Savita Parijat

26/04/2026

I got over 30 reactions on one of my posts last week! Thanks everyone for your support! 🎉

08/04/2026

जीवनाची गती वाढत असताना मनाची शांतता हळूहळू लुप्त होत आहे. अशा पार्श्वभूमीवर, सविता पारिजात समाज माध्यमपत्र प्रस्तुत करत आहे 'सत्संग' - वाचन, अनुभव, चिंतन आणि शांत संवादासाठी एक मंच.
हा उपक्रम सर्वांसाठी खुला आहे. स्त्री व पुरुष सर्वांसाठी, कोणत्याही प्रकारची फी नाही. अनुभवरूप संवादावर विशेष भर. सहभागी होण्यास इच्छुकांनी विनंती केल्यास त्यांना अधिक माहिती दिली जाईल.

10/01/2026

09/01/2026

आज एक वर्ष पूर्ण होतेय, वसुमती जोशी यांच्या निधनास.
काळाची गती व वेग यांचा ठाव घेता येत नाही हे कर्माचे गुणी गुंथले, /भवतसे चाकि सुदले,/ जन्ममृत्युच्या// ते काळानळाच्या तोंडी/ घातली लोणियाची ऊंडी/ माशी पाख पाखडी / तव हे सरे//

02/01/2026

#ग्रंथविशेष: #संतासवे #वसता: सौ़ सुनंदा शाळिग्राम
122 पाने यामध्ये आहेत आणि लेखिकेने आपले सद्गुरु श्री स्वामी सत्य देवानंद सरस्वती तसेच त्यांचे गुरु स्वामी स्वरूपानंद यांच्यासह संत नामदेव,जगद्गुरु शंकराचार्य यांचे चार शिष्य,आत्मा अष्टक,अलौकिक गुरु शिष्य रामकृष्ण व विवेकानंद, नेमावतार,परमपूज्य श्रीधरस्वामी, त्यांचा भक्तीयोग, संत संतत्व आणि दासगणू, योगी अरविंद,संत कान्होपात्रा,आणि चोखामेळाचे अभंग, अशा प्रकारे संत वांग्मय आणि त्याची प्रचिती याबद्दल स्वतःच्या आकलनाने एक समकालीन कालसापेक्ष अशी सोपी मांडणी केली आहे.
ज्यामुळे अचूक मार्मिक आणि नेमके संतांच्या कामाचे स्वरूप स्पष्ट व्हावे तसेच आंतरिक प्रेरणा प्रबळ व्हाव्यात आणि अध्यात्मिक जागरूकतेचा उदय व्हावा असे सर्व लेखन आहे.
#संतासवेवसता
#सौसुनंदाशाळिग्राम
#संतवाङ्मय
#संतपरंपरा
#गुरुशिष्यपरंपरा
#अध्यात्मिकजागरूकता
#भक्तियोग
#ज्ञानयोग
#संतनामदेव
#शंकराचार्य
#रामकृष्णविवेकानंद
#स्वामीस्वरूपानंद
#स्वामीसत्यदेवानंद
#श्रीधरस्वामी
#दासगणू
#योगीअरविंद
#कान्होपात्रा
#चोखामेळा
#अभंगपरंपरा
#भारतीयअध्यात्म
#समकालीनमांडणी
#आंतरिकप्रेरणा
#सद्गुरुकृपा
#संतविचार
#आध्यात्मिकवाचन
#ग्रंथपरिचय
#विचारप्रवर्तन

