ဓမၼလရိပ္

20/12/2022

☘️ စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းထားမယ်
ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမယ်ဆိုရင်
ဘယ်ဘာသာဝင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းရာသုဂတိ
ရောက်ဖို့ရာတော့ မခဲယဥ်းဘူး... 🍀💐🌿

ကံ ကံ၏အကျိုးကို လက်ခံယုံကြည်ပြီး
ကောင်းတာလုပ်ရင် ကောင်းတာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့
အများကို ကူညီချင်တဲ့စိတ် အများရဲ့အကျိုးကို လိုလားတဲ့ မေတ္တာစိတ်ရှိရင် ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပဲ ရှိရှိ ဘယ်ဘာသာဝင်ပဲ ရှိရှိ ဘာသာနဲ့မဆိုင်ဘူး အဲဒါကျတော့... 🌿

စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို ထိုစိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းက ကောင်းတဲ့ဘဝကို ပို့ပေးမှာ၊ God က ကယ်တင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့ ဟုတ်ကဲ့လား...🍀

ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ကလည်း စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်း ရှိမယ်ဆိုရင် ထိုစိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းလေးက ကယ်တင်မှာ၊ ဘုရားက ကယ်တင်တာမဟုတ်ဘူး၊ သို့သော် ဘုရားက ဒီလိုထားရမယ်လို့ သင်ကြားပေးထားတယ် ဆုံးမဩဝါဒပေးထားတယ်ပေါ့...💐

#ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး🪷🙏🌿

🙏🌿

10/12/2022

🌹🙏🌹🙏🌹🙏🌹🙏🌹🙏🌹
🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩
လောကဓံတွေ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ
ခိုင်မာတဲ့စိတ်ဓာတ် ဘယ်လိုထားမလဲ?
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

🔹လောကမှာနေရတဲ့အချိန်
လောကရဲ့သဘောဝ( ၈ )မျိုး ကိုတော့
တွေ့နေရမှာပဲ။

🔹ကိုယ်ရချင်တာတွေ ရတယ်ဆိုတဲ့
အလှည့်တွေ့ရသလို၊
ကိုယ်ရချင်တာတွေ မရဘူးဆိုတာလည်း
တွေ့ရလိမ့်မယ်။

🔹အခြံအရံ ရှိတယ်ဆိုတာလည်း
တွေ့ရသလို၊
အခြံအရံ ကင်းမဲ့တဲ့ အခါမျိုးလည်း
တွေ့ရမယ်။

🔹ကဲ့ရဲ့ခံရတဲ့အခါ တွေ့ရသလို၊
ချီးမွမ်းခံရတာလည်း တွေ့ရလိမ့်မယ်။

🔹ချမ်းသာသုခ ရတယ်ဆိုတဲ့အခါ ရှိသလို၊
ဆင်းရဲဒုက္ခ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခါလည်း
ရှိလိမ့်မယ်။

🔹အဲဒီလို လောကဓံမုန်တိုင်းတွေနဲ့
ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါတိုင်း....

🔹“သြော် ဘယ်အရာမှ မမြဲပါလား၊
ထာဝရ မဟုတ်ဘူး၊
တစ်ခဏသာဖြစ်တယ်လို့”

🔹ထိုလောကဓံကြောင့်
အကောင်းလောကဓံကြောင့်လည်း
လောဘ မဖြစ်အောင်၊
အဆိုးလောကဓံကြောင့်လည်း
ဒေါသ မဖြစ်အောင် ဆင်ခြင်ရမယ်။

#ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ကြီး
ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

#မူရင်းရေးသားပူဇော်သူကိုလည်းဂါရဝပြုပါသည်။🙏

#ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို
မမေ့မလျော့ ပြု နိုင်ကြပါစေ။🙏 🙏


🌻🌷🌻🌷🌻🌹🙏🌹🙏🌹🙏🌹🙏🌹
🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩 🇹🇩

27/11/2022

တစ်ရက်မှာ သူချမ်းသာတစ်ယောက်က ထမင်းဟင်း အပုပ်သိုးတွေကို ခြင်းတခြင်းနဲ့ယူဆောင်လာပြီး သူဆင်းရဲအား ပေးကမ်းလိုက်တယ်...

သူဆင်းရဲလည်း ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ ခြင်းတောင်းကိုဆွဲပြီး သူချမ်းသာရဲ့အိမ်တော်ကြီးမှထွက်ခွာခဲ့တယ်...

၎င်းနောက် ပုပ်သိုးနေသော ထမင်းဟင်းများအား သွန်ပစ်ပြီး ခြင်းတောင်းကို သန့်ရှင်း စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် လှပမွှေးကြိုင် သင်းပျံ့သည့်အဆင်းရနံ့ရှိသော ပန်းစည်းတို့ကို ခြင်းတောင်း အတွင်းထည့် ယူဆောင်ကာ
သူချမ်းသာထံသို့ ပြန်လာပြီး ခြင်းတောင်းအား ပြန်လည်ကာပေးအပ်လေ၏...

ထိုအခါလူချမ်းသာက "ကျွန်ုပ်ပေးတုန်းက ထမင်းသိုး ဟင်းသိုးတွေသာဖြစ်ပြီး ယခုသင်ဘာကြောင့် သင်းပျံ့မွှေးကြိုင်တဲ့ ပန်းခြင်းကို ပြန်ပေးရတာလည်းဆိုတာကို ကျွန်တော်သဘောမပေါက် နားမလည် စဉ်းစားမရဘူး ဖြစ်နေတာ..."

