09/08/2026
Η φωνή των μελών μας
Ακολουθεί άποψη μέλους του Συλλόγου, που διατυπώθηκε στο Viber και θεωρούμε ότι αξίζει να ακουστεί και ευρύτερα.
"Περνώντας σήμερα από τους κάδους, είδα επιτέλους κάτι που πραγματικά δεν περίμενα: τα καπάκια ήταν κλειστά!
Λέω λοιπόν, μπράβο …
Αλλά – Αλλά…..
Δίπλα στους κάδους υπήρχαν πεταμένα τα πάντα. Σακούλες με σκουπίδια, ξερά κλαδιά και χόρτα, κηπαία απορρίμματα, χαρτόκουτα, ξύλα, παλέτες, πλαστικά και διάφορα άλλα αντικείμενα. Με λίγα λόγια, ό,τι δεν θέλαμε στο σπίτι ή στον κήπο μας, το αφήσαμε εκεί.
Να θυμίσω λοιπόν κάτι που κανονικά δεν θα έπρεπε καν να χρειάζεται υπενθύμιση.
Οι συγκεκριμένοι κάδοι είναι για οικιακά απορρίμματα.
Δεν είναι χωματερή. Δεν είναι σημείο για κηπαία. Δεν είναι χώρος όπου αφήνουμε ό,τι μας περισσεύει επειδή απλώς μας βολεύει.
Και υπάρχει και κάτι πολύ σοβαρότερο.
Ζούμε στη Δροσοπηγή. Σε έναν τόπο που έχει υποφέρει όσο λίγοι από τις φωτιές. Ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει πυρκαγιά και τι μπορεί να προκαλέσει μέσα σε λίγα λεπτά.
Κι όμως, κατακαλόκαιρο, αφήνουμε στην άκρη του δρόμου σωρούς από ξερά κλαδιά, χόρτα, χαρτόκουτα και ξύλα. Δηλαδή καύσιμη ύλη έτοιμη να πάρει φωτιά.
Πραγματικά δυσκολεύομαι να καταλάβω τη λογική.
Το άσχημο είναι ότι όλα αυτά δεν τα κάνουν οι πολλοί. Τα κάνουν λίγοι και τα πληρώνουμε όλοι. Γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι προσέχουν (ελπίζω!). Αρκούν όμως μερικές ανεγκέφαλες πράξεις για να δημιουργηθεί αυτή η εικόνα — ή, ακόμη χειρότερα, ένας πραγματικός κίνδυνος για όλους μας.
Και κάτι τελευταίο:
Αν κάτι δεν επιτρέπεται να το πετάξουμε μέσα στον κάδο, δεν σημαίνει ότι η σωστή θέση του είναι δίπλα στον κάδο. Τόσο απλό!!!
Και επειδή κάποιες φορές η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε προσπάθεια εξήγησης, μου έρχεται στο μυαλό εκείνη η περίφημη φράση που αποδίδεται στον Αϊνστάιν:
«Δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Αν και για το πρώτο δεν είμαι απολύτως βέβαιος.»
Συντάκτης Κ.Ρ
