https://www.facebook.com/238869670121323/

Ρόδινος Δρόμος, Thessaloníki (2026)

04/05/2026

🆕🔜🆙📚 Ραντεβού στην 22η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης Thessaloniki Book Fair / Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Στο Διεθνές Εκθεσιακό, Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ - HELEXPO).
~
📍Σάββατο 9 Μαΐου στις 18:45 🕰️ το απόγευμα στο Περίπτερο 13 Stand 175,
των εκδόσεων Fylatos Publishing / Εκδόσεις Φυλάτος | Fylatos Publishing / Εκδόσεις Φυλάτος 📖
~
🔻 Σας περιμένω στο Book-Singing Event μου,
όπου θα συνομιλήσουμε για την νέα μου ποιητική συλλογή
📙|Ατμίζοντας Στιγμές|
και γενικά θα μοιραστούμε για λίγα λεπτά μικρά μυστικά ή μεγάλα κομμάτια της ζωής μας.
Και όλα αυτά όσο κρατάει ένα τσιγάρο,
όσο διαρκούν οι στιγμές‼️
~
👉 Υ.Γ.: Και εδώ μπορείτε να βρείτε το Link της εκδήλωσης:
https://fb.me/e/9uAljGS5s
~
🌹🫶📚📓✍️🚬🌻❤️🍀

10/04/2026

Ο Ρόδινος Δρόμος εύχεται στους αναγνώστες του Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση με υγεία, ελπίδα, αγάπη & φως στις ψυχές μας!!
Είθε να καταφέρουμε επιτέλους να σπάσουμε τα δεσμά των πρέπει και μη που μας στερούν το πιο ψηλό πέταγμα...

❣️🌹🎇

12/02/2026

🆕📙 |Ατμίζοντας Στιγμές|
✍️ Νίκος Παπακώστας
📖 Fylatos Publishing / Εκδόσεις Φυλάτος | Fylatos Publishing / Εκδόσεις Φυλάτος
~
📌🆘📚 🆘👉 Αναζητήστε την νέα μου ποιητική συλλογή:
• Είτε στο Eshop των Εκδόσεων Φυλάτος στο παρακάτω Link:
⤵️
https://fylatos.com/shop/%CE%B1%CF%84%CE%BC%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CF%82/
• Είτε με τηλεφωνική παραγγελία στο +30 2310821622
• Καθώς και σε όλα τα βιβλιοπωλεία Ελλάδας και Κύπρου κατόπιν παραγγελίας.
~
✌️Καλή σας ανάγνωση!!
~
🫶🙏🌹🖊️📓

#ΑτμίζονταςΣτιγμές
#ΝίκοςΠαπακώστας

29/01/2026

🆕📙 |Ατμίζοντας Στιγμές|
✍️ Νίκος Παπακώστας
📖 Fylatos Publishing / Εκδόσεις Φυλάτος | Fylatos Publishing / Εκδόσεις Φυλάτος
~
📌🆘📚 Οι προπαραγγελίες της νέας μου ποιητικής συλλογής γίνονται μέσα από το site του εκδοτικού μέχρι τις 9/2 στο παρακάτω link:
👇
https://fylatos.com/shop/%CE%B1%CF%84%CE%BC%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CF%82/
~
✌️Έτσι ώστε μετά την συγκεκριμένη ημερομηνία, να έρθει να σας βρει στην πόρτα σας, εύκολα και γρήγορα!
• Κοπιάστε‼️

🫶🙏🌹🖊️📓

#ΑτμίζονταςΣτιγμές
#ΝίκοςΠαπακώστας

23/01/2026

ΜΠΛΕ ΚΑΡΕΚΛΕΣ

Έρχεται κρύο και φυσάει δυνατά
Μεσ΄ την καρδιά μου ζωντανό το καλοκαίρι
Κλείνω τα μάτια δε με νοιάζει το μετά
Ξέρω η λύπη πάλι λύπη θα μου φέρει

Μα τι να κάνω που ξεχνάει το μυαλό
Σαν ένα νόμισμα που χάνει την αξία
Ζω σε μια τρύπα με ενοίκιο μικρό
Όλα θα φτιάξουνε θα στρώσουν στη πορεία

Οι μπλε καρέκλες που αγόρασα φτηνά
Γέμισαν πάνω ξεχασμένες αναμνήσεις.
Πάντα τα όνειρα κοστίζουν ακριβά
Όμως δεν κράτησα ποτέ τις αποδείξεις.

Άλλαξα σπίτι θα αλλάξω και δουλειά
Ένας υπάλληλος το μήνα τρεις κι εξήντα
Έλεγα κάποτε θα πιάσω απ΄ τα μαλλιά
Τις ευκαιρίες πριν να φτάσω τα πενήντα.

Τώρα που πήρα τη ζωή μου απ΄ την αρχή
Γεια σας αγάπες γεια σας έρωτες μοιραίοι
Έχασα κέρδισα και έμεινα ταπί
Φεύγουν οι άνθρωποι κι αφήνουν μόνο χρέη.