ဒီတခါ သူဆင်းရဲသားက အဖြေပြန်ပေး လိုက်ပါတယ်......
သူဆင်းရဲသားရဲ့အဖြေက "လူတို့သည် သူတို့ရဲ့အတွင်းစိတ်၌ရှိသော စိတ်ထားအတိုင်းသာ ပေးကမ်း လှူဒါန်းတတ်ကြပါသည်" တဲ့

🙏🙏🙏
ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး
ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

08/11/2022

ဘုန်းကြီးတို့
သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှာ (၆) နှစ် နေခဲ့တယ်။
ဘုရားပေါ်ကဖွင့်ရင်
ဘာသာရေးနဲ့ ပတ်သက်တာပဲ ဖွင့်ရတယ်။
စည်းကမ်း အင်မတန်မှ ရှိတယ်။

မနက်ဆိုလို့ရှိရင်
ရေဒီယိုတို့ ဘာတို့က
" နမောတဿက စရတယ်။
ဗုဒ္ဓဘာသာ နိုင်ငံရဲ့သရုပ်
အင်မတန်မှ ပီသတယ်။
ဘာသာရေး အခမ်းအနားတွေ လုပ်ရင်
အောင်ခြင်း(၈)ပါး ကို သီချင်းလို ဆိုတယ်။
ဒါပဲ။ ပါဠိလို။

သူတို့ဆီမှာ
Devotional Songs ဆိုတာ
သီးသန့်ထုတ်တယ်။
ကိုးကွယ်မှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့သီချင်းတွေဟာ
သတ်သတ်ရှိတယ်။

နိပေါနိုင်ငံ သွားတဲ့အခါမှာလည်းပဲ
ဘာသာရေးပွဲတော်တွေဆိုရင်
Devotional Songs ပဲ ဖွင့်တယ်။
ဒီပြင်သီချင်းကို မဖွင့်ရဘူး။
အင်မတန်မှ စနစ်ရှိတယ်။

ဗမာပြည်မှာတော့ မဟုတ်ဘူး။
ဘုရားပေါ်က ဖွင့်လိုက်တဲ့ သီချင်းကလည်း
လမ်းဘေးဖွင့်တဲ့ သီချင်းပဲ။
မထူးဘူး။

အဲ့ဒါတွေဟာ ဗမာပြည်မှာ
အသိဉာဏ်မရှိရာရောက်တယ်ပေါ့။
လူမျိုးပါ သေးသိမ်ရာရောက်တယ်ပေါ့။
ခွဲခြားပြီးတော့ မသိဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်
ကဲ့ရဲ့စရာတွေ အများကြီးဖြစ်တယ်။

ကဲ့ရဲ့စရာဖြစ်လို့
နိုင်ငံခြားသားတွေကလည်း ကဲ့ရဲ့တယ်။
ဗမာလူမျိုးတွေကို
ဒါတွေနဲ့ပတ်သက်ရင် မချီးမွမ်းဘူး။
ဒါတွေက
အင်မတန်မှ သတိထားသင့်တဲ့ကိစ္စတွေ။

(ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်)
" ဝီဏောပမသုတ် အနှစ်ချုပ် " တရားတော်။

Credit:- Original Uploaders
Cp from Ashinwaryar MainDa

23/10/2022

23/10/2022

တချို့က ပြောကြတယ် မဟုတ် လား၊ တရားအားထုတ်လိုက်တာ ရောဂါပျောက် သွားတယ်။

ကံကောင်းအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်တယ်။

ရောဂါဝေဒနာကို ဖြစ်စေတတ်တဲ့ အကုသိုလ် ကံတွေကို ရှင်းသွားစေပြီးတော့ ကုသိုလ်ကံတွေ ဖြစ်လာတယ်။

ပစ္စုပ္ပန်မှာဖြစ်တဲ့ မိမိ စိတ်မှာလည်းပဲ လောဘ ဒေါသစတဲ့ အကုသိုလ် အညစ်အကြေးတွေ ကင်းစင်သွားပြီး

အလောဘ အဒေါသစတဲ့ ကုသိုလ် တရားတွေ တိုးပွားလာ တယ်။

ထိုအလောဘ အဒေါသစတဲ့ ငြိမ်းအေးတဲ့ ကုသိုလ်တရားတွေက ထုတ်လုပ်ပေးတဲ့ ရုပ်တရား ဟာ သန့်စင်လာတယ်။

ကျန်းမာလာတယ်။

ကုသိုလ်တရားဟာ ကျန်းမာမှုကို ဖြစ်စေတယ်။

ဒါကြောင့် ကုသလရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို “ကျန်းမာခြင်း” လို့လည်း ပြောတယ်။

ကုသလဆိုတာ ကျန်းမာ ခြင်း ဖြစ်တယ်။

ဒီသဘာဝတရားတွေ ရင်ထဲ နှလုံးထဲမှာ ဖြစ်လို့ရှိရင် ကျန်းမာတယ်တဲ့။

ဘာဖြစ်လို့တုန်း ဆိုတော့ အလောဘဆိုတာ Generosity ပဲ ပေးချင်တယ်၊ကမ်းချင်တယ်၊လှူချင်တယ်၊တန်းချင်တယ်။

ပေးကမ်းဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်တယ်။

အိမ်မှာ နေရင်း ကလဲ မျှဝေသုံးစွဲတယ်။

ကိုယ်စားတဲ့ အစာ အာဟာ ရကို သူများ
မျှဝေပေးတယ်ဆိုတာ အင်မတန်
မွန်မြတ်တဲ့ အလုပ် ဖြစ်တယ်။

အဒေါသ ဆိုရင်လည်း ရင်ထဲမှာ အမုန်းတရား မထားဘဲနဲ့ တစ်ဦးပေါ် တစ်ဦး အကျိုးလိုလားတဲ့ စိတ်တွေမွေးတယ်။

