Πρυτανείον
Το Πρυτανείον θεωρείται ως ένα από τα πρωιμότερα δημόσια οικοδομήματα της αρχαίας Αθήνας. Η ανέγερσή του βορείως της Ακροπόλεως, στον χώρο της Αγοράς, κάτω από την μετέπειτα Θόλο, ανάγεται στα χρόνια του Σόλωνος (α΄ τρίτο 6ου αι. π.Χ.). Εντούτοις, η αρχαιολογική σκαπάνη δεν έχει φέρει ακόμη στο φώς τα κατάλοιπά του. Το κτίριο αποτέλεσε τρόπον τινά την καρδιά της αρχαϊκής πόλης, όπου σ
τεγάζονταν αντίγραφα της σολώνειας νομοθεσίας. Εκεί φυλασσόταν και η ιερή πυρά (εστία) της θεάς Εστίας, όπου έκαιγε το «άσβεστον πύρ» της πόλης, πρακτική που μας παραπέμπει στους προϊστορικούς χρόνους, όταν τα νοικοκυριά είχαν ανάγκη από την ύπαρξη μιας κεντρικής εστίας που δεν θα έσβηνε ποτέ προκειμένου να μπορούν να ανάψουν εκ νέου τις δικές τους εστίες σε περίπτωση που έσβηναν. Το γεγονός ότι η παράδοση τοποθετεί την ύπαρξη του Πρυτανείου ήδη από τα προϊστορικά χρόνια στην αρχαία αγορά ή Αγορά του Θησέως, που εκτεινόταν στα δυτικά και βόρεια της Ακροπόλεως, συνιστά σαφή ένδειξη της ξεχωριστής σημασίας που είχε από πολύ παλιά το εν λόγω οικοδόμημα. Κατά την περσική εισβολή του 480 π.Χ. στην Αθήνα το νότιο τμήμα του κτιρίου καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, ενώ μετά το τέλος των Περσικών Πολέμων (479/8 π.Χ. και εξής) το Πρυτανείο διαμορφώθηκε χωρίς ιδιαίτερη σπουδή σε αίθουσα που χρησιμοποίησε μόνο το κεντρικό τμήμα του προγενέστερου κτιρίου μαζί με το αντίστοιχο τμήμα της κιονοστοιχίας για την κάλυψη θεσμικών αναγκών, όπως για την εναπόθεση νομικών κειμένων και αρχείων· ταυτόχρονα, λειτούργησε και ως δημόσιος χώρος εστίασης, όπου σιτίζονταν δωρεάν (με δημόσια δαπάνη) εξέχουσες προσωπικότητες της πόλης και όπου οι Αθηναίοι παρέθεταν επίσημο τραπέζι (δείπνο) σε ξένους ευεργέτες και σε πρέσβεις άλλων κρατών.
