,
ढुंगणावर काठीचा प्रहार.

(बाहेर फिरण्यास सबळ कारण नाही.)

का लोक येतात बाहेर? उघड्यावर...
बेतलं जाऊ शकतं,
जीवावर.
केवळ मास्कच्या भरवशावर?

कंटाळा आला?
पाय मोकळे करायचेत: अपु-या जागेत
किती घालणार, येरझारा?
घर ते दार, व्हरांडा...
कच्चीत फिरायलाही घातलीय्
बंदी, सोसायटीनं: फाटक उघडून तुम्ही
बाहेर जाणार कसे?
(मुलांसहित सारेच कंटाळलेत.)
जेष्ठ नागरिक म्हणून...

प्रादुर्भाव कमी होईल, दैनंदिन नियम
शिथिल होतील, कल्पना मात्र.
रेस्टॉरन्ट आणि बार,
फॅमिली नव्हेः रिसाॅर्ट...
यात्रा-जत्रा, पर्यटन,
नाही रे बा!
सारंय् ओकंबोकं!! भूकही-

लॉकडाऊन सुरु होणार, हे माहित असून,
हा मुजोरपणा, नियोजन,
पार्टीचं.
ही शक्कल माझी नाहीय्.
नियमांचं उल्लंघन,
सर्रास ऽ
बेमुर्वतखोर!

(सरकारनं कठोर कारवाई केली तर,
भोकाड पसरु नये.)
____________
Consu Preetam.

सौजन्य.
https://images.app.goo.gl/ZYrSkwyyDs76U9Pf9

गावाकडल्या गोष्टी...--------------कंसू प्रीतम. चिमणी उडते भुर्कन्,फांदी हलत राहते बराचवेळ,फांदी कसली, वाळून गेलेलं एक इव...
07/03/2022

गावाकडल्या गोष्टी...
--------------
कंसू प्रीतम.

चिमणी उडते भुर्कन्,
फांदी हलत राहते बराचवेळ,
फांदी कसली, वाळून गेलेलं एक इवलंसं झाड...यातून उन्हांची तीव्रता लक्षात यावी.

चिमणी उडते भुर्कन्,
ती उडणार आकाशीच;
पांढुरकं, उन्हांच्या धगीत जळणारं.
उन्हाळा अद्यापि यायचाय् डोईवर:
तोवर ही वासलात...
करप आणि करपल्यासारखं.

कुत्रं ल्हाल्हा करीत बसलंय्,
पडक्या भिंतीच्या आडोशाला,
कोण बसू देणार छपराखाली,
उघडबंब बसलेत दोघं तिघं,
घाम निरपीत- तो अंगांवरच चाललाय् सुकत,
उन्हांच्या झळांनी.

शिवार आहे, मुकाट आणि मोकाट,
उन्हाची भिंत हलतेय् पारदर्शक...
एस्टीचा लाल डबा,
धुळीचा खकाणा उडवीत,
कण्हत चालताना दिसतो- इथूनही,
एवढ्या दुरुन,
रस्ता नागमोडी, एकुलता
अवघडलेल्या बाईसारखा.

भिंतीला सायकल उभी करुन
उभाय मी: जायचंय् गावाकडं,
हा शेतमळा...
विहिरी बुडी मारल्यासारख्या
व खपाटी गेलेली जित्रापं...

कसा हाकायचा गाडा?
दिवसकाळ असे...
चार दिवस पाऊस, बाकी बुरबुरच...
तुरीचं पीक देखील हाती लागत नाही.
भुईमुगाच्या शेंगा मातीतच जातात.
गडी लाऊन तयार केलेली जमीन वायाच,
त्यो खर्चबी!

फास लाऊन घ्यावं म्हटलं,
तर बांधाकडला एक झाड बी न्हाई.
चूल पेटावी कशी गा?
..पाय सारावेत काय आम्ही आता?
________
Consu Preetam.

Shyam Pendhari

तळहीन... -------------कंसू प्रीतम. आंजारुन गोंजारून कोडगंपण वाढविण्यापलीकडं करू शकलो नाहीय् काहीच.अहंकार बुडबुड्यासारखा ...
01/03/2022

तळहीन...
-------------
कंसू प्रीतम.

आंजारुन गोंजारून कोडगंपण वाढविण्यापलीकडं
करू शकलो नाहीय् काहीच.
अहंकार बुडबुड्यासारखा असतो,
की बुडबुडे निर्माण करणा-या दगडासारखा;
भिरकावला जातो पृष्ठतळावर...

हा फावल्या वेळचा उद्योग म्हणावा
की संताप, बेरोजगार लादला गेल्यामुळं?
मासेमारी वाढते, ते होतात दिसेनासे,
जाळे टाकूनही,
केवळ शेवाळ मिळतं:
चरफड...

गरम वाळूत उडणा-या माशासारखी.
कावळ्यानं झडप घालण्याआधी,
पकडावा लागतो शिताफीनं.
नाही तर, पळविला जातो तोंडचा घास...

टाचा घासूनही, विक्रीपुरतंही म्हावरं
गावत नाही: बायकोच्या शिव्या...
पोटच्या पोरासमोर...
ते पाहतं टकमका: बिचारो माका बापूस...
भाताबरूबर सुकट बी न्हाय.

तळं बदलता येत नाही,
बगळ्यासारखा राहतो एका पायावर उभा.
डोळ्यांचं होतं थारोळं...
___________
Consu Preetam.