အဲဒါလည်း အင်မတန် မွန်မြတ် တဲ့ စိတ်ပဲ။

အမောဟဆိုတာလည်း လုပ်သင့်တာနဲ့
မလုပ်သင့်တာကို ခွဲခြားသိပြီး
မလုပ်သင့်တာကို ရှောင်တယ်လုပ်သင့်တာကို လုပ်တယ်။

ဒီတရားတွေ ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ရှိနေပြီဆိုရင် ကောင်းကျိုး ချမ်းသာတွေ ရလာပြီပေါ့။

လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတရားတွေ ဖြစ်လာပြီ ဆိုရင် အားလုံးဟာ အလွဲလွဲ အချော်ချော်နဲ့ စိတ်ကို ပူလောင်စေတယ်။

ထို စိတ်ပူလောင်မှုကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ကိုလည်း ပူလောင်စေတာပါပဲ။

စိတ်ပူရင် ရုပ်ပူသွားတာပေါ့။

ဒါကြောင့်ကျန်းမာခြင်းရဲ့ အဓိက သည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုပဲဖြစ်တယ်။

ကုသိုလ် စိတ်ဓါတ်တွေပဲပေါ့။

အခုလို ကုသိုလ် စိတ်ဓါတ်တွေ ဖြစ်လာပြီ ဆိုရင် စိတ်နှလုံး ဖြူစင် အေးချမ်းလာသည့် အတွက် ကျန်းမာမှုက ပိုကောင်း လာတာဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့်“ကုသိုလ်ကောင်းမှု မမေ့နဲ့”လို့ မြတ်စွာ ဘုရားက ဟောတာဖြစ်တယ်။

ကျေးဇူးတော်ရှင် ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်
ဒေါက်တာ နန္ဒမာလာဘိဝံသ

ကုသိုလ်ဖြစ်အောင် သတိဆောင် တရားတော်မှ ထုတ်နုတ်တင်ပြပါသည်။

#ပါချုပ်ဆရာတော် #တရားမှတ်စု

27/09/2022

ရဟန်းကျင့်ဖွယ်၂၂၇ သွယ် အကျဉ်း
*************************

{ပါရာဇိက ၄ ပါး }
၁ ။ မေထုန်မကျင့်ရ
၂ ။ သူတပါးဥစ္စာမခိုးရ
၃ ။ လူမသတ်ရ မသတ်ခိုင်းရ
၄ ။ ဈာန်မဂ်ဖိုလ်မရဘဲ ရသည်ဟုမပြောရ ။

{သံဃဒိသိသ် ၁၃ ပါး }
၅ ။ သုတ်မလွှတ်ရ
၆ ။ အမျိုးသမီးဟူသမျှ မကိုင်ရ
၇ ။ အမျိုးသမီးနှင့်ညစ်ညမ်းရုန့်ရင်း စကားမပြောရ
၈ ။ မေထုန် အလှူမခံရ
၉ ။ မအောင်သွယ်ရ
၁၀ ။ သံဃာကို မပန်ကြားဘဲ ပမာဏလွန်သောကျောင်း မဆောက်ရ
၁၁ ။ သံဃာကိုမပန်ကြားဘဲ ကျောင်းကြီးမဆောက်ရ
၁၂ ။ မြင်ခြင်း ကြားခြင်း မရှိပါဘဲ ပါရာဇိကနှင့် မစွပ်စွဲရ
၁၃ ။ ပြစ်မှားလိုသောစိတ်ဖြင့် နာမည်တူပြု၍ ပါရာဇိကနှင့် မစွပ်စွဲရ
၁၄ ။ သံဃာကို သင်းမခွဲရ
၁၅ ။ သင်းခွဲသော သံဃာနောက်ကို မလိုက်ရ
၁၆ ။ ဝိနည်းကံ နှင့်အညီ ဆုံးမသည်ကို လိုက်နာရမည်
၁၇ ။ ဝိနည်းကံနှင့် မညီသော သစ်သီးပေးခြင်း ပန်းပေးခြင်း စသည်တို့ကို မပြုရ ။ ဆုံးမသည်ကို လိုက်နာရမည်။

{ အနိယတ ၂ ပါး (ပါသံစိတ် သံစိတ်) }
၁၈ ။ မျက်ကွယ်ရာ၌ ရဟန်းနှင့် မာတုဂါမ နှစ်ဦးတည်းမနေရ
၁၉ ။ နားကွယ်ရာ၌ ရဟန်းနှင့် မာတုဂါမ နှစ်ဦးတည်း မနေရ

