Viveck the Poet

Viveck the Poet Viveck The Poet ✨
Poetry is the language of my soul. I weave emotions, dreams, and untold stories into verses that touch hearts. Welcome to my creative world!

Each word holds depth, each line tells a tale. Join me in this journey of expressions, where feelings come alive through poet. I am a poet, writer, music composer, and film director, weaving emotions into words, melodies, and visuals. With a deep passion for storytelling, I craft poetry that touches the soul, write narratives that inspire, compose music that resonates, and direct films that leave

a lasting impact. Art is my language, and creativity is my journey. From heartfelt poetry to thought-provoking films, every piece of my work is an expression of life, love, and the human experience. Join me on this artistic voyage as we explore the beauty of words, the magic of music, and the power of cinema together. Follow this page for soulful poetry, original compositions, creative storytelling, and cinematic experiences. Let’s connect through art! 🎭🎶🎬✍️

साद दे सखे,...तुझ्यात तू नसताना मी साथ देईल तेव्हा ही,माझ्यात मी नसताना तू दूर नको जाऊस सखे,ओठांवर नाव तुझे कितीदा घेतान...
19/12/2025

साद दे सखे,...

तुझ्यात तू नसताना मी साथ देईल तेव्हा ही,
माझ्यात मी नसताना तू दूर नको जाऊस सखे,
ओठांवर नाव तुझे कितीदा घेताना
डोळ्यातील भाव दिसेल तुला.

तुझ्याही अंतरीच्या आवाजात
माझे नाव असू दे सखे,
तहानलेल्या तप्त जमिनीला
साथ पावसाची जशी.

सुकलेल्या डोळ्यातील अश्रूंना
ओलावा तू दे सखे,
कानाच्या ओंजळीने
तुझे शब्द ऐकेन मी.

कधी तरी मला साद दे सखे,
वृत्त तुझ्या कानी येईल कधी,
नसेल या जगी मी,
येऊन शेवटचा अग्नी देशील सखे.

आसमंतातून पुष्पवर्षाव करेन मी सखे,
ओंजळीने स्वीकार करशील ना सखे,
डोळ्यांच्या पापणीतून
एक तरी थेंब माझ्यासाठी काढशील ना सखे…

डोळ्यांच्या पापणीतून
एक तरी थेंब माझ्यासाठी काढशील ना सखे…




28/11/2025

तुझं हसणं...
तु किती छान हसतेस,
आणि खूप कमी हसतेस…

हवेहवेसे वाटेल असे हसतेस,
स्वतःच्या दुःखावरही हसतेस…

माझ्या समोर, माझ्यासोबत हसतेस,
तु खरंच किती छान हसतेस… 💫
कितीही रुसलीस,
रुसून थांबतेस,
थांबून पुन्हा हसतेस…

मला पाहतेस,
माझ्याकडे पाहून लाजतेस
आणि पुन्हा हसतेस…

तु किती, कशी, अशी
इतकी छान हसतेस! 🌸
: काम करून थकतेस,
आरशात पाहतेस…
गालावर आलेल्या केसांच्या लटा
हळूच बाजूला सारतेस.

स्वतःकडे पाहून मंद हसतेस,
कामात मग्न असताना
माझा केलेला स्पर्श
पुन्हा अनुभवतेस…

आणि किती नाजूक आहेस,
तु खरंच किती गोड आहेस! 🌹✨
# poem


🌿 तु बोल, मी अबोल बरातु बोल मी अबोल बरा,तु खेळ, माझा मी आणि माझा मी खरा.अरे तु बोल वरवर, मी सखोल सागर,तु बोल आणखी काही उ...
27/10/2025

🌿 तु बोल, मी अबोल बरा

तु बोल मी अबोल बरा,
तु खेळ, माझा मी आणि माझा मी खरा.

अरे तु बोल वरवर, मी सखोल सागर,
तु बोल आणखी काही उरले सुरलेले,
मी माझे गातो गाणे सुरिले.

तु बोल संजवेळी पांतिला फुंकर घालून,
मी तेव्हा तिथे असेन किलोभर तेल घेऊन.

तु बोल अस्तित्व नाकारुन त्याचे,
मी माझे सर्वस्व त्याचे.