01/01/2026

सविता पारिजात हे कोल्हापूर मधे आल्यानंतर आधी पोतनीस बोळात रहात होते नंतर असंख्य घरे बदलत शाळिग्राम वाड्यात बाबू जमाल परिसरात रहायला आले. इथे भाडेकरू म्हणुन रहात असताना आत्ताच्या काळातील आश्चर्य वाटेल अशी गोष्ट म्हणजे वाड्याच्या मालकीण विमलताई शाळिग्राम या पद्माराजे गर्ल्स हायस्कूल च्या मुख्याध्यापिका होत्या. जिथे सविता पारिजात शिक्षक होते.
याच वाड्याचे ऐतिहासिक महत्व असे कि इथे असतानाच श्री स्वामी सत्यदेवानंद सरस्वती एक चातुर्मास राहिले़ निमित्त होते की सविता पारिजात या़ना अनुग्रह घेतल्यानंतर इतका रस निर्माण झाला कि ते सुटीत सारखे आळंदीला जावू लागले.सत्यदेवानंद त्यावेळी हरिहर स्वामींच्या मठात रहात.
पारिजात यांची इच्छा पहाता स्वामीच कोल्हापूर येथे येतो म्हणाले व या वास्तुत श्री ज्ञानेश्वरी निरूपण केले, भगवद्गीता शिकवली.
या शाळिग्राम बाईंची सून सौ. सुनंदा शाळिग्राम लग्न होवून या वाड्यात रहायला आल्यानंतर स्वामींचा परिचय झाला. व हळुहळूसाधना, अभ्यास व सद्गुरुंची कृपा यामुळे सत्यदेवानंद यांच्या परम शिष्या बनल्या, स्वामींच्या हयातीत मिळालेला सहवास, अनुग्रह तसेच निरूपणापर्यंतचा त्याचा प्रवास खुप वेगवान, मोठा व आदर्श आहे.
सुरवात त्यांनी सत्यदेवानंद सरस्वती यांचे वाड:मय संकलित करून पुस्तक प्रकाशन सुरू केले आणि अलिकडच्या काळात कालानुरुप गरज, स्वत:चा अभ्यास व निरूपणाच्या निमित्ताने
प्रंचंड ग्रंथसंपदा निर्माण केली आहे.
जणु सद्गुरूंची इच्छाच पुर्ण करत नेली आहे.
त्यांच्याविषयीचा आदर, कामाचे महत्व व कौटुंबिक स्नेहापोटी त्यांच्या ग्रंथसंपदेची ओळख इथे आज 1/1/2026 पासून करत आहे.
डॉ राजेंद्र पारिजात
( सविता पारिजात यांचा मुलगा व स्वामींचा अनुग्रहीत त्याच शाळिग्राम वाड्यात)
सौ सुनंदा शाळिग्राम यांचा गुरु बंधू

24/12/2025

#सविता #पारिजात – #स्वरूपानंद : #एक #वळण
1995 ते 1996 या काळात आयुष्यात अनेक घडामोडी एकाच वेळी घडत होत्या. माझी स्वतःची व्यावसायिक धडपड सुरू होती, आणि त्याच काळात वडिलांच्या—सविता पारिजात यांच्या—आयुष्यात नोकरीच्या पातळीवर सतत संकटमय वातावरण निर्माण होत होतं. तत्त्वाशी तडजोड न करण्याची किंमत ते अनेक वर्षं देत होते; आणि त्या सततच्या माघारीमुळे त्यांच्या मनात एक प्रकारचं रितेपण येऊ लागलं होतं.
एकदा त्यांचा रक्तदाब खूप वाढला. आम्ही प्रथम डॉ. आदी सोलापूरकर यांना भेटलो. त्यांच्या सल्ल्यानुसार मग डॉ. हिराणी यांच्याकडे सविता पारिजात यांना घेऊन गेलो. ब्लड प्रेशरचा विकार सुरू झाला, औषधं सुरू झाली; पण अस्वस्थता केवळ शारीरिक नव्हती—ती मानसिक, नैतिक आणि भावनिक होती. आयुष्यभर तत्त्वासाठी माघार घेतल्यावर, शेवटी उरते ते एक शांत पण बोचरे एकटेपण.
याच काळात मला एक तीव्र जाणीव झाली—
आपले पालक कधीतरी आपल्याला सोडून जाणारच असतात; पण ते असतानाच, त्यांच्या मनासारखं काहीतरी करायला आपण धजावलं पाहिजे.
ही जाणीव केवळ भावनिक नव्हती; ती कृतीची मागणी करणारी होती.
त्यातूनच एका मासिकाची कल्पना जन्माला आली. नावांसाठी प्रयत्न केला आणि दोन नावं अप्रूव्ह होऊन आली—‘स्वरूपविद्या’ आणि ‘जीवन अर्थ’. ती मान्यतेची पत्रं घेऊन मी यमुताई कुलकर्णी यांना भेटलो. त्यांनी शांतपणे एकच वाक्य सांगितलं:
“स्वामींची इच्छा असेल तर होईल. पण सावधपणे करा.”
मी एवढा पुढाकार घेतोय, हे कळताच सविता पारिजात खूप खुश झाले. त्यांच्या डोळ्यांत पुन्हा एक अर्थ दिसू लागला. पहिल्या अंकाची जुळणी झाली. लेख, विचार, माहिती—हे सगळं केवळ छापील शब्द नव्हते; ते त्यांच्या आयुष्याच्या वाटेवरचा एक सकारात्मक वळण होतं.
आज मागे पाहताना जाणवतं की हे मासिक म्हणजे फक्त एक प्रकाशन नव्हतं.
ते सविता पारिजात आणि स्वरूपानंद यांच्यातील नात्याचं दृश्यमान रूप होतं—श्रद्धा, शिस्त, संयम आणि अर्थपूर्ण जगण्याचा प्रयत्न.
त्या काळात लिहिलेले काही लेख आणि माहिती आज नव्या पिढीसाठी पुन्हा प्रकाशित करताना असं वाटतं—
काळ बदलतो, माध्यमं बदलतात; पण मूल्यं आणि नात्यांची गरज संपत नाही.
ही पोस्ट त्या नात्याचा, त्या काळाचा आणि त्या जाणीवेचा नम्र साक्षीदार आहे.
हवे असल्यास