{ နိဿဂ္ဂိပါစိတ် ၃၀ ပါး }
၂၀ ။ သင်္ကန်းကို အဓိဌာန် ဝိကပ္ပနာမပြုဘဲ (၁၀)ရက်မလွန်စေရ။
၂၁ ။ တိစိဝရိတ်သင်္ကန်းနှင့် ညဉ့်ကင်း၍ မနေရ။
၂၂ ။ ကထိန်ခေတ်မှ လွန်၍ရသော သင်္ကန်းကို တစ်လအတွင်းအဓိဌာန်တင်ရမည်။
၂၃ ။ ဆွေမျိုးမတော်သော ရဟန်းမကို သင်္ကန်းမဖွတ်စေရ။
၂၄ ။ ဆွေမျိုးမတော်သော ရဟန်းမ၏သင်္ကန်းကို အလှူမခံရ။
၂၅ ။ ဆွေမျိုးမတော်သောသူကို သင်္ကန်းတောင်းခွင့်မရှိဘဲ မတောင်းရ။
၂၆ ။ သင်္ကန်းတောင်းခွင့်ရှိသော်လည်း နှစ်ထည်ထက် ပိုမတောင်းရ။
၂၇ ။ ဒါယကာတို့ ခန့်မှန်းသည်ထက် သင်္ကန်းဖိုး မစီရင်ရ။
၂၈ ။ ဒါယကာနှစ်ဦး၏ သင်္ကန်းကို ရည်မှတ်သည်ထက် မစီရင်စေရ။
၂၉ ။ သင်္ကန်းဖိုးကို သုံးကြိမ်တောင်း၍ ခြောက်ကြိမ်ထက် ပိုမရပ်ရ။
၃၀ ။ ပိုးနှင့်ချည်ရောလျှင် အခင်းမပြုရ။
၃၁ ။ အမည်း၊ အနက် သိုးမွေးကို အခင်းမပြုရ။
၃၂ ။ သိုးမွေးအမည်းကို လေးဖို့နှစ်ဖို့ထက် မပိုစေရ။
၃၃ ။ သိုးမွေးအခင်းကို သမုတိမရဘဲ (၆)နှစ်အတွင်း မပြုရ။
၃၄ ။ အဆာနှင့် နိသိဒိုင်ကို အခင်းဟောင်းမှ တစ်ထွာမသွင်းဘဲ မပြုရ။
၃၅ ။ သိုးမွေးကို ကပ္ပိယမရှိဘဲ သုံးယူဇနာထက် လွန်၍မယူရ။
၃၆ ။ ဆွေမျိုးမတော်သည့် ရဟန်းမကို သိုးမွေးမဖွတ်ခိုင်းရ။
၃၇ ။ ရွှေ၊ ငွေတို့ကို မကိုင်ခံရ။
၃၈ ။ အရောင်းအဝယ် မပြုရ။
၃၉ ။ အလဲ အလှယ် မပြုရ။
၄၀ ။ အဓိဌာန်မတင်ဘဲ (၁၀)ရက်လွန်သော သပိတ်ကို မသုံးရ။
၄၁ ။ သပိတ်အကွဲ (၅)ကွဲမရှိဘဲ သပိတ်မတောင်းရ။
၄၂ ။ ထောပတ်၊ ဆီ၊ ပျား၊ တင်လဲတို့ကို (၇)ရက်ထက် ပိုမထားရ။
၄၃ ။ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို (၄)လထက် ပိုမဆောင်ရ
၄၄ ။ ပေးထားသောသင်္ကန်းကို စိတ်ဆိုး၍ ပြန်မတောင်းရ။
၄၅ ။ ချည်ကိုတောင်း၍ မယက်ခိုင်းရ။
၄၆ ။ အမျိုးတော်ခြင်း ဖိတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရည်မှန်းကာမျှ သင်္ကန်းကို ဝင်၍မစီရင်အပ်။
၄၇ ။ သင်္ကန်းကာလကို (၅)ရက်ထက် မလွန်ရ။
၄၈ ။ သမ္မုတိမရဘဲ တိစီဝရိတ်သင်္ကန်းနှင့်(၆) ညဉ့်အကင်းရ။
၄၉ ။ သံဃာညီညွတ်ပြီးသား လာဘ်ကို မိမိသို့ မညွတ်စေရ။

