12/01/2020
Needle in a haystack // Een speld in een hooiberg
In mijn 47 jaren waarvan toch wel 40 jaar bewust (ja ok… wellicht met wat gaten hier en daar in mijn tiener jaren), is de rode draad toch altijd wel ‘Creativiteit’ geweest.
Ik had het geluk dat mijn ouders ervoor kozen om mijn broer en mijzelf al vanaf de peuterschool op de Vrije School te zetten. Ja, het was anders. Zo moesten wij ook op zaterdag naar school bijvoorbeeld. En naast eurythmie les (don't ask!), was leren werken met je handen een ‘must’. Van houtbewerking tot breien. En een moestuin bijhouden, koeien melken (ja, echte koeien), kleien, schilderen en noem het maar op. Ik vond het allemaal fantastisch! Ok, op koeienmest scheppen tijdens werkweek op een biologisch dynamische boerderij na dan.
Tot op de dag van vandaag beginnen mijn handen al te jeuken als ik objecten zie, waar ik handvaardig wat mee kan.
En als ik iets zie wat ik te duur vindt, wat zo’n beetje 99% beslaat, en ik het wel heull graag zou willen hebben, vind ik dat ik het zelf moet kunnen maken. Source: YouTube. Search: DIY - blablabla.. Actie: Go!
Toen ik de stof voor de Jana long coat zag, visualiseerde ik me wel een lange jas, maar had ik nog niet echt in de gaten welke kant het me zou brengen. Ik kocht de stof en toebehoren en had deze al een paar weken in mijn bezit maar ik had er niet de juiste energie voor.
In mijn hoofd was het een grote berg van van alles en nog wat. Ik loop altijd met zoveel ideeën rond wat soms echt hinderlijk is. Ik zie altijd zoveel potentie en mogelijkheden in heel veel. Dan raak ik soms wat in de knoop. En dat ‘soms’ mag je in dergelijke gevallen best weglaten.
Anyway, wist ik dus nog niet goed wat ik precies wilde met de stof en de stoffen voor de binnenkant. Want een halve design had smakeloos uit kunnen vallen. Ik kocht een second hand jas waarvan ik dacht dat ik zoiets wel leuk zou vinden. Scoorde de perfecte kleur garen en mijn keukenschaar was klaar voor attack.
En nu nog een naald. Waar de hack was mijn naald?!
Ik vond mijn enige naald met zwart garen door het oog vast gespeld in het klosje in een doos, verstopt in een andere doos in een tas die ook weer in een grotere doos zat.
Ok, here we go. It’s all or nothing. En ik begon te knippen in de nogal dure Jana stof. Geen patroon of tekening. Ik kreeg het wel erg warm. Klotsoksels kan ik wel zeggen. Maar ja, van staren gebeurd er ook niet echt veel. En de jas die ik had gekocht vond ik opeens toch niet meer leuk. Adughhh.
In twee dagen tijd had ik de eerste draft op de pop gespeld en stuurde de foto eerst naar Jana toe om te vragen wat ze ervan vond. Ze vond het mooi!! Kon daarbij een glimlach en een ‘Duh…’ niet onderdrukken.
Game ON.
Het heeft me uiteindelijk 3 weken gekost om de jas te na**en met mijn enige naald die ik dikwijls kwijt was. Lagtie weer ergens tussen de verknipte stukjes stof en garen of soms gewoon voor mijn neus. Loh he??
De naam Needle in a haystack of Een spelt in een hooiberg, viel me in mijn schoot. Het was een zoektocht van wel 40 jaar om eindelijk te vinden waar ik me echt in kan bevinden.
Van alle mooie, leuke en leerzame ervaringen die ik heb opgedaan, waarvan ik sommige nog steeds doe, waaronder fotografie en poëzie schrijven, krijg ik hiervan Echt vlinders in mijn buik!!!
Momenteel werk ik aan 3 nieuwe designs met achterlijk mooie stoffen, heb ik mezelf inmiddels een heuse, echte stof schaar kado gedaan en een reserve pakje naalden voor als ik geen zin heb om te zoeken, als kijken al bijna teveel van het goede is.
Dus.. dit was het wel ff in het kort.
Ik heb er heel veel zin in.
En met heeeel veel trots gaat de eerste lichting Needle in a haystack - Nr. 1 Jana binnenkort naar super leuke, supporting ladies in BeLanDa!!
Voor nu is het vandaag bij mij zondagavond 11 uur en kruip ik zo m’n mandje in want ik heb een afspraak met Tinky Winky and the gang in LalaLand.
Morgen vroeg weer op want man, man, man.. Wat wordt dit toch weer een geweldige week!
Doei en fijne avond allemaal!
Liefs uit Bali xC