23/12/2025

22/12/2025

🌿 INSIGHT GIFT 2026 | KNOWLEDGETOURISM® 🌿

हे लिहिताना हा मजकूर पोस्ट म्हणून नाही, तर मनाशी संवाद म्हणून लिहिला आहे. आज आपण सगळे काम, जबाबदाऱ्या, मोबाईल स्क्रीन, उद्दिष्टे आणि वेळेच्या मागे इतक्या वेगाने धावत आहोत की कधी कधी प्रश्न पडतो—काम तर चालू आहे, पण जीवन कुठे चाललं आहे? अशा क्षणी थांबण्याची, स्वतःकडे पाहण्याची आणि पुन्हा समतोल शोधण्याची गरज असते. म्हणून Knowledgetourism कडून 2026 साठी ही Insight Gift—आमंत्रण नाही, जाहिरात नाही, फक्त एक शक्यता.

कोल्हापूर ते पावस हा प्रवास फक्त अंतराचा नाही; तो गतीकडून शांततेकडे, गोंगाटातून स्पष्टतेकडे आणि बाहेरून आतल्या प्रवासाकडे नेणारा आहे. कोल्हापूरची शहरी चळवळ मागे पडते, पन्हाळा–शाहूवाडी–आंबा घाटातील वळणं संयम शिकवतात, कोकणचा दमट श्वास शरीराला मोकळं करतो आणि पावसची शांतता मनाला स्थिर करते. रस्ता कधी चांगला, कधी कामातला, कधी अरुंद—पण तोच जीवनाचा आरसा ठरतो: वेग कमी केला की सुरक्षितता आणि स्पष्टता वाढते.

या प्रवासाचा मूळ हेतू आहे Detox, Balance आणि दिशा. शरीराला हलकं करण्यासाठी साधा आहार, मनाला शांत करण्यासाठी निसर्ग, आणि विचारांना स्पष्ट करण्यासाठी डिजिटल थोडं बाजूला ठेवणं—ही प्रक्रिया कोणावर लादलेली नाही, पण हळूहळू आपोआप घडते. काम–जीवन समतोल म्हणजे वेळेची कसरत नव्हे, तर ऊर्जेची शहाणी मांडणी आहे, हे इथे प्रकर्षाने कळतं. उद्दिष्टं ठरवताना बाह्य अपेक्षांपेक्षा अंतर्गत अर्थ महत्त्वाचा ठरतो—काय आवश्यक आहे, काय केवळ अपेक्षित आहे आणि काय निरर्थक आहे, याचा भेद दिसू लागतो.

पावस येथे स्वामी स्वरूपानंद महाराजांची समाधी, त्यांचे स्वतःचे घर आणि देसाईंचे घर हे ठिकाणे केवळ पाहण्याची नाहीत, तर जगण्याची शिकवण देणारी आहेत. दिवसातून तीन वेळा होणारी आरती—पहाटे, दुपारी आणि संध्याकाळी—दिवसाची लय ठरवते. मंदिर प्रशासनाचा साधा भक्त निवास आणि सात्त्विक खिचडी प्रसाद ऐश्वर्य देत नाही, पण साधेपणातून समाधान देतो. इथे “कमी म्हणजे कमीपणा” नसून “कमी म्हणजे पुरेसे” ही भावना उमटते.

या प्रवासात वयाची अट नाही, भूमिका वेगळी असते. ज्येष्ठांसाठी पावसची शांतता, ध्यान, वाचन आणि निवांतपणा; तरुणांसाठी आसपासचा निसर्ग, समुद्रकिनारा, चालणे, अनुभव घेणे. कोणी थांबेल, कोणी फिरून येईल, पण प्रत्येक जण स्वतःशी थोडा प्रामाणिक होईल. निसर्ग आपल्याला संयम, सातत्य आणि समतोल शिकवतो; इतिहास आणि वारसा आपल्याला सांगतो आपण कुठून आलो आहोत; आणि ही जाणीव आपल्याला अधिक सजग, संवेदनशील आणि जबाबदार नागरिक बनवते.

ही माहिती कुटुंबांसाठी आहे, व्यक्तींसाठी आहे, संस्थांसाठी आहे, गटांसाठी आहे—पण सर्वात आधी स्वतःसाठी आहे. वाचा, मनात ठेवा, घरी बोला, कार्यालयात चर्चा करा. जायचं की नाही, कधी जायचं, कसं जायचं—तो निर्णय पूर्णपणे तुमचाच आहे. Knowledgetourism कडून ही केवळ Insight Gift 2026 आहे, कारण काही प्रवास आखायचे नसतात; ते आत घडत जातात.
🌿 Knowledgetourism®
Travel beyond places. Travel into life.