Οι μπλε καρέκλες που αγόρασα φτηνά
Γέμισαν πάνω ξεχασμένες αναμνήσεις
Πάντα τα όνειρα κοστίζουν ακριβά
Όμως δεν κράτησα ποτέ τις αποδείξεις.

Νίκος Κ. Παπακώστας

• Μελοποιήθηκε από τον Αντώνη Βάμβουκα
Και ερμηνεύτηκε από τον Πάνο Λίνο
• Σκηνοθεσία, λήψη, μοντάζ: Μαίρη Λίνου

👉 Ακούστε το τραγούδι εδώ:
https://youtu.be/knUUKDj5BF4?si=FVS42ZtqxLxiYwZm

* Το ομώνυμο διήγημα της συγγραφέως Αθανασίας Παπαδοπούλου, που ακολουθεί, είναι εμπνευσμένο από τους στίχους του Νίκου Παπακώστα – «Μπλε Καρέκλες» και από τη μουσική που συνέθεσε ο Αντώνης Βάμβουκας.
Διαβάστε εδώ:
https://athapapawriter.blogspot.com/2025/10/blog-post.html

18/01/2026

|Μια σβούρα|

Ένα πρωί θα σηκωθώ απ' τις εννιά
Ίσως να βγω για ένα καφέ στην παραλία
Χαίρομαι τόσο που 'χει αλλάξει η χρόνια
Κι ας λένε όλοι ότι θα ναι μια αηδία

Με ένα Iqos κατεβαίνω κεντρικά
Και την Ηπείρου την ξεχνάω μια για πάντα
Φέρνει ο αέρας λίγη σκόνη στα μαλλιά
Κι ακούω μεσ' τ' ακουστικά μου μια μπαλάντα
~
Όλα τελειώνουν κι όλα πάλι απ' την αρχή
Μια σβούρα είναι η ζωή μου και γυρίζει
Που θα με βγάλει δεν το έχω φανταστεί
Μα δε με νοιάζει κι ούτε έχω αποφασίσει
~
Σε περιμένω μην αργείς στη Τσιμισκή
Έστω για λίγο τα παλιά να θυμηθούμε
Να πάμε μόνοι μας στην πόρτα του Berlin
Και σαν τρελοί σ' ένα ρυθμό να χτυπηθούμε

Αν θέλεις πάμε προς Λαδάδικα μεριά
Κι αν έχει κρύο στα στενά θα ζεσταθούμε
Να δούμε εκείνη τη γνωστή μας τη γωνιά
Που όσο κι αν ψάξουνε ποτέ δε θα μας βρούνε

Νίκος Κ. Παπακώστας

31/12/2025

🎇 Είθε το νέο έτος να μας βρει λίγο πιο ήσυχους μέσα μας, με λιγότερα πρέπει και περισσότερα θέλω, με λιγότερα λόγια και περισσότερες στιγμές.
Ας μπούμε στο 2026 όπως είμαστε.
Με τα λάθη μας, τα όνειρα μας, με την ανάγκη ίσως να ζήσουμε λίγο πιο απλά.
Και όλα αυτά με μια μικρή υπόσχεση στους εαυτούς μας, να συνεχίσουμε να χαμογελάμε με οποιοδήποτε κόστος, να μένουμε εκεί που αξίζει και να φεύγουμε χωρίς ενοχές από εκεί που χρειάζεται.
Ας είναι μια χρονιά που θα μας μοιάζει!

Καλή χρονιά‼️

Νίκος Παπακώστας
Ρόδινος Δρόμος

🎀🌟🎁⌛✍️

24/12/2025

🎀 Σε έναν κόσμο που τρέχει σαν τρελός, ας κάνουμε μια μικρή στάση,
σε όσα κερδίσαμε με κόπο, σε όσα αφήσαμε να φύγουν μέσα από τα χέρια μας έτσι απλά, σε όσα ακόμα ονειρευόμαστε.
Εύχομαι φέτος τις γιορτές να μη χρειαστούν πολλά.
Μόνο λίγη ζεστασιά, καθαρές κουβέντες, φωτεινά χαμόγελα και ανθρώπους δίπλα μας.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας!!

Νίκος Παπακώστας
Ρόδινος Δρόμος

❣️🎈🌟🎄

14/12/2025

ΠΕΣ ΜΟΥ

Πες μου που να 'ναι όλοι οι διαφορετικοί
Δε θέλω οι άλλοι να μου λένε πως και τι
Γι΄ αυτό το κράτος θα ΄μαστε αναρχικοί
Και όχι πιόνια κι όχι ζωντανοί νεκροί
Πες μου τι φταίει και συγκρούονται τα τρένα
Κι η κατρακύλα μας ποτέ δεν έχει φρένα
Στον Πάνο Ρούτσι δε θα φτάσει ένα κεράκι
Η Παλαιστίνη δε θα γίνει μια Ιθάκη

Πες μου τι τρέχει και ουρλιάζει η σιωπή
Γιατί τα λόγια μας δεν έχουν συνοχή
Ποιος φταίει άραγε και γέμισε με γκρι;
Αυτό που οι άλλοι το αποκαλούν ζωή
Πες μου τι φάση κι έχω τόσο κουραστεί
Μοιάζει το αύριο χαμένη αποσκευή
Γεμάτο κούκλες σε βιτρίνα φαντεζί
Αυτό που οι άλλοι το αποκαλούν ζωή