{ သုဒ္ဓပါစိတ် (၉၂)ပါး}
၅၀ ။ မုသားမပြောရ။
၅၁ ။ မဆဲရ။
၅၂ ။ ကုန်းမတိုက်ရ။
၅၃ ။ လူ၊ သာမဏေနှင့် ပုဒ်ပြိုင်စာမချရ။
၅၄ ။ တစ်ကျောင်းတည်း၌လူ၊ သာမဏေနှင့် (၃)ညဉ့်ထက် မအိပ်ရ။
၅၅ ။ မာတုဂါမနှင့် တစ်ကျောင်းတည်းမအိပ်ရ။
၅၆ ။ မာတုဂါမနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း(၆) ခွန်းထက် မဟောရ။
၅၇ ။ မိမိရသော စျာန်၊ မဂ်၊ ဖိုလ်ကို လူ၊သာမဏေအား မပြောရ။
၅၈ ။ ရဟန်းတစ်ပါး၏ သံဃဒိသိသ်ကို လူ၊ သာမဏေအား မပြောရ။
၅၉ ။ မြေကိုမတူးရ။
၆၀ ။ သစ်ပင်မခုတ်ရ။
၆၁ ။ ရဟန်းတစ်ပါးမေးသည်ကို ပြန်၍မပြောဘဲ မနေရ။
၆၂ ။ သမ္မုတိရသောရဟန်းကို မရှုပ်ချအပ်။
၆၃ ။ သံဃိကညောင်းစောင်းကို အပြင်မှာမထားအပ်။
၆၄ ။ သံဃိကအိပ်ရာကို အထဲမှာမထားဘဲ မသွားရ။
၆၅ ။ သံဃိကကျောင်း၌ အိပ်နေသော ရဟန်းကို နှိုး၍ မအိပ်ရ။
၆၆ ။ သံဃိကကျောင်းမှ အမျက်ထွက်၍ နှင်မထုတ်ရ။
၆၇ ။ စို့မရိုက်သော ညောင်စောင်းကို မထိုင်ရ။
၆၈ ။ စိမ်းစိုသော ကောက်ပဲမရှိရာ၌ အမိုးသုံးဆင့်ထက်ပို၍ အင်္ဂတေ မလိမ်းကျံရ။
၆၉ ။ ပိုးရှိသော ရေကို မြေပေါ်၊ မြက်ပေါ်သို့ မသွန်ရ။
၇၀ ။ သမ္မုတိမရဘဲနှင့် ရဟန်းမအား မဆုံးမရ။
၇၁ ။ သမ္မုတိရသော်လည်း နေဝင်လျှင် မဆုံးမရ။
၇၂ ။ မနာဖျားဘဲ ရဟန်းမတို့၏ ကျောင်းသို့ သွား၍ မဆုံးမအပ်။
၇၃ ။ ရဟန်းမများအား ဆုံးမသော မထေရ်ကြီးများကို မကဲ့ရဲ့အပ်။
၇၄ ။ ရဟန်းမကို သင်္ကန်းမပေးအပ်။
၇၅ ။ ရဟန်းမကို သင်္ကန်းချုပ်မပေးရ။
၇၆ ။ ရဟန်းမနှင့်တိုင်ပင်၍ ခရီးမသွားရ။
၇၇ ။ ရဟန်းမနှင့်တိုင်ပင်၍ လှေမစီးရ။
၇၈ ။ ရဟန်းမ စီစဉ်သောဆွမ်း မစားရ။
၇၉ ။ အမျိုးသမီးနှင့်နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။
၈၀ ။ ဧည့်သည်အတွက်ဆွမ်းကို တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍မစားရ။
၈၁ ။ ရဟန်း(၄)ပါး ထိုင်နေသည့်အခါ၌ ထမင်းစားဖိတ်လျှင် မစားရ။
၈၂ ။ ရှေးဦးဒါယကာ၏ ဆွမ်းကို မစားဘဲ နောက်ဆွမ်းကို မစားရ။
၈၃ ။ လက်ဆောင်မုန့်များ သုံးသပိတ်ထက် ပိုအလှူမခံရ။
၈၄ ။ စားနေတုန်း ဆွမ်း၊ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်တို့ကို ပယ်လျှင် နောက်ထပ်မစားရ။
၈၅ ။ ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းအား စွပ်စွဲလို၍ ဆွမ်းစားမဖိတ်ရ။
၈၆ ။ နေလွဲသောအခါ ညစာမစားရ။
၈၇ ။ သိုမှီးထား၍ ဘောဇဉ်ကို မစားရ။
၈၈ ။ မနာမဖျားဘဲ မွန်မြတ်သောဘောဇဉ်ကို တောင်းမစားရ။
၈၉ ။ အကပ်မခံဘဲ ဘာကိုမျှမစားရ။
၉၀ ။ ပရိဗိုရ်ကို ဘောဇဉ်မပေးရ။
၉၁ ။ ဆွမ်းခံရာ၌ မာတုဂါမနှင့် စကားပြောလို၍ အဖော်ရဟန်းကို ပြန်မလွှတ်ရ။
၉၂ ။ အကြင်လင်မယား အခန်း၌ မနေရ။
၉၃ ။ မျက်စိကွယ်ရာ၌ မိန်းမနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။
၉၄ ။ နားကွယ်ရာမှ မိန်းမနှင့် နှစ်ယောက်ချင်း မနေရ။
