10/01/2025
Όλα τελειώνουν κάποτε. Ή μάλλον όχι, τίποτα δεν τελειώνει• όλα αλλάζουν, ρέουν κι εξελίσσονται – τουλάχιστον τα ζώντα. Έτσι λοιπόν κι ο «Φεγγίτης», μετά από 5 χρόνια κλείνει αυτόν τον κύκλο. Δεν μου ταιριάζει και απεχθάνομαι τη μεμψιμοιρία. Δεν θα ανακοινώσω λοιπόν τους πρακτικούς λόγους που συμβαίνει αυτό, έτσι κι αλλιώς μάλλον δεν ενδιαφέρουν και κανέναν. Όμως δεν είναι λόγοι μόνον πρακτικοί μα και προσωπικοί. Στη χώρα μας, βλέπετε (αλλά και παγκόσμιο φαινόμενο είναι), η έννοια της κοινότητας έχει αποσαθρωθεί παντελώς• προσθέστε στην εξίσωση και το αιμοβόρο κι εχθρικό (αν και ανύπαρκτο στην ουσία του) «Κράτος», κι έχετε μιαν ιδέα. Αχ, πόσο δίκιο είχε ο Τσαρούχης όταν έλεγε για την Ελλάδα «Υπέροχο σκηνικό, άθλια παράσταση...» Το μεράκι βέβαια δεν χάνεται. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε λοιπόν εκείνο που τραβάει η ψυχούλα μας. Οι μεγάλες αγάπες δεν πεθαίνουν λένε. Και το βιβλίο, η γλώσσα, το χαρτί, η δημιουργία και η Τέχνη εν γένει είναι αγάπες μεγάλες• και μεγάλες παρηγορίες. Αυτό κάνει η Τέχνη: ζεσταίνει καρδιές, παρηγορεί, επιδαψιλεύει την Ομορφιά. Κι αυτό δεν είναι λίγο.
Ετούτη η σελίδα θα συνεχίσει να υπάρχει και κατά καιρούς θα ανεβαίνουν αναρτήσεις φιλότεχνες και με πνεύμα αδογμάτιστο, αδέσμευτο και ανένταχτο πάντοτε. Και κάνα τραγουδάκι, γιατί όχι; Όταν προκύψει κάτι καινούργιο, επίσης θα ανακοινωθεί από εδώ. Θέλω να ευχαριστήσω άπαντες που μας στήριξαν μέσα σε αυτή την πενταετία. Δημιουργίες και βιβλία μας ταξίδεψαν απ' άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα. Κυριολεκτικά, από τη Ρόδο μέχρι τα Γιάννενα, κι από τη Αλεξανδρούπολη μέχρι την Καλαμάτα. Η χαρά που πήραμε και που μοιραστήκαμε ήταν και είναι το μεγαλύτερο δώρο. Τον δρόμο μάς τον δείξατε εσείς. Εσείς οι λίγοι εκεί έξω, που αγκαλιάσατε την προσπάθειά μας. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήταν αυτοσκοπός μας το κέρδος. Ποτέ δεν δηλώσαμε επιχειρηματίες, (δεν δυνάμεθα εξάλλου) μα καλλιτέχνες. Ποτέ δεν γίναμε ένας ακόμα «εκδοτικός οίκος» ούτε βιβλιοπώλες. Ποτέ δεν μπήκαμε σε κλίκες, λογοτεχνικές και αναγνωστικές ή όποιες άλλες, απήχαμε εμπαρρησίως από το τσίρκο των παρουσιάσεων κι απ' όλο το λερό αλισβερίσι. Σταθήκαμε αυθεντικοί και συνεπείς στο όραμά μας. «Κι εδώ που εφθάσαμε, λίγο δεν είναι».
Κυρίως και ολόψυχα θέλω να ευχαριστήσω τους δημιουργούς: λογοτέχνες και εικαστικούς που μας εμπιστεύτηκαν τα έργα τους. Δεν ήταν πολλοί, όμως νοιώσαμε πράγματι σαν μια παρέα κάποτε, κι αυτό δεν είναι λίγο.
Ο φυσικός χώρος του «Φεγγίτη» θα συνεχίσει να υπάρχει και θα είναι πάντοτε ανοιχτός σε ελεύθερες ιδέες, δημιουργικές διαθέσεις και καθαρές καρδιές. Όποια/ος θέλει, μπορεί να επικοινωνήσει και, γιατί όχι, να έρθει στο εργαστήρι να γνωριστούμε, να ανταλλάξουμε κουβέντες, να πιούμε ένα κρασί. Επίσης, ο εξοπλισμός θα παραμείνει εδώ για βιβλιοδετικές συναντήσεις. Βγαίνουμε εκτός εμπορίου αλλά όχι εκτός «βιβλίου». Όταν νοιώσουμε την ανάγκη να φτιάξουμε μια συλλεκτική έκδοση, θα το κάνουμε και θα το ανακοινώσουμε. Επίσης θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε χειροποίητα σημειωματάρια, τετράδια και ό,τι άλλο μας βγει... Όμως δεν θα κάνουμε αποστολές πια. Θα υπάρχουν στις βιβλιοθήκες του εργαστηρίου, θα τα διαθέτουμε σε πολιτιστικούς συλλόγους, σε βιβλιοθήκες, ακόμα και σε ορειβατικά καταφύγια ή και σε καφενεία... Κι έτσι, ποιος ξέρει, μπορεί κάπου να μας «πετύχετε».
Εντέλει κανένας κύκλος δεν κλείνει ποτέ. Ένας κυματισμός είναι, και τη μια καβαλάς το κύμα και σε βλέπει το φως κι ο αέρας, και την άλλη βουτιά στα νερά και στα σκότη, για ανασύνταξη, και αγρανάπαυση. Και ξανά μανά πάνω, σ’ άλλη μορφή και σ’ άλλο μετερίζι. Και ούτω καθεξής...
Να είστε όλοι καλά. Εδώ είμαστε.
Στράτος Κιαπίδης
Provided to YouTube by Universal Music GroupAgainst The Wind · Bob Seger & The Silver Bullet BandAgainst The Wind℗ 1980 Hideout Records & Distributors, Inc.,...