फिरस्ता....----------अनेकदा भ्रमात जगणंच येतं वाट्याला, दुस-याच्या डोळ्यांतलं पाणी पुसता पुसता, सवतःच्या डोळ्यांतलं पाणी...
25/02/2022

फिरस्ता....
----------
अनेकदा भ्रमात जगणंच येतं वाट्याला,
दुस-याच्या डोळ्यांतलं पाणी
पुसता पुसता,
सवतःच्या डोळ्यांतलं पाणी...
कधी आटलं,
कळलंच नाही,

समोरच्याच्या हृदयात राह्यचं म्हटलं,
तर स्वतःच होतो बेघर...
रस्त्यातून निवांत चालावं,
तर एक बेवारशी कुत्रं येतं अडमडत,
सोबतीनं...
हा दुकटा प्रवास होतो दैनंदिन!

पानं उलटत राहावी,
तसा दिसतो वेगवेगळ्या रस्त्यांवर ...!

तुझं उगवणं अन् मावळणं नकोच;
हे साकडं घालणं...
________
Consu Preetam.

सौजन्य: फेबु.

पराकाष्ठा... -----------------कंसू प्रीतम. जगण्याचा सोर्स संपतो. खरंतर, नव्हताच: कशाच्या आधारानं जगायचं? सोस राहत नाही.र...
31/01/2022

पराकाष्ठा...
-----------------
कंसू प्रीतम.

जगण्याचा सोर्स संपतो.
खरंतर, नव्हताच: कशाच्या आधारानं जगायचं?
सोस राहत नाही.
राखेत निखारा राहून जावा,
वा-यावर धुमसत...
केवळ ठिणग्या.

मुष्किलीनं ते वाट पाहतात,
जायचं असतं सा-यांनाच दाही दिशांनी.
थांबावं लागतं सोपस्कार म्हणून.
लोक काय म्हणतील?
माणूसघाणा...
उठतबसत होते एकत्र,
हिंडतानाही पाहिलंय्.
चुलीचा विस्तव, चुलीकडं जावा,
तसे संबंध.
अग्नीसंस्कार पूर्ण होण्याआधीच हा कसा जाऊ शकतो?

रिती-रिवाजाप्रमाणं कुटुंबीयाची वास्तपुस्त
करायला हवी,
सांत्वन : तोंडदेखलं नव्हे;
मार्गस्थ होईतोवर.
निदान.

पडता काळ,
येत नाही कुणावर, असं नाही.
संसार अर्ध्यावर सोडून जाणारे
असत नाहीत, असंही नाही.
जाणा-याबरोबर जाता येत नाही,
कितीही प्रिय असलंः
विसर पडेल,
पडायला हवा.

बारमध्ये जाऊन बसतोः
नित्याप्रमाणं... तोच कोपरा, तेच टेबल.
बारमालक सहानुभूतीनं पाहतो,
नाही, असं नाही.
'बाकी' कोण फेडणार?
अर्थात् मला चुकतं करण्याशिवाय पर्याय नसतो;
फक्त सबुरीनं घ्यावं.

पिण्यात तसा इंटरेस्ट नसतोच.
सोबतीनं ब-याच गोष्टी होतात,
नाही का?
आता नवा मैतर.
नवे ऋणानुबंध...
मी रिटायर्ड होतो,
तोही होता.
त्याची एक्झिट लवकर.
हार्ट-अ‍ॅटॅक.

मनावर ताबा नाही,
तसा हृदयावर...
इच्छा शक्तीवर मनाची देवघेव;
असू शकत नाही हृदयावर नियंत्रण.
प्रकृती.
खाणं आणि पिणं...
पत्नीशी भांडण नवीन नसतं,
नव्या सुनेबरोबर, जिव्हारी लागतं,
मुलगा तिच्या बाजूनं उभा राहतो तेव्हा.
थाटामाटात लग्न,
PF संपून जातो.
ही काही उधळपट्टी नसते.
आपण नसतो कार्पोरेट कंपनीत सर्विसला,
इतकंच.

स्वतःचं घर घेऊन,
पुन्हा भाड्याच्या घरात:
तसं हे मानवत नाहीच;
नाकारताही येत नाही.
तडजोड...
हो, आयुष्यभर तडजोडच करीत आलो.
मुलीच्या हुंड्यात किती गेले?
राहिल्या बाकीसाठी,
अजीजी व अपमान.

चाकरमानी असणं वाईट नाही,
चाकर बनून राहणं,
अगा, वाईटच.
कुठलंच व्यसन नसूनही,
कर्जातून बाहेर पडू न शकणं:
आपण हात-उसन्याचे असतो का?
खांदे पाडून चालतो.
चालावं लागतं,
गरजा किती कमी कराव्यात?
शरीरसंबंधाचे वेळी बायको हटकून बोलते.

मुलगा व मुलगी काय मागते?
मोबाईल की, लॅपटॉप?
कुठं जायचं असतं?
सहल की,
असतात उंडारत?
जाब विचारायला का घाबरतो?
इच्छांचं दमन:
अपार दारिद्र्य...
यासही असते का परंपरा?

बाकी 'काहीच' नसताना,
तगादा तोल जाण्यात होऊ शकतो.
बीअरबार असो वा घर.
कडाक्याचं भांडण...(कळत नाही, कुणाशी भांडतोय्?)

दोस्त, मी कोणत्या निष्कर्षाप्रत येत नाही.
___________
Consu Preetam.

Amit Kumbhar

Address

Mumbai

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Drushti-wedha Prakashan posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share

Category