၉၅ ။ ဆွမ်းစားပင့်ဖိတ်သော အိမ်မှတပါး အခြားအိမ်သို့ မလှည့်ရ။
၉၆ ။ ဆေးပစ္စည်းကို ဖိတ်ကြားထားသည်ထက် လွန်၍ မတောင်းရ။
၉၇ ။ အဂါင်္(၄)ပါးရှိသော စစ်ဒရိန်းပြရာသို့ သွား၍ မကြည့်ရ။
၉၈ ။ အကြောင်းရှိ၍ စစ်မြေပြင်သို့ သွားသော် (၇)ရက်ထက် မလွန်ရ။
၉၉ ။ စစ်ဆင်ရာအရပ်သို့ မသွားရ။
၁၀၀ ။ ယစ်မျိုးငါးပါး မသောက်ရ။
၁၀၁ ။ ရဟန်းချင်း ချိုင်းထိုး မကျီစားရ။
၁၀၂ ။ ရေထဲမှာ မကစားရ။
၁၀၃ ။ သိက္ခာကြီး၊ ဝါတော်ကြီးကို မရိုမသေမနေရ။
၁၀၄ ။ ရဟန်းချင်း မလှန့် မခြောက်ရ။
၁၀၅ ။ ရဟန်းသည် မနာမဖျားဘဲ မီးမမွေးရ။
၁၀၆ ။ မဇ္ဈိမဒေသ၌နေသော ရဟန်းသည်(၁၅)ရက်တစ်ကြိမ် ရေချိုးရမည်။
၁၀၇ ။ ဗိန္ဓုမထိုးဘဲ သင်္ကန်းမဝတ်ရ။
၁၀၈ ။ ဝိကပ္ပနာပြုသည့် သင်္ကန်းကို ဝိကပ္ပနာမပြန်ဘဲ မသုံးရ။
၁၀၉ ။ ပရိက္ခရာရှစ်ပါးကို မဝှက်ရ၊ မကျီစားရ။
၁၁၀ ။ ပိုး၊ တိရစ္ဆာန်တို့ကို မသတ်ရ။
၁၁၁ ။ ပိုးရှိသော ရေကို မသောက်ရ။
၁၁၂ ။ ငြိမ်းအေးပြီးသော အဓိကရုဏ်းကို မချောက်ချားစေရ။
၁၁၃ ။ ရဟန်းတစ်ပါး၏ သံဃဒိသိသ်အာပတ်ကို မဖုံးကွယ်ရ။
၁၁၄ ။ အသက်(၂၀)မပြည့်သောသူအား ရဟန်းမခံစေရ။
၁၁၅ ။ ခိုးသား၊ ဓားပြနှင့် တိုင်ပင်၍ ခရီးမသွားရ။
၁၁၆ ။ အမျိုးသမီးများနှင့် တိုင်ပင်၍ ခရီးမသွားရ။
၁၁၇ ။ မိစ္ဆာဒိဌိဝါဒများကို မယူရ။
၁၁၈ ။ မိစ္ဆာဒိဌိဝါဒကိုမစွန့်၍ နှင်ထုတ်အပ်သောရဟန်းနှင့် ဓမ္မသမ္ဘောဂ၊ အာဝါသ,သမ္ဘောဂ မပြုရ။
၁၁၉ ။ မိစ္ဆာဒိဌိဝါဒကိုမစွန့်၍ နှင်ထုတ်အပ်သော သာမဏေနှင့် ဓမ္မသမ္ဘောဂ၊ အာဝါသ,သမ္ဘောဂ မပြုရ။
၁၂၀ ။ ဝိမည်းဓိုရ်များ၏ စကားကို ရိုသေစွာ နားထောင်ရမည်။
၁၂၁ ။ သိက္ခာပုဒ်များကို မကဲ့ရဲ့ရ။
၁၂၂ ။ ပါတိမောက်ပြရာ၌ ပြောင်လှောင်မှုမပြုရ။
၁၂၃ ။ ရဟန်းချင်း မရိုက်နှက်ရ။
၁၂၄ ။ ရဟန်းကို လက်ဖြင့်မရွယ်ရ။
၁၂၅ ။ လူ၊ သာမဏေတို့ကိုလည်း မရိုက်နှက်ရ။
၁၂၆ ။ ရဟန်းကို နှလုံးမသာအောင်မပြောရ။
၁၂၇ ။ ရဟန်းချင်း ရန်ဖြစ်နေသည်ကိုချောင်း၍ နားမထောင်ရ။
၁၂၈ ။ ဆန္ဒမဲပေးပြီး မကဲ့ရဲ့ရ။
၁၂၉ ။ ဝိနည်းကံကို ဆန္ဒမပေးဘဲ မသွားရ။
၁၃၀ ။ တိုင်ပင်၍ သင်္ကန်းပေးပြီးမှ မကဲ့ရဲ့ရ။
၁၃၁ ။ သံဃာအား ညီညွတ်ပြီးသောလာဘ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်သို့ မညွတ်စေရ။
၁၃၂ ။ မင်း၊ မိဖုရား အိပ်ခန်းထဲသို့ မဝင်ရ။
၁၃၃ ။ကျောင်းအရံအပြင်ဘက် ရတနာကို မကောက်ရ။
၁၃၄ ။ ထင်ရှားရှိသောရဟန်းကို မပန်ကြားဘဲ နေလွဲ ရွာဝင် မသွားရ။
၁၃၅ ။ ဆင်စွယ်ကို အပ်ကျည်မလုပ်ရ။
၁၃၆ ။ တစ်တောင့်ထွာထက်ပိုမြင့်သော ညောင်စောင်း၌ မအိပ်ရ။
၁၃၇ ။ ညောင်စောင်းထဲမှာ လဲထည့်၍ မလုပ်ရ။
၁၃၈ ။ အလျားနှစ်ထွာ၊ အနံတစ်ထွာခွဲ၊ အဆာတစ်ထွာထက်ပို၍ နိသိဒိုင် မပြုလုပ်ရ။
၁၃၉ ။ အမာလွှမ်းသင်္ကန်းကို အလျား(၄)ထွာ ၊ အနံ (၂)ထွာထက် မပိုရ။
၁၄၀ ။ မိုးရေခံ သင်္ကန်းကို အလျား (၆)ထွာ ၊ အနံ (၂)ထွာထက် မပိုရ။
၁၄၁ ။ ဘုရားသင်္ကန်း ပမာဏကို မပြုရ။