तु बोल आजही तेच चुकीचे मंत्रोच्चारण,
करिन मी त्याचेही उचछाटन.

तु बोल जहाल रोज,
मी शांत, स्तब्ध, सात्त्विक बरा...

तु बोल, मी अबोल बरा,
तु खेळ, माझा मी आणि माझा मी खरा... 🌙
Viveck Mahure







18/10/2025

सुन...

हाव-भाव न देखा तूने, मेरे घाव को न देखा,
कभी सोचा न, कितने दर्द मिले मुझे, न जाना तूने।
कभी जाना नहीं, क्या पाया मैंने,
कितनों ने ठोकरें दीं, पर मैं फिर भी जिंदा हूँ इस जुनून में।

सुन… मेरे आस-पास न देखा, न दूर देखा,
न परखा तूने मेरे ईमान को,
न समझी मेरी इबादत की आदत को,
न जाना कि मैं सजदे में भी रोता हूँ,
और ख़ामोशी में भी इश्क़ बोता हूँ।

सुन लाखों सुनहरे अवसर मिले,
क़ाबिलियत तो मेरी आसमान छूती है,
पर मैं कभी झुका नहीं, कभी बेमानी नहीं की,
कभी रूह से जुदा नहीं हुआ।

तूने मेरे जिगर को न देखा,
न मेरे हाथों की ताक़त को जाना,
न महसूस किया मेरे अंदर का इश्क़,
न समझा कभी मेरे इश्क़ का अंदाज़—
जो जलता भी है, पर रोशनी भी देता है।

सुन... मैं वही सूरज हूँ,
जो हर रोज़ जलता है, मगर हारता नहीं,
जो अपनी आग में खुद को गलाता है,
फिर भी हर सवेरा दुनिया को जगाता है।
Viveck Mahure







14/10/2025

'नमक'

"गिरे हुए को और कितना गिराते हो आप..
सलाह देते वक्त भी कितना सताते हो आप,
खत्म होने पे आया है वजूद उसका फिर भी आग से जलाते हो आप,
तड़प कितनी बाकी है, दिए हुए जख्मों पे कितना नमक छिड़कते हो आप....
आवाज़ इतनी दबी दबी सी निकल रही है, फिर भी चिल्लाकर चुप कराते हो आप,
दूरियाँ इतनी बढ़ गई हैं उसकी, अब भी दीवार खड़ी करते हो आप।.साँसे बची हैं बस ... क्या वो भी ले जाने आए हो आप??"

09/10/2025

मुझमे मैं !
गहरे गहरे दरिया में जा रहा हूँ...
गिर रहा हूँ... ना ना... उड़ रहा हूँ...

जहाँ जाऊँ, वहाँ वहाँ मैं ही होता हूँ,
मुझमें शामिल और क़ाबिल होता हूँ,
मुझमें ही होता हूँ, मुझमें ही मुकम्मल होता हूँ।

ठहर भी जाऊँ कहीं,
वही मेरे लिए सही मंज़िल होती है,
सुकून से भरी, अधूरे सपनों की
आँसुओं से भरी झील होती है।

वजूद ज़िंदा रखता हूँ मैं,
पूरे होशो-हवास में हवा में उड़ता हूँ मैं।

देखता हूँ पूरी खुली आँखों से गिरते हुए पंछियों को,
जिन्हें हौसलों के साथ अहम होता है,
और देखता हूँ उन्हें भी,
जिन्हें पर नहीं होते,
लेकिन उड़ान हौसलों से करते हैं... ✨
Viveck Mahure



"मैं प्रज्वलित हूँ" 🔥घिरा-घिरा-सा हूँ आँधियों से,पर अब भी प्रज्वलित हूँ —विवादित सही, पर हर सीमा मेंमर्यादित हूँ।बहते पा...
05/10/2025

"मैं प्रज्वलित हूँ" 🔥

घिरा-घिरा-सा हूँ आँधियों से,
पर अब भी प्रज्वलित हूँ —
विवादित सही, पर हर सीमा में
मर्यादित हूँ।

बहते पानी में बहता नirmalya हूँ,
फिर भी शुद्ध और पवित्र हूँ,
झड़े हुए पत्तों से स्पर्शहीन,
उनकी सीमाओं से अबाधित हूँ।

