30/05/2026
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ 21.15, ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΑΛΙΑ
The Effect: ένα πείραμα για τέσσερις ανθρώπους ερωτευμένους και θλιμμένους
της Lucy Prebble
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Παράσχος
Εισιτήρια/πληροφορίες:
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/the-effect-tis-lucy-prebble-sto-theatro-amalia/
—>Μετά από μια επιτυχημένη πορεία τον Φεβρουάριο, το έργο της Lucy Prebble, The Effect: ένα πείραμα για τέσσερις ανθρώπους ερωτευμένους και θλιμμένους, η νέα παραγωγή της Bloom Theatre Group σε μετάφραση Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη και σκηνοθεσία Ανδρέα Παράσχου, επιστρέφει για έναν δεύτερο κύκλο παραστάσεων, από τις 15 έως τις 30 Μαΐου στο θέατρο ΑΜΑΛΙΑ. Βραβευμένο με το Critics’ Circle Καλύτερου Νέου Έργου, το The Effect είναι ένα επιστημονικό θρίλερ που θέτει καίρια ερωτήματα γύρω από την ψυχική υγεία και τα ηθικά όρια της ιατρικής και προ(σ)καλεί το κοινό να αμφισβητήσει σταθερές βεβαιότητες για την ανθρώπινη ύπαρξη και τον έρωτα.
«Πότε είναι κάτι πραγματικότητα;»
Η ιστορία ξεδιπλώνεται στο πλαίσιο μιας κλινικής δοκιμής ενός νέου αντικαταθλιπτικού φαρμάκου, στην οποία συμμετέχουν δύο νέοι εθελοντές, η Κόνι και ο Τρίσταν. Όσο η δοσολογία αυξάνεται, ο έρωτας των δύο νέων φουντώνει, προκαλώντας αμφιβολίες τόσο στους ίδιους όσο και στους ψυχιάτρους που τους παρακολουθούν: ο έρωτάς τους είναι αληθινός ή παρενέργεια της φαρμακευτικής ουσίας που τους χορηγείται;
«Πιστεύεις ότι επειδή βιώνουν όλ’ αυτά που κανονικά κάποιος συνδέει με τον έρωτα, εκείνοι απλώς… νομίζουν πως είναι ερωτευμένοι;»
Παράλληλα με τη σύνδεση των δύο νέων, εκτυλίσσεται και η σύγκρουση ανάμεσα στους ψυχιάτρους που ελέγχουν το πείραμα. Η Λόρνα είναι επιφυλακτική απέναντι στη φαρμακευτική παρέμβαση και προβληματισμένη για τα ηθικά όρια της επιστήμης. Για τον Τόμπι, «αγάπη είναι η φαρμακευτική αγωγή» και ο ανθρώπινος νους ένα σύστημα που μπορεί και πρέπει να ρυθμιστεί. Όταν το πείραμα ξεφεύγει από τον έλεγχό τους, η επαγγελματική τους σύγκρουση μετατρέπεται σε σύγκρουση εξουσίας και, τελικά, κοσμοθεωρίας: πού τελειώνει η επιστήμη και πού ξεκινά η ανθρώπινη εμπειρία;
Ευφυής και κοφτερός λόγος που αποτυπώνει με απλότητα και αμεσότητα σύνθετες επιστημονικές και φιλοσοφικές ιδέες, καταιγιστικός ρυθμός και ενέργεια «ντοπαμίνης», σε μια παράσταση που προσκαλεί το κοινό να αναμετρηθεί με τη ρευστότητα του νου και την ευαλωτότητα της ύπαρξης.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:
Συγγραφέας: Lucy Prebble
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Παράσχος
Σκηνικά/Κοστούμια: Μαρίνα Κωνσταντινίδου
Κίνηση: Τάσος Παπαδόπουλος
Μουσική: Γιώργος Χρυσικός
Φωτισμοί: Δήμητρα Αλουτζανίδου
Γραφιστικά: Κωνσταντίνος Παυλίδης
Projection: Δήμητρα Τζαλαβρέτα
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσινάρης, Δήμητρα Βελιγραδιώτου
Trailer: Ειρήνη Λαμπρίδου
Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου
Παραγωγή: Bloom Theatre Group
ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Άννα – Μαρία Γάτου
Ιωάννης Καμπούρης
Δήμητρα Κούρτη
Μίλτος Τσιάντος
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Μια κλινική δοκιμή.
Μια φαρμακευτική ουσία.
Δύο συμμετέχοντες.
Δύο ψυχίατροι.
Τέσσερις άνθρωποι ερωτευμένοι και θλιμμένοι.
Ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Οι δόσεις αυξάνονται. Η απόσταση μικραίνει.
5,4,3,2,1
Βλέπω τα πιο απίστευτα όνειρα...
Το «The Effect» της Lucy Prebble αποτελεί ένα θεατρικό πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στη βιολογία και το συναίσθημα, την επιστήμη και την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Ένα έργο που τοποθετεί την αγάπη στο μικροσκόπιο και μετατρέπει τη σκηνή σε εργαστήριο, όπου τίποτα δεν είναι απολύτως μετρήσιμο.
Η παράσταση παρουσιάζει ένα κλινικό πείραμα στο οποίο όχι μόνο χαρακτήρες, αλλά και οι θεατές γίνονται παρατηρητές. Μια διαδικασία που σταδιακά θέτει υπό αμφισβήτηση τα ίδια τα όρια της πραγματικότητας.
Πρόκειται για μια τρισδιάστατη πολυμεσική εμπειρία που εκτυλίσσεται σε ένα αυστηρό, λευκό, κλινικό περιβάλλον. Εκεί, επόπτες και συμμετέχοντες συγκρούονται όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον τους. Μια οπτικοακουστική εγκατάσταση που αναπτύσσεται όλο και περισσότερο κατά τη διάρκεια του έργου, καθώς οι αυξήσεις δόσεων εντείνουν τις αντιδράσεις των ηρώων και το περιβάλλον γίνεται ακόμη πιο απειλητικό.
[πότε είναι κάτι πραγματικότητα;]
Μια παράσταση για τη σύγχυση ανάμεσα στο αληθινό και το κατασκευασμένο, για το πότε ένα συναίσθημα είναι «δικό μας» και πότε μας έχει εμφυτευθεί – χημικά, κοινωνικά ή ψηφιακά. Μέσα σε έναν κόσμο όπου όλα καταγράφονται, το έργο υπενθυμίζει ότι η αβεβαιότητα, η ευθραυστότητα και η απουσία οριστικών απαντήσεων ίσως είναι το πιο ανθρώπινο στοιχείο που μας έχει απομείνει.
White walls, ticking time
They say I’m fine, I feel divine
A pill, a light, a coded chart
They map my mind, but miss my heart
If this is real, then let it hurt
If it’s a lie, don’t make it work
Ανδρέας Παράσχος
*Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