{ပါဋိဒေသနီ(၄)ပါး }
၁၄၂ ။ ရဟန်းမ၏ ဘောဇဉ်ကို မိမိလက်ဖြင့် မယူရ။
၁၄၃ ။ ဒါယကာများ ဆွမ်းကျွေးရာ ရဟန်းမများ ဝင်၍စီစဉ်လျှင် မောင်းမဲတားမြစ်ရမည်။
၁၄၄ ။ သမ္မုတိရသော သေက္ခအိမ်ကို ဆွမ်းမခံရ။
၁၄၅ ။ ဘေးရန်ရှိသည်ကို မပြောကြားဘဲ အရံတွင်း၌ မိမိလက်ဖြင့် ဘောဇဉ်မခံယူအပ်။

{သေခိယ (၇၅)ပါး}
၁၄၆ ။ သင်္ကန်းကို ညီညီဝတ်ရမည်။
၁၄၇ ။ သင်္ကန်းကို ညီညီရုံရမည်။
၁၄၈ ။ လည်၊ လက်ကောက်ဝတ်ဖုံးလျက် ရွာထဲသွားရမည်။
၁၄၉ ။ လည်၊ လက်ကောက်ဝတ်ဖုံးလျက် ရွာထဲမှာနေရမည်။
၁၅၀ ။ မျက်စိဣနြေ္ဒစောင့်၍ ရွာထဲမှာ သွားရမည်။
၁၅၁ ။ မျက်စိဣနြေ္ဒစောင့်၍ ရွာထဲမှာနေရမည်။
၁၅၂ ။ မျက်လွှာချ၍ ရွာထဲမှာသွားရမည်။
၁၅၃ ။ မျက်လွှာချ၍ ရွာထဲမှာ နေရမည်။
၁၅၄ ။ သင်္ကန်းကိုပင့်၍ ရွာထဲမှာ မနေရ။
၁၅၅ ။ သင်္ကန်းကို ပင့်၍ ရွာထဲမှာ မသွားရ။
၁၅၆ ။ ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်ရယ်၍ မသွားရ။
၁၅၇ ။ ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်ရယ်၍ မနေရ။
၁၅၈ ။ ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ် စကားပြော၍ မသွားရ။
၁၅၉ ။ ရွာထဲမှာ ကျယ်ကျယ်စကားပြော၍ မနေရ။
၁၆၀ ။ ရွာထဲမှာ ကိုယ်ကို လှုပ်၍ မသွားရ။
၁၆၁ ။ ရွာထဲမှာ ကိုယ်ကို လှုပ်၍ မနေရ။
၁၆၂ ။ ရွာထဲမှာ လက်ရုံးကိုလှုပ်၍ မသွားရ။
၁၆၃ ။ ရွာထဲမှာ လက်ရုံးကိုလှုပ်၍ မနေရ။
၁၆၄ ။ ရွာထဲမှာ ဦးခေါင်းကိုလှုပ်၍ မသွားရ။
၁၆၅ ။ ရွာထဲမှာ ဦးခေါင်းကိုလှုပ်၍ မနေရ။
၁၆၆ ။ ရွာထဲမှာ ခါးထောက်လျက် မသွားရ။
၁၆၇ ။ ရွာထဲမှာ ခါးထောက်လျက် မနေရ။
၁၆၈ ။ ရွာထဲမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ၍ မသွားရ။
၁၆၉ ။ ရွာထဲမှာ ခေါင်းမြီးခြုံ၍ မနေရ။
၁၇၀ ။ ရွာထဲမှာ ခြေဖျားထောက်၍ မသွားရ။
၁၇၁ ။ ရွာထဲမှာ လက်ဖြင့် ဒူးကိုပိုက်၍၎င်း၊ သင်္ကန်းပတ်၍၎င်း မနေရ။
၁၇၂ ။ မရိုမသေ ဆွမ်းမခံရ။
၁၇၃ ။ သပိတ်၌ အမှတ်ထား၍ ဆွမ်းခံရမည်။
၁၇၄ ။ လေးပုံတစ်ပုံ ထက်ပို၍ ဆွမ်းဟင်းမခံရ။
၁၇၅ ။ သပိတ်အနားရေးထက်ပို၍ ဆွမ်းမခံရ။
၁၇၆ ။ ဆွမ်းကိုရိုသေစွာ စားရမည်။
၁၇၇ ။ သပိတ်ထဲ၌ အမှတ်မထားဘဲ မထားရ။
၁၇၈ ။ ဆွမ်းကို အစဉ်လိုက် စားရမည်။
၁၇၉ ။ ဆွမ်း၏ လေးပုံတစ်ပုံထက်ပို၍ ဆွမ်းဟင်းကို မစားရ။
၁၈၀ ။ ဆွမ်းဦးကို နှိပ်၍ မစားရ။
၁၈၁ ။ ဟင်းလျာများကို ဆွမ်းနှင့်ဖုံး၍ မစားရ။
၁၈၂ ။ မနာဖျားဘဲ ဟင်းလျာတောင်း၍ မစားရ။
၁၈၃ ။ ကဲ့ရဲ့လို၍ သူတစ်ပါးသပိတ်ကို မကြည့်ရ။
၁၈၄ ။ ဆွမ်းလုတ်ပမာဏထက် မလွန်ရ။
၁၈၅ ။ ဆွမ်းလုတ်ကို အဝန်းညီအောင်ပြု၍ စားရမည်။
၁၈၆ ။ ဆွမ်းမရောက်ခင် ခံတွင်းမဖွင့်ရ။
၁၈၇ ။ ဆွမ်းစားလျက် ခံတွင်းဖွင့်ထားခြင်း မပြုရ။
၁၈၈ ။ ဆွမ်းစားလျက် စကားပြောခြင်း မပြုရ။
၁၈၉ ။ ဆွမ်းလုတ်ကို မြောက်၍မစားရ။
၁၉၀ ။ ဆွမ်းလုတ်ကို ဖြတ်၍မစားရ။
၁၉၁ ။ ပါးစောင်၌ ဆွမ်းလုတ်ငုံ၍ မစားရ။
၁၉၂ ။ ဆွမ်းစားရင်း လက်မခါရ။
၁၉၃ ။ ဆွမ်းလုံးကို ကြဲ၍ မစားရ။
၁၉၄ ။ လျှာထုတ်၍ ဆွမ်းစားခြင်း မပြုရ။
၁၉၅ ။ ပျတ်ပျတ်မြည်အောင် ဆွမ်းမစားရ။
၁၉၆ ။ ရှုပ်ရှုပ်မြည်အောင် ဆွမ်းမစားရ။
၁၉၇ ။ လက်ကိုလျှက်၍ ဆွမ်းမစားရ။
၁၉၈ ။ သပိတ်ကိုခြစ်၍ ဆွမ်းမစားရ။
၁၉၉ ။ နှုတ်ခမ်းကိုလျက်၍ ဆွမ်းမစားရ။
၂၀၀ ။ ဆွမ်းလုံးပေကျံသောလက်နှင့် ရေခွက်ကို မကိုင်ရ။
၂၀၁ ။ သပိတ်ဆေးရေကို ရွာထဲမှာ မသွန်ရ။
၂၀၂ ။ ထီး လက်၌ရှိသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၃ ။ တုတ်လက်၌ရှိသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၄ ။ ဓား လက်၌ရှိသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၅ ။ လေး လက်၌ရှိသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၆ ။ ခြေနင်းစီးထားသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၇ ။ ဖိနပ်စီးထားသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၈ ။ ယာဉ်စီး၍နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၀၉ ။ အိပ်ရာနေရာ၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၁၀ ။ အာယောဂပတ်ဖွဲ့သူကို တရားမဟောရ။
၂၁၁ ။ ဦးရစ်ခေါင်းပေါင်းထားသူကို တရားမဟောရ။
၂၁၂ ။ အိပ်ရာနေရာထက်၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၁၃ ။ ခေါင်းမြီးခြုံထားသူကို တရားမဟောရ။
၂၁၄ ။ နိမ့်ရာကနေ၍ မြင့်ရာ၌ နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၁၅ ။ ရပ်လျက် ထိုင်နေသောသူကို တရားမဟောရ။
၂၁၆ ။ ရှေ့ကသွားသောသူကို နောက်ကလိုက်၍ တရားမဟောရ။
၂၁၇ ။ လမ်းကိုသွားသောသူကို လမ်းမဟုတ်ရာက တရားမဟောရ။
၂၁၈ ။ မတ်တတ်ရပ်လျက် ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ် မစွန့်ရ။
၂၁၉ ။ မြက်၊သစ်ပင်ရှိရာ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ နှပ်၊ တံတွေး မစွန့်ရ။
၂၂၀။ ရေထဲမှာ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ နှပ်၊ တံတွေး မစွန့်ရ။(နာဖျားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုမူ ဟောပြောတရားပြခြင်း၊ နာဖျားချိန်၌ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ်၊ တံတွေး စွန့်ပစ်ခြင်းတို့ကို ခွင့်ပြုပါသည်။)