ज़हरीले साँपों से घिरा चंदन हूँ,
फिर भी सुगंधित, निर्मल, चिरंतन हूँ।
गहरे सागर के मंथन से
निकला हुआ मैं अमृत हूँ।

हजारों कर्म और क्रियाओं में
मैं ही तो कर्तव्य हूँ,
अडिग पहाड़ों की गोद में
मैं हिमालय-सा भव्य हूँ।

कर्कश आवाज़ों के बीच
मैं मधुर स्वर हूँ,
पंछियों के राजा मयूर का
वो शोभित पर हूँ।

लाखों कठिनाइयों में भी
अविचल, अडिग, अविरत हूँ,
ग़ैरों के अपशब्दों के बीच भी
ईश्वरीय आशीर्वाद से पुरस्कृत हूँ।
Viveck Mahure





21/09/2025

“वेळ नाही...”

बारा तासांचा प्रवास चार तासांत आला,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

बारा माणसांचं कुटुंब दोन माणसांवर आलं,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

चार आठवड्यांनी मिळणारा निरोप
आता चार सेकंदांत मिळतो,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

कधी काळी दूरच्या माणसाचा चेहरा पाहायला वर्ष लागायची,
आज सेकंदात दिसतो,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

घरात वरखाली जायला लागणारा श्रम,
आता लिफ्टने संपतो सेकंदात,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

बँकेत तासनतास थांबणारा माणूस,
आता मोबाईलवर काही सेकंदात व्यवहार करतो,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

आरोग्य तपासण्या काही आठवड्यात होत्या,
आता काही तासांत संपतात,
तरी माणूस म्हणतो – वेळ नाही.

अ‍ॅक्टिवा चालवताना हातात हँडल,
दुसऱ्या हातात मोबाईल,
कारण थांबायला – वेळ नाही.

ट्रॅफिक जाम झाला की दोन लेन ओलांडतो,
कारण – वेळ नाही.

पुस्तक वाचायला – वेळ नाही.
आई-वडिलांना फोन करायला – वेळ नाही.
निसर्गात रमायला – वेळ नाही.

पण आयपीएलसाठी – वेळ आहे.
नेटफ्लिक्ससाठी – वेळ आहे.
रील्ससाठी – वेळ आहे.
राजकारणावर चर्चा करायला – वेळ आहे.

पण स्वतःसाठी – वेळ नाही.

जग सोपं, गती वाढली,
तंत्रज्ञान जवळ आलं,
अंतरं संपली, सोयी वाढल्या,
संधी वाढल्या,
पण माणूस म्हणतो – वेळ नाही, स्वतःपासून दूर गेला.

शांत बसून स्वतःशी बोलायला,
स्वतःला समजून घ्यायला,
किंवा काही क्षण निखळ हसायला,
सद्ग्रंथ वाचायला, मनन करायला,
देवदर्शन करायला, नामस्मरण करायला –
तरी – वेळ नाही.

आणि मग एक दिवस येतो,
वेळच निघून जातो,
शेवटच्या क्षणी कळतं –
वेळ होता…

पण आपणच वेळ नाही असं म्हणत राहिलो…

म्हणून आजच ठरवा –
स्वतःसाठी थोडा वेळ राखा,
मोबाईल गरजेपेक्षा जास्त वापरू नका,
नात्यांसाठी थोडा वेळ द्या,
मनासाठी, शांतीसाठी, आयुष्याच्या गाभ्यासाठी
थोडा वेळ जगून बघा.

कारण – वेळ नाही हे सत्य नाही,
ती फक्त सवय झाली आहे…
आणि ती बदलायला हवी.

वेळ चांगली असो अथवा वाईट,
वेळ ही वेळ आहे,
सर्वांशी गोडीने, गुलाबीने वागा,
तरी शेवटच्या वेळी तरी आपली वेळ चांगली राहावी.




