26/09/2023
🏋হাজাৰ জন মধ্যবিত্ত পুৰুষৰ আত্ম-কাহিনি🏋
পুৰুষ এজনে প্ৰাইভেট কোম্পানিত ৯০০০ টকা মাহিলি দৰমহাৰ চাকৰি কৰে ৷ ঘৰত বেমাৰী মা-দেউতা, তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰতিমাহেই ঔষধ ল'ব লাগে ৷
মাতৃ"ৰ বাবদ ১০০০, দেউতাকৰ বাবদ ১০০০, ঘৈণীয়েক আৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ বাবদ ১০০০, ঘৰখন চলাবলৈ ৫০০০ আৰু ল'ৰা-ছোৱালী দুজনৰ স্কুল ফিছ ১০০০।
মাহ শেষত ঘৈণীয়েৰক ফোন কৰি কয়, "তোমাৰ কিবা লাগিব নেকি?" নিজৰ ফটা জোতাখন সলোৱাৰ ইচ্ছা থকা সত্বেও জোতাখন চিলাই কৰি পইচা ৰেহাই কৰি ল'ৰা-ছোৱালীৰ বাবে কাপোৰ লৈ যায় ৷
খালি পেটত কামত গৈ ও মাক ফোন কৰি কয়, "মা..মই আজি মাছেৰে ভাত খাইছো, তোমালোকে কিহেৰে খালা?"
১০৩ ডিগ্ৰী জ্বৰ লৈ কামত যোৱাত অলপ পলম হোৱাত Boss-ৰ গালি-শপনি শুনাৰ পাছতো দেউতাক ফোন কৰি কয়, "দেউতা..মই বহুত ভালে আছো, তুমি সময় মতে তোমাৰ ঔষধখিনি খাবা ৷ এই মাহৰ শেষত তোমাৰ বাবে সুন্দৰ এযোৰ পাঞ্জাৱী লম"
ৰাতিপুৱা উঠি চাহ-নাস্তা কৰাৰো সময় নাই ৷ লোকেল বাছত ঠেলা-হেচা কৰি কামত যোৱা, গোটেই দিনটো কামৰ প্ৰেচাৰত কিবা খোৱাৰো সময় নাই, অলপ আজৰি ও নাই আৰু সন্ধিয়া সময়ত কিবা খাব মন গলে ঘৰত থকা ল'ৰা-ছোৱালীৰ কথা মনত পৰে ৷ “এতিয়াতো ৰুমতেই গৈ আছোঁ, ৰুমত গৈ একেবাৰে গৰম গৰম ভাত খাম” এয়া ভাৱিয়ে মিচিকিয়া হাঁহিৰে ৰুমলৈ বাট লয় ৷
👉পুৰুষবোৰ এনেকুৱাই...
নিজৰ বাবে সময়ে নাই, জীৱনটোৱে ব্যস্ততাৰ মাজত ৷
তথাপিও সমাজখনে ক'ব পুৰুষৰ জীৱনটো কিমান সুন্দৰ
নিজৰ মতে চলিব পাৰে
কিমান হাঁহি-ফুৰ্তিত থাকিব পাৰে
আৰে ভাই.. এবাৰ মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত জনম লৈ চোৱা না, বুজি পাবা... জীৱনটো ইমান সহজ নহয়, প্ৰতিটো খোজতে উজুটি খাব লগা হয় ৷ এসময়ত চাৰিওফালে থকা আপোন মানুহবোৰো লাহে লাহে অচিনাকীৰ ৰূপ লয় ৷ নিজৰ জীৱন সংগ্ৰাম নিজে অকলেই যুজিব লাগে ৷
আকৌ, এচামে ক'ব পুৰুষে নাকান্দে নহয় ৷ পুৰুষে কিয় নেকান্দিব? পুৰুষ সকলেও কান্দে–
•👉 যেতিয়া সপোনবোৰ ভাঙি যায় তেতিয়া কান্দে পুৰুষে ৷
• 👉যেতিয়া নিজৰ বাবে মা-দেউতাৰ চকুত চকুপানী দেখা পায় তেতিয়া কান্দে ৷
• 👉যেতিয়া ঘৰ বনাবলৈ নিজৰ ঘৰখনেই এৰিব লগা হয় তেতিয়া কান্দে ৷
• 👉যেতিয়া বয়সতকৈ দায়িত্ববোৰ গধুৰ হৈ পৰে তেতিয়া কান্দে
• 👉যেতিয়া বিশ্বাসী কোনোৱাই বিশ্বাসঘাতকতা কৰে, তেতিয়া কান্দে ৷
🙏 ক'ৰৱাত ভুল হলে, শুধৰাই ল'ব 🙏
✍ চয়ন কুমাৰ দাস।(যোগীজান, হোজাই)