{အဓိကရဏ သမထ(၇) ပါး}
၂၂၁ ။ သံဃာဝတ္ထု၏ ဟုတ်မှန်ခြင်း၊ ဓမ္မဝိနည်း ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ မျက်မှောက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသော သမ္မုခါဝိနည်း။
၂၂၂ ။ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား ပေးအပ်သော သတိဝိနည်း။
၂၂၃ ။ ရူးသောရဟန်းအား ပေးအပ်သော အမူဠဝိနည်း။
၂၂၄ ။ ဝန်ခံသဖြင့် ငြိမ်းစေအပ်သော ပဋိညာတကာရေတဗ္ဗဝိနည်း။
၂၂၅ ။ ဓမ္မဝါဒီ ရဟန်းများရာသို့လိုက်၍ ပြုအပ်သော ယေဘုယျဝိနည်း။
၂၂၆ ။ ယုတ်မာသောရဟန်းအား ပေးအပ်သော တဿပါပိယသိကဝိနည်း။
၂၂၇ ။ မစင်ကို မြက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့သော တိဏဝတ္တာရကဝိနည်း။

ကျမ်းမှီး
၁ ။ ဘုရားဥပဒေတော်ကြီး၊ "အရှင်ဇနကာဘိဝံသ"။
၂ ။ ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၊ "အရှင်ဇနကာဘိဝံသ"။
၃ ။ နိဗ္ဗာန်လမ်းညွှန်ကျမ်း၊ "ဘဒ္ဒန္တပညာသာရ"။
၄ ။ ဝိနည်းတော် ဥပဒေတော်ကြီး၊
"အရှင်ဩဘာသ"။
၅ ။ ဖားအောက်တောရ ဆရာတော်ကြီး၏ ဝိနည်းဥပဒေဆိုင်ရာ ဟောကြားတိတ်ခွေများ။
ဓမ္မဒါန ......မှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်။

ဝိနည်းတော်ထဲ မပါဘဲ ဒေဝဒတ်၏ ဘုရားထံ တောင်းဆိုသော ဥပဒေများကို အောက်တွင်ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။

ဒေဝဒတ် တောင်းဆိုသော အချက် ၅ ချက်
၁ ။ သံဃာတော်များ ကပ်လှူဆွမ်းအစား ခံဆွမ်းသာစားရန်။
၂ ။ လှူသင်္ကန်းအစား ပံ့သကူသာဝတ်ရန်။
၃ ။ ကျောင်းတိုက်အစား သစ်ဝါးရိပ်တွင်သာ သီတင်းသုံးရန်။
၄ ။ သင်္ကန်းသုံးထည်ထက်ပို မထားရန်။
၅ ။ သက်သတ်လွတ် ဆွမ်းဟင်းများသာ စားရန်။

(ယာယီ ဒုလ္လဝတ်တဲ့ ရဟန်း ကိုရင်များ ကော်ပီကူးယူ သိမ်းထားသင့်ပါတယ်။)

26/09/2022

၁။တစ်ယောက်ယောက်ကို
မကျေနပ်တဲ့ အခါ
တစ်နေ့ကျရင် ခွဲရမှာပဲလို့တွေးလိုက်ပါ။

ဒါဆိုရင်..
ဒေါသ မဖြစ်တော့ဘူး။

၂။တစ်ခုခုကို
ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အခါ
တစ်နေ့ကျရင် ပျက်ရမှာပဲလို့တွေးလိုက်ပါ။

ဒါဆိုရင်..
ရင်ဘတ်စည်းတီ မဖြစ်တော့ဘူး။

၃။ကိုယ်လိုချင်တာကိုမရတဲ့ အခါ
လိုတရဘဝဆိုတာ မရှိဘူးလို့တွေးလိုက်ပါ။

ဒါဆိုရင်..
သောက မဖြစ်တော့ဘူး။

၄။သူများရဲ့အမှားတွေကို တွေ့တဲ့ အခါ
ငါလဲ မှားတတ်တာပဲလို့တွေးလိုက်ပါ။

ဒါဆိုရင်..
အပြစ် မမြင်တော့ဘူး။

၅။အဆင်မပြေမှုတွေကို ကြုံရတဲ့အခါ
ဘဝဆိုတာ တိုက်ပွဲပဲလို့တွေးလိုက်ပါ။

ဒါဆိုရင်..
အပြုံး မပျက်တော့ဘူး။

အဲဒါကို{ယောနိသောမနသိကာရ}
ငြိမ်းချမ်းသော သင့်မြတ်စွာ
နှလုံးသွင်းခြင်းလို့ ခေါ်ဆိုပါတယ်။

ⓒ͟ⓡ͟ⓔ͟ⓓ͟ⓘ͟ⓣ͟
ⓟⓗⓨⓞⓛⓨⓝⓝ
🇸​🇩​🇬​🇲🇲

26/09/2022

အပြင်ပူ ပူတာက တစ်ခဏမျှသာ ပူတာ၊ အတွင်းပူ ပူပြီဆိုလို့ရှိရင် တစ်သံသရာလုံး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တယ်။
(ပါချုပ်ဆရာတော်)