29/06/2026
गजरा
आजकाल स्वारी पहिल्यासारखी काही हसत नाही,
काही बोलत नाही. शून्यात नजर लावून असते,
काय तिच्या मनात काही कळत नाही.
"कुठे निघालात? किती वाजतील?"
असे भाबडे प्रश्न आता विचारात नाहीत.
बरं, मी काही बोलायचं म्हटलं तर ते ऐकायला थांबत नाही.
चाफ्याचा गजरा आवडतो तिला.
माळून केसात, लाजत, मुरडत विचारते – "कशी दिसते?"
मग मीही "छान दिसते" असं बोलून रिकामा होतो.
आजकाल तर ती नटतही नाही.
लाडीगोडी करून फिरायला जायचा हट्ट धरत नाही.
डोळे तिचे बोलके फार, पण आता मात्र मला शोधत नाहीत.
संसाराच्या रहाटीत गुंतून एकमेकांसाठी उरलोच नाही.
उगाच असे फसवे बहाणे देऊन रुसून बसत नाही.
तोरा पहिल्यासारखा माझ्यावर हक्काने मिरवत नाही.
आज गुपचिळी तोडावी म्हणून आणला चाफ्याचा गजरा तिच्यासाठी.
घरात जरा दाबक्याच पावलांनी शिरलो.
इथे-तिथे पाहत सरळ तिच्यासमोर थबकलो.
हळुवार गजरा काढून तिच्या फोटोवर माळला.
डोळ्यात उभे राहिले अश्रू, शेवटचा तिचा क्षण आठवला.
आलं आभाळ माझं गहिवरून, जेव्हा लाडका तारा तुटताना पहिला.
मुलाबाळांकडे बघून कसा बसा ताबा स्वतःवर मिळवला. कंठातला अवंढा आपसूकच विरघळला.
त्या क्षणाला प्रपंचांचा सारा प्रवास आठवला
अन् बघता बघता चाफ्याचा सुगंध साऱ्या वाऱ्यावर गंधाळला
-नेत्रा राजेंद्र पवार
उ्तेजनार्थ पारितोषिक