12/09/2025

**“जो सोचा, वो मिल जाता है,
जो चाहा, वो हाथ आ जाता है।
मन की हर इच्छा जब पूरी होने लगे,
तो इंसान खुद से ही मोह करने लगे।

खुद से इतना स्नेह बढ़ा लेता है,
कि दुनिया को भूलने सा हो जाता है।
और यही स्नेह कभी-कभी,
उसे स्वार्थ के सागर में डुबो जाता है।

चाहतों का सिलसिला अंतहीन होता है,
मन की भूख कभी शांत नहीं होती है।
जो पाया, वही कम लगने लगता है,
जो नहीं मिला, उसी का सपना जगता है।

स्नेह अगर संतुलित रहे, तो राहें आसान हो जाती हैं,
पर स्वार्थ अगर बढ़े, तो दूरियाँ बढ़ जाती हैं।
खुद से प्रेम हो, पर इतना भी नहीं—
कि औरों का दर्द हमें दिखाई ही न दे।”**


सुन लो असर अपनी तबाही के बाद कासाँसें नरम-सी गिर जाती हैं,धड़कनों की रफ़्तार धीमी पड़ जाती है,सब कुछ होते हुए भी बस देखत...
17/08/2025

सुन लो असर अपनी तबाही के बाद का

साँसें नरम-सी गिर जाती हैं,
धड़कनों की रफ़्तार धीमी पड़ जाती है,
सब कुछ होते हुए भी बस देखते रह जाते हैं,
जैसे ज़िन्दगी अचानक से अपाहिज-सी लग जाती है।

उसूलों को तोड़ने का मन बनने लगता है,
मन में एक और तबाही की आहट जगने लगती है,
कुछ कर दिखाने की चाह ख़त्म-सी हो जाती है,
हिम्मत की लौ बुझने लगती है।

खुद को कोसने की आदत बन जाती है,
आईने में अपना चेहरा अजनबी-सा लगता है,
नाराज़गी का एक लंबा दौर शुरू होता है,
हँसी कहीं खो जाती है, जैसे ज़िन्दगी से कटा हुआ टुकड़ा।

सुन लो असर अपनी तबाही के बाद का,
क्योंकि उसके बाद सब कुछ बदल जाता है...
मन, तन, और आत्मा — सब कुछ थक सा जाता है।




23/05/2025

"आज लगे है..."

आज लगे है सर पे मेरे ताज है,
आज लगे है दिल में बाज है,
आज लगे है दिल में उछलते अरमान हैं,
मेरे साँसो में उमड़ता तूफ़ान है,
आज लगे है मेरी हर बात में आवाज़ है,
आज लगे है मेरी हर ख्वाहिश में तेज़ तर्रार धार है,
आज लगे है मेरी हर नज़र में जऱयाब है,
आज लगे है मेरी साँस में शेर की दहाड़ है,
आज लगे है मेरे हाथों में पहाड़ है,
आज लगे है मेरी चाल बाग़ जैसी है,
आज लगे है मेरी हर मार हाथी का पैर है,
आज लगे है मेरी दहाड़ गिरता हुआ आसमान है...
आज लगे है... आज लगे है...
mahure




























06/05/2025

"तुझ्यासोबत संध्याकाळ"

असंच इकडं तुझ्यासोबत
संध्याकाळ निवांत घालवू म्हणतो,
सहज कधाजीत यथोचित हवा असलेला
पूर्ण वेळ तुला समर्पित करावा म्हणतो,
जुन्या माळकटीवर गणपतीवर बसून
लोणचं आणि भाकरं खाऊ म्हणतो,
तुझ्यासोबत लहानपणी खेळलेली
सापशिडी पुन्हा खेळू म्हणतो...

दिदी...
किती वर्षं झालीत
आई-बाबा गेले तेव्हा होती,
आणि आज येते ती
पंधरा वर्षांचा भाचा सोबत घेऊन...
ती निघून गेलीय आता,

तुला जेवतांना पाणीही न विचारणारी
माझ्या आयुष्याचं पाणीपाणी करून गेलीय...
मीही तेव्हा तिच्यासोबत पोहत होतो
किनाऱ्यावर,
पण मला सखोल असलेले पूर
आलेले डोळे
कधीच दिसले नाहीत...

आता दिवसभर डोळे कोरडेच असतात,
आठवणींचे आणि प्रेमाचे ओलावे
कधीच दुष्काळात जमा झालेत...
Marathi + English Mixed Hashtags:

#मराठीकविता

#मनातलें_म्हणणं







#स्मृतीगंध



#दिदीच्याआठवणी











#जीवनगाथा

Address

Joshi Nagar, Khamgoan
Khamgaon
444303

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Viveck the Poet posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share

Category