01/03/2021
Muzeum Etnograficzne w Poznaniu prezentuje
„Strój babimojski”
Należy do grupy strojów zachodniej Wielkopolski i noszony był w okolicy Babimostu oraz w pobliskich wsiach: Podmokle i Kramsko. Osobliwym wyróżnikiem w tym odświętnym ubraniu był tiulowy czepiec nazywany czypka. Był duży, kształtem zbliżony do owalu. Na głowie utrzymywał się dzięki długim wiązadłom, zawiązywanym pod brodą w imponującą kokardę.
Indywidualnymi walorami charakteryzował się również haft ozdabiający czepce, fartuchy i chusty babimojskie. Typowe jego cechy takie jak umiar w doborze i kompozycji motywów oraz wyczucie proporcji powodowały, iż ceniono go za wartość artystyczną. Najczęściej stosowanymi motywami były wzory roślinne, prezentowane w zgeometryzowanej formie (np. winogrona), linie proste i łamane, gwiazdki i kropki. Interesująco przedstawiał się również kabotek. Był dość długi, sięgał aż do bioder, a jego walorem estetycznym był czarny haft oraz czasami występująca koronka.
Spódnice w tej części regionu były uszyte z wełny samodziałowej, którą tkano własnoręcznie w domowych warsztatach. W ten sposób powstawały pasiaste spódniki, utrzymane przeważnie w kolorach: zielonym, czerwonym i pomarańczowym na czarnym tle. Dopełnieniem był fartuch, wykonany zarówno z muślinu, tiulu, jak i z delikatnego płótna. Fartuchy były zwykle białe ale zawsze ozdabiane pięknym haftem lub koronką.
Fot.: Strój babimojski, autor: A. Cieślawski