Που πήγαν άραγε εκείνα τα παιδιά
Που μεγαλώσανε με άλλα ιδανικά
Δίχως καβάτζες και του χρόνου τη φθορά
Και μ΄ ένα σύννεφο στην πλάτη για φτερά

Πες μου πως άντεξα και δεν την έχω βρει
Πατριαρχίες να γουστάρω και ντροπή
Ένα κελί χωράει κάθε βιαστή
Δεν είναι σύνθημα αυτό είναι κραυγή
Πες μου που χάθηκε ο όρος ‘’Philoxenia’’
Έγινε πίστη στη θρησκεία κι οικογένεια
Δε θα διστάσω να το πω από ευγένεια
Είμαστε ξένοι και δεν έχουμε συγγένεια

Πες μου τι φταίει στον πλανήτη φυλακή
Και κάνει κρύο στων ανθρώπων τη ψυχή
Με δυο λόγια δίχως νοιάξη κι αντοχή
Αυτό που οι άλλοι το αποκαλούν ζωή
Πες μου που είναι της πλατείας η γιορτή
Το άσπρο τόπι που κλοτσάγαμε μικροί
Δεν έχει ήχο και ρυθμό η μουσική
Αυτό που οι άλλοι το αποκαλούν ζωή

Που πήγαν άραγε εκείνα τα παιδιά
Που μεγαλώσανε με άλλα ιδανικά
Δίχως καβάτζες και του χρόνου τη φθορά
Και μ΄ ένα σύννεφο στην πλάτη για φτερά

Πες μου μια λέξη δυνατά να ακουστεί
Σαν ένα κύμα που ξεσπάει στην ακτή
Έχω ξεχάσει όλα τα πρέπει και τα μη
Πριν κάτι χρόνια στο παλιό μου το PC
Πες μου τι παίζει με τους άξιους ιππότες
Με τους δυνάστες του λαού τους κυβερνώντες
Στο δρόμο έξω βγήκαν πάλι οι αγρότες
Θέλει ο αγώνας μαχητές κι οχι προδότες

Νίκος Κ. Παπακώστας

11/11/2025

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ

Αιώνες πάνω σε χαρτιά και σημειώσεις
Μες του γραφείου τη μεγάλη ερημιά
Έλα σαν κύμα τη γαλήνη να σκοτώσεις
Με μια του έρωτα κρυφή λαβωματιά
Κι ας είναι πάλι το πρωί να με προδώσεις

Σπάνε οι δείχτες κι οι στιγμές έχουν σκορπίσει
Η Αργώ σαλπάρει και βυθίζει τον καιρό
Της Αριάδνης το κουβάρι ποιος θα λύσει
Κι απ΄ τον λαβύρινθο αυτόν πως θα σωθώ;
Αφού ο χρόνος ξέρω πως θα με νικήσει

Σε χίλιες θάλασσες γλυκά αποκοιμήσου
Παιδί της μέθης και αθώος νοσταλγός
Στης εξορίας το νερό έλα και πλύσου
Εσύ η μόνη του ονείρου μου οδηγός
Για το ταξίδι στις ρωγμές του παραδείσου

Νίκος Κ. Παπακώστας

* (Στιχάκια απ' το συρτάρι στο φως...)

11/11/2025

ΜΟΝΑΞΙΑ

Μοναξιά…
Δε με τρομάζουν άλλο τα πεσμένα σου φύλλα
Ξέρω ότι πολεμάς πάντα με κλειστά και σημαδεμένα χαρτιά
Έμαθα όμως να πατώ ίσα-ίσα τις άκρες των σχοινιών
Κι ύστερα θα πετώ σαν πουλί,
Στις κορυφές των χιονισμένων δέντρων

Μοναξιά…
Αλύγιστη θεά του πένθους
Πορφυρό το χρώμα της γοητείας σου
Σε δέρμα τραχύ χαράσσεις ονόματα άδικων πόθων
Κι έπειτα χάνεσαι σαν σκιά,
Στα μονοπάτια της αφόρητης σκέψης

Μοναξιά…
Περιβάλλεις τη χαρά με τόση στοργή
Καθώς στέκεις με περισσή περηφάνια μπροστά στα θύματά σου
Όσο ραίνεις με άσπρα τριαντάφυλλα τις πληγές,
Ξέρω να ξεχωρίζω τα σφάλματά σου
Μπορώ και τα μετρώ ένα-ένα πριν τα σκεπάσει ξανά,
Με το λευκό της σάβανο η σιωπή

Νίκος Κ. Παπακώστας

*Από Το Ποιητικό Λεύκωμα - Γιορτή Της Ποίησης 2022, (Εκδόσεις Κέφαλος)

Ρόδινος Δρόμος

04/05/2026

10/04/2026

12/02/2026

29/01/2026

23/01/2026

18/01/2026

31/12/2025

24/12/2025

14/12/2025

11/11/2025

11/11/2025

Address

Website

Alerts

Contact The Establishment

Shortcuts

Share

